Księga kłamstw

Teri Terry całkowicie mnie kupiłam swoim umysłem i stylem. Moja miłość do jej twórczości zaczęła się od trylogii "Zresetowana". Pierwszy tom totalnie mnie olśnił, a kolejne utwierdzały tylko w przekonaniu, że ta autorka zasługuje na szczere uznanie. Czy "Księga Kłamstw" wywarła również wywarła na mnie piorunujące wrażenie?

Tak, tak, tak! Nie wiem skąd Terry czerpie pomysły na swoje książki, ale są one niebanalne i niemalże całkowicie oryginalne. Ta pisarka depcze po oklepanej schematyczności. Fabuła pełna jest zaskakujących wydarzeń oraz ciekawych wątków, których rozwinięcie naprawdę absorbuje. Główna tajemnica, na której opiera się cała historia, podnosi ciśnienie. Autorka zręcznie budowała napięcie za jej pomocą. Akcja potrzebuje trochę czasu na rozkręcenie się, ale nieźle się rozpędza. Początek wymagał dość sporego zaangażowania, ale później lektura szła już błyskawicznie, a kolejne strony znikały niezauważenie. Postacie w żadnym stopniu nie sprawiały wrażenia papierowych, wręcz przeciwnie, wzbudzały wiele najprzeróżniejszych emocji. Począwszy od zainteresowania, poprzez irytację, aż do sympatii. I tym sposobem "Księga kłamstw" ląduje na liście moich ulubieńców.

Teri Terry to kobieta, która nie może za długo mieszkać w jednym miejscu. Mieszkała już w Australii, Kanadzie, Anglii, Francji. Posiada cztery tytuły naukowe i wiele paszportów. Ludzie uwielbiają jej książki, ale znajdą się również surowi krytycy jej historii.

Zainteresowałam się tą powieścią, ponieważ opowiada ona o siostrach… bliźniaczkach. Poczułam tam gdzieś wewnątrz, że muszę ją przeczytać, że może czegoś się dowiem o mojej siostrze… „Księga Kłamstw” to thriller psychologiczny. Totalnie nie moja „działka”, ale naprawdę warto zajrzeć do tej książki. Na pierwszy rzut oka ma bardzo intensywną kolorystykę okładki, jedyne co mi nie pasuje to czcionka tytułu. Moim zdaniem mało czytelna, ale jak to mówią nie ocenia się książki po okładce!

Teri Terry przedstawia nam siostry bliźniaczki, które przez całe życie żyły osobno, w różnych warunkach, w innych rodzinach. Osobno, nie wiedząc o swoim istnieniu. Kiedy na pogrzebie matki jedna z sióstr - Quinn zauważa kobietę, która jest jej odbiciem lustrzanym, jest w wielkim szoku. Ta kobieta ma na imię Piper, mieszkała ona z rodzicami w nieziemskim domu. Po tylu latach nieobecności i braku kontaktu między sobą każda z nich ma ukryte sekrety, najciemniejsze historie, i problemy, których żadna nie śpieszy wyjawić. Czy, aby kochać trzeba ufać? Czy może kobiety nie są godne swojej miłości, bliskości czy jakiegokolwiek kontaktu? Jak odnaleźć prawdę w osobie, której praktycznie się nie zna? Czy możliwe jest odkrycie, która z sióstr kłamie? Pomimo nieskazitelnej urody kobiet czeka je mroczna historia.

Teri Terry zaczarowała mnie swoją książką, sprawiła, że każda linijka tekstu przemykała tak szybko, że nawet nie zauważyłam, kiedy wylądowałam na ostatniej stronie. Książka porusza problemy psychologiczne, ale również rodzinne i miłosne. Nie mam tu na myśli miłości do mężczyzny, tylko miłości siostrzanej, która została obudzona po wielu latach życia w nieświadomości, że gdzieś obok może nie daleko stąd żyje ktoś tak bardzo podobny i bliski. Ale czy ta bliskość i miłość jest prawdą czy kłamstwem? Czy te niebieskie, czarujące oczy są szczere i bez grzechu? Czy w ogóle coś tu jest prawdą? Dowiedzcie się sami, czytając ten wciągający thriller.

Ducky, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

Okładka? Obłęd! Przód, tył i ten grzbiet. Serio, świetna robota. Jednak te oczy... Niepokojące i muszę przyznać, że trzymam ją schowaną, bo przyprawia mnie o ciary! Spodziewałam się, że treść książki będzie równie mocna, jak okładka. I muszę przyznać, że treść była niepokojąca i działała na wyobraźnię, ale nie do końca było tym, czego się spodziewałam...

Są dwa rudzielce. Identyczne, nie do odróżnienia. Siostry bliźniaczki, które zaraz po urodzeniu zostały rozdzielone. Potrzeba była taka, by obie były jak najdalej od siebie. Dlaczego? Dobre pytanie. Dlatego, że chociaż wyglądem dziewczyny kompletnie się od siebie nie różnią, to osobowościami i czymś magicznym, już tak. Narracja jest prowadzona dwutorowo, co jest ogromnym plusem tej książki, ponieważ dzięki niej wiemy jaka jest Piper, a jaka Quinn. Prócz tego, widzimy jedną, oczami drugiej i zagłębiamy się w ich świat.

Skoro zaczęłam o postaciach, to szczerze powiedziawszy sama nie wiem którą dziewczynę polubiłam bardziej. Z początku, gdzieś tak do połowy książki lubiłam Piper i byłam zła na Quinn za to, jak wparowała w życie P. i się w nim panoszyła. Później jednak, kiedy poznałam obie bohaterki lepiej, zmieniłam zdanie i przeszłam na stronę Quinn. Te dwie postaci wiodą prym, zarówno na okładce, jak i w treści. W zasadzie poboczni bohaterowie są totalnie przyćmieni. Zack mógłby być bardziej dopracowany, bo przez całą treść plątał się i był mdły jak flaki z olejem. Niewiele wnosił do całości, a szkoda, bo gdyby autorka poświęciła jego postaci więcej czasu, mogłoby być naprawdę super.

Jeśli chodzi o wątek magiczny, to tutaj również czegoś mi brakowało. Uważam, że autorka mogła go bardziej dopracować. Mało mi tutaj porywającej akcji, która by mnie zauroczyła i sprawiła, że na przedramionach pojawi się gęsia skórka. Owszem, wiedźmie sprawy, sny, paranormalny wątek były fajne, ale ja mam niedosyt. Mam nadzieję, że kolejne książki Teri zostaną u nas wydane i będę mogła się przekonać, czy pozostałe mnie nasycą. A tymczasem...

Ja nabyłabym tę powieść dla samej okładki. Serio, na żywo jest jeszcze ładniejsza. Jeśli lubicie książki o wiedźmach, czarownicach, magii i o zagadkowej treści, to sądzę, że Księga kłamstw może Wam się spodobać. Ja pomimo kilku "ale", jestem zadowolona z lektury i czekam na kolejne książki autorki.

sol-[Adres usunięty]