Nowakowie. Tom 1. Kruchy fundament

Któż z nas nie zna chociaż jednej osoby o najbardziej popularnym polskim nazwisku? Kowalski albo Nowak - aż dziw bierze, ilu ludzi łączy pewna część tożsamości. Tytuł powyższej publikacji nie jest przypadkowy. Gdy tylko książka wpadła w moje ręce - wiedziałam, iż nie będzie "jedną z wielu"; jakoby mogło się wydawać po prostocie nazwiska głównych bohaterów. O to tu właśnie chodzi. Pomimo, iż Nowaków czy Kowalskich jest wielu, każda z tych osób to postać na swój sposób inna, różna od pozostałych. Nie da się zaszufladkować żadnego Nowaka czy Nowakowej do jednej kategorii. I tak oto Autorka wyciągnęła na wierzch rodzinę, gdzie nic nie jest popularne, mnogie, takie samo.

Krzysztof Nowak to wzięty prawnik, dziedzic rodzinnej fortuny w postaci słynnej kancelarii. Zamożny, przystojny, inteligentny; oddany mąż Małgorzaty, ojciec czwórki dzieci: Tomka, Kasi, Łukasza i Kuby. Pozornie Nowakowie to szczęśliwa rodzina. Ojciec pracuje, by utrzymać dom. Małgorzata jest zawsze zadbana, kobieta ta jest typową domową gospodynią - wstaje pierwsza, by mężowi i dzieciom przygotować śniadanie, dba o ciepło rodzinnego ogniska, nie można jej nic zarzucić - idealna, perfekcyjna pod każdym względem. Najstarszy syn Tomek - student prawa, mający w przyszłości przejąć rodzinny biznes. Kasia - buntowniczka, licealistka, marzycielka. Łukasza - uczeń gimnazjum, zapalony plastyk, artysta, mający mnóstwo planów i pomysłów na siebie. Najmłodszy Kuba - słodki trzylatek, przeżywający właśnie swój pierwszy dzień w przedszkolu. Sielanka, prawda? Jak to w takich rodzinach bywa - są one tylko pozorne. To, co widoczne z zewnątrz, jest tak naprawdę ułudą i marą, gdyż to właśnie tutaj rozgrywają się najgorsze prywatne dramaty. Wydawać by się mogło, że cała konstrukcja rodziny Nowaków jest stabilna, i nic nie będzie w stanie jej zburzyć. Niestety, jak to przy skomplikowanych budowlach bywa - liczy się fundament. A ten jest w tym przypadku niemożliwe słaby. Kruchy do granic możliwości.

Małgorzata miała zaledwie osiemnaście lat, gdy poznała o sześć lat starszego Krzysztofa - studenta prawa, rozpoczynającego aplikację. Wystarczyła jedna impreza, by w wyniku fatalnego zauroczenia dziewczyna zaszła w nieplanowaną ciążę. Krzysztof, unosząc się dumą i honorem, a w szczególności sprzeciwem wobec woli rodziców - wziął na siebie brzemię odpowiedzialności i tak oto... Powstało małżeństwo Gosi i Krzysia Nowaków. Wydawać by się mogło, iż do stworzenia rodziny potrzeba czegoś więcej niż nieplanowanego dziecka, jednak w tym wypadku nadzieja miała umrzeć ostatnia. Gdy tylko Krzysztof zaczynał rozumieć swój błąd, dziwnym zrządzeniem losu Małgorzata informowała go o kolejnej ciąży. I w taki sposób mężczyzna doczekał się pokaźnej gromadki dzieci, którą musiał utrzymać. Odejść od żony, od rodziny - zawsze jest trudno, ciężej tym bardziej, gdy dzieci są małe. To one cierpią najbardziej. Co zrobić jednak, gdy komplikacji pojawia się coraz więcej, a udawanie i stwarzanie pozorów przestaje po prostu wystarczać?

Gdy Małgorzata dowiaduje się o podwójnym życiu męża, postanawia zrobić WSZYSTKO, by go zatrzymać. Za wszelką cenę; nie patrząc na konsekwencje, nie zważając na swoje szczęście i spełnienie. Uważa, że miejsce Krzysztofa jest przy żonie, przy dzieciach - bez względu na to, czy jest ON szczęśliwy. Dla niej intymność, pożądanie, MIŁOŚĆ - przestały mieć znaczenie. Ważne, że ona go kocha, że ona o niego dba, że ona daje mu domowe ciepło, o którym niejeden mężczyzna mógłby zaledwie pomarzyć. Dla kobiety liczy się przywiązanie, dwadzieścia wspólnie spędzonych lat, wspomnienia, których nikt nie ma prawa im odebrać. Nie może przyjąć do wiadomości faktu, iż Krzysztof od dwóch dekad jest zwyczajnie pogubiony, a od paru lat próbuje zrobić coś ze swoim życiem, by nie żałować jego większej części. Części, według niego - zmarnowanej poprzez szczeniackie decyzje z przeszłości. Gdy poznaje Monikę - swoją pracownicę - wcześniej wyznawane zasady przestając mieć znaczenie. Podwójne życie upomina się o siebie, wciąż podwajając stawkę, o jaką toczy się gra.

Autorka porusza bardzo ważne kwestie. Pozornie idealne rodzinne życie, wcale się takim nie wydaje, gdy człowiek jest w stanie zagłębić się w jego wnętrze. Piętrzące się problemy, narastające braki tego "czegoś", wkradające się z coraz większym powodzeniem obojętność i rutyna... Ile można znieść, by zatrzymać to, na czym tak naprawdę nam zależy? Jak wiele człowiek jest w stanie poświęcić dla MIŁOŚCI? Czy zdradę można wybaczyć, usprawiedliwiając ją wieloma pobudkami? Gdzie jest granica kłamstwa i oszustwa, gdy w grę wchodzi rodzina? Jak długo trzeba znosić konsekwencje swoich źle podjętych decyzji? Kiedy należy powiedzieć stop? Czy każdy zasługuje na szczęście, bez względu na to, jak to szczęście jest w stanie osiągnąć? Pani Barbara Sęk zbudowała fantastyczny obraz polskiej rodziny, gdzie wszyscy są po prostu ludźmi. Nikt nie jest kryształowy; każdy ma wady, które próbuje w jakiś sposób usprawiedliwić. Nikt tu nie jest idealny; i rodzice, i dzieci - wszyscy mają rysy na pozornie idealnym rodzinnym szkle. Każdy ma swoje racje i powody by ich bronić, nikt jednak nie jest bez winy, co czyni bohaterów niesamowicie ludzkimi, jak każdy z nas. Myślę, że Czytelnik odnajdzie tu część siebie. Każdy bowiem jest pewnego rodzaju Krzysiem, Gosią, Tomkiem, Kasią, Łukaszem czy Moniką. Wszyscy bohaterowie mogą być utożsamiani - MY możemy się z nimi utożsamiać - w dowolny sposób. Wiadomo, jako Czytelnicy, mamy prawo osądzać ich decyzje, wybory, ale czy naprawdę bylibyśmy do tego zdolni? Nowak to przecież najbardziej popularne nazwisko w tym kraju! ;)

Nie mogę się doczekać kolejnej części serii; urzekł mnie styl Autorki. Dopracowanie, dbałość o szczegóły, zaspokojenie moich potrzeb informacjami na temat każdej postaci. Nikt nie został pominięty i zaniedbany. Mogłam nacieszyć się każdym bohaterem, kibicując mu lub próbując zrozumieć motywy jego postępowania. A najciekawsze w całej powieści jest to, że akcja... Toczy się w ciągu zaledwie czterech dni. Jak wiele może się wydarzyć w tak krótkim czasie? Przekonajcie się sami. Ja BARDZO POLECAM! ;)

[Adres usunięty]

Śmiało mogę napisać, że powieść Barbary Sęk pochłonęła mnie całkowicie . Może dlatego, że akcja toczy się w latach kiedy i mi było dane przeżywać podobne rozterki. A może dlatego ,że autorka w bardzo realistyczny sposób pokazała ,że w życiu piękne są tylko chwile... Reszta to porostu zwykła codzienność-zwykła codzienność, która nas ludzi kształtuje i uczy każdego dnia czegoś nowego. Dzięki głównym bohaterom, Małgosi i Krzysztofowi , ja jako czytelnik dostrzegłam w nich siebie i swoją rodzinę. Losy Nowaków autorka przedstawia z punktu widzenia każdego członka rodziny, co zmusza do refleksji . Zaraz po przeczytaniu pierwszego tomu zakupiłam kolejny, bo nie sposób inaczej...Polecam tę książkę każdemu kto lubi literaturę współczesną o szarej codzienności , która ma jednak wiele kolorów ...

"Kruchy fundament" Barbary Sęk jest niczym innym jak historią rozpadu pozornie idealnej oraz dobrze sytuowanej rodziny, posiadającej czwórkę dzieci. Podążając za kolejnymi członkami klanu Nowaków jesteśmy świadkami upadku fasady pozorów, a także dwudziestoletnich mechanizmów rządzących ich codziennością. Warto zaznaczyć, że nieuniknione apogeum upadku dojrzewa, a następnie wybucha w przeciągu zaledwie czterech dni, podczas których Krzysztof zostaje zauważony w obecności swojej ciężarnej kochanki, dotkliwie pobije swojego pierworodnego syna, a także... zostanie ojcem Karoliny, której oficjalnie nie uzna. Dwa wymowne słowa: ojciec nieznany. Patrząc na związek Krzysztofa oraz Małgorzaty w całej jego rozciągłości nie trudno zauważyć, że posiadał ON zaiste niebywale kruche fundamenty, a największą odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosi nie kto inny, a Gośka właśnie. Gośka, która wyzbyła się wszelkich ambicji poza utrzymaniem wysokiego statusu quo. Gośki, która panicznie bojąc się porzucenia rodziła kolejne dzieci tylko po to, by zatrzymać przy sobie męża. A wreszcie Gośki, która wiedząc o zdradzie, wolała schować zranioną dumę do kieszeni i potulnie milczeć. Dużo racji miała Kaśka w swojej ostrej ocenie postawy matki. Krzysztof też nie jest krystaliczny, ale jego zakłamanie i prowadzenie podwójnego życia zostało przynajmniej odkupione nieustannymi wyrzutami sumienia oraz pogłębiającą się paranoją, natomiast egoizm Małgorzaty jest dla mnie niezrozumiały i myślę, że mógł jedynie wynikać z braku pewności siebie i/lub zamiłowania do wypracowanej wygody.

Trzy dni, to dużo, czy mało? Trzy dni to 72 godziny, to 4 320 minut... W rodzinie Nowaków TE trzy dni zmienią wszystko. Jednym runie cały świat, dla innych otworzą się nowe drzwi i powstaną nowe możliwości. Jedni będą płakać, a inni śmiać się ze szczęścia. Trudne to wszystko.

Rodzina Nowaków, to taka przykładna, polska rodzina. Nie wiem, czy autorka z premedytacją nadała im takie nazwisko, ale - moim zdaniem - lepiej trafić nie mogła. Niepracująca mama, zupełnie zagubiona w dzisiejszym trudnym świecie, tata zarabiający fortunę i czwórka fajnych, choć trochę zagubionych dzieciaków. Najstarszy syn jest pełnoletni, a najmłodszy to raptem czterolatek. Wydaje się, że żyją szczęśliwie i dostatnio, ciesząc się z uroków codziennego życia. Niestety, kiedy przyjrzymy się bliżej okazuje się, że każdy z członków rodziny ma swoje tajemnice. Tatuś prowadzi podwójne życie i dwa domy. Mama przez cały czas usilnie próbuje utrzymać przy sobie męża, posuwając się do wyjątkowo podłych sposobów. A dzieci? Dzieci właśnie odkrywają podwójne życie ojca, przez co cały sielski obrazek kochającej się rodzinki pierzcha, jak piasek na wietrze.

Książkę czyta się rewelacyjnie. Nie dajcie się zwieść pozorom. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to powieść, jakich wiele - zdradzona, żona, facet, który prowadzi podwójne życie i skrzywdzone dzieciaki. Nic bardziej mylnego. Autorka wręcz mistrzowsko skonstruowała głównych bohaterów, pochylając się nad ich kreacją wyjątkowo dokładnie. Każdy z nich jest sprawcą i pokrzywdzonym jednocześnie. Każdy ma swoje tajemnice i każdy czuje się winny. Tylko czteroletni brzdąc jest "prosty w budowie", ale trudno oczekiwać, że autorka z czterolatka zrobi bestię.

Do kompletu mamy jeszcze rodziców tatusia, którzy nigdy w pełni nie zaakceptowali wyboru syna. Co ciekawe - przez całą książkę potępiałam Mamę, która poświęciła wszystko dla domu i rodziny. Pozwoliła sobie na zamknięcie się i odizolowanie od świata, przez co stała się zagubioną kurą domową. Dopiero pod koniec powieści autorka pokazuje czytelnikowi, że prawda leży gdzieś po środku i to, że kobieta pozwoliła sobie na izolację od świata, to nie tylko jej samodzielny wybór. Mieszkając z apodyktycznymi teściami i mężem uzależnionym od rodziców, musiała dostosować się do ich życia. Sama, ze straconymi złudzeniami i niespełnionymi marzeniami... nie wiem, która z nas podniosłaby się i z dumnie uniesioną głową szła przez życie.

Należy mocno podkreślić, że tak naprawdę głównymi bohaterami tej powieści są dzieci. Początkowo przedstawione są jako rozpieszczone dzieciaki, które mają wszystko. Ich kieszonkowe liczone w tysiącach złotych uspokaja sumienie tatusia. Wydaje im się, że mając taką kasę, są właściwie dorośli i świat stoi przed nimi otworem. Kiedy misterny domek z kart zawala się i ich rodzina pęka w szwach, do głosu dochodzą pierwotne emocje. Nagle okazuje się, że to nadal dzieci, które potrzebują kochającego ojca i czułej matki. Serce mi płakało, kiedy czytałam o rozpaczy najstarszego - jakby nie patrzeć już dorosłego syna.

Bardzo dobra powieść, która obnaża współczesne stereotypy rodziny. Pokazuje, że często obraz widziany z zewnątrz nie jest prawdziwy. Za frontową, bogato zdobioną ścianą, kryją się często brudne uczucia, kłamstwo i rozpacz. Musimy jednak pamiętać, że to od nas zależy, czy nasze życie to tylko pozory i czy żyjemy dla siebie, czy dla innych. Trudne pytania i trudne odpowiedzi...

Tytułowi Nowakowie, to rodzina 2+3, małżeństwo Małgorzaty i Krzysztofa Nowaków i ich troje dzieci. Tworzą z pozoru dostatnią, szczęśliwą, ba wręcz wzorcową rodzinę. Jak się szybko okazuje cała rzekoma idylla oparta jest na tytułowym kruchym (ba, bardzo kruchym) fundamencie.

Czy 20 minionych lat dla Nowaków było faktycznie fałszem?

Jak każde z nich odbiera swoja rodzinę, jak widzi to co się w niej dzieje? Kto jest bardziej winny, kto bardziej oszukuje...Krzysztof, który od lat prowadzi podwójne życie czy Małgorzata oszukująca, zatrzymująca męża metodą na dziecko, niedopuszczająca do siebie prawdy?

Barbara sęk nakreśliła świetny obraz mocno dysfunkcyjnej rodziny, rodziny, która w zasadzie nie istnieje. Pięcioro ludzi trzyma przy sobie siatka win, oszustw, oskarżeń, ułuda i zamknięte oczy.

Ogromnym plusem książki są nie tylko doskonale oddane stosunki w tej rodzinie, ukazanie ich z punktu widzenia każdego z jej członków, ale także pełnokrwiste, wielowymiarowe postaci bohaterów.

Każda z tych osób ma mętlik w głowie, każda jest skołowana, rozdarta, nie wie co myśleć, co robić. Czy lepiej pozwolić się rozpaść takiej rodzinie czy walczyć o nią?

Do tego wszystkiego pisarka dołożyła punkt widzenia i rozterki kochanki Krzysztofa.

Jestem bardzo ciekawa, jak wy odbierzecie Nowaków, którego bohatera uznacie za winnego, a którego za ofiarę, a może żadnego...

Książka jest bardzo dobrze napisana, trzymająca w napięciu, bardzo realistyczna. Jestem przekonana, iż wielu czytelników w Nowakach dostrzeże obraz swojej rodziny, może tylko we fragmencie, ale dostrzeże.

Niecierpliwie czekam na kolejny tom serii.