(…) Jest tajemnicą poliszynela, że dwie najważniejsze książki Kennedy`ego, mimo że wydane pod jego nazwiskiem, zostały napisane przez kogoś innego. Książka Why England Slept (Dlaczego Anglia spała) była poprawioną wersją jego pracy magisterskiej, którą przedstawił na Harvardzie, na cztery miesiące przed publikacją. Jego ojciec poprosił o korektę rękopisu pracy autora swoich przemówień, który później wspominał: „kiedy go dostałem, był to niegramatyczny miszmasz. W zdaniach brakowało podmiotów i czasowników. Była to strasznie niechlujna praca, w której zwyczajnie posklejano ze sobą wycinki z gazet i magazynów”. Joseph Kennedy, ojciec przyszłego prezydenta, bardzo chciał, aby książka jego syna stała się bestsellerem. Z tego powodu kupił od 30000 do 40000 egzemplarzy. (…) Wysłał kopię książki syna premierowi Winstonowi Churchillowi i brytyjskiemu intelektualiście Haroldowi Laskiemu, ten drugi odpowiedział: „na dobrym uniwersytecie pięćdziesięciu studentów pisze podobne książki jak ta i stanowi to część ich normalnej pracy na ostatni rok.” (…) Książka z 1954 roku Profiles In Courange (Sylwetki bohaterów), za którą JFK dostał nagrodę Pulitzera, została napisana przede wszystkim przez autora przemówień Teda Sorensena, a Kennedy zajmował się tylko nadzorem. Ale to Kennedy dostał Pulitzera za książkę, a jego nakazał FBI, żeby sprawdziło grupę pisarzy, która podważała autorstwo Kennedy`ego.”
fragment książki
Jakie konkretne wydarzenia z dziejów Ameryki opisuje ta książka?
Publikacja obejmuje szeroki zakres dziejów USA, od czasów kolonialnych i wojny o niepodległość, aż po okres zimnej wojny. Autor analizuje kluczowe momenty, takie jak powstanie Konstytucji, wojna secesyjna oraz polityka Nowego Ładu Franklina D. Roosevelta. Treść skupia się na demaskowaniu mitów narosłych wokół prezydentury i interwencjonizmu państwowego. To kompendium wiedzy dla osób szukających alternatywnego spojrzenia na najważniejsze procesy kształtujące dzisiejsze Stany Zjednoczone.
Czym wyróżnia się narracja prowadzona przez Thomasa Woodsa w tej pozycji?
Autor stosuje podejście rewizjonistyczne, kwestionując powszechnie przyjęte w głównym nurcie interpretacje faktów historycznych. Zamiast powielać schematy znane z podręczników, Woods kładzie nacisk na wolność jednostki, prawo do secesji i krytykę rozrostu władzy federalnej. Styl pisania jest prowokacyjny i skłania do refleksji nad tym, jak ideologia wpływa na przekazywanie historii. Lektura pozwala spojrzeć na znane wydarzenia z perspektywy konserwatywno-liberalnej i tradycjonalistycznej.
Dla jakiego czytelnika ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana osobom poszukującym neutralnego, czysto akademickiego podręcznika o charakterze encyklopedycznym. Ze względu na swój niepoprawny politycznie charakter, treść mocno polaryzuje i wyraźnie opowiada się po jednej stronie sporu ideologicznego. Czytelnicy oczekujący potwierdzenia progresywnej wizji historii USA mogą poczuć się zawiedzeni prezentowanymi tu tezami. Jest to literatura faktu o silnym zabarwieniu publicystycznym, a nie bezstronne zestawienie dat i suchych faktów.
Czy Niepoprawna politycznie historia Stanów Zjednoczonych nadaje się dla początkujących pasjonatów?
Tak, książka jest napisana przystępnym językiem, który pozwala zrozumieć skomplikowane procesy polityczne bez specjalistycznego przygotowania. Choć autor porusza trudne tematy prawne i ekonomiczne, robi to w sposób klarowny i angażujący dla czytelnika. Publikacja stanowi doskonały punkt wyjścia do głębszych studiów nad amerykańskim systemem politycznym i jego korzeniami. Dzięki jasnej strukturze rozdziałów, czytelnik może łatwo śledzić ewolucję amerykańskich instytucji na przestrzeni wieków.
Czy autor porusza w treści kontrowersje związane z prezydenturą Johna F. Kennedy'ego?
Thomas Woods szczegółowo analizuje mity narosłe wokół klanu Kennedy'ego, w tym kwestie autorstwa ich najsłynniejszych książek. Autor wskazuje na dowody sugerujące, że kluczowe dzieła wydane pod nazwiskiem JFK były w rzeczywistości pisane przez ghostwriterów. W tekście znajdziemy krytyczne spojrzenie na wizerunek medialny prezydenta w zestawieniu z jego rzeczywistymi dokonaniami politycznymi. Ta analiza pomaga zrozumieć, jak budowano legendy polityczne w XX-wiecznej Ameryce.
