Maybe Someday

Nie będę się rozpisywać. Wszystkie książki Colleen Hoover są wspaniałe i wszystkie przeczytałam jednym tchem. Maybe somday wzruszyła mnie do łez i odcisnęła piętno na serduchu. W książce pokazane jest jak można kochać..., nie jest to książka przesłodzona tylko pokazująca dużo różnych wątków. Polecam , ja się nie zawiodłam.

Doskonała! Zaskakująca! Na początku myślałam że to kolejna książka typu "lekki romans", ale po przeczytaniu kilku stron nie mogłam się od niej oderwać ! Książka "wciąga" w swoją historię.. i mimo tego że podejrzewałam jak się skończy to w trakcie czytania wydarzyło się tyle zaskakujących rzeczy które budziły we mnie emocje... Niesamowicie napisana książka, z ciekawym przesłaniem. Książka przeczytana prze zemnie w półtorej wieczoru :) SERDECZNIE POLECAM :)

Maybe Someday to kolejna powieść Colleen Hoover jaką miałam w swoich łapkach i kolejna, w której się bezgranicznie zakochałam. Znów mam wrażenie, że żadne słowa nie są w stanie w pełni oddać tego, co czułam w trakcie czytania, ani opisać, w jakim byłam stanie tuż po tym jak dobrnęłam do ostatniego zdania i nagle uświadomiłam sobie, że to już koniec. Napiszę, więc jedno: To po prostu trzeba przeżyć! I na tym właściwie mogłabym poprzestać, bo cokolwiek więcej tu napiszę, tak naprawdę nie jest potrzebne - historia broni się sama, bez wychwalających ją recenzji.

Hoover jest po prostu mistrzynią w emocjonalnym rozrywaniu czytelnika na strzępy. Podejmuje się odważnych tematów i nie da się ukryć trudnych kwestii, ale za każdym razem daje radę, przeprowadzając czytelnika przez uczuciową wyżymarkę. Nie boi się odbiegać od schematów, przełamywać stereotypów. Sięga po nietypowe zagadnienia, które nam czytelnikom nie są do końca znane, zarazem zwracając naszą uwagę na to, co naprawdę się w życiu liczy, na wartości, o których nam w codziennym zabieganiu zdarza się zapominać.

Głównych bohaterów – Sydney i Ridge’a – poznajemy w momencie, kiedy każde z nich ma z pozoru poukładane życie. Z pozoru, bo jak wiadomo pozory potrafią mylić.

On – gra na gitarze tak, że porusza każdego, ale jego utworom brakuje jednego: tekstów. Gdy zauważa dziewczynę z sąsiedztwa śpiewającą do jego muzyki, postanawia ją bliżej poznać.

Ona – studiuje, pracuje i jest w stabilnym związku. Ale niestety wszystko to nagle rozpada się kawałki w przeciągu kilku godzin, a Syd zostaje na bruku, ze złamanym sercem i bez pracy.

Z beznadziei ratuje ją Ridge i wkrótce oboje odkrywają, że razem mogą stworzyć coś naprawdę wyjątkowego. A to, co się działo w ich życiu od tej pory, śledziłam naprawdę z zapartym tchem i po raz kolejny się nie zawiodłam.

Autorka skupiła się na relacjach między głównymi bohaterami „tu i teraz”, choć nie brakowało odniesień do przeszłości, które w taki czy inny sposób miały wpływ na obecne życie postaci i to głównie Ridge’a. I choć czujesz, jakie ta historia może mieć zakończenie, to wyboista droga, jaką Syd i Ridge muszą pokonać, pełna jest wątpliwości, łez, bólu, szczęścia, niepewności, nadziei, radości, poczucia winy, bezradności i całej gamy reszty uczuć, z jakimi przyjdzie im się zmierzyć. I które ja, jako czytelnik przeżywałam razem z nimi.

Historia pokazana w punktu widzenia zarówno Syd jak i Ridge, nawet, jeśli faktycznie opiera się na prostym, stosowanym powszechnie szablonie charakterystycznym dla współczesnych romansideł, to jest to opowieść INNA NIŻ WSZYSTKIE. Naszpikowana emocjami od pierwszego do ostatniego zdania a fakt, że nieustannie towarzyszy jej muzyka nadaje całości mocniejszy wydźwięk. Szczerze mówiąc pierwszy raz spotykam się z tak odważnym połączeniem dwóch, wydawać by się mogło, odmiennych światów: literatury i muzyki, ale eksperyment, na jaki zdecydowała się Hoover, bez wątpienia się udał, bo ja sama od kilku dni nie mogę przestać słuchać przygotowanej ścieżki dźwiękowej w wykonaniu Griffina Petersona. Jestem nawet skłonna zaryzykować stwierdzenie, że bez tego połączenia, odbiór nie byłby już taki sam. Słowa „mówiące” do nas z kart powieści i muzyka płynąca z głośników, idealnie się ze sobą komponują, wzajemnie się dopełniając i tworząc spójną, magiczną wręcz całość.

Maybe Someday to wyjątkowa książka, która paraliżuje czytelnika emocjami. Pokazuje, że można kochać na różne sposoby: miłością czystą, bezwarunkową, namiętną i tak intensywną, że to sprawia wręcz fizyczny ból. Są różne, ale to wcale nie oznacza, że któraś z nich jest silniejsza albo piękniejsza.

Jest to powieść o poświęceniu, lojalności i decyzjach, które mają wpływ nie tylko na życie głównych bohaterów. Hoover udowadnia, że rozum i serce nie zawsze idą w parze, a czas wcale nie jest najlepszym lekarstwem. Pokazuje, że wybranie właściwego wyjścia nie zawsze jest tym, które jest najlepsze dla nas i bywają takie rozwiązania, które rozrywają nam serce na strzępy.

Podsumowując powiem jedno. Zarówno sama Colleen jak i jej książki wyróżniają się na rynku czytelniczym i choć mam za sobą zaledwie dwie pozycje z listy tych, które do tej pory wyszły spod jej pióra, już dzisiaj wiem, że kocham tę kobietę. Kocham ją za to, w jaki sposób oddziałuje na czytelnika, za to, że potrafi zrobić z człowieka emocjonalnego wraka i za to, że dzieli się z nami wszystkimi tymi pięknymi historiami, które zostawiają trwały ślad nie tylko w pamięci, ale również na duszy. To, w jaki sposób łączy to wszystko i to, co robi z nami za pośrednictwem własnych myśli przeistoczonych na słowa, jest nieprawdopodobne. Bez skrępowania i w niezwykle swobodny sposób wciąga nas w piękny, pełen muzyki świat Sydney i Ridge’a, w którym udowadnia, że nie ma rzeczy niemożliwych, a chcieć to móc, niezależnie od tego jak bardzo nieprawdopodobne nam się to wydaje, dlatego z czystym sumieniem, naprawdę gorąco polecam KAŻDEMU!

Smooky

[Adres usunięty]

Każdemu człowiekowi niejednokrotnie sypie się życie. W momencie kulminacyjnym wydaje się, że już nic gorszego nie mogłoby nas spotkać, a nasz żywot już nigdy nie będzie przynosił nam radosnych chwil. Dzieje się tak, ponieważ w tym czasie nie potrafimy jeszcze uświadomić sobie, że to, co początkowo wydaje się naszą osobistą tragedią, może przynieść nam wiele nowych możliwości i masę wspaniałych chwil...

Sydney, pomimo młodego wieku, może pochwalić się poukładanym życiem - łączy studia z pracą, a do tego jest w stałym, pozornie szczęśliwym związku. W momencie swoich 22. urodzin dowiaduje się, że dwie najbliższe osoby, czyli chłopak oraz najlepsza przyjaciółka, wbiły jej nóż prosto w serce. Nieoczekiwanie na pomoc wychodzi jej sąsiad z naprzeciwka - 24-letni Ridge, którego dziewczyna kojarzy z codziennego wysiadywania na balkonie, gdzie chłopak gra na gitarze przepiękne utwory. Błyskawicznie Sydney oraz Ridge nawiązują przyjacielską relację, uświadamiając sobie, że razem są w stanie stworzyć coś przepięknego. Niestety może to przynieść różnorodne skutki, w tym czyjeś złamane serce...

"(...) sercu nie można nakazać, kiedy, kogo i jak ma pokochać. Serce robi, co chce. Od nas zależy najwyżej to, czy pozwolimy naszemu życiu i głowie dogonić serce."

Czy istnieje ktokolwiek, kto jeszcze nie słyszał o Colleen Hoover - autorce "Hopeless", "Losing Hope", "Szukając Kopciuszka", "Pułapki uczuć" czy "Nieprzekraczalnej granicy"? Amerykańska pisarka potrafi grać na emocjach czytelników, co wychodzi jej wręcz idealnie. "Maybe Someday" czytało mi się zdecydowanie lepiej niż osławione "Hopeless" - Sydney oraz Ridge wciągnęli mnie w swój świat, a ich losy czytałam z zapartym tchem. Cieszę się, że w tej historii każdy może znaleźć coś dla siebie, a cała opowieść jest nieprzewidywalna, co jest dla mnie ogromnym plusem. Dodatkowym atutem jest mnóstwo cudownych piosenek, które można poznać nie tylko na kartach powieści, ale również w realistycznym świecie, ponieważ autorka daje nam do nich dostęp! Świetne i oryginalne zagranie, które z pewnością dostarczy Colleen Hoover jeszcze więcej fanów.

"Maybe Someday" to powieść poruszająca sporą ilość wartościowych wątków - niepełnosprawność, śmiertelna choroba, związek na odległość, wybór pomiędzy przyjaźnią a miłością, możliwość skrzywdzenia bliskiej osoby dla zaspokojenia własnych potrzeb, walka o własne marzenia, trwanie w związku bez większych perspektyw, zdrada najbliższych, ogromne ambicje rodziców względem dziecka, wpływ nieudanego dzieciństwa na dorosłe zachowanie. Historie bohaterów uświadamiają wiele, za każdym razem pokazując, że zawsze istnieje wyjście z sytuacji, nawet jeśli pozornie wydaje się to niemożliwe.

Warto pamiętać w tych złych momentach życia, że jeszcze wielokrotnie los uśmiechnie się do nas - tylko należy dać mu szansę. Nie wolno poddawać się, bo "życie w przeciętności jest stratą czas"u, a podejrzewam, że niewiele osób marzy o bylejakości oraz marności własnego bytu.

"Chcemy być wolni, żeby móc się kochać, ale na przeszkodzie stoją nam nieodpowiedni czas i lojalność. Oboje wiemy, czego chcemy, ale nie wiemy, jak to osiągnąć. Czy raczej: kiedy to osiągnąć."

Kiedy sięgnęłam po książkę "Maybe Someday" nie wiedziałam, czego mam się spodziewać. Bardzo trudno znaleźć powieść, którą będziemy czuć. Często w lekturach bohaterowie są zbyt wyidealizowani, przez co nie potrafimy wyobrazić sobie, siebie w takiej historii - tutaj tego nie ma. Uczestnicy wydarzeń są nam bardzo bliscy, mają problemy, poważniejsze niż na początku może nam się wydawać. Książka idealnie pokazuje przykład walki serca z rozumem. Gdzie miłość mężczyzny jest rozdarta pomiędzy dwoje. Tak samo jak było z innymi dziełami tej autorki, ta również mnie pozytywnie zaskoczyła. "Maybe Someday" to opowieść przepełniona miłością, zazdrością, smutkiem, żalem i odrzuceniem; nie sposób wymienić wszystkie uczucia, które towarzyszyły bohaterom i mi - czytelnikowi, podczas śledzenia tekstu.

Colleen Hoover to jedna z autorek, którą darzę szczególnym szacunkiem i podziwem, za jej ciągłą twórczość. Każda jej powieść, którą wezmę do rąk zachwyca mnie, na pomysłowości tej osoby nie zdążyłam się jeszcze zawieźć.

Mogłoby się wydawać, że życie Sydney jest zwyczajne, praca, pieniądze i z pozoru idealna przyjaciółka i kochający chłopak; na początku dokładnie tak było, do póki w jej drogę nie wkracza sąsiad mieszkający na przeciwko. Ridge otwiera jej oczy i zauważa rzeczy, których dotychczas nie widziała dziewczyna. Mężczyzna gra na gitarze, a jego muzyka porusza serce słuchaczy, zawsze brakuje jedynie tekstów. W tym z pomocą przychodzi mu urocza sąsiadka, a właściwie chłopak sam zwraca się do niej. Później wszystko dzieje się bardzo szybko, dwie osoby się w sobie zakochują, przy czy jedna jest rozdarta, bo nie wie kogo powinna wybrać - jego serce należy do dwóch różnych kobiet. Zresztą dziewczyna też ma ogromne wahania.

"Podoba. Nie. Tak. A nie mówiłam? Zatruta dusza. Zepsuta, zatruta dusza."

"Proszę, niech to będzie Ridge.

Proszę, niech to nie będzie Ridge.

Jezu, kiedy wreszcie na coś się zdecyduję."

Książka mogłaby wydawać się zwyczajna, ale z całą pewnością nie można jej tego zarzucić. Wciąga od pierwszego rozdziału, przez wiele momentów miałam otwarte usta w zdziwieniu. Kto jak kto, ale Hoover potrafi zaszokować jednym zdaniem.

Nie pozostało mi nic innego jak polecić wam wszystkim, serdecznie "Maybe Someday" - powieść chwytającą za serce, pokazującą jak zdrada może niszczyć człowieka, który czuje coś do dwóch innych osób.

Ale uważajcie...

Po przeczytaniu tego bestselleru, grozi ogromny kac książkowy.