Pieśń Lodu i Ognia. Księga mieczy

Fantastyka przeżywa ostatnio drugą młodość. Nie tylko powstają nowe zajmujące powieści, czy zbiory opowiadań, ale i wznawiane są dzieła pisarzy, którzy stali się już legendami gatunku.

Tym bardziej cieszy to kogoś, kto jak ja przekłada niemożliwe krainy nad inną literaturę. Owszem czytam różne gatunki, jednak do fantasy, czy jej naukowej siostry science fiction mam szczególną słabość. Ostatnio trafiłem na zbiór opowiadań, których treść można określić jako nowość, bowiem wcześniej nie było publikowane, a przynajmniej u nas. Ich redaktorem jest słynny wydawca i pisarz Gardner Dozois. Swoją drogą nigdy nie słyszałem o takim pisarzu, chociaż parę zbiorów opowiadań które redagował znam a nawet lubię. A co znajdziemy w zbiorze pod znaczącym tytułem”Księga mieczy”?

A no to co w fantastyce lubię najbardziej. Magii i miecza tu pod dostatkiem, a jednocześnie możemy się zapoznać z nowymi przygodami swoich ulubieńców. W moim przypadku będzie to Bastard i jego perypetie w pewnej wiosce. Autorką tego opowiadania jest oczywiście Robin Hobb.

Ale to nie jedyna gwiazda. C. J. Cherryh, czy R. R. Martin to kolejne tuzy tego gatunku. Wspomniany przeze mnie Martin wraca z nowym opowiadaniem, którego akcja rozgrywa się oczywiście w świecie Gry o tron. Opowiada ono historię dziejącą się znacznie wczesniej, co daje nam wyobrażenie jak ta kraina wyglądała tysiące lat wcześniej. Kolejny dobry znajomy to Garth Nix, który opowie nam historię pościgu za potężnym wrogiem. Trzeba go dopaść, jednak ewentualny sukces może się skończyć śmiercią bohaterów. Szesnaście opowiadań, każde opisujące nam walkę, która nie zawsze ma szczęśliwe zakończenie. Polecam uwadze nie tylko miłośnikom gatunku.

Słowem podsumowania, nie wszystkie opowiadania zasługują w tym zbiorze na naszą uwagę. Przynajmniej dla mnie niektóre z nich były nieprzemyślane i przede wszystkim niezrozumiałe. Nie wiedziałem o co autorowi chodzi, ani co chce przez swój tekst przekazać, a w fantastyce także chodzi o przekaz, nie myślcie sobie. Na szczęście większość jest naprawdę dobra i od niektórych trudno się oderwać. Pozostaje mi polecić ten zbiór.

KSIĘGA MAGII I MIECZA

W obecnych czasach fantasy ma się nie tyle dobrze, ile – chyba można tak to określić – aż za dobrze. Co przez to rozumiem, chyba nietrudno zgadnąć. Zalew fantastyki spod szyldu magii i miecza jest tak duży, że czytelnicy co prawda mogą przebierać w tytułach, ale niestety jednocześnie ciężko jest znaleźć wśród nich coś naprawdę wartościowego. Tu jednak z pomocą przychodzą antologie takie jak ta, które zbierają dzieła pisarzy nie tylko popularnych, ale też znakomitych w swoim fachu, pozwalając w szybki i przyjemny sposób przekonać się, co każdy z nich ma do zaoferowania i odkryć własnych „nowych’ ulubieńców. Jednocześnie to rzecz także dla miłośników pojawiających się tu autorów, więc każdy fan gatunku znajdzie tu coś dla siebie.

Szesnastu mistrzów fantasy. Szesnaście opowiadań. Szesnaście różnych spojrzeń na gatunek. K.J. Parker (Tom Holt) przedstawia nam historię o uczniu szukającym mistrza, Robin Hobb wraca do postaci Bastarda skrytobójcy, by rzucić go do wioski, gdzie wojny szkarłatnych okrętów wywarły swój niemały wpływ. KenLiu też pozostaje przy podobnych tematach, każąc swojej bohaterce zostać skrytobójczynią.GarthNix z kolei serwuje nam historię nietypowego pościgu za potężnym wrogiem: dorwać go trzeba, ale bohaterowie wiedzą, że jeśli go dogonią – zginą. Zbiór wieńczy tekst George’a R. R. Martina będący – jakżeby inaczej – częścią jego opus magnum, Pieśni Lodu i Ognia (czy, jak kto woli, Gry o tron). Autor pokazuje nam wydarzenia, jakie rozegrały się na niemal trzysta lat przed pierwszym tomem sagi, kiedy to król Aegon I odszedł z tego świata. Jego dwaj synowie zaczęli wówczas walkę o przejęcie tronu. A to zaledwie część tego, co na czytelników czeka w niniejszym tomie.

Z pewnością największą atrakcją tej antologii są właśnie Synowie smoka Martina. Gra o tron od chwili powstania cieszy się niesłabnącą popularnością, którą tylko potęguje serial na jej podstawie. Miłośnicy cyklu czekają na jej kolejne tomy, telewizyjna adaptacja zresztą zdołała już wyprzedzić powieściowy pierwowzór, a autor nie spieszy się z ciągiem dalszym. Tu także nie posuwa akcji do przodu, ale serwuje nam ciekawy dodatek do serii, poważniejszy i lepszy, niż choćby w tekstach z Rycerza Siedmiu Królestw.

Ale o dziwo to nie jego opowiadanie najbardziej przypadło mi do gustu, a Robin Hoob. Jej styl lepiej mi odpowiada, podobnie jak i same poprowadzenie akcji. Nieco wtórny okazał się natomiast Liu, na którego dość mocno liczyłem, ale i ON nie zawiódł. Podobnie zresztą jak Holt – wolę co prawda jego absurdalne historie, jednak tym razem także bawiłem się znakomicie. Reszta tekstów również jest udana, czyta się je szybko i przyjemnie – choć nie wybijają się też szczególnie ponad podobne utwory – i każdy czytelnik chyba nie raz wróci do niejednego z nich.

Warto też zauważyć, że i samo wydanie prezentuje się naprawdę dobrze. Mamy twardą oprawę, dobry papier, a do tego notki biograficzne autorów poprzedzające opowiadania, choć przydałyby się jakieś drobne ilustracje – ot, choćby mapki poszczególnych światów. Całość natomiast to znakomita rzecz dla miłośników fantasy – tak starych wyjadaczy, jak i nowych czytelników, którzy dopiero badają ten grunt. Udana, lekka i niezobowiązująca lektura gwarantowana.

Już na samym początku zakochałam się w tej przecudownej oprawie i wiedziałam, że nawet jeśli jakimś cudem fabuła nie przypadnie mi do gustu i tak będę ją darzyć nie małym uczuciem, a cała ta grafika z pewnością należy do jednych z najlepszych okładek na całej mojej półce. Przyznajcie szczerze, czyż te miecze nie wyglądają wprost fenomenalnie i czy nie mielibyście ochoty przyglądać im się bez końca?

W zbiorze "Księdze mieczy" znalazły się opowiadania Georga R.R. Martina, Robina Hobba, Kate Elliott, Daniela Abrahama, C.J. Cherryh, Gartha Nixa, Ellen Kushner, Elizabeth Bear, Lavie Tidhar, Waltera Johna Williamsa, K.J. Parkera, Kena Liu, Matthew Hugesa, Scotta Lyncha oraz Cecelii Holland. Jeżeli więc niektóre z tych nazwisk nie są wam obce, powinniście chociażby przez moment pomyśleć, czy nie chcielibyście zapoznać się z kolejnym z fragmentów z ich twórczości - a muszę przyznać, że niektóre z nich są naprawdę świetne.

Co cudowne, nie ma znaczenia, w jakiej kolejności zdecydujemy się zapoznawać z danymi historiami - przyznaję, osobiście zaczęłam od samego końca - a i tak nie stracimy zawartego w nich sensu. Jeżeli więc któraś z przedstawionych tam opowieści intryguje was bardziej od pozostałych, nic nie stoi na przeszkodzie, żebyście się z nią zapoznali!

Mimo wszystko najbardziej zachwyciłam się opowiadaniami George'a R.R. Martina oraz Gartha Nixa, które miały w sobie coś, co znacząco odróżniało je od pozostałych historii. O ile na niektóre z nich mogłabym potraktować z lekkim przymrożeniem oka, mówiąc, że najwyraźniej autor nie miał okazji do popisu i musiał ograniczyć się do określonej liczby stron, tak w szczególności w tych dwóch przypadkach nie odnosiłam takiego wrażenia, a przebrnięcie przez nie okazało się samą przyjemnością.

Całość mimo iż została napisana przez wielu innych autorów, czyta się szybko i przyjemnie, a po samej lekturze pozostaje wiele miłych wspomnień. To świetna odskocznia od wielu innych, być może o wiele bardziej wymagających powieści, co nie znaczy, że z tego powodu powinniśmy traktować ją gorzej od pozostałych lektur. Uważam też, że "Księga mieczy" może być dobrym początkiem, aby zapoznać się w wieloma innymi, dziełami jej współautorów - ja na przykład wiem, że czym prędzej powinnam zabrać się za książki Martina i jestem z siebie dumna, że mimo wszystko miałam już okazję przeczytać chociażby maleńki ułamek jego twórczości.

Jeżeli więc interesują was tego typu klimaty, bądź też po prostu macie ochotę zapoznać się z paroma niezwykłymi wręcz opowiadaniami, jak najbardziej zachęcam was do zapoznania się z tą książką oraz gwarantuję, że z pewnością nie pożałujecie tego spotkania. Osobiście czuję się przekonana i sądzę, że mimo wszystko w niedalekiej przyszłości zdecyduję się sięgnąć po nieco bardziej obszerniejszą w treść książkę któregoś z przedstawionych tam autorów. Jak najbardziej polecam!

Cała recenzja: [Adres usunięty]