Kot Bob i jego podarunek

Z historią ulicznego grajka Jamesa Bowena i rudego kota Boba zapoznałam się już jakiś czas temu i od razu ją pokochałam! Ta dwójka stała się tak bliska memu sercu, jak gdybyśmy zostali najlepszymi przyjaciółmi po wsze czasy. Nie tylko dlatego, że jestem kociarą i kocham każdą historię, która skupia się na kotach… W tym przypadku jest całe mnóstwo elementów, które składają się na moją miłość do tej opowieści.

„Kot Bob i jego podarunek” to książka, która jak sama nazwa wskazuje, nawiązuje do okresu świąt Bożego Narodzenia. I mimo że czytałam ją już po tym okresie, to i tak poczułam świąteczną atmosferę. James Bowen pisarzem został przez przypadek i tego ukryć się nie da, jednak i tak doskonale udaje mu się odzwierciedlić każdą sytuację, którą postanowi opisać. Ta prawie dwustustronicowa książeczka opisuje nie tylko dni przed Bożym Narodzeniem i sposób, w jaki James i Bob je spędzali, bowiem pojawiają się również retrospekcje z dzieciństwa Jamesa, w których wyjaśnia, dlaczego okres świąteczny nigdy nie kojarzył mu się zbyt dobrze.

Wciąż jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co przydarzyło się Jamesowi. To się chyba nigdy nie zmieni. Początkowo nawet nie byłam w stanie do końca uwierzyć w historię Jamesa i Boba, ale od jakiegoś czasu śledzę ich losy na Facebook’u, nie raz oglądałam filmiki z ich udziałem na YouTubie i to się dzieje naprawdę! Kot i człowiek, których łączy przyjaźń, miłość i zaufanie. Kot, który nosi kolorowe szaliczki. Kot, który uwielbia siedzieć człowiekowi na ramieniu, który przybija z nim piątkę, który zawsze jest przy nim… Niesamowite i piękne zarazem!

W tej powieści po raz kolejny możemy doświadczyć magii ich przyjaźni, ale nie tylko. Nie jest to tylko historia spisana przez Jamesa, to coś znacznie więcej. Mimo że James nie jest profesjonalnym pisarzem, to jest w stanie wzbudzić we mnie więcej emocji niż nie jeden autor bestsellerów. „Kot Bob i jego podarunek” w bardzo dosadny sposób porusza tematykę tego, co w życiu najważniejsze. Przywraca wiarę w życzliwość ludzi i skłania do refleksji nad własnym postępowaniem. Mimo że James nigdy nie miał zbyt wiele, to zawsze starał się pomagać innym. Zapewne dlatego, że sam kiedyś był w trudnej sytuacji i wie, jak ciężko potrafi czasem być.

A sam Bob? Ten kot jest niesamowity! Oczywiście Jamesowi doskonale udaje się oddać charakter jego kocich działań, ale widoczne jest również to, że między tą dwójką wytworzyła się niepowtarzalna więź. Bob zawsze pociesza i broni swojego właściciela (choć właściciel to nigdy nie jest odpowiednie słowo do opisania relacji kot-człowiek), utrzymuje Jamesa w ryzach i to jest piękne. Kochany rudzielec, który dał Jamesowi zupełnie nowe, lepsze życie… nauczył go czegoś, czego nikt inny wcześniej nie był w stanie. Oczywiście nie zapomina też o tym, że jest typowym kotem, to też gdy James opisuje sceny, w których przeważają kocie zachowania, jestem w stanie tylko z radością i uśmiechem kiwać głową, bowiem każde z nich znam doskonale!

„Kot Bob i jego podarunek” to wspaniała opowieść, która jest idealnym uzupełnieniem dwóch poprzednich powieści autorstwa Jamesa Bowena. Nie jest przeznaczona tylko do czytania w okresie świątecznym, ale o każdej porze dnia i nocy, bowiem jest pełna życiowych mądrości i przywraca wiarę w to, że są jeszcze dobrzy ludzie na tym świecie. Ponownie dałam się ponieść emocjom i tym razem płakałam ze wzruszenia, a chwilami również z radości. Gorąco polecam każdemu zapoznanie się z historią rudego kocura i Jamesa, bowiem jest to coś niepowtarzalnego i godnego uwagi!

[Adres usunięty]

ŚWIĘTA Z KOTEM… POD PSEM

Kot Bob stał się fenomenem i wcale się temu nie dziwie. Autobiograficzna historia człowieka, który odbił się od dna głównie dlatego, że w jego życiu pojawił się pewien wymagający opieki kot uliczny, trafiła do serca czytelników i tam już pozostała. Teraz do ich rąk trafia trzeci już pełnoprawny tom losów Boba i Jamesa, oferując wszystkim chętnym spędzenie w ich towarzystwie Świąt Bożego Narodzenia.

Grudzień roku 2013 to dobry czas dla Jamesa. Książka przyniosła mu sławę, pieniądze i wyniesienie do kręgów, o jakich nawet nie śmiał niedawno śnić. Ale świąteczna atmosfera staje się pretekstem do wspomnień. Powrotem pamięcią do grudnia 2010, kiedy to sytuacja wciąż była ciężka. Spisaniem historii jego i Boba wydawnictwo było już zainteresowane, ale do prawdziwej odmiany losu brakowało naprawdę wiele. Te święta z kotem zapowiadały się jak pogoda - pod psem. James nie miał pieniędzy, a odcięty gaz i prąd zmusiły go do prób zdobycia dostatecznej kwoty, żeby przetrwać do nowego roku. Jak to jednak osiągnąć, kiedy ludzie biegają za prezentami i nie zauważają otoczenia, a zbierających datki pojawiło się jak grzybów po deszczu? I co takiego może się zdarzyć, że przywróci wiarę tak w Święta, jak i w ludzi?

Choć to trzeci tom, ja z Bobem i jego człowiekiem Jamesem (tak najlepiej określić ten układ) spotykam się po raz pierwszy. Ale spotkanie to jest bardzo udane. Nigdy nie należałem do fascynatów literatury o zwierzęcych bohaterach, nie mniej historia człowieka, który upadł na dno, uzależnionego od narkotyków i balansującego na granicy życia i śmierci, okazała się mieć w sobie to coś. Prawdę? Owszem. Szczerość? Także. Ale też pewne naturalne ciepło i nadzieję, które dla świątecznego tomu były jak znalazł. Poza tym autor nie tworzy powieści tylko dla fanów czy znających treść poprzednich dwóch książek o Bobie czytelników. „Podarek…” staje się opowieścią autonomiczną, wyjaśniającą wszystko to, co czytający wiedzieć o losach Jamesa i Boba powinien, i wciągającą w ten świat trudnych przeżyć.

Stylistycznie powieść ta jest bardzo lekka, prosta wręcz, ale przyjemna. Szybka w odbiorze, wywołująca emocje i nie wypadająca z pamięci zaraz po przeczytaniu. Książka, do której chętnie będzie się wracać przy okazji kolejnych Świąt Bożego Narodzenia i książka nadająca się świetnie w sam raz na Gwiazdkowy czy Mikołajkowy prezent. Polecam więc każdemu, kto lubi świąteczną atmosferę w dobrym stylu i z dobrymi wartościami.

„Kot Bob i jego podarunek” Jamesa Bowena to bardzo prosta opowieść o próbie ułożenia swojego życia, odpowiedzialności, bezinteresowności, zbliżających się świętach. Londyńska zima nie należy do przyjemnych, a wszechobecna konsumpcja sprawia, że bohater czuje się zagubiony w świecie, w którym musi obliczać na ile godzin starczy mu prądu, czy będzie miał co jeść, czy uda mu się zarobić sprzedawaniem gazet. Na pierwszy rzut oka obraz wielkiej nędzy, bezradności, zagubienia, tragizmu bez możliwości wyjścia z tej sytuacji. Jedyną nadzieją na zmianę sytuacji jest kot, który wcześniej wybrał sobie Jamesa na właściciela. Poczucie odpowiedzialności, świadomość posiadania towarzystwa sprawia, że bohater chce walczyć o przetrwanie. Z tego powodu wychodzi z mieszkania nawet w największe mrozy i ku swemu zdziwieniu odkrywa swoją drugą twarz: człowieka życzliwego, potrafiącego się dzielić, radować.

W książce znajdziemy dwa sprzeczne obrazy bohatera: człowieka z niepokojem śledzącego wskazówki zegara i zastanawiającego się na jak długo starczy mu pieniędzy na liczniku, a z drugiej strony beztrosko zużywającego prąd na granie na konsoli. Do tego dowiemy się kolejnych szczegółów z życia: samotne i dostatnie dzieciństwo, poddanie się uzależnieniu, wyrywanie się ze szpon nałogu i próba wyrwania się biedzie. Czas pokazuje, że to wszystko jest możliwe, a wszystko dzięki małej rudej kulce, która stała się inspiracją do napisania popularnych książek przynoszących bohaterowi sławę, pieniądze i spokój.

Łatwo nam oceniać ludzi. Patrzymy ze swojej (naszym zdaniem) idealnej perspektywy i wartościujemy: zaradny/fajtłapa, mądry/głupi. Świat jednak nie jest taki jednoznaczny i czarno biały. Pod prostą opowieścią kryje się przesłanie, że każdy wart jest uwagi, pomocy, zrozumienia, miłości.

Książkę polecam miłośnikom kotów oraz wszystkim, którzy chcą poznać nieco odmienną świąteczną opowieść, w której cuda wyglądają nieco inaczej, ale też oparte są na bezinteresowności.