Królowa lodów z Orchard Street

Wspaniała książka, którą czytałam z niewielkimi przerwami robionymi wtedy, gdy na prawdę musiałam. Tak bardzo wciągnęła mnie Królowa lodów...

Jest to doskonale nakreślona historia kobiety, a właściwie małej dziewczynki (póżniej nastolatki i dorosłej kobiety) żydowskiego pochodzenia, która mając zaledwie kilka lat, na początku XX wieku emigruje wraz z rodziną z Rosji do USA, ulega wypadkowi na nowojorskich ulicach, zostaje porzucona przez rodziców i lawirując pomiędzy historycznymi, gospodarczymi i społecznymi oraz życiowymi zawirowaniami tworzy prawdziwe imperium. Prawdziwy amerykański mit (o jakim marzą miliony), od biedaka do milionera. Ogromnym plusem opowieści są świetnie oddane realia zmieniającej się epoki. Pisarka niełatwe losy Lilian wplotła w pełen zawirowania XX wiek. Wszystko udało jej się ze sobą doskonale połączyć.

Niesamowita książka, tym bardziej poruszająca swoja treścią, iż stanowi ona zupełne przeciwieństwo, lekkiej, słodkiej niczym lody, trochę cukierkowej i beztroskiej okładki. Gdy zanurzyłam się w historię Malki-Lilian, kontrast był niesamowity. Oczekiwałam lekkiej, ciekawej historii. Dostałam opowieść fascynującą, pełną zawirowań życiowych, politycznych, historycznych, opowieść, która porwała mnie i skradła ładnych kilka godzin. Oby więcej takich książek.

Przeczytajcie powieść Susan Jane Gilman i poznajcie Królową lodów z Orchard Street, postać, która jest niekwestionowanym atutem tej historii. Malka Treynowsky, czy raczej Lilian Dunkle, osobiście odkryje przed wami niezwykłą historię swojego życia. Opowie wszystko szczerze i bez owijania w bawełnę, nie pomijając małych i większych występków, dylematów moralnych i potknięć. Nie odmówi sobie drobnych przechwałek wtrącając swoje charakterystyczne "dziękuję za uwagę", ale też i ma z czego być dumna. Praktycznie od zera stworzyła jedną z największych firm w Ameryce, odniosła sukces, zdobyła bogactwo, zmywając z siebie zapach zawszonej koi na statku, którym płynęła do Ameryki. Cóż z tego, że na miejscu okazało się, że wbrew oczekiwaniom nie ma tu kranów ze złota? Lilian zamontowała sobie te krany sama, z tym że nie popłynęły przez nie mleko i miód, ale lody.

Swoją historię Lilian opowie wam dwutorowo, to powracając do najwcześniejszych i niełatwych lat dzieciństwa, to skupiając się na teraźniejszych kłopotach, też wcale nie błahych. W momencie, gdy ją poznajemy, jest już po siedemdziesiątce i z dumnie podniesioną głową zasiada na szczycie lodowego imperium. Prędko przyjdzie nam przekonać się, że bynajmniej nie jest to kochana babunia, lecz kobieta ostra i przenikliwa. Królowa lodów nie ma łatwego charakterku, nie jest krystaliczna, dzięki temu bardziej przekonująca i ciekawsza. Zapałałam do niej uznaniem i sympatią, choć muszę przyznać, że w niektórych sytuacjach jest niezwykle irytująca! Prawdziwa bohaterka, z krwi i kości...

Susan Jane Gilman odmalowała przed czytelnikami realny do bólu i przejmujący obraz Nowego Jorku z początku ubiegłego wieku. Obraz, na którym wyrastają pierwsze imponujące drapacze chmur, a w ubogich dzielnicach imigranci przymierają z głodu, ciężkiej pracy i wyniszczających chorób. W takich twardych warunkach przyszło wyrastać małej Malce, pozbawionej rodzicielskiej miłości i opieki. To obraz daleki od różowych obrazków, z którymi tak często kojarzony jest amerykański sen, ten sen dla rodziny Treynowskich okazał się koszmarem, a obudzili się z niego tylko nieliczni.

Królowa lodów z Orchard Street to poruszająca, prawdziwa i piękna opowieść, momentami nie potrafiłam się od niej oderwać. Zaprawiona lekko szelmowskim humorem, doprawiona goryczą, napisana z rozmachem, ale lekko i przyjemnie. Polecam gorąco!