Ladies Man. Manwhore. Tom 3

Rzadko sięgam po takie książki. I niestety tutaj się rozczarowałam. Jak dla mnie książka nudna. Jedynym jej plusem jest cena i ładna okładka.

Wiesz, że ten mężczyzna jest niebezpieczny dla twojego serca. Ale wiesz także, że to właśnie jego pragniesz. Wiesz, ze żaden inny nie da Ci tego co on. A co jeżeli jedna noc mogłaby zniszczyć waszą piekną PRZYJAŹŃ? Tak. Regina i Tahoe czuli wzajemne przyciąganie, jednak strach przed utratą przyjaciela był większy.

Ostatecznie Regina staje naprzeciw swojemu sercu i wypowiada do Tahoe te słowa: KOCHAM CIE.

Ale co zrobi przystojniak,w którego sercu żyją nadal wspomnienia o.... żonie.?

Polecam ich historię! Miałam masę nauki, ale nie mogłam się oderwać od tej książki, dopóki każdą chwilę jej nie poświęciłam. I wiecie co? nie żaluję!

Tak jakby wydazenia po "jesiennej miłości" Sparksa 😜 fajnie się czyta

"Ladies Man" jest kolejną częścią serii Manwhore i powiem szczerze, że przeczytałam ją gdyż byłam ciekawa kolejnych wydarzeń przyjaciół. Zaskoczyła mnie ta książka, ponieważ strasznie się ciągnęła, mimo wszystko przeczytałam ją do końca chociaż po pierwszych 50 str nie dotrę do końca. Strasznie powoli wszystko się rozkręca nie to co w poprzednich częściach tej serii.

Mimo wszystko polecam to osobom, które lubią lekkie książki z wątkiem miłosnym o zabarwieniu erotycznym.

"Prawda jest taka, że straszny ze mnie tchórz.

Boję się być sobą.

Boję się ufać, kochać i dać sobie jeszcze jedną szansę.

Mimo to coś mnie ciągnie do tego mężczyzny."

Dwudziestoczteroletnia Ginn jest przyjaciółką Tahoe. Jej poprzedni związek nie skończył się najlepiej i wciąż obawia się rozczarowania. Tahoe to typowy kobieciarz, jest bogaty, sławny i pełen wdzięku. Nie może narzekać na brak dziewczyn wokół niego. Gina swoją prawdziwą twarz skrywa pod grubą maską makijażu. Pragnie znaleźć mężczyznę na całe życie i wtedy na jej drodze staje Trent. Pod niezbyt udanym początku ich znajomości wszystko zaczyna się powoli układać i Ginn ma nadzieję, że z Trentem uda jej się stworzyć trwały związek. Jednak myśli Reginy zaprząta koś jeszcze.Choć to co łączyło ją kiedyś z Tahoe należy już do przeszłości, dla Giny wciąż wiele znaczy. W pobliżu chłopaka Regina staje się bezradną wobec własnych uczuć kobietą. Jednak postawili sobie zasadę - tylko przyjaźń, której starają się dotrzymać mimo wszystko. Ginn stara się unikać Tahoe ale nie do końca jej się to udaje. Dziewczyna pragnie czegoś, czego Tahoe nie może jej dać. Czy połączy ich coś więcej niż tylko przyjaźń?

Relacja pomiędzy Reginą a Tahoe jest bardzo skomplikowana. Sama nie wiedziałam do końca czy im kibicować by byli razem czy trzymać kciuki by trzymali się od siebie z daleka. Pomimo, że jest to czwarta część cyklu Manwhore, nie miałam żadnego problemu z wniknięciem w całą historię. Bardzo miło zaskoczył mnie Tahoe. Na początku wydawał się kolejnym typowym podrywaczem ale pod tą maską kryje się dużo więcej a ja od razu zaczęłam darzyć go sympatią. Na drodze do szczęścia obojga bohaterów stoi wiele przeszkód, dlatego z wielkim napięciem czytałam jak rozwikłają wszystkie problemy. Bohaterowie nie są wyidealizowani, posiadają zarówno wady jak i zalety. Ich uczucia budzą się powoli na naszych oczach.

"Ladies man" to pierwsza książka Katy Evans, którą przeczytałam. Autorka urzekła mnie swoim stylem a całą historię czytałam z przyjemnością. Katy Evans potrafi pięknie pisać o uczuciach i budować napięcie pomiędzy bohaterami. Co ukrywa Tahoe i dlaczego nie pozwala sobie na miłość? Czy bohaterowie przyznają się do swoich uczuć?

"Ladies man" to powieść o zranionej miłości i trudnych wyborach. Książkę pochłonęłam w rekordowym tempie. Historia jest zabawna, wzbudza wiele emocji i wzrusza do ostatnich stron. Idealna pozycja na długie wieczory z kubkiem herbaty w ręce. Jak już zaczniecie czytać to nie będziecie mogli się oderwać. Polecam!

"Mam ochotę złapać go za te mokre włosy i pocałować.

Mam ochotę przyciągnąć go do siebie i pocałować.

Mam ochotę zabrać go do domu i pocałować.

Mam ochotę na to, aby to ON zabrał mnie do domu i pocałował.

A potem mam ochotę zapomnieć o tym, że go pocałowałam i, że w ogóle miałam na to ochotę."

Przyjaźń. To właśnie to uczucie łączy niebieskookiego Tahoe z ciemnowłosą Giną. Jednak dziewczyna od jakiegoś czasu nie jest w stanie wyrzucić go ze swojej głowy, wciąż powracając myślami do chwili, gdy kiedyś na ślubie ich dobrych przyjaciół odmówiła mu wspólnie spędzonej nocy. Dlatego też w dniu jego dwudziestych szóstych urodzin postanawia, że jej prezentem będzie nie co innego, jak przygoda na jedną noc w jej towarzystwie. W ten sposób ma zamiar uwolnić się od Tahoe raz na zawsze i przestać w końcu myśleć o nim w tych kategoriach. Jednak wówczas wydarza się coś, czego kompletnie się nie spodziewała, tym razem to ON odmawia jej. Jak potoczą się dalej los tej dwójki? Czy połączy ich coś więcej niż przyjaźń, czy też może Gina będzie miała dość i zakończy ich relację?

"Czasami wykorzystujemy naszych bliskich jako tarcze przeciwko rzeczywistości (...). Czasami wykorzystujemy w tym celu także swój ból."

"Ladies Man" jest to czwarty tom cyklu "Manwhore", którego pozostałych części jak do tej pory jeszcze nie przeczytałam. Historia jednak skupia się na innych, niż w poprzednich tomach bohaterach, więc nie miałam żadnego problemu z samą fabułą. W pozycji tej występuje narracja pierwszoosobowa, która prowadzona jest przez Ginę. Wszystkie wydarzenia poznajemy właśnie z jej perspektywy, co pozwala czytelnikowi na zgłębienie emocji i uczuć na co dzień jej towarzyszących, ale poza tym także na poznanie jej przeszłości. W książkach tego typu preferuję narrację pierwszoosobową, więc już na samym początku jest to dla mnie spory plus.

Jeżeli chodzi o bohaterów, niestety odrobinę się zawiodłam. Gina irytowała mnie swoim zachowaniem przez większą część książki. Momentami przypominała bardziej rozemocjonowaną nastolatkę, niż dorosłą kobietę. Rozumiem, że wydarzenia z przeszłości znacząco na nią wpłynęły, jednak negatywne chwile powinny czegoś uczuć, a nie pchać znowu w tę samą ścieżkę. Jej postać jest strasznie niepewna siebie, skrywana pod warstwą mocnego makijażu i udawanej śmiałości. Gdy w pobliżu pojawiał się Tahoe, jej jakby odbierało rozum, sprawiając, że stawała się całkowicie bezbarwną osobą, która nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie chociażby ze znalezieniem nowego lokum. Kolejną dosyć istotną postacią jest Trent, nowy chłopak Giny, który miałam wrażenie został wplątany w fabułę jedynie po to, by Tahoe wypadł na jego tle jeszcze lepiej. Trent został przedstawiony jako skąpy, nudny i do bólu przewidywalny facet bez honoru, który bardziej zafascynowany był Tahoe i jego możliwościami finansowymi, niż jego własną dziewczyną, którą swoją drogą nie jeden raz krytykował. No i na sam koniec Tahoe. Łamacz damskich serc, amator przygód na jedną noc, nieziemsko przystojny, bogaty. Można by jeszcze długo wymieniać, jednak chyba nie ma sensu, jest to po prostu typowy zły chłopiec, który chce się wyszaleć. W późniejszych rozdziałach dowiadujemy się, dlaczego jest jaki jest, i muszę przyznać, że ten wątek przypadł mi do gustu i trochę szkoda, że został tak szybko ucięty.

Książka tę czytało mi się przyjemnie i szybko, spędziłam z nią zaledwie jeden wieczór. Styl autorki jest prosty, może w pewnych momentach nawet zbyt bardzo, jednak szczerze mówiąc po romansach nie oczekuję niczego więcej. Jako chwila relaksu po ciężkim dniu sprawdzi się idealnie. Jeżeli natomiast chodzi o samą fabułę, obawiałam się zbyt dużej ilości scen erotycznych, jednak całe szczęście zostały one odpowiednio wyważone i z pewnością nie przeważały nad samą historią. Akcja rozwijała się w równym tempie, całkiem sprawnie, więc zdecydowanie nie jest to pozycja, przy której można się nudzić. Sama relacja dwójki głównych bohaterów wywoływała we mnie dosyć sprzeczne emocje, raz im kibicowałam, potem chciałam by Gina rzuciła obiekt swoich westchnień w diabły, a jeszcze w innym momencie chciałam, by to Tahoe uciekał od niej jak najdalej, gdyż wydawała mi się emocjonalnie niezrównoważona. Jednak ostatecznie się nie zawiodłam, chociaż ich historia ma kilka mankamentów i chwilami była do bólu banalna, to czytało mi się ją bardzo dobrze. Muszę również wspomnieć o pięknym wydaniu, które z pewnością wyróżnia się na tle pozostałych tomów. Przeważnie unikam tego gatunku ze względu na okładki, jednak w tym przypadku Wydawnictwo Kobiece wykonało kawał dobrej roboty.

Podsumowując polecam ten tytuł, jednak z pewnością jest to typ literatury, którą po prostu trzeba lubić, i nie każdemu przypadnie ona do gustu. Nie będę kłamać, nie spodziewajcie się po niej niczego odkrywczego i zaskakującego. Jeżeli jednak chcecie spędzić jesienny wieczór z wcią

Gdy trafi nas strzała Amora nie potrafimy normalnie funkcjonować. Świat dostrzegamy w innych barwach, a gesty, słowa i ciszę interpretujemy inaczej niż dotychczas. Z pozoru niezauważalne dla innych drobnostki zaczynają mieć dużo większą wagę. Tylko jak oddzielić rozum od serca? Jak wybrać tą bezpieczniejszą dla nas drogę?

Gina i Tahoe ustalili granice swojej przyjaźni. Mimo, że czują między sobą wzajemną chemię trzymają się stopy przyjacielskiej. Tak dla nich obojga jest łatwiej, bezpieczniej.

Gina stara się poukładać swoje życie, uporządkować emocje po zdradzie jakiej doświadczyła. Jej zranione serce jest bardzo zdystansowane do mężczyzn. Ostrożnie buduje relacje, tak na prawdę chroniąc siebie, ale stawiając także mur bezpieczeństwa, przybierając maskę. Jednak mimo tego Tahoe jest w stanie dostrzec jej prawdziwą naturę, zobaczyć słabości i lęki Giny. To w swoim towarzystwie oboje czują się najlepiej, najbardziej swobodnie. Jednak dla niego nie istnieje coś takiego ja stały, monogamiczny związek. Nie oszukujmy się Tahoe to łowca panienek i okazji. Jak w związku z tym poradzić sobie z buzującym pożądaniem i ustalonymi wcześniej zasadami?

Gina zalicza się do grona tych rozsądnych i poukładanych kobiet. Nie wpakuje się w układ aby być panienką na jedną noc. Wybiera przyjaźń, która bardzo dużo ją kosztuje, ale jest dla niej najcenniejsza. Nie dlatego, że Tahoe Roth to bogaty facet, ale dlatego, że zawsze może liczyć na jego obecność i wsparcie. Za wszelką cenę dziewczyna chce się czuć potrzebna i kochana. To właśnie te czynniki sprawiają, że postanawia spróbować zaangażować się w nowy związek i ułożyć sobie życie. Jednak to nie przy swoim chłopaku czuje się szczęśliwa, to nie przy Trencie czuje się najbardziej swobodnie. Jak w związku z tym poradzić sobie z uczuciem, które żywi do największego casanovy?

Tahoe nigdy nie angażuje się w relacje damsko-męskie. Dla niego są tylko jednonocne przygody. Nie jest w stanie zliczyć ilości kobiet, które przewinęły się przez jego łózko. Tak żyje mu się łatwiej, bezpieczniej dla samego siebie. Mimo ustalonych wcześniej zasad wszystko pcha go w stronę Giny. Jednak z jakiegoś powodu mężczyzna wybrał taki a nie inny tryb życia. Czy przyjaźń, która między nimi istnieje ma możliwość funkcjonowania kiedy w grę wchodzi pożądanie? Czy jakakolwiek relacja jest między nimi możliwa?

Nie da się ukryć, że po książki Katy Evans sięgam z dużą przyjemnością. Wykreowani przez nią bohaterowie mnie nie męczą, nie irytują. Fabuła zawsze jest lekka i mimo, że nie brakuje emocji zmierza w pozytywnym kierunku. Czyta się ją szybko i przyjemnie. To taki sprawdzony patent na spokojne popołudnia. To także pewniak jeśli chodzi o szybsze bicie serca. Jednak to wszystko jest dobrane w odpowiednich proporcjach, a pikantne momenty nie zdominują nam powieści.

Tak również było i tym razem. Mimo, że tytuły książek można interpretować dwuznacznie nie jestem zmęczona czy przytłoczona pikantnymi chwilami. Nawet zaskoczył mnie fakt, że jest ich tutaj tak mało, a uczucia i emocje budowane są stopniowo. Nie ukrywam, że bardzo mi się to podobało.

Rodzące się uczucie między Giną a Tahoe pojawia się stopniowo i tak też ewoluuje. I to mi się podoba najbardziej. Wszystko na swoim miejscu i chociaż jedna relacja dzieje się we właściwej kolejności. Mimo, że jest to trudny układ, w którym nie ma nic więcej poza przyjaźnią, a buzujące uczucia to coś nieplanowanego, zarówno Gina jak i Tahoe wybierają bezpieczniejszą dla siebie alternatywę, dzięki której ich relacja nie jest zagrożona. Żadne z nich nie chciałoby stracić tego drugiego, ani zrobić kroku do przodu. Tkwią, mimo, że pożądanie coraz mocniej daje o sobie znać.

Oboje muszą sobie wiele wyjaśnić, przez wiele przejść i przekonać się jak bardzo mogą na siebie liczyć nim zdecydują się cokolwiek w swoim życiu zmienić. Tylko czy podjęte decyzje będą właściwe?

Nie będę ukrywać, że nie jest to książka, która zrobi na Was wielkie wrażenie i zakorzeni się w Waszych głowach. Nie. Jest to lekka książka na leniwe popołudnie, na spokojny wieczór. Przyjemna historia, przy której miło spędza się czas. Typowa powieść na jeden wieczór, o której pewnie się szybko zapomni. I nawet jeśli tak będzie to mam świadomość, że okładka zostanie w Waszych głowach na dłużej bo ma w sobie coś magicznego, hipnotyzującego od czego nawet ja nie potrafię oderwać oczu. Po prostu przepadłam.

Mimo wszystko jeżeli szukacie czegoś przyjemnego, lekkiego co przy okazji buduje napięcie, a nie jest przepełnione gorącymi scenami to ta książka na pewno jest dla Was.

Jakiś czas temu dzięki uprzejmości wydawnictwu miałam okazję poznać losy Malcola i Rachel. Kiedy przeczytałam trzecią część „Manwhore +1”od razu chciałam jak najszybciej dostać w swoje ręce „Ladies Man”, lecz było to niemożliwe i musiałam trochę poczekać a kiedy dostałam książkę to nie mogłam się oderwać od czytania. Zapraszam na recenzję, aby dowiedzieć się dużo więcej.

Tahoe Roth jak pamiętacie to najlepszy przyjaciel Malcolma Sinta jest prawdziwym kobieciarzem i nie przepuści żadnej okazji. Wystarczy jedno jego spojrzenie, aby przyspieszyło bicie twego serca. Przez jego łóżko przewinęło się bardzo dużo kobiet, lecz żadna nie zdobyła jego serca. Kiedy spotyka Ginę zostają przyjaciółmi i tylko przyjaciółmi? Co skrywa Tahoe i czemu żadna kobieta do tej pory nie zdobyła jego serca a może już zdobyła?

Gina najlepsza przyjaciółka Rachel w swoim życiu przeszła już bardzo dużo. Rodzice sprzedali dom rodzinny i wyjechali a niedawno zostawił ją Paul, który ciągle powtarzał, że ją kocha. Zranił i to tak, że Gina nie może zaufać żadnemu mężczyźnie i skrywa się za maską. Kiedy poznaje Tahoe postanawiają, że zostaną przyjaciółmi. Z biegiem czasu odkrywa, że to, co czuje do niebieskookiego mężczyzny jest silne, ale wie, że nie mogą być razem.

Tylko, co zrobić, kiedy serce nie wybiera a rozum podpowiada, co innego?

Co tak naprawdę ukrywa Tahoe, że nie pozwala sobie na miłość?

Co musi się wydarzyć, aby tych dwoje postanowili przyznać się do swoich uczuć?

„Na mój widok w jego niebieskich oczach pojawia się błysk. Wstaje z uśmiechem. Porusza się niczym leniwy kot, przeciągający się po długiej drzemce.”

Powiem wam szczerze, że spodziewałam się po tej książce coś wielkiego, ale autorka w dużej mierze zaskoczyła mnie. Czułam momentami lekki niedosyt, ale w końcu doczekałam się finału, na który naprawdę długo musiałam poczekać. Katy Evans pokazała nam kolejny raz jak w mistrzowski sposób napisać historię tak, aby czytelnik się nie nudził a opowiadane historia przeniosła nas do ich świata.

W książce znalazłam postacie z poprzednich serii a którymi tak naprawdę nie mogłam się rozstać. Dowiedziałam się, co u nich słychać nieco później. Kiedy poznałam, Tahoe w bałam się, że w tej części poświęconej jemu autorka zmieni jego osobowość, ale na szczęście nic nie zmieniła, ale udoskonaliła?

Powieść jest napisana lekkim, płynnym i przejrzystym językiem. Z czystą przyjemnością przeczytałam książkę, bo historia wciąga nas od samego początku a znajdujące się w niej zawirowania nie pozwalają nam odłożyć książki na bok. Katy Evans w ciekawy sposób wykreowała swoich bohaterów i ich historię. Polubiłam postać Tahoe, choć często zastanawiałam się, czemu tak postępuje i czemu tak traktuje kobiety. To później zostaje mi wszystko wyjaśnione i w dużej mierze zrozumiałam go, lecz nie popierała postępowania. A za to Regina od samego początku została opisana tak jak szara myszka, która jest wycofana ze swojego życia i boi się wychylić. Współczułam każdemu bohaterowi w dużej mierze, bo każde z nich wiele przeszło a także trzymała kciuki, aby udało im się w końcu wyznać swoje uczucia, które skrywają na dnie swego serca, które każde z nich boi zostać się odrzuconym.

„Ladies Man” jest to opowieść o zranionej miłości i wyborach, które musimy podjąć tak, aby nie skrzywdzić. Wciąga fascynuje i pozostawia po sobie ślad. To opowieść wyróżniająca się okładką lekkim stylem i często śmiesznych dialogów. Niesamowita historia zapewniająca miłe chwile i niezapomniane emocje. Serdecznie polecam.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Twórczość Katy Evans, a zwłaszcza jej seria „Manwhore” nie jest mi obca. Mimo iż cała ta seria nie była niczym fenomenalnym i do wybitnych pozycji nie należała, to jednak wspominam ją bardzo pozytywnie. Dlatego też, z chęcią sięgnęłam po kolejną część serii – tym razem o najlepszym przyjacielu Saint’a – Tahoe.

To mężczyzna, z którym nie chodzi się na randki.

To mężczyzna, przed którym ostrzegała cię mama.

To mężczyzna, który złamie ci serce.

Tahoe Roth to najlepszy przyjaciel Malcolma Sainta. Człowiek o twarzy anioła i duszy diabła. Ten facet, którego jedno spojrzenie powoduje przyspieszone bicie serca, seks traktuje jak lekarstwo na wszystko.

Gina jest piękną dziewczyną, która w obecności Tahoe woli być ostrożna. Kiedyś ją odrzucił, a ona odrzuciła jego. Oboje czują się rozbici. Wygląda na to, że tych dwóch części nie można już ze sobą połączyć.

Choć czują do siebie niewiarygodną chemię i fantazjują o sobie bez opamiętania, pozostają jedynie przyjaciółmi. W końcu Gina uświadamia sobie, że jedyny facet, którego pragnie to uparty i niedostępny Tahoe Roth.

Czas spędzony na lekturze „Ladies Man” uważam za jak najbardziej udany. Pomimo tego, że takich historii jest mnóstwo, a samo zakończenie nie stanowiło dla mnie jakiegoś wielkiego zaskoczenia, to jednak czytało mi się tą pozycję naprawdę dobrze. Być może jest to zasługa lekkiego stylu pisania Katy Evans, dzięki któremu tą pozycję „pochłania” się w naprawdę krótkim czasie.

Autorka wykreowała ciekawych bohaterów, których obdarzyłam dużą sympatią. W jakimś małym stopniu potrafiłam utożsamić się z Giną, której niepewność siebie i niska samoocena tak bardzo utrudniała życie. Z kolei Tahoe jest ucieleśnieniem faceta idealnego – dobrze zbudowany, zabawny troskliwy i niezwykle seksowny. Autorka stworzyła niezwykłą więź między tą dwójką bohaterów. Może też dlatego ta historia aż tak bardzo mi się spodobała. Zamiast licznych scen seksu, autorka postawiła na budowę więzi, która nie opiera się tylko na tej „fizycznej części” miłości. Nie znaczy to jednak, że książce brakuje nieco pikanterii. Wręcz przeciwnie – autorka zasypuje nas ogromną dawką sarkastycznych „potyczek słownych”, pełnych seksualnych podtekstów. Reasumując – świetnie się bawiłam, podczas czytania tej pozycji.

Fabuła książki jest ciekawa, choć według mnie mało dopracowana. Autorka tylko na kilku stronach odsłoniła wszystkie karty Tahoe, ukazując w pełni jego przeszłość. Trochę szkoda, można było przecież to trochę bardziej pociągnąć. Pozostała część książki to wewnętrzne rozterki Giny. Mimo to, są one napisane ciekawie, „lekkim piórem”, dzięki czemu lektura tej pozycji nie jest uciążliwa.

Odrobinę zawiodłam się na zakończeniu. Z całkiem ładnej i ciekawej historii miłosnej, autorka zrobiła przewidywalny erotyk z banalnym finałem. Przyznam szczerze, że spodziewałam się jednak czegoś więcej.

Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o moim zachwycie nad okładką. Pomińmy sam fakt, że mężczyzna z okładki jest nieziemsko przystojny a jego spojrzenie niezwykle hipnotyzujące. Nie wspomnę już o głębokim i zachwycającym błękicie jego tęczówek … Stop! To nie o nim miało być.

To, co bardzo mi się w tej okładce spodobało, to fakt, iż wydawnictwo nie poszło w schematy i nie dało na okładkę kolejnej ckliwej pary w dwuznacznym momencie. Poza tym, warto zauważyć, że sama postawa modela z okładki nie jest bezcelowa. Ma ono ukryte dno. A jakie? Sprawdźcie sami, sięgając po „Ladies Man”! Polecam!

Moja ocena: 7/10

Gina i Tahoe są przyjaciółmi. Mimo, że czują do siebie pożądanie nie wychodzą poza ramy przyjaźni. Gina jest dziewczyną, która poza seksem pragnie miłości i bliskości. Zdaje sobie sprawę, że Tahoe nie zostaje z dziewczyną dłużej niż jedną noc. Z tego powodu zaprzecza swojemu pragnieniu. Mężczyzna z kolei nie chce skrzywdzić Giny, która z jakiegoś dziwnego powodu jest bliska jego sercu i pragnie chronić ją za wszelką cenę. Ta przyjaźń wiele ich kosztuje. Oboje muszą trzymać na wodzy swoje pożądanie i uczucia, by na wzajem się nie stracić.

Gina leczy swoje serce i duszę po zdradzie i rozstaniu z chłopakiem. Jest zdystansowana do mężczyzn. Mimo wszystko pragnie mieć kogoś przy sobie. Nie chce sama mieszkać, zasypiać. Chce czuć przy swoim ciele ciepło drugiego człowieka. Podczas jednej z imprez U Tahoe, kiedy jej względy zostają przez niego odrzucone, dziewczyna poznaje Trenta. Gina próbuje się z nim związać, chociaż nie jest to łatwe, bo nie czuje przy nim szybszego bicia serca i tych ciepłych uczuć, które zalewają ją gdy w pobliżu znajduje się jej przyjaciel...

Tahoe nie jest mężczyzną, który angażuje się w stałe związki. Dla niego istnieją jedynie przelotne znajomości na jedną noc. Nie jest w stanie zliczyć kobiet, które przewinęły się przez jego łóżko. Tak jest mu łatwiej, nie myśli, nie czuje. W ten sposób nie może zostać zraniony. Miłość i stały związek oznaczałaby komplikacje, a także strach przed stratą. Przeszłość zostawiła okrutny ślad na jego duszy. Czy Gina zdoła się przez niego przebić? Czy ma szansę na przyjaźń, kiedy na wierzch wyjdą wszystkie skrywane tajemnice? A może zrodzi się wtedy coś głębszego?

Ta książka jest wspaniała! Boska! Po prostu mega! Zawładnęła mną już od pierwszych stron, a z czasem coraz to bardziej pochłaniała. Bohaterowie? Wspaniali. Już sama nie wiem czy bardziej uwielbiam Ginę czy Tahoe'a. W ciągu zaledwie rozdziału stali mi się tak bliscy. Pamiętacie jak rozpływałam się nad Saintem i Rachel? Teraz mam podobne odczucia, a może nawet większe. Fabuła jest lekka i przyjemna. I. Tak. Niesamowicie. Wciągająca. Jak widzicie, zwariowałam na punkcie tej książki! Już nie mogę się doczekać co jeszcze Katy Evans dla nas szykuje w następnej książce i czym nas znowu zaskoczy.

"Mam ochotę złapać go za te mokre włosy i pocałować. Mam ochotę przyciągnąć go do siebie pod wodą i pocałować. Mam ochotę zabrać go do domu i pocałować. Mam ochotę na to, aby zabrał mnie do domu i pocałował. "

Bardzo długo czekałam na możliwość poznania tej powieści, ponieważ szczerze lubię styl i język autorki. Tworzy ona w swoim umyśle wspaniałe historie, które przelane na papier, są hitem! Jestem zakochana w jej poprzedniej serii Manwhore, więc nic dziwnego, że chętnie sięgnęłam po Ladies Man'a! Osobiście już od pierwszych stron, ta lektura mnie porwała i oczarowała.

W powieści mamy do czynienia z dwójką przyjaciół, którzy powiązani są ze znanymi nam i lubianymi bohaterami z serii Manwhore, państwem Saint. Tahoe jest casanową, playboyem oraz zadufanym w sobie i pewnym siebie kawalerem, za którym liczne kobiety szaleją. Kiedy na jego drodze pojawia się zdradzona przez narzeczonego i całkowicie oddana romantyczności Gina, mężczyzna zaczyna dostrzegać w swoim życiu pustkę.

Bardzo ujmują mnie te postacie. Poczułam do nich przywiązanie. Poznawanie ich historii było czystą przyjemnością, ponieważ ta dwójka jest wykreowana na bohaterów bardzo pozytywnych oraz otwartych. Ich wspólne stosunki w stosunku do siebie, wspólne przekomarzanie, lecz przede wszystkim ich upór, są idealnym uzupełnieniem wydarzeń rozgrywających się w akcji.

"Są w twoim życiu takie lęki, których nie możesz sobie oszczędzić ani ty, ani żaden człowiek na Ziemi. Lęki tak głęboko zakorzenione, że nie ma w twojej duszy miejsca, w którym możesz się ukryć, nie ma sposobu, by im uciec. Chwytają cię, biorą w posiadanie, wyciskają z ciebie życie, dopóki nie budzisz się w nocy zlany potem, cały we łzach i boisz się dotknąć ziemi pod sobą, bo wciąż się czujesz, jakbyś spadał... i spadał... niekończący się upadek. Dopóki nie przerwie go boleśnie twarda powierzchnia."

Powiem szczerze, że lekturę przeczytałam szybko i płynnie. Ani trochę się mi nie dłużyła, ani nużyła. Idealna na jesienne wieczory, ale nie tylko. Dla takich powieści chce się odłożyć wszystkie swoje obowiązki. Polecam ją z całego serca. Nie mogę doczekać się kontynuacji. Mam nadzieję, że już wkrótce ją poznam. Mocno kibicuję romansowi rozgrywającemu się pomiędzy Tahoe oraz Giną. Mam nadzieję, że im się uda.

Polecam ten romans wszystkich lubiącym się w takich powieściach. Na pewno fani tej autorki, nie zawiodą się na jej nowej książce.

Tahoe Roth to facet, który elektryzująco działa na kobiety. Niedostępny, tajemniczy, uparty, bezczelny, z twarzy anioł, zaś w duszy gra mu diabeł. Jedno jego spojrzenie przyspiesza bicie serca. Pod niewątpliwie zauważalną słodyczą, głęboko w środku tej specyficznej postaci kryje się naprawdę wrażliwy facet... Gina to piękna dziewczyna, jednak w obecności Tahoe zachowuje ostrożność. Kiedyś została zraniona... Rozbite wnętrze sprawia, że bohaterka obawia się kolejnej katastrofy na polu uczuciowym.

Teoretycznie połączyć tych dwoje już się nie da, jednak w praktyce wygląda to nieco inaczej. Bohaterowie czują do siebie ogromną chemię, co więcej, fantazjują o sobie wzajemnie, jednak nie przekraczają bariery przyjaźni. W końcu Gina dochodzi do wniosku, że jej upragnionym facetem jest właśnie Tahoe.

Jak ułożą się losy bohaterów? Czy Gina i Tahoe zbliżą się do siebie jeszcze bardziej?

"Ladies Man" to kolejny tom z cyklu "Manwhore". Znajomość poprzednich części nie jest niezbędna, aby zrozumieć najnowszą powieść Katy Evans, historia bowiem dotyczy innych bohaterów, niż tych przedstawionych wcześniej.

Katy Evans wie, co dobre. Choć początkowo książka nie pochłonęła mnie tak bardzo, jak tego oczekiwałam, to jednak potem się wciągnęłam. Losy bohaterów śledziłam z ogromnym zaciekawieniem, nieraz z wypiekami na twarzy - gorących scen erotycznych w końcu nie brakuje w tej historii. "Ladies Man" napisana jest w lekkim stylu, dzięki czemu szybko się ją czyta. Czytelnik poznaje historię z perspektywy Giny, ma więc szansę na poczucie pewnej więzi z bohaterką i pozostałymi postaciami. Powieść ta nadaje się idealnie na wieczorne czytanki, zwłaszcza teraz, jesienią, kiedy my kobiety potrzebujemy odrobinę rozgrzania :). To taki typ lektury, który spodoba się niewymagającym czytelnikom, szukającym w książce odrobiny relaksu i zapomnienia.

Na koniec coś z pozoru błahego, aczkolwiek dla mnie (i pewnie dla wielu z Was) istotnego. Ogromny plus należy się za okładkę. Grafik z wydawnictwa powinien dostać jakąś specjalną nagrodę :D. Oprawa książek Kobiecego niezmiennie mnie oczarowuje, czego chcieć więcej :)?

"Ladies Man" to kolejna część serii "Manwhore" autorstwa Katy Evans. Ja jednakże nie czytałam poprzednich tytułów, co jednak w żaden sposób mi nie przeszkadzało, ponieważ książki te można spokojnie czytać jako samodzielne książki.

Gina Wylde, oszukana i zdradzona przez chłopaka, z którym mieszkała dwa lata, poprzysięga sobie nie dopuścić więcej do sytuacji, w której jakikolwiek mężczyzna mógłby ją skrzywdzić. Niestety w jej głowie coraz wygodniej mości sobie miejsce Tahoe, przyjaciel Saintów, jak i jej samej. Podczas imprezy urodzinowej Rotha, dziewczyna postanawia złożyć mu życzenia oraz dać prezent w postaci niezobowiązującej nocy z nią samą. Ma nadzieję, że w ten sposób raz na zawsze wyrzuci go ze swych myśli.

„Makijaż to z całą pewnością moja tarcza ochronna, maska dzięki której czuję się silna, ładna i taka jaką chcę.”

Tahoe Roth, najlepszy przyjaciel Malcolma Sainta, to jasnowłosy mężczyzna, którego pragnie każda dziewczyna! Jest uparty, porywczy, a na widok jego uśmiechu i słynnego dołka w policzku, kobietom miękną kolana. Roth nie wierzy w związki, dlatego też, gdy Regina oferuje mu swój prezent, ten odmawia. Już dawno temu ustalili zasadę − tylko przyjaźń. Dlaczego jednak Tahoe jest taki, a nie inny? Jaki skrywa sekret?

"(…) i oświadcza mu, że jest dokładnie takim mężczyzną, przed którym zawsze mnie ostrzegała. Że ma uśmiech niegrzecznego chłopca i twarz pogromcy kobiecych serca."

Książka mnie nie porwała. Owszem, jest napisana w sposób bardzo lekki i przyjemny, brak scen erotycznych, wyskakujących z każdej następnej strony był dla mnie ogromnym plusem, no i przeczytałam ją w jeden dzień. W zasadzie sama nie wiem, co mogłabym o niej napisać. To nie tak, że książka jest zła, bo nie jest! To miła odskocznia, kiedy czytało się w ostatnim czasie pozycje inne gatunkowo. Można się przy niej pośmiać czy zirytować nad sytuacją, w którą wplątuje się Gina.

Czy polecam "Ladies Man"? Polecam tym, którzy zaczytują się w tego typu literaturze. Ja po prostu chyba odzwyczaiłam się od czytania podobnych powieści.

"Czasami wykorzystujemy naszych bliskich jako tarczy przeciwko rzeczywistości (…). Czasami wykorzystujemy w tym celu także swój ból. Nie jestem w stanie dłużej wypierać się tego, że między mną a Trentem zawsze stał niemal dwumetrowy, jasnowłosy tyranozaur (…)."

Gina chce sobie wybić Tahoe z głowy, musi go sobie wybić z głowy. W końcu to rasowy podrywacz, kobiety zmienia jak rękawiczki. Chociaż jego jedno spojrzenie przyspiesza bicie serca, to w tym anielskim ciele kryje się prawdziwy diabeł. Tahoe to tylko przyjaciel i tak musi pozostać. Gina ma doskonały plan, ale jak to z planami bywa, często zawodzą. Cudowny mężczyzna coraz częściej wkrada się w jej myśli, a ona miesza w jego głowie. Co wyjdzie z tej mieszanki sprzecznych uczuć? Kto wygra, serce czy rozum?

Część z Was Kate Evans na pewno już zna. Autorka „Manwhore” powraca wraz z nową historią o „starych bohaterach”. Tym razem swoją opowieść snuje wokół Tahoe, przyjaciela Malcolma Sainta, którego możecie kojarzyć z poprzednich części. Dla mnie „Ladies man” było pierwszym spotkaniem z Evans, czy udanym, zaraz się dowiecie.

Historia Tahoe i Giny nie zaskakuje. Fabułą przypomina wszystkie książki romantyczne. Uczucie rodzi się między bohaterami, emocje buzują. Każde wydarzenie ich do siebie zbliża, ale też oddala. Zakończenie powieści możemy przewidzieć po kilku pierwszych stronach. Mimo wszystko książka mnie kupiła! Pojawił się wątek, który sprawił, że wstrzymałam oddech. Chciałam odkryć tajemnicę i lepiej zrozumieć przeszłość bohaterów, która miała tak ogromny wpływ na teraźniejszość. Pragnęłam poczuć ból Tahoe. Szybko poczułam do niego sympatię i dlatego naprawdę pragnęłam, aby pod tą maską podrywacza kryło się coś więcej. Wszyscy ukrywamy prawdziwych siebie. Nie chcemy się zbytnio odsłaniać. Ból i cierpienie nas przerażają, dlatego staramy się schować własne serce za szczelnym murem – tak właśnie zrobił Tahoe.

Katy Evans okazała się mistrzynią budowania napięcia. Na drodze ku szczęściu bohaterów stała nie tylko przeszłość, ale też ich własne uprzedzenia. Tahoe i Gina musieli zadecydować czy warto zaryzykować wieloletnią przyjaźń dla szczęścia i miłości. Autorka rzucała im kolejne kłody pod nogi, napędzając historię. Kolejne strony dosłownie „ginęły” mi w oczach, pragnęłam poznać pozostałe, a zarazem bałam się, że już za chwilę nie pozostanie mi nic.

„Ladies man” to świetna lektura na leniwy wieczór. Czyta się bardzo przyjemnie, a znajomość poprzednich części serii nie jest potrzebna. Autorka tak wykreowała historię, że z łatwością trafi w serca miłośników „Manwhore” oraz nowych czytelników. Splata losy Tahoe i Giny, a zarazem utrudnia im wzajemne relacje. Ta książka nie jest wyjątkowa, ale jeśli lubicie romantyczne historię, ta na pewno Wam się spodoba. Polecam!

"Ladies Man" jest czwartym tomem z serii Manwhore, która opowiadała historię Rachel Livingston i Sainta Malcolma, której sama osobiście nie czytałam, ale zamierzam to zmienić. W tej części poznajemy historię ich przyjaciół.

Gina to piękna dziewczyna o rozbitym wnętrzu, która ukrywa swoją prawdziwą twarz pod maską makijażu. Bez niego czuje się bardziej naga, niż bez ubrań. Kiedyś, nieskazitelnie czysta, dała się zaskoczyć. Nie chce popełnić drugi raz tego samego błędu. Wrzuca wszystkich facetów do jednego worka, mając nadzieję, że jednak kiedyś znajdzie kogoś, kto pokocha ją bez przeszkód. Do tej postaci i podejmowanych przez nią decyzji mam mieszane uczucia.

Tahoe to jasnowłosa bestia. Uparty i porywczy, a na widok jego uśmiechu kobietom miękną kolana. Nie wierzy w związki, ani swoją własną wartość od kiedy życie go doświadczyło. Potrafi ukrywać się jeszcze lepiej niż Gina, bo robi to na oczach wszystkich, bez żadnej maski. Kobiety przewijają się przez jego dom kilka razy dziennie. Nikomu nie zdradza swojego sekretu. Właśnie dlatego przez większość książki nie byłam go w stanie rozgryźć. Choć przewija się co kilka kartek, to niewiele o nim wiemy prawie do samego końca.

Ladies Man jest historią przyjaźni Reginy i Tahoe Rotha, którzy wcale nie odpychają się i nie przyciągają przez większość książki, jak można by się tego spodziewać. Ich relacja jest skomplikowana, a decyzję, jak się ona zakończy poznajemy tuż przy ostatnich stronach. Przez większość akcji choć fantazjują o sobie, to pozostają troskliwymi przyjaciółmi, na których nawzajem zawsze mogą liczyć. Są wierni swoim ideałom, a iskry pomiędzy nimi są widoczne od pierwszego spotkania. Mają oni swoją wspólną historię, która przeradza się w ciąg dalszy, który bardzo skomplikuje im życie. Chociaż można się domyślić większości rzeczy, jest to przyjemna lektura na długie wieczory, którą warto przeczytać. Można się przy niej pośmiać albo pozwolić pochłonąć wyobraźni i fascynacji. To od Was zależy, w czym najgłębiej się zanurzycie, a cała historia posiada naprawdę wiele uroku oraz ukrytych motywów. Jednym z nich jest ból i to, jak sobie z nim radzić.

Trylogia opowiadająca o Malcolmie i Rachel nie zachwyciła mnie, ale też nie zawiodła. Taka tam historia, powielająca schematy. Mimo to czekałam z niecierpliwością na kontynuację serii Manwhore o dwóch najlepszych przyjaciołach Sainta. Przede wszystkim nie mogłam się doczekać właśnie Ladies Man, opowiadającej o Tahoe. Już w poprzednich tomach zyskał ON moją sympatię i liczyłam na to, że jego historia będzie strzałem w dziesiątkę.

Ladies Man to zdecydowanie nie jest książka z głębokim przesłaniem. Autorka ponownie powiela tu wiele schematów. Tahoe to obrzydliwie bogaty flirciarz, a Regina to skrzywdzona przez bliską osobę dziewczyna. Brzmi jak każda inna książka z tego gatunku, prawda? Jednak nie do końca tak jest. Oprócz oczywistych elementów, można tu znaleźć wątek miłości między dwojgiem przyjaciół. Strach przed skrzywdzeniem siebie nawzajem hamuje ich jednak przed wyznaniem sobie uczuć. Prowadzi to do wielu niedomówień i ciekawych zwrotów akcji. Bardzo się cieszę, że tym razem Katy Evans skupiła się bardziej na fabule, niż na wątku erotycznym. Żałuję tylko, że nie rozwinęła ona wątku o byłym chłopaku głównej bohaterki, Paulu.

Zaczynając Ladies Man obawiałam się, że Katy Evans zmieni charakter Tahoe. Polubiłam go za jego barwną osobowość i miałam nadzieję, że taką pozostanie. Na szczęście się nie rozczarowałam, a wręcz dostałam jeszcze więcej. Tahoe powodował u mnie mnóstwo sprzecznych emocji, od śmiechu poprzez irytację, aż do współczucia.

Nie mam natomiast pojęcia co napisać o Reginie. Przez całą książkę odnosiłam wrażenie, że jest ona bez charakteru i praktycznie niewidoczna. Być może jest to spowodowane silnym charakterem Tahoe.

Cieszę się też, że mogliśmy ponownie spotkać się z Rachel i Saintem. Mimo, że nie są to moi ulubieni bohaterowie, z przyjemnością poznałam ich dalsze losy.

Zapewne wszystkie uwielbiamy okładki z nieprzyzwoicie umięśnionymi mężczyznami. Jednak ile razy jadąc autobusem, czytając w pracy albo w szkole przyłapujemy ludzi, którzy co chwilę zerkają na naszą książkę? Lub starsze panie, zgorszone młodym perwersyjnym pokoleniem? Dlatego dużo łatwiej było mi czytać Ladies Man. Nawet jeśli nie widzimy klatki piersiowej, bicepsów i co tam się jeszcze zmieści na okładce, wydaje mi się, że w zupełności wystarczą te hipnotyzujące niebieskie oczy.

Ladies Man to książka, którą się wręcz pochłania. Katy Evans nie zawiodła mnie i kolejny raz napisała przyjemną historię, która wzbudza wachlarz emocji. Historia o Tahoe i Reginie jest jedną z lepszych z tego gatunku, zatem śmiało mogę ją Wam polecić na długie jesienne wieczory. A ja z niecierpliwością czekam na ostatni tom serii, Womanizer, opowiadający o Callanie.

Ci z Was, którzy czytali serię „Manwhore” autorstwa Katy, przy okazji lektury „Ladies Man” mają okazję powrotu do swoich ulubionych bohaterów m.in. Malcolma i Rachel, ale główna fabuła w tym przypadku skupia się wokół Giny Wylde, czyli najlepszej przyjaciółki Rachel oraz Tahoe Rotha będącego z kolei najlepszym kumplem Malcolma. Niech się jednak nie martwią Ci, którzy nie czytali serii „Manwhore” ponieważ „Ladies Man” można spokojnie czytać jako samodzielną książkę.

Gina to dziewczyna, która zdradzona i oszukana przez chłopaka, przysięgła sobie, że nigdy więcej nie dopuści do tego, aby jakikolwiek mężczyzna znów z niej zadrwił. Na co dzień zawodowo zajmuję się sprzedażą kosmetyków oraz dorabianiem jako makijażystka, która sama nie pozwala, aby ktoś inny zobaczył ją bez makijażu, który stanowi dla niej swego rodzaju tarczę ochronną za którą może się ukryć.

"Makijaż to z całą pewnością moja tarcza ochronna, maska dzięki której czuję się silna, ładna i taka jaką chcę"

Nasza bohaterka wraz ze swoją koleżanką udają się do klubu gdzie odbywa się impreza z okazji dwudziestych szóstych urodzin jej najlepszego przyjaciela, którym jest . . . uwaga, uwaga sam Tahoe. Plan Giny jest prosty: znaleźć solenizanta, złożyć mu życzenia i dać prezent. Jaki? Jedną niezobowiązującą noc z nią samą, aby wreszcie mogła wyrzucić go raz na zawsze ze swoich nieprzyzwoitych myśli.

Ale co się stanie kiedy największy playboy w mieście, który na co dzień otacza się mnóstwem kobiet, odmawia? No cóż, Gina zaskoczona odrzuceniem swojej propozycji postanawia, że nie da łatwo za wygraną w kwestii przygody na jedną noc i wraca do domu z nową poznanym w klubie Trentem, który okazuję się być naprawdę miły, a po niedługim czasie ku zaskoczeniu dziewczyny zostaje jej chłopakiem.

Odmowa Tahoe była spowodowana tym, iż według niego nie miałby ON Ginie nic dobrego do zaoferowania, a ona sama zasługuję na kogoś lepszego. Ale jak sami się pewnie domyślacie to tylko fasada, bo nawet ślepy zauważyłby chemię między tą dwójką, nawet oni sami.

Wiecie co najbardziej mnie zaskoczyło w tej książce? To, że praktycznie cała fabuła zbudowana jest na swego rodzaju grze między Giną a Tahoe. Tu pocałunek w policzek, tam objecie albo szept. I wiecie co? Na 376 stron jakie liczy cały „Ladies Man” pierwsza scena miłosna między naszymi głównymi bohaterami pojawia się dopiero w okolicy 328 strony! Byłam w szoku, ale przyznam, że ich wcześniejszy brak wcale nie wpłynął negatywnie na całą lekturę. Samą książkę czyta się naprawdę szybko, a to zapewne przez akcję, która dzieję się dość prędko i to chyba będzie mój jedyny zarzut w stronę autorki. Gdyby Evans przy pisaniu odrobinę zwolniła tempo byłoby idealnie.

Na koniec wspomnę jeszcze o jednym ważnym według mnie temacie poruszonym w tej książce. Mianowicie jak często staramy się zmieniać samych siebie na siłę dla tych, którzy powinni nas kochać takimi jakimi jesteśmy – zarówno pod względem wyglądu jaki i zachowania. Cieszę się, że Katy poruszyła ten problem w „Ladies Man”.

„Nie jesteś z nim szczęśliwa. Zmuszasz się do bycia taką, jaką ON chcę. Skoro jest z tobą, powinien chcieć ciebie, tylko ciebie, i kropka.”

Ta książka mnie nie zachwyciła i nie zgadzam się z tym, że jest ona najseksowniejsza w dorbku Katy Evans. Autorka zbudowała atmosferę wyczekiwania i jak na taką historię długo każe czekać na kumulacje uczuć głównych bohaterów. Tahoe jak z opisu wynika ma być niegrzecznym chłopcem. Owszem jest kobieciarzem, ale nie składa obietnic i nikogo nie krzywdzi. Jest szczery, dobry i bardzo męski. Unika zobowiązań do czasu aż w jego życiu zjawia się Gina. Kobieta, która ma wiele kompleksów prze co nie pozwala sobie na bycie sobą. Jest wrażliwa i bezradna, a jej najbardziej oddanym przyjacielem przed, którym ściąga „maskę” staję się mężczyzna, którego jednocześnie pragnie i się obawia. Wciągnęła mnie ta książka. I nie wiem dlaczego, bo nie wyróżnia się ona niczym szczególnym. Myślę, że tajemnica tkwi w sposobie jakim jest ona napisana, prostym i przystępnym.

Tahoe Roth zdecydowanie nie jest facetem, u którego boku można spędzić życie. Jedną noc? Jak najbardziej. Nie miej jednak nadziei na to, że kiedykolwiek porzuci swoje życie mężczyzny wolnego i niezależnego. Gina w każdym razie nie ma co do tego złudzeń. A mimo to jej ciało ożywa za każdym razem, kiedy ma okazję go widzieć. Cóż, nikt nie mówił, że bycie przyjaciółką takiego ciacha będzie prostą sprawą. Odpowiedzią na jej rozterki ma być Trent – facet, z którym próbuje stworzyć związek, na jaki nie może liczyć z Tahoe. Czy jednak ma to jakieś szanse przerwania? I czy Trent jest w ogóle w stanie wyciągnąć Ginę z jej rozterek, jak to niewątpliwe czyni jej seksowny przyjaciel? Przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a przyszłość jest wciąż niepewna.

Całość recenzji dostępna pod adresem: [Adres usunięty]

Niebezpieczne związki …

Są tacy mężczyźni, przed którymi ostrzegają swoje córki wszystkie matki. Są tacy mężczyźni, którzy sami są świadomi swojego niszczycielskiego wpływu, którzy nie są w stanie dochować wierności żadnej kobiecie, którzy jednak mają w sobie tyle sex appealu, tyle tajemniczości i obietnicy rozkoszy w oczach, że nie pomagają żadne przestrogi. Takim mężczyznom rzucamy się w objęcia nie bacząc na konsekwencje, nawet jeśli jesteśmy świadome, że nas zranią, zniszczą, że do końca życia będziemy wspominać ich dotyk i spojrzenie.

Właśnie z takim mężczyzną ma do czynienia Regina, dwudziestoczteroletnia pracownica sklepu z ekskluzywnymi produktami do pielęgnacji oraz specjalistka od makijażu, a właściwie od zakładania masek. Ona sama bowiem, od czasu rozstania z Paulem, mężczyzną, który przed dwa lata ją zdradzał, który miał tupet obwiniać ją o zachowanie podczas rozstania, nie pokazuje się nigdzie bez makijażu, który traktuje niczym tarczę. Wówczas, kiedy tak o poranku stała w piżamie, ze szczoteczką do zębów w ustach przyrzekła sobie, że już nikt nie zobaczy jej w takim stanie, że już nikt jej tak nie upokorzy, nie złamie jej serca. Nie przewidziała jednak pojawienia się przystojnego Tahoe Rotha, biznesmena, najlepszego przyjaciela Malcolma Sainta. Osoby, które miały już przyjemność sięgnąć po przepełnione erotyką powieści z serii „Manwhore”, doskonale wiedzą, czego można spodziewać się po bohaterach stworzonych przez Katy Evans oraz po samej autorce. Przyznam jednak, że książka „Ladies Man” potrafi jednak zaskoczyć, mimo określonych schematów zachowań i seksu, czyli elementu, którego w literaturze erotycznej trudno jest uniknąć. Znajdziemy tu bowiem skomplikowanych bohaterów, wśród których Tahoe zdecydowanie przoduje.

Mężczyzna, który Reginę fascynuje, ale którego jednocześnie stara się unikać, sam zdaje sobie sprawę, że nie jest dla niej partnerem. Otwarcie neguje stałe związki, kobiety same pchają się do jego łóżka, a ON może przebierać w potencjalnych towarzyszkach, kierując się jakimi tylko chce kryteriami. Dlatego też Regina pozostaje z nim wyłącznie na przyjacielskiej stopie, choć powietrze pomiędzy nimi aż iskrzy od seksualnego napięcia. I jak w tych warunkach układać sobie życie z innym mężczyzną? Szczególnie kiedy ten daleki jest od ideału i choć stara się, to jego podstawową wadą jest to, że … nigdy nie będzie Tahoe.

Czy w takiej sytuacji historia ta ma szczęśliwe zakończenie? Czy Regina odnajdzie szczęście u boku Trenta? Odpowiedzi na to pytanie poszukać musimy w powieści „Ladies Men” o mężczyźnie, który za swoją seksualnością i bezwzględnością chowa niezwykle wrażliwego człowieka, a także o kobiecie, która za makijażem ukrywa dziewczynę uroczą i delikatną, otwartą i szczerą, a także mało odporną na zranienie. Choć początkowo można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z powieścią obyczajową, nie zaś z pełną seksu historią – autorka bowiem położyła mocny nacisk na zgłębianie skomplikowanej relacji bohaterów, analizując psychologiczny jej aspekt – to i tak stopniowo wyczuwamy coraz większe seksualne napięcie, które zaczyna również nas ogarniać. Jedno jest pewne – będzie gorąco, choć seks będzie miał więcej wspólnego z romantyzmem i kochaniem się, niż z zaspokojeniem dzikich żądzy.

Justyna Gul

Qultura słowa

Tahoe ją odrzucił, szczerze wyznając, że nie może jej zaoferować tego, na co zasługuje. Regina, kobieta ze zranionym sercem wie, że być może ma ON rację i postanawia zachowywać wskazany dystans. Oboje postawili na przyjaźń. Ale kiedy pojawia się zazdrość, przyspieszony oddech i nieustanne pożądanie, łatwo wytrwać w postanowieniach?

On może mieć każdą i nie waha się korzystać z osobistego uroku oraz zasobnego portfela. Ona znalazła sobie mężczyznę, którego próbuje pokochać. Czy taką wyobrażają sobie przyszłość? Czy kiedy przyjdzie im się spotkać kolejny i kolejny raz, zrozumieją, że to, co czują względem siebie, jest od nich silniejsze?

MOJE OBAWY vs RZECZYWISTOŚĆ

Po gorzkim rozczarowaniu związanym z ostatnią przeczytaną przeze mnie książką Katy Evans, po historię zapisaną na kartach „Ladies Man” sięgałam z dużą rezerwą. W książkach tego gatunku trudno o świeżość, zwłaszcza, kiedy już z góry wiadomo, że główny bohater jest będącym ostatnio na topie kobieciarzem. Streszczenie wspomina o przyjaźni, która może przerodzić się w coś więcej. Bałam się tego, że autorka już na wstępie zaserwuje moment kulminacyjny, a potem będzie tylko słodko, pikantnie i słodko. Ale nie… I to jest moje największe i jak najbardziej pozytywne zaskoczenie, jeśli oczywiście chodzi o ten tytuł.

CZY TA PRZYJAŹŃ MOGŁA SIĘ UDAĆ?

Regina to kobieta ze złamanym sercem. Właśnie dlatego każdy kolejny krok stawia z ogromną ostrożnością, by uniknąć bólu, który wciąż tkwi w jej sercu. Z jednej strony nieśmiała, z drugiej gotowa na wiele. Próbująca odbudować swoje szczęście u boku człowieka, który niekoniecznie okaże się strzałem w dziesiątkę. Bo ten, którego być może kocha, jest dla niej nieosiągalny. Z kolei Tahoe to typowy playboy. Bogaty, przystojny, baaardzo pewny siebie. W tej całej swoje aurze egoizmu i przygód na jedną noc trzeba docenić jego szczerość. Nie obiecuje, kiedy nie może dotrzymać słowa, wydaje się prawdomówny nawet wtedy, kiedy jego słowa wywołują cierpienie. Ale ale… To nie wszystko. Tahoe bywa opiekuńczy i bywa także…. Zakochany? Czy to możliwe?

DOJRZEWAJĄCE UCZUCIE W TAKIEJ KSIĄŻCE? NIEMOŻLIWE? A JEDNAK…

„Ladies Man” to książka, po którą sięga się znając już jej zakończenie. Taki typ. Nie oczekiwałam od niej wstrząsającej fabuły i wielkich zwrotów akcji, a jedynie dobrej zabawy i przyjemnego napięcia w oczekiwaniu na najlepsze. Brawa dla autorki za to, że nie od razu wywaliła kawę na ławę i pozwoliła bohaterom postępować konsekwentnie z przypisaną im osobowością. Udało się uniknąć sztucznego łamania barier, wielkiego love, które wybucha miażdżąc wszystkie przeszkody. Czy spodziewalibyście się tego, że spotkacie się tutaj z uczuciem dojrzewającym, potrzebującym czasu i nieskupionym wyłącznie na seksie? Ja na to nie liczyłam, a na pewno już zaskoczyło mnie to, że pomimo niegasnącego klimatu namiętności, na sceny zbliżeń musiałam sobie długo poczekać. Ów zabieg wzmógł mój apetyt. Bawiłam się przednio.

PODSUMOWANIE

Ta książka, choć nienosząca w swoim tytule wzmianki o Manwhore, jest swego rodzaju kontynuacją serii, którą można jednak spokojnie potraktować jako samodzielnie funkcjonującą historię. Jest co nieco o Rachel i Saincie, więc jeśli majcie ochotę na powrót do ich świata, otrzymacie jego namiastkę. „Ladies Man” to nie jest wybitnie oryginalna historia, ale nie znalazłam tutaj niczego, co wywołałoby poczucie znużenia czy irytacji. Namiętna, ale nie wulgarna, o miłości, która wymaga czasu i zrozumienia. Typowy facet na jedną noc, aż sama się sobie dziwię, zdecydowanie mnie przekonał.

[Adres usunięty]

"Ladies Man" opowiada o losach pobocznych bohaterów z serii "Manwhore", którą pokochałam całym sercem. Z niecierpliwością czekałam na historię Giny i Tahoe, a co za tym idzie, aby dowiedzieć się, co dalej działo się w życiu Malcolma i Rachel. W końcu trafiła w moje ręce. Czy spełniła moje oczekiwania?

Recenzja raczej długa nie będzie, bo ile można rozwodzić się nad książką, w której się bezceremonialnie zakochałam? Katy Evans jak zwykle mnie nie zawiodła. Urzekła mnie świetnymi opisami, romantycznymi scenami i wciągającą fabułą. Po raz kolejny wywołała na moim ciele gęsią skórkę oraz spowodowała, że moje serce zabiło szybciej.

Te niecałe czterysta stron pochłonęłam za jednym zamachem. Zostały napisane lekkim stylem, dzięki czemu przyjemnie się je czytało. Katy Evans zbudowała fantastyczne opisy, które nie męczyły, a przede wszystkim nie nudziły. Śledziłam je niemal z zapartym tchem w oczekiwaniu na dalszy rozwój wydarzeń, łaknąc więcej i więcej. Nie zaliczyłabym raczej "Ladies Man" do erotyku czy romansu, a do new adult, co było całkiem miłą, pozytywną odmianą.

(...)

Miałam jednak niedosyt po przeczytaniu książki. Odniosłam wrażenie, że przeczytałam jej wielki skrót. Jestem pewna, że autorkę stać na więcej. Tutaj przeskakiwała z wydarzenia na wydarzenie, nie zagłębiając się w nie zbytnio, czas akcji płynął szybko, czasami nie nadążałam co, gdzie i jak. Opisy i rozmowy były krótkie i bardzo ogólne, czego po Katy Evans się nie spodziewałam, bo zazwyczaj robiła odwrotnie, jakby nagle wcisnęła hamulec podczas pisania.

Podsumowując, "Ladies Man" to kolejna świetna książka spod pióra Katy Evans, którą pokochałam całym sercem. Historia o Ginie i Tahoe pozwoliła mi poznać ich nieco lepiej i od innej perspektywy. Mimo tego jednego, wielkiego braku, książka podobała mi się niemniej niż "Manwhore". Idealnie się uzupełniają i razem zajmują specjalne miejsce na mojej bibliotecznej półce. ;)

Nie jestem osobą, która często sięga po romanse. Właściwie to ja praktycznie nigdy sama z siebie nie sięgam po tego typu literaturę, że już w ogóle nie wspomnę o takich normalnych erotykach. Kilka razy próbowałam, ale zawsze kończyłam z przeświadczeniem, że to nie dla mnie. I nadal tak uważam. Zwyczajne, obyczajowe romanse mnie nie interesują. Dodajcie do tego wilkołaka to może się skuszę, ale tacy zwyczajni ludzie? Po co to komu. A jednak… nostalgiczna jesień zaowocowała tym, że naszła mnie ochota na miłosne uniesienia i sięgnęłam po jeden z bestsellerów Katy Evans, Ladies Man.

„Jesteś niczym niesłabnąca strużka wody, która przenika każdy aspekt mojego życia. Gdzie nie spojrzę, dostrzegam brak ciebie.”

Wiem, że książki tej autorki urzekają czytelniczki na całym świecie, ja jednak nigdy nie miałam okazji się z nimi zapoznać. Aż do teraz. I nie, Ladies Man mnie nie urzekło, ale mogę napisać, że wypadło dobrze i nie żałuję, że się na tę powieść skusiłam. Co ciekawe, poddałam ją nawet pewnej analizie, mój mózg jednak nie uznaje czegoś takiego jak odpoczynek i zawsze musi szukać drugiego dna. I chyba w tym przypadku znalazł. Bo jeżeli przyjrzymy się tej pozycji pobieżnie, to nie zobaczymy w niej nic wyjątkowego – kolejne romansidło, kolejna zakazana miłość, niesamowicie gorący facet, który zaciąga do łóżka każdą laskę, która się nawinie. Ale... tak naprawdę można tutaj dostrzec coś innego.

Naprawdę bałam się, że ta książka będzie totalnie do bani. Że znowu będą wiecznie zachwyty nad tym, jaki to główny bohater jest wspaniały, a główna bohaterka będzie płakać po kątach, użalać się nad sobą i swoją nieszczęśliwą miłością. I faktycznie, jest tutaj mnóstwo zachwytów nad tym, jaki Tahoe Roth jest wspaniały (w sumie nawet się trochę nie dziwie, mój typ), ale nie wynika to tylko z tego, że tak musi być. Regina jest w nim po prostu naprawdę zakochana, a gdy jesteśmy zakochani, to zawsze idealizujemy do maksimum obiekt swoich westchnień. Jednak nie jest to takie zakochanie z dnia na dzień, tak naprawdę akcja tej powieści rozgrywa się na przestrzeni kilkunastu miesięcy, więc widzimy, jak zauroczenie Giny ewoluuje. Jak próbuje z nim walczyć i znaleźć szczęście u boku innego mężczyzny, bo wie, że Roth nie jest facetem dla niej. Roth nie jest gotowy na stabilizację.

A co z samym Tahoe? Tak, to jest właśnie ten typ, który lubię. Pomijam fakt, że jest nieziemsko przystojny, ma uwielbiany przeze mnie kolor oczu (niebieski), jest dobrze zbudowany i ma pasję. Ale ten charakter! Dobra, wiem, że jest kobieciarzem, ale tak naprawdę widać w nim drugą naturę. Widać, że gdy się naprawdę zakocha, gdy znajdzie tę odpowiednią kobietę, to będzie tylko jej. Będzie ją traktował w idealny sposób. To idealne wyważenie wszystkich cech charakteru, które lubię u mężczyzn. Uwielbiam jego sarkazm, uwielbiam to, jak się droczy z Reginą. Miło było obserwować tę dwójkę razem, choć nie mamy tutaj pewności, czy doczekamy się happy-endu. Co ciekawe, autorka postanowiła wyjaśnić, dlaczego to T-Rex nie potrafi być wierny jednej kobiecie. I można by się spodziewać, że będzie to banalne, wręcz żałosne wytłumaczenie, ale okazało się, że była to historia dosyć poruszająca.

„Jesteś cholernym marzeniem. Jesteś cholernym marzeniem i nie mogę uwierzyć, że teraz mi się nie śnisz.”

Ladies Man to typowy romans, gdzie erotyzm dominuje dopiero na sam koniec. Katy Evans skupiła się na relacji dwójki głównych bohaterów, ale urozmaiciła to również innymi elementami z życia codziennego. Nie wiem, czy jestem odpowiednią osobą do oceniania tego typu książek, bo nie mam zbyt dużego doświadczenia, ale mogę napisać, że to nie jest najgorsza książka tego typu, jaką miałam okazję czytać. Napiszę więcej, chyba potrzebowałam takiej odskoczni, a Evans mi ją zagwarantowała. Nie jest to literatura górnych lotów, ale przecież od historii tego typu raczej nie wymaga się skomplikowanej fabuły czy idealnego dopracowania każdego szczegółu. Tutaj chodzi o coś innego, o lekkość, o pasję, o uczucie. Plusem na pewno jest to, że główna bohaterka to dosyć twarda babka, a nie użalająca się nad sobą sierota. To taki lekki romans, to przeczytania w jeden czy dwa jesienne wieczory przy kubku gorącej herbaty. Jeżeli szukacie czegoś niezobowiązującego, co się czyta dosyć przyjemnie i bez specjalnego angażowania umysłu, to proszę bardzo, oto kolejny romans Katy Evans, której twórczość zawsze staje się bestsellerem.

Ladies Man to pierwsza książka, jaką czytałam tej autorki. Tahoe i Gina to dwoje przyjaciół. Są sobie bardzo bliscy i oddania. Jedno w zasadzie, nie może bez drugiego żyć. Jednak czy istnieje taka prawdziwa przyjaźń między mężczyzna i kobietą? Czy tak przyjaźń nie kończy się miłością lub rozczarowanie?

Czy w naszym życiu odkrywamy od razu wszystko przed innymi ludźmi? Nie, na pewno nie. Mamy różne maski, które ubieramy na odpowiednie okazję. Są oczywiście osoby, przed którymi te maski ściągamy, ale w większości przypadków, jest to swego rodzaju cos co ma nas ochronić. Czasami te nasze maski są na potrzebne po to, żeby zadowolić innych. Dla jednych jest to makijaż, pod którym ukrywamy swoje emocje i prawdziwe oblicze, dla innych jest to maska macho i kobieciarza.

Takie oto maski przywdziewają nasi bohaterowie. Poszukują oni tego jednego i tej jednej jedynej, która zaakceptuje ich takimi jakimi są naprawdę. Kogoś, kto będzie szczery, bez makijażu bez zbędnych ozdobników.

Regina, która została w przeszłości bardzo raniona przez byłego chłopaka, uważa, że w życiu nie spotka jej już nic dobrego, nie ma zaufania do ludzi. Jej mocny makijaż dodaje jej odwagi i pewności siebie. Tahoe uchodzi za kobieciarza. Jest bogaty, bezczelny i arogancki. Tylko czy to na pewno prawdziwy Tahoe? A może to kolejna maska?

Autorka stworzyła bardzo barwne postacie, są zabawne, czasami rozczulają i denerwują.

Nasi bohaterowie są przyjaciółmi. Ja przystało na prawdziwych przyjaciół tolerują swoje wybryki. Gina zaciska zęby, ale nie zwraca uwagi na dziewczyny uczepione na ramieniu Tahoe. Ten z kolei stara się nie widzieć jak traktuje ją jej chłopak.

Dwuznaczne sytuacje, które mają miejsce między dziewczyną i chłopakiem bardzo zagęszczają atmosferę.

Powiem szczerze, że jest to książka, gdzie czytelnik może się pośmiać, trochę zatrzymać i przeczytać bardzo subtelne sceny erotyczne.

Nie jest to może książka z tych do przemyśleń, górnolotnych myśli. Jest to bardzo lekka literatura kobieca, która rozbawi, rozczuli, odpręży.

Taka lekka, łatwa i przyjemna lektura, nad która nie musimy się za bardzo zastanawiać, możemy w spokoju oddać się błogiemu lenistwu z książką w ręku.

"Wbijam wzrok w swoje stopy. Ocieram dużym palcem o jego but.

- A potem co? Pozbawisz moje usta warstwy ochronnej, a później znikniesz i nic mi nie zostanie. Teraz przynajmniej łączy nas przyjaźń. Która znaczy dla mnie więcej, niż jesteś to sobie w stanie wyobrazić. (...) Jest dla mnie bardzo ważna. Ty jesteś dla mnie bardzo ważny."

Gina, przyjaciółka Rachel, wychodzi do klubu, aby uczcić urodziny Tahoe Roth'a. Obydwoje są dla siebie przyjaciółmi, jednak kobieta widzi w nim kogoś więcej. Mężczyzna jest irytujący, pewny siebie i arogancki, a jego uśmiech zaraża wszystkich wokół. Tahoe ją pociąga, chociaż Gina wie, że to jest mężczyzna na jedną noc. Dlatego ma krótki plan: złożyć mu życzenia i zaciągnąć do łóżka. Może jeśli się z nim prześpi, wyrzuci go z głowy? Tylko jak to bywa z planami: nie zawsze idą po naszej myśli.

''Makijaż to z całą pewnością moja tarcza ochronna, maska dzięki której czuję się się silna, ładna i taka, jaka chcę. Lubię także pomagać kobietom w przywdziewaniu ich masek.''

Gina jest postacią, która w wyniku przeżyć z poprzedniego związku straciła swoją pewność siebie. Swoje prawdziwe uczucia skrywa przed innymi ludźmi. Na zewnątrz jest silną kobietą, lecz w środku ma niezły mętlik. Tylko przyjaciele potrafią to dostrzec. Kobieta nikomu nie pokazuje się bez makijażu, bo to ON pomaga jej w chronieniu w siebie. Byłam zdziwiona, że potrafi spać umalowana i wstawać wcześniej, aby go poprawić. Dla mnie to jest ciut chore, ale Gina miała obniżoną samoocenę i w jakimś stopniu ją rozumiem. Zauważyłam, że główna bohaterka jest lojalną przyjaciółką, która znajdzie czas, aby wysłuchać innych, jednak sama ukrywa przed innymi swoje problemy i stara się je sama rozwiązać.

''Nikt nie jest taki, jak by się mogło wydawać. Wszyscy coś ukrywamy, bo albo nie chcemy, aby nas osądzano, albo uważamy, że nie zostaniemy zrozumieni, albo po prostu chcemy, żeby to coś należało tylko do nas.''

Tahoe polubiłam od samego początki. Owszem zgrywa bogatego faceta, który przebiera w dziewczynach, ale pod tą fasadą kryje się facet, który dźwiga swój ból. Jest to postać skryta i tajemnicza, którą trudno rozgryźć. Dopiero pod koniec książki mamy szansę go zrozumieć. Jego opiekuńczość wobec Giny była bardzo fajną rzeczą w tej historii. Kiedy działo się coś złego, ON rzucał wszystko i od razu pojawiał się przy niej. Opiekuńczy, szarmancki, przystojny i nieposkromiony... Czego chcieć więcej?

''Ladies Man'' nie jest jedną z najlepszych powieści jakie przeczytałam - to fakt, ale ja spędziłam przy niej miło czas. Autorka budzi napięcie pomiędzy bohaterami, jednak dla mnie w ich relacjach zabrakło trochę naturalności. Również ta zabawa w kotka i myszkę, w którymś momencie była nużąca. Książka miała słabsze jak i lepsze momenty, jednak tych ostatnich było zdecydowanie więcej. Miałam przyjemność przeczytania pozostałych tomów z tej serii i tą można określić mianem ''delikatnej''. Scen seksu jest naprawdę niewiele, za to podteksty seksualne i docinki głównych bohaterów uzupełniają ten wątek. Nie sposób też nie zauważyć, że między bohaterami coraz bardziej iskrzy, im bliżej jest koniec. Książka mnie nie powaliła na kolana, ale bohaterowie, klimat i to, że mnie wciągnęła są na plus. Idealna książka na wieczorny relaks, dla tych kobiet, które uwielbiają tajemniczych i aroganckich przystojniaków.

W 3 tomie serii Manwhore poznajemy historię Giny która jest najlepszą przyjaciółką Rachel - głównej bohaterki wcześniejszych tomów

oraz Tahoe Rotha - najlepszego kumpla Malcolma.

On - zagorzały kawaler, bogaty biznesmen który od kobiet oczekuje jedynie zabawy.

Ona - skrzywdzona przez byłego partnera stara trzymać się z daleka od przystojnego Rotha, wiedząc że będzie tylko jego kolejną zabawką.

Postanawiają zostać przyjaciółmi.

Jak można się spodziewać wszytko będzie ok do czasu gdy silniejsze uczucia oraz pociąg do siebie przysłoni ustalone przez nich zasady.

Polecam :)

Coś do siebie czują. Jakaś siła ich do siebie przyciąga. W obecności tej drugiej osoby nie potrafią zachować powagi, mają wrażenie, że wszystko jest możliwe. Nie mogą pozwolić sobie na coś więcej. Łączy ich tylko przyjaźń. Prawda? Są bratnimi duszami, które odnalazły się w chaosie świata. Wiedzą, że więź, która ich połączyła, nie można zerwać. Boją się zaryzykować. Choć mogą wyznać miłość ukochanej osobie, są tak przerażeni, iż wolą się nie wychylać i zaczekać na to, co przyniesie im życie. W końcu kiedyś prawda wyjdzie na jaw. Tylko, czy wtedy nie będzie za późno? Najlepsi przyjaciele - skrycie w sobie zakochani, przerażeni tym, że pewno wyznanie może zniszczyć wszystko, co zbudowali. Być może kiedyś ich relacja mogłaby się zniszczyć. Co wtedy? Jak mogliby przeżyć bez bliskości swojej bratniej duszy? Na zawsze połączeni, ale zbyt przerażeni, aby coś zmienić...

Katy Evans to nazwisko znane wszystkim wielbicielom seksownych romansów, które wciągają do gorącego, namiętnego świata i zabierają w podróż, która skrada serce. Autorka swoją twórczością ciągle zdobywa listy bestsellerów i powiększa grono swoich czytelników. Niegrzeczni chłopcy rozpalający krew w żyłach, pełne pasji historie ukazująca potyczki głównych bohaterów w odnalezieniu swojej drogi do prawdziwej miłości - Katy Evans wie, czego pragną kobiety! ,,Ladies Man" to historia, na którą czekałam od samego początku. Kiedy w pierwszym tomie serii ,,Manwhore" pojawił się cudny, pewny siebie Tahoe Roth moje serce wywinęło fikołka. W końcu miałam okazję zapoznać się z powieścią całkowicie mu poświęconą i nawet nie wiecie, jak bardzo jestem z tego powodu zadowolona. ,,Ladies Man" to trzymająca w swych objęciach do ostatniego słowa powieść, która potrafi rozpalić zmysły. Zapraszam do zapoznania się z całością recenzji!

,,- Nikt nie jest taki, jak by się mogło wydawać. Wszyscy coś ukrywamy, bo albo nie chcemy, aby nas osądzono, albo uważamy, że nie zostaniemy zrozumiani, albo po prostu chcemy, żeby to coś należało tylko do nas."

To mężczyzna, z którym nie chodzi się na randki.

To mężczyzna, przed którym ostrzegała cię mama.

To mężczyzna, który złamie ci serce.

Tahoe Roth to najlepszy przyjaciel Malcolma Sainta. Człowiek o twarzy anioła i duszy diabła. Ten facet, którego jedno spojrzenie powoduje przyspieszone bicie serca, seks traktuje jak lekarstwo na wszystko.

Gina jest piękną dziewczyną, która w obecności Tahoe woli być ostrożna. Kiedyś ją odrzucił, a ona odrzuciła jego. Oboje czują się rozbici. Wygląda na to, że tych dwóch części nie można już ze sobą połączyć.

Choć czują do siebie niewiarygodną chemię i fantazjują o sobie bez opamiętania, pozostają jedynie przyjaciółmi. W końcu Gina uświadamia sobie, że jedyny facet, którego pragnie to uparty i niedostępny Tahoe Roth.

,,Są w twoim życiu takie lęki, których nie możesz sobie oszczędzić ani ty, ani żaden człowiek na Ziemi. Lęki tak głęboko zakorzenione, że nie ma w twojej duszy miejsca, w którym możesz się ukryć, nie ma sposobu, by im uciec. Chwytają cię, biorą w posiadanie, wyciskają z ciebie życie, dopóki nie budzisz się w nocy zlany potem, cały we łzach i boisz się dotknąć ziemi pod sobą, bo wciąż się czujesz, jakbyś spadał... i spadał... niekończący się upadek. Dopóki nie przerwie go boleśnie twarda powierzchnia."

Gina nie potrafi zapomnieć o najpiękniejszym mężczyźnie, jakiego w życiu spotkała. Tahoe Roth może i wygląda niczym anioł, ale jego charakter bardziej pasuje do stworzeń piekieł. Żadna kobieta nie może mu się oprzeć. Ten mężczyzna przyciąga je niczym magnes.

Tahoe jest najlepszym przyjacielem Malcolma Sainta, który tak się składa, jest mężem najlepszej przyjaciółki kobiety - Rachel. Kiedy Gina poznaje tego niegrzecznego chłopca, czuje, że to nie zwykła znajomość. Tahoe Roth jest niczym najsłodsza tajemnica - pociągający, mroczny i cholernie seksowny. Młoda kobieta przeżyła jakiś czas temu coś, co stworzyło w jej sercu blokadę przed związkami, ale Tahoe skutecznie przebija się przez jej mur. Gina nie potrafi mu się oprzeć, ale rozumie również, że więź, która ich połączyła, mogłaby się rozpaść, ponieważ mężczyzna nie uznaje żadnych przywiązań, a seks traktuje jak najlepszy balsam dla zbolałej duszy.

Gina woli nie wychylać się ze swoimi uczuciami. Wie, że Tahoe nie odwzajemnia jej uczuć. Ustalili, że jedynym, co może ich łączyć, jest przyjaźń. Młoda kobieta wie, że Tahoe nie jest dla niej odpowiednim mężczyzną, ale nic nie może zmienić jej uczuć. Wkrótce okazuje się, że ON również coś do niej czuje, ale nie ma zamiaru niczego zmieniać w ich relacji. Gina powoli zakochuje się w mężczyźnie, który nigdy nie będzie jej, a Tahoe robi wszystko, aby ją od siebie odepchnąć...

,,Miłość powinna polegać na tym, że dobrze się czujesz samemu ze sobą. Miłość powinna sprawiać, że czujesz się akceptowany taki, jakim jesteś."

,,Ladies Man" zabierze was w niesamowitą podróż ciągnącą się przez wielkie hektary namiętności, zwężającą się wśród gór smutku, aby na końcu ukazać wam morze niepohamowanego pożądania i uczucia, którego nie można okiełznać. Katy Evans to jedna z moich ulubionych autorek, ponieważ jeszcze nigdy się nie zawiodłam na jej twórczości, która zawsze oznacza gwarancję niezapomnianych chwil i momentów, które skradają serce. Kolejny tom serii ,,Manwhore" opowiada o relacji najlepszej przyjaciółki Rachel - Giny - osoby zamkniętej w sobie, bojącej się wchodzić w nowe związki, a zarazem skrywającej swój ból i wrażliwość za maską pewności siebie oraz jednego z najbliższych znajomych Malcolma - Tahoe - ulubieńca kobiet, który zapewnia im nieprzespane noce, mężczyzny pełnego tajemnic, które tylko czekają na odkrycie. Relacja tej dwójki to nieustanne odpychanie i przyciąganie, którego żadne z nich nie może powstrzymać. ,,Ladies Man" to wciągająca, poruszająca, seksowna i zabawna powieść, która stanowi gwarancję nieprzespanej nocy oraz niezapomnianych chwil z bohaterami, których nie sposób nie pokochać. Czy jesteście gotowi na tę książkę?

,,Mruży oczy i uśmiecha się z niedowierzaniem, a ja z szelmowskim uśmiechem zwijam bieliznę w kulkę i wrzucam do schowka.- Czy ty właśnie zdjęłaś dla mnie majtki, ty niegrzeczna dziewczyno? - pyta śpiewnie.

- Jeśli uda ci się odgadnąć, które są moje, dostaniesz szóstkę z plusem i złoty medal- rzucam i wstrzymując oddech, unoszę rękę, po czym klepię go trzy razy w zrośnięty policzek. Następnie, nie dodając nic więcej, wysiadam z samochodu."

,,Ladies Man" to trzymająca w napięciu, bezgranicznie seksowna powieść, która powala czytelnika na kolana swoją historię i niekiedy rozśmiesza go do łez. Katy Evans stworzyła serię pełną niespodzianek, zachwycająca i pasjonującą, a jej trzeci tom opowiadający o relacji Giny i Tahoe to najlepszy tom! ,,Ladies Man" zapewni wam nieprzespaną noc i skradnie wasze serce. Polecam!