Czarny klucz. Klejnot. Tom 3

Jestem zadowolona tym jak zakończyła się ta seria. Ostatni tom Klejnotu to spójna i przemyślana historia, która jak na gatunek wyróżnia się na tle innych książek z tego nurtu. Bawiłam się świetnie podczas walki głównej bohaterki o lepsze jutro. Jako czytelnik dostałam odpowiedzi na wszystkie nurtujące mnie pytania. A jak wiadomo ostatnie tomy serii potrafią bardzo rozczarować czytelnika.

Na wstępie pragnę zaznaczyć, możliwe, że w recenzji „Czarnego klucza” mogą pojawić się spojlery, które opowiadają o wydarzeniach z dwóch poprzednich części całego cyklu:

Klejnot | Biała róża

Historia rozpoczyna się w podobnym czasie, w którym zakończył się drugi tom. Violet wie, że jej siostra została porwana przez jej wcześniejszą panią i chce uratować siostrę z rąk Domu Jeziora. Razem ze swoją przyjaciółką Rachel uczą nowe surogatki, jak mają używać swoich mocy. Surogatki to ktoś więcej niż tylko dziewczęta rodzące dzieci arystokracji. To dziewczyny, które są strażniczkami wyspy, posiadającymi niezwykłe moce, łączące się z Matką Ziemią. Pierwszą myślą jaka przyszła mi na myśl, gdy w końcu dowiedziałam się o co w tym wszystkim chodzi to były Czarodziejki W.I.T.C.H.

Autor: Amy Ewing

Tytuł: Czarny klucz

Cykl: Klejnot #3

Wydawnictwo: Jaguar

Strony: 320

Muszę przyznać, że autorka i w „Czarnym kluczu” wyciągnęła asy z rękawa, ponieważ fabuła książki jest bardzo tajemnicza, a emocje towarzyszące czytelnikowi od samego początku są bardzo silne. Niestety nie mogę zdradzić z czym tak naprawdę będzie zmagać się Violet, ponieważ to jest w tym wszystkim najlepsze, ale mogę powiedzieć tylko tyle, że nie można się przy tym nudzić. W książce na całe szczęście pojawiły się nowe wątki obok tych, które już znamy. Wątek miłosny przy którym prawie zawsze dostaje skurczu żołądka, bo boję się o jego przebieg, tym razem bardzo mnie zaskoczył i nie wydał mi się bardzo przesadzony. Oczywiście wiadomo, że skoro to ostatni tom, to musi ON w końcu zakończyć się zapowiadaną rebelią, skoro przygotowania do niego trwały od bardzo dawna.

Wiele można zarzucić autorce, że podążyła schematem wyższych i niższych warstw społecznych. Że zawsze w tego typu książkach chodzi o lepsze jutro, że wydarzy się rebelia. Nieposkromione młodzieńcze serca, które zakochują się w sobie w beznadziejnych sytuacjach. Ale czy to nie takie wątki są dla nas dobrym sposobem by odpocząć podczas czytania. Na szczęście ja nie odbieram tych wszystkich rzeczy, które wymieniłam jako minus, ponieważ uwielbiam czytać właśnie takie historie. Zatęskniłam dzięki temu za innymi powieściami, których premiery kolejnych tomów dopiero przed nami.

„Czarny klucz” to dobre zakończenie całej serii. Oprócz wyjaśnienia i przedstawienia bardzo realistycznego świata, autorka pokazała jak ludzkie zachowania i charaktery potrafią się zmienić. Jest to książka fantasty, która zadowala czytelnika dzięki swoim oryginalnym wątkom. Niewolnictwo, surogatki czy podział na klasy społeczne to same plusy. Cykl Klejnotu jest jak najbardziej godną serią jaką trzeba poznać. Polecam wszystkim fanom Kiery Cass, ponieważ mimo różnic to można też znaleźć między oba cyklami wiele podobieństw. Ja z pewnością jeszcze nie raz wrócę do tych powieści.

Po skończeniu ,,Białej róży" przychodzi czas na zapoznanie się ze zwieńczeniem serii, czyli ,,Czarnym Kluczem". W tej części dość sporo się dzieje, ale wszystko jest bez większych emocji. Jak to bywa w tego typu pozycjach, i tak wiemy, kto musi wygrać bunt.

Violet zaskakuje wszystkich, gdy podejmuje niecodzienną decyzją. Towarzysz Ash także nie chce pozostać bierny. Czarny Klucz wciąż działa, choć Violet zdaje sobie sprawę z jego działania, gdy efekty dosięgają bezpośrednio znajome jej osoby. Diuszesa Jeziora wciąż knuje, na jaw wychodzą nowe fakty związane z Hierarchą. Ma miejsce zamach, w wyniku którego ma zginąć surogatka.

Zakończenie jest bardzo otwarte, nadal wiele rzeczy nie zostało wyjaśnione, a już czytamy ostatnie zdania książki. Z chęcią przeczytałabym bardziej rozbudowany trzeci tom, by dowiedzieć się więcej o tym, co stało się po buncie. Z takim zakończeniem autorka zostawia czytelników z wielką niewiadomą.

Jak wspomniałam, pierwszy tom wywarł na mnie największe wrażenie. Pozostałe są ciekawe, ale jest w nich mniej akcji, są mniej wciągające. Mimo wszystko całą serię przeczytałam w dwa dni. Po jej zakończeniu nie czuję wielkiego efektu wow, ale cieszę się, że zapoznałam się na raz z wszystkimi tomami.

,,Klejnot" to praca magisterska Amy Ewing. Później postanowiła dopisać kolejne tomy, które nie są tak udane, jak początek serii, ale i tak warto się z nimi zapoznać, gdy przeczytamy już początek cyklu.

Seria polecana jest miłośniczkom serii ,,Rywalki", przez której pierwszy tom nie przebrnęłam. Być może kiedyś się to zmieni, ale na chwilę obecną ,,Klejnot" jest dla mnie ciekawszy.

Czarny klucz to idealne zakończenie serii, jest nie tylko spójne i przemyślane, ale również pełne napięcia i emocji. Seria zawiera w sobie wszystkie cechy charakterystyczne dla gatunku młodzieżowego fantasy, jednak oryginalności dodają jej postacie surogatek, które są wykorzystywane przez wyżej usytuowane kręgi. Książka ta spodoba się przede wszystkim młodzieży, ale jakby na to nie patrzeć ja do młodzieży nie należę, a odnalazłam się w tej dziedzinie znakomicie, znalazłam drugie dno książki i mogłam ją przeanalizować na swój sposób. Myślę, że takie książki są potrzebna, ponieważ w prosty dla młodego człowieka sposób pokazują ważne wartości.

[Adres usunięty]