"Niejaki Piórko" to pozycja, na którą składa się kilkanaście małych form poetyckich. Ich lektura rysuje czytelnikowi przerażający obraz świata, w którym rządzi zło - pełnego okrucieństw, cierpienia i bólu. Przypomina on oderwane od rzeczywistości halucynacje senne, przepełnione specyficznym czarnym humorem. Autorskie wizje świata i własnego wnętrza nasycone są bogatą symboliką oraz metaforyką. To środki stylistyczne, za których pomocą Henri Michaux oddaje wszystkie negatywne emocje: złość, nienawiść czy frustrację.
Henri Michaux to dwudziestowieczny francuski poeta, prozaik i malarz o korzeniach belgijskich oraz redaktor periodyku "Hermes", poświęconego zagadnieniom mistyki i poezji. W swojej twórczości czerpie inspiracje z malarstwa surrealistycznego oraz dorobku tak zwanych poetów wyklętych, przede wszystkim Comte'a de Lautréamont, a także Arthura Rimbaud czy Charlesa Baudelaire'a. Nawiązuje również do mistyki chrześcijańskiej średniowiecznego niderlandzkiego teologa Jana Ruysbroecka i religijności dalekowschodniej.
Krótkie utwory zebrane w tomie "Niejaki Piórko" zostały opublikowane we wczesnym okresie twórczości poety (1930) i stanowią jego najbardziej znane dzieło.
