Właściwy rytm. Na szczycie. Tom 4

Książkę fajnie się czyta, chce się czytać cały czas, dużo zwrotów akcji, choć dla mnie zakończenie prosi się o kontynuację. Mam nadzieję że to nastąpi.

Przedostatnia część serii według mnie bije na głowę swoje poprzedniczki. Głównie dlatego, że tym razem do głosu został dopuszczony menadżer zespołu rockowego, a co z tym idzie – powieść wydaje się znacznie poważniejsza, dojrzalsza, a przy tym przekonująca i pogłębiona psychologicznie. Można wręcz namacalnie poczuć jego niezwykle bogaty i złożony obraz emocji. Ogromny smutek, rozpacz, poczucie niemocy, dręczące wyrzuty sumienia, i tą niewyobrażalną tęsknotę za utraconą miłością.

Pisarka stworzyła bardzo realnych bohaterów. Żaden z nich nie jest wyidealizowany. Każdy ma jakieś wady, słabości, popełnia błędy - czasem nawet kilka razy ten sam. Dzięki temu łatwiej nam się z nimi utożsamić. Łatwiej nam ich polubić bądź też znienawidzić. Osobiście największą sympatią zapałałam do Sedricka. Choć wcześniej stracił wiele w moich oczach, to jednak zrehabilitował się i pokazał swoją lepszą stronę. Jest dużo bardziej odpowiedzialny, opiekuńczy i zdeterminowany. Również Rebeka nabrała nieco ogłady, rozsądku i dystansu do swoich problemów, acz w nowej odsłonie nie straciła nic ze swego mocnego charakteru. Odpowiednią ilość miejsca poświęcono także postaciom drugoplanowym. Wnoszą wiele ożywczego kolorytu i skutecznie napędzają akcję.

Nie sposób nie docenić ciekawie nakreślonego wątku uczuciowego. Sed stara się z całych sił, by Rebeka na nowo mu zaufała. Niestety dystans z każdym dniem coraz bardziej rośnie i mur między nimi tworzy się coraz grubszy i wyższy. Żal, złość, zazdrość, upokorzenie, samotność, kłamstwa, zdrada mentalna i fizyczna. Miliardy wątpliwości, jeszcze więcej pytań i tak wiele nadziei. Próżno tu szukać banalnych zagrywek, słodkich wyznań i podstępnych taktyk manipulacyjnych. Mamy realne zmartwienia, mamy relacje, które nie zawsze są takie, jakbyśmy chcieli, a także swoistą grę pozorów, w której nic nie jest takie jak być powinno. To wszystko uzmysławia nam, że życie nie jest bajką. Czasami trzeba przejść przez piekło, aby znaleźć swoje niebo.

Warto również zwrócić uwagę na coraz lepszą formę oraz warsztat pisarski K.N. Haner. Bardziej świadomie operuje słowem, zręcznie konstruuje dialogi i wręcz po mistrzowsku tworzy naturalistyczne opisy, tak jakby była świadkiem lub uczestnikiem przedstawianych wydarzeń i nam je relacjonowała. Co do akcji, wydaje się nieco spokojniejsza, bardziej stonowana, ale nadal zaskakuje, oferując nam kilka dramatycznych momentów, kalejdoskop bezpruderyjnych scen seksu i mnóstwo niezapomnianych wrażeń. Generalnie nie mam się do czego przyczepić. Jedynie życzyłabym sobie jeszcze więcej narracji z perspektywy Sedricka, bo bardzo podobał mi się jego męski punkt widzenia. Wszystko było takie szczere, prawdziwe i proste w przekazie. Poza tym nie mam żadnych uwag i z wielką przyjemnością mogę polecić ,,Właściwy rytm'' wszystkim fanom serii i nie tylko.

Podsumowując:

To kawał elektryzującej prozy o niełatwej miłości, życiowych błędach, trudnej sztuce wybaczania i próbach oswojenia szczęścia. Porusza, rozczula, rozpala zmysły, a przede wszystkim uświadamia, że nigdy nie jest za późno, by walczyć o coś, czego się pragnie. Wystarczy tylko chcieć! Przekonaj się sam.

Szczerze? Wydaje mi się że każda dziewczyna opisywana w książkach tej autorki jest taka sama... Bezmyślna i głupia, jakby nie miała rozumu... Odlozylam ta książkę po 3 rozdziale i nie potrafię jej przeczytać dalej...

Sed musi poradzić sobie z kompletnie nową sytuację. Z dnia na dzień zostaje ojcem dwójki dzieci i musi jakoś sobie z tym poradzić. Nie dość, że stracił swoją miłość życia, to jeszcze spadły na niego nowe obowiązki. W zespole powstają nowe kłopoty, a nie ma osoby, który potrafiłaby to wszystko ogarnąć. Wszystko się komplikuje, a problemy tylko się piętrzą. Czy stare rany się zbliźnią? Czy dostanie drugą szansę? Jaka jest szansa na odnalezienie właściwego rytmu?

Końcówka trzeciej części dała mi nadzieję, że ta seria ma jeszcze szansę podbić moje serce. Na szczęście z każdym kolejnym tomem jest coraz lepiej i widać jak Kasia poprawiała swój warsztat z każdą kolejną powieścią. Tą czytało mi się ze wszystkich najlepiej, najprzyjemniej i najszybciej. Ogólnie biorąc pod uwagę to, że jest to czwarta część, nie chce zbytnio opowiadać o szczegółach, bo mogłabym coś zdradzić. Mam nadzieję, że nie będziecie przez to źli.

W tej powieści bohaterowie trafiają na nowe przeciwności. Muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich wcześniejszych decyzji. Są zmuszeni przemyśleć swoje zachowanie i podjąć nowe środki by ponownie być szczęśliwi. Tylko czy będą potrafili sobie nawzajem zaufać. Czy rany zadane wcześniej będą w stanie wybaczyć i zacząć od nowa? Czy zespół przetrwa?

Bohaterowie także zaczęli zachowywać się bardziej logicznie. Wreszcie zaczynają dostrzegać problemy, które dla czytelnika były oczywiste, a oni to bagatelizowali. Nie rzucają się na siebie przy pierwszej lepszej okazji i wiedzą, że takie zachowanie nie jest dobre i jednak to powinno mieć jakąś podstawę. Wreszcie inne rzeczy zaczęły być dla nich ważne, a nie tylko seks. Widać ich progres i logiczne myślenie, szkoda, że trzeba było na to tyle czekać.

Tak jak wcześniej wspominałam, tą część czyta się najlepiej obecnie ze wszystkich. Ma najwięcej sensu, problemy bohaterów są bardziej realne i łatwiej można w nie uwierzyć. Jednak dalej nie rozumiem faktu, że praktycznie każdy facet, który poznaje Reb chce się z nią przespać lub zgwałcić. Ilość razy, w których jest taka sytuacja jest na pęczki i aż do przesady. Mimo tego jednak tutaj jest najwięcej sensu i najbardziej spójne to jest.

Podsumowując Właściwy rytm to obecnie mój ulubiony tom z tej serii. Jest napisany o wiele przyjemniejszym stylem, bohaterowie przechodzą w pewien sposób metamorfozę i wszystko ma więcej sensu. Także jeżeli zaczęliście czytać tą serię to dajcie jej szansę i kontynuujcie. Im dalej tym lepiej sprawdza się w przypadku tej serii idealnie.