Nocna runda. Jack Reacher. Tom 22

Jack Reacher po rozstaniu z Michelle Chang wyjeżdża z Milwaukee i udaje się w samotną podróż przez stan Wisconsin. Zmęczony wielogodzinnym wojażem postanawia się wysiąść z autobusu, żeby chwilę odpocząć. Na miejscu natrafia na lombard, w którego witrynie dostrzega charakterystyczny damski sygnet. Mężczyzna od razu rozpoznaje, iż podchodzi ON ze szkoły West Point, której sam był absolwentem. W jego głowie rodzą się pytania na tego tego, kto mógłby porzucić tak cenną pamiątkę i co go do tego popchnęło. Oczywiście Jack Reacher nie byłby sobą, gdyby nie odkupił sygnetu i nie postarał się znaleźć odpowiedzi, na dręczące go pytania. Jednak nie będzie to takie łatwe, gdyż jedyną wskazówką jest praktycznie nic nie mówiący grawerunek: S.R.S.2005.

Już kiedyś miałam okazję zapoznać się z Jackiem Reacherem, ale było to jedynie jednorazowe

spotkanie. Przez jakiś czas po nim powtarzałam sobie, że muszę zebrać całą serię. Niestety nie wyszło, bo podczas zakupów do koszyczka wpadały jakieś inne, raczej pojedyncze pozycje. Ale spokojnie! Już nadrobiłam swój błąd i kilka poprzednich tomów niedługo zawita na mojej półce.

Szczerze mówiąc spodziewałam się lektury, która mocniej trzymałaby mnie w napięciu. Ale nie jestem zawiedziona. Lee Child zaserwował mi dość spokojną, ale jakże ciekawą historię. Fabuła jest dość przewidywalna, ale gdy nie staramy się usilnie dogrzebać rozwiązania, tylko skupiamy na przyjemności płynącej z lektury, to nie jest to jakąś ogromną wadą. Ogólnie akcja jest wartka, choć niekiedy dość mocno zwalnia. Szczególnie odpowiedzialny za to jest wątek tułaczki głównego bohatera. Lee Child posługuje się takim przystępnym i typowym męskim piórem, treść nie ciąży. Jestem ogromnie ciekawa, jakie kolejne przygody szykuje autor dla Reachera.

Kolejny raz Reacher podróżuje bez celu i bez planu. Kiedy na witrynie lombardu dostrzega wojskowy sygnet, postanawia podążyć jego śladem. Mężczyzna nie wierzy, że właścicielka tak łatwo zrezygnowała z czegoś, czego zdobycie wymagało tyle poświęcenia. Kogo Reacher spotka na swojej drodze? Jakich komplikacji dostarczy ta wyprawa?

Twórczość Lee Childa cenię od dobrych kilku lat, kiedy to pierwszy raz miałam okazję poczytać o przygodach Jacka Reachera. I choć nie podchodzę już do tych powieści z równie wielkim entuzjazmem jak dawniej, a główny bohater zaskakuje mnie rzadziej, to wciąż mam wrażenie, jakbym powracała do starych przyjaciół. Tym razem nie mogło być inaczej.

Każdy, kto miał okazję poznać Jacka Reachera, ma świadomość, że ciężko doszukiwać się w literaturze podobnych postaci. Niezwykle sprawny fizycznie, bardzo bystry, z bogatą przeszłością. A do tego żyje tak, jakby jutra miało nie być, kierując się zbiorem specyficznych zasad i reguł, które w zaskakujący sposób wpływają na podejmowane przez niego decyzje. W najnowszej powieści Child odwołuje się do tak dobrze znanego nam charakteru, raz po raz udowadniając, że były wojskowy ma się świetnie.

Wydaje mi się jednak, że pod pewnymi względami Reacher nieco się różni od tego, jak zapamiętałam go z poprzednich książek. Równie zaangażowany w sprawę, gotowy do różnorodnych poświęceń i kroczący ścieżką, która w jego mniemaniu jest słuszna. A jednak bardziej spokojny, może zdystansowany. Mniej w tej powieści odnalazłam tych kojarzonych z nim bijatyk, prostej męskiej dominacji. Reacher wypada mniej konfliktowo, a wraz z nim całość również wydaje się łagodniejsza.

Właśnie ten spokój najbardziej zaskoczył mnie w tej powieści. Akcja książki rozgrywa się niespiesznie, ma łagodny przebieg, niewiele można w niej doszukać się zwrotów czy nowych wątków. Główny bohater ma jasno określony cel i stopniowo dąży do jego realizacji. Kolejne etapy nie nastręczają mu większych trudności, zresztą jak dobrze wiemy, niewiele jest rzeczy, z którymi by ON sobie nie poradził, w bliższej lub dalszej perspektywie.

Do gustu szczególnie przypadło mi towarzystwo, które Child dobrał dla głównego bohatera. Licencjonowany detektyw i piękna, ale również mądra Jane, urozmaicają akcję i dodają jej smaczku. Ta trójka świetnie ze sobą współpracuje, nie spychając przy tym jednak Reachera na bok. To wciąż ON stoi na pierwszym planie, wielokrotnie udowadniając czytelnikowi, że lata mijają, a ON wciąż pozostaje taki sam.

Kolejny raz miałam szansę przekonać się, jak dobrze autor odnajduje się w wojskowym świecie i związanej z armią rzeczywistości. Najnowszy tytuł również w dużym stopniu został poświęcony znanej z powieści Childa problematyce. I znowu autor książki zwrócił uwagę na ważny problem. Nie chciałabym zbyt wiele zdradzić, ale moim zdaniem kwestie pojawiające się w „Nocnej rundzie” to sprawy niezwykle istotne i poruszą one niejednego czytelnika.

Jak już wspomniałam na początku tekstu, sięganie po książki Lee Childa przypomina powrót do domu. Do dobrze poznanego bohatera, znajomych wątków, utartych ścieżek. To świetna rozrywka, odpowiednia dla każdego- interesująca, a przy tym dość niewymagająca.