Ktoś ci się przygląda

Po raz kolejny autorka stworzyła historię przy której zapomina się,że czytasz książkę.Są w naszym kraju autorzy ,którzy niezmiennie trzymają bardzo dobry poziom swych powieści.I taka jest Katarzyna Misiołek.

Jej nowa książka ,która premierę ma 11 kwietnia ,a dostępna jest już w wydawnictwie Muza to już nie jest zwykły obyczaj,choć twierdzenie "zwykły" w przypadku Misiołek jest absurdalne.Tym razem p.Katarzyna stworzyła powieść z dreszczykiem. Książka niesamowicie wciąga ,pochłonęłam ją w 10 godzin,nie chciałam jej odkładać.Jest w niej wszystko smutek,strach,zwątpienie to wszystko co towarzyszy każdej samotnej matce ,a także zwykłej kobiecie w obliczu splotu zdarzeń z którymi musi się zmierzyć bohaterka powieści.Misiołek jest mistrzynią odwzorowania ludzkich emocji.Przez to,że wkłada w swoje powieści serce i ogromny talent obserwacji każda jej powieść jest tak realna,że trudno uwierzyć ,że opisywane historię to fikcja literacka.

Jedna z lepszych pozycji w swoim gatunku ,a nawet w tym przypadku wyszła za jego ramy.Zakończenie jest oczywiście jak na autorkę przystało nieprzewidywalne.

Szczerze polecam.I zachęcam do lektury.Nie otulajcie się kocem z herbatą w ręku bo zrobi wam się gorąco od treści .

Czytelnicy twierdzą, że po twórczość Katarzyny Misiołek, można sięgać w ciemno, bo pisze lekko i porusza mniej lub bardziej ważne problemy. O autorce wiele słyszałam, ale nie czytałam jeszcze żadnej jej książki. Postanowiłam, że najwyższy czas zapoznać się z jej twórczością. Mój wybór padł na najnowszą powieść zbierającą pochlebne opinie „ Ktoś ci się przygląda”. Książka nie jest zbyt obszerna, przeczytałam ją bez trudu w jedno popołudnie.

Główna bohaterka jest osobą medialną, prowadzi program radiowy „ Randka w ciemno „. Wychowuje samotnie syna, jej były mąż ma nową żonę a sąsiadki podobnie jak ona są rozwiedzione.

W mieści grasuje gwałciciel, włamujący się do domów samotnych kobiet. Ta informacja działa na podświadomość Anny.

Pewnego wieczoru, kiedy Anna bierze kąpiel, ktoś wchodzi do jej domu. Kobieta zgłasza sprawę na policję, wymienia zamki, ale nadal czuje się prześladowana. Czy naprawdę ktoś ją nęka, czy to tylko wytwór jej wyobraźni spowodowany samotnością?

Temat, owszem bardzo na czasie, gdyż dużo mówi się o stalkingu i mogłaby to być świetna fabuła thrillera. Tymczasem odniosłam wrażenie, że autorka zamiast bardziej zagłębić się w warstwę psychologiczną potraktowała problem pobieżnie, skupiając się bardziej na wątku obyczajowym przybliżając życie Anny. Przedstawia jej codzienne zmagania ze zwykłymi czynnościami związanymi z wychowywaniem dziecka, spotkania z przyjaciółkami, gubiąc przy tym atmosferę strachu i przerażenia, które powinnam odczuć czytając thriller. Nawet nie mam za bardzo, nad czym się rozwodzić gdyż cała historia to zaledwie trzysta stron, napisana dość sporą czcionką, zdecydowanie za szybko się kończy. W książce jest kilka wątków, które autorka mogłyby wykorzystać w celu zagmatwania fabuły i wprowadzenia większej liczby podejrzanych. Czuję pewien niedosyt trochę tak, jakbym przeczytała historyjkę z dreszczykiem, napisaną jako opowiadanie dla kobiecego pisma. Wielka szkoda, niestety nie potrafię podzielić zachwytu innych czytelników, bo liczyłam na emocjonującą mrożącą krew w żyłach historię, a dostałam powieść obyczajową z elementami thrillera. Można przeczytać, bo to lektura w sam raz na wakacyjne popołudnie, napisana lekkim językiem, na tyle ciekawie, aby z nią miło spędzić czas.

„Anna, radiowa dziennikarka, której nocny program „Randka w ciemno“ jest bardzo popularny wśród słuchaczy, mieszka z pięcioletnim synem w starym domu na krakowskim Podgórzu. Jest kobietą jakich wiele – rozwiedzioną samotną matką, która godzi pracę zawodową z opieką nad dzieckiem. W jej życiu nie dzieje się nic niezwykłego, aż do dnia, w którym odkrywa, że ktoś się koło niej kręci. Ktoś, kto ma klucze do jej domu. Ktoś zupełnie obcy, a może bliski? Ktoś, kto nie waha się naruszyć pewnych granic i być może ma złe zamiary… Anna zaczyna się bać. Ten, kto ją osacza, wciąż pozostaje w ukryciu. Anna gubi się w domysłach, powoli przestaje ufać nawet swoim bliskim. Nęka ją nowy sąsiad? Syn gruzińskiej gosposi o ponurym spojrzeniu? Były student, z którym miała przelotny romans? Jak wiele wiemy o ludziach, których spotykamy na co dzień? I czy to możliwe, że Anna, która bardzo źle zniosła swój niedawny rozwód, wszystko to sobie wyobraziła? Pozostawiona samej sobie, osamotniona po odejściu męża, wpada w paranoję, czy może jednak ktoś na nią czyha?”

Jak już pewnie wiecie książki Kasi Misiołek mogę brać w ciemno, bo naprawdę nigdy nie zawiodłam się na jej twórczości. Kasia pisze książki o zróżnicowanej tematyce, ale każda historia napisana jest wspaniałym stylem, wciąga i zachwyca. Tym razem mój blog objął patronatem medialnym najnowszą powieść autorki „Ktoś ci się przygląda”. Wiedziałam, że będzie to świetna książka, ale rzeczywistość i tak przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Po pierwsze autorka zaskoczyła mnie nietuzinkową, niebanalną i nieprzewidywalną fabułą, po drugie tym razem stworzyła powieść z dreszczykiem, co było dla mnie totalnym zaskoczeniem, a po trzecie zachwyciła mnie kreacją bohaterów.

Katarzyna Misiołek pisze tak, że trafia słowami w głąb czytelnika, historia Anny dostarczyła mi wielu emocji, nie raz podczas czytania gęsia skórka pojawiała się na moim ciele, a każdy dźwięk wywoływał we mnie niepokój i choć teraz wydaje mi się to śmieszne, to wtedy lepiej było do mnie podchodzić. Myślę, że to zasługa tego, że powieść została napisana bardzo realistycznie, a historia Anny mogłaby wydarzyć się naprawdę. Poza tym z Anną utożsami się niejedna kobieta, bo to bohaterka, jakich wiele, typowa matka, do tego samotna matka, która wplątała się w przelotny romans. W tych czasach to nic nadzwyczajnego, a tym bardziej wstydliwego…

Polecam Wam tę powieść z całego serca. To kolejna świetna książka Kasi Misiołek, która dostarczy Wam ogrom emocji i nie da o sobie zapomnieć. To historia, która przypadnie do gustu osobom, które lubią czytać o prawdziwym życiu, które niestety nie zawsze maluje się w różowych kolorach. To książka prawdziwa, trzymająca w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka porusza tematy, które dla wielu z Was nie będą obce, a bohaterka stanie się odzwierciedleniem niejednej osoby. Katarzyna Misiołek nie boi się poruszać trudnych i życiowych tematów, przy czym opisuje je niezwykle lekko, czasami drapieżnie i oczywiście tak, by zaciekawić i poruszyć czytelnika.

A czy Ty czujesz się bezpieczna?

Mówi się, że strach ma wielkie oczy, czasami jednak lepiej jest zachować ostrożność. Zaniedbania na płaszczyźnie bezpieczeństwa, nawet chwilowe zlekceważenie zasad, nonszalancja, może mieć poważne konsekwencje. Często nosimy w sobie fałszywe przekonanie, że nic nam się nie stanie, niepotrzebnie ryzykujemy, niejednokrotnie prowokując nawet napastnika. I choć życie nie polega na tym, żeby nieustannie oglądać się za siebie, żeby w każdym widzieć wroga, to jednak należy zachować zdrowy rozsądek i dystans, stosując również zasadę ograniczonego zaufania, przede wszystkim wobec nieznajomych.

Co jednak, kiedy nie mamy wpływu na działania oprawcy? Kiedy nasze wołania o pomoc nie przynoszą rezultatu, a co więcej – zaczynamy być posądzani o paranoję? Być może na niektóre z tych pytań mogłaby udzielić odpowiedzi Anna Iwańska, dziennikarka radiowa, wykładowca uniwersytecki, szkoleniowiec i autorka książek na temat wizerunku? Ta kobieta pracująca, samotnie wychowująca pięcioletniego syna Dominika, nagle zaczyna mieć wrażenie, że ktoś nieustannie ją obserwuje. Otwierające się drzwi do domu, przeczucie obecności drugiego człowieka, niewybredne komentarze na firmowym profilu, a także dziwne prezenty – czy to typowe działanie stalkera, czy może wytwór wyobraźni przepracowanej kobiety, która od lat nie może się pogodzić z odejściem męża?

Na to pytanie odpowiada nam Katarzyna Misiołek, autorka porywającego thrillera psychologicznego pt. „Ktoś ci się przygląda”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Muza książka, to bez wątpienia najlepsza pozycja w dorobku autorki, zaś rosnące z każdą stroną napięcie, któremu zaczyna stopniowo towarzyszyć powątpiewanie w kondycje psychiczną bohaterki, przekona nawet najbardziej wymagających miłośników gatunku.

Anna, jest znana szczególnie w charakterze prowadzącej popularny program „Randka w ciemno“. Sama jednak nie może ułożyć sobie życia prywatnego. Mąż, Sebastian, opuścił ją niedługo po porodzie syna, niemal od razu układając sobie życie z kobietą stanowiąca przeciwieństwo Anny, cenioną panią neurochirurg. Anna wciąż wydaje się kochać męża, choć ich kontakty ograniczają się wyłącznie do przekazywania sobie dziecka w wyznaczone dni. Romans, w który wdała się ze studentem, zamiast poprawy nastroju przyniósł jej tylko problemy – bogaty i rozpieszczony chłopak, nie mogąc pogodzić się z porzuceniem przez kilka miesięcy nękał kobietę, nie omieszkając również pochwalić się związkiem z nią na uczelni. Czy jednak to możliwe, że obecnie rozgrywające się wydarzenia, to jego sprawka? Dziwne wrażenie bycia obserwowana sprawia, że kobieta przestaje się czuć bezpiecznie w swoim starym domu na krakowskim Podgórzu, zaś interwencja policji nic nie daje.

Nieustanne napięcie, obawa o życie własne i syna, potęgowane jeszcze doniesieniami mediów o grasującym w okolicy mordercy zwanym Krwawym Romeo, destrukcyjnie wpływają na kruchą psychikę bohaterki. Szukając rozwiązania zagadki i próbując odgadnąć tożsamość oprawcy Anna zaczyna rzucać bezpodstawne oskarżenia, posuwając się nawet do ataku na obecną żonę Sebastiana. Pytanie brzmi, czy kobieta rzeczywiście jest prześladowania, czy to tylko urojenia samotnej rozwódki?

Prawdy poszukiwać będziemy na stronach pasjonującej powieści „Ktoś ci się przygląda”, która łączy niezwykle interesującą fabułę z doskonałą kreacją bohaterów. Zagłębiamy się w psychikę Anny, możemy śledzić jej zmiany nastrojów, ogarniające ja wątpliwości i postępujące poczucie zagrożenia, przekładające się na jej irracjonalne zachowania. Zaskakujące zakończenie to prawdziwa wisienka na torcie, a zarazem prawdziwa ulga – czytelnik niezwykle zaangażowany w historie nieustannie typuje kolejnych sprawców, obalając swoje teorie na skutek nagłych zwrotów akcji. Jedyne, co książce można zarzucić, to jej objętość. Książka zdecydowanie zbyt szybko się kończy, zaś autorka nie wykorzystała w pełni szansy na rozbudowanie niektórych wątków, jak choćby związanych z osobami koleżanek Anny – również samotnych kobiet czy też z incydentem mającym miejsce w przeszłości na jednej z imprez, w których bohaterka uczestniczyła. Po zakończeniu lektury nie pozostaje nam nic innego, jak tylko czekać niecierpliwie na kolejna pozycję pióra Misiołek – mam nadzieję, że równie dobrą.

Justyna Gul

Qultura słowa