Każdy jej strach

Okładka działa na wyobraźnię. Książka znakomicie napisana, wciąga od 1 strony. Kiedy już myślałam, że rozwiklalam zagadkę, nagle bam- zwrot akcji, którego się nie spodziewałam i od nowa pełne napięcia czytanie, że aż człowiek chce sięgnąć po ostatnia stronę, żeby dowiedzieć się prawdy.

Kate dostaje propozycję od dalekiego kuzyna, którego nigdy nie wiedziała. Corbin chce, by na pół roku zamienili się mieszkaniami – ona pomieszka u niego w Bostonie, ON natomiast trafi do Londynu. Początkowo kobieta jest sceptyczna. Nie zna Corbina, podróż na drugi koniec świata ją przeraża. Kate podejmuje decyzję spontanicznie i tak trafia do Bostonu. Mieszkanie Corbina jest piękne, kurs, na który się zapisała, zaczyna się niedługo – nic, tylko się cieszyć. Jednak gdy Kate dowiaduje się, że w mieszkaniu obok doszło do morderstwa, a policja zaczyna wypytywać o Corbina, kobieta zastanawia się, czy aby ta błyskawiczna zamiana mieszkań nie była przykrywką dla kuzyna...

Każdy jej strach Petera Swansona to opowieść, w której narrator relacjonuje wydarzenia dziejące się wokół kilku osób. Po pierwsze mamy Kate, która przeniosła się z Londynu do Bostonu. Kobieta jakiś czas wcześniej przeszła prawdziwe piekło, które sprawiło, że całkowicie się zmieniła. Ataki paniki i bujna wyobraźnia, która podsuwa jej makabryczne myśli, to tylko część jej problemów. Dlatego decyzja o zamianie mieszkań dziwi nie tylko jej bliskich, lecz także ją samą. Poza tym narrator pokazuje, co dzieje się m.in. u Corbina i jednego z sąsiadów, Alana. Nie zawsze akcja rozgrywa się w tym samym czasie – przy wprowadzeniu do opowieści nowej postaci, narracja cofa się, by pokazać coś, co wydarzyło się w bliższej bądź dalszej przeszłości, a co ma znaczenie dla historii.

Głównym tematem jest sprawa morderstwa Audrey. Kate zaczyna mieć obsesję na jej punkcie, mimo że nigdy jej nie widziała. Ciągła obecność policji, pytania innych mieszkańców budynku i kłamstwa Corbina sprawiają, że kobieta nie może przestać myśleć o pięknej sąsiadce. Czy to możliwe, że to jej kuzyn ją zamordował? Corbin nie przyznaje się do jakiejkolwiek bliższej znajomości z Audrey, ale policja ciągle o niego wypytuje. Gdy mężczyzna znika z jej mieszkania, Kate zaczyna się poważnie zastanawiać, czy dobrze zrobiła, przyjeżdżając do Bostonu. Sprawa wcale nie jest taka prosta. Kate poznaje innych ludzi, którzy mogli mieć coś wspólnego z morderstwem dziewczyny. Nie wie, komu ufać. Jest obca w obcym miejscu, a jej przeszłość cały czas daje o sobie znać, podszeptując makabryczne rzeczy.

Początkowo wydaje się, że sprawa, którą otrzymujemy w książce, jest dość prosta. Krąg podejrzanych jest niewielki, ale wszystko wskazuje na Corbina, który kłamie i znika. Potem jednak zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Kate, która jeszcze nie przyzwyczaiła się do nowego miejsca, zaczyna dostrzegać drobnostki, które ją zaskakują. Przypisuje je roztargnieniu i przemęczeniu. Czy jest bezpieczna w mieszkaniu kuzyna? A może to tylko jej wyobraźnia znowu płata jej figle?

Minusem książki jest fakt, że dość wcześnie dowiadujemy się, kto jest zabójcą i jak działa. Nie trzyma się nas w napięciu do ostatniej strony. A jednak autor potrafił wymyślić coś, co sprawi, że będziemy chcieli dobrnąć do końca. Mogłabym się jeszcze przyczepić do głównej bohaterki – Kate nie zawsze działa w logiczny sposób i to może drażnić. Nie bardzo wiedziała, czy chce kryć kuzyna, czy pomóc policji. Czasem wyglądało to niesamowicie nieskładnie.

Każdy jej strach to zaskakujący thriller. Pomysł na fabułę jest ciekawy i wciągający, aczkolwiek nie aż tak mrożący krew w żyłach, jakbym się spodziewała. To poprawna lektura, którą czyta się szybko i zainteresowaniem.

Najpierw przemówiła do mnie okładka. Niby nic takiego, ściana budynku i kilka okien, ale postać w jednym z okien pobudziła wyobraźnię i sprawiła, że zanim otworzyłam książkę, zastanawiałam się, kim będzie ta kobieta i co się wydarzy w jej życiu.

Już na pierwszych stronach poznajemy jedną z głównych postaci, Kate Perry, która przyjeżdża do Bostonu, gdzie ma spędzić najbliższe pół roku, mieszkając w apartamencie kuzyna, Corbina Della. On tymczasem przez sześć miesięcy będzie mieszkał w jej kwaterze, w Londynie. Dla Kate miała to być szansa na powrót do normalnego życia po traumie, którą przeżyła. Padła ofiarą swojego partnera, który okazał się być psychopatą, i nieomal zginęła. On sam popełnił samobójstwo po tym, jak uwięził dziewczynę w szafie. To zdarzenie pogłębiło lęki Kate. Każdy dzień stał się dla niej źródłem nieustających obaw dosłownie o wszystko...

Początkowo paranoiczne lęki bohaterki trochę mnie irytowały. Może to dlatego, że nie mam podobnych doświadczeń, więc nie do końca rozumiem taki ciągły lęk i panikę, którą wywołać może absolutnie wszystko, nawet codzienne drobiazgi. Jednak postanowiłam skupić się na fabule i podążyłam za Kate do nowego mieszkania. Wkrótce okazało się, że autor zaplanował powieść trochę inaczej, niż się tego spodziewałam. Najpierw wprowadził poszczególnych bohaterów, a później oddawał im głos w kolejnych rozdziałach...

Akcja rozkręcała się dość wolno, chyba głównie po to, by czytelnik miał możliwość poznać dobrze wszystkich bohaterów tej historii. W związku z tym zmuszona byłam zostawiać kolejne postaci i zagłębiać się w życie następnych. Myślę, że był to dobry pomysł, ponieważ dzięki temu nie zgubiłam się w tłumie, co czasem zdarza się, kiedy pisarz pragnie równocześnie przyspieszyć akcję i przedstawić bohaterów. Tutaj mamy czas na wszystko. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż taki zabieg pozwolił mi zobaczyć opisywane wydarzenia z wielu perspektyw.

Początkowo jest zupełnie zwyczajnie, a autor prowadzi czytelnika przez meandry sposobu myślenia Kate. Prezentując jej kolejne lęki i opisując pierwsze chwile w nowym miejscu, idealnie usypia naszą czujność, co sprawia, że nagle orientujemy się, iż atmosfera się zagęściła. Im dalej, tym robi się duszniej i dziwniej...

W mieszkaniu obok apartamentu Corbina ginie kobieta, Audrey Marshall. Okazuje się, że nieznana Kate lokatorka została zamordowana. To zdecydowanie nie jest to, czego dziewczyna oczekiwała po nowym miejscu pobytu. Liczyła na trochę spokoju i ciekawy kurs graficzny, a tymczasem w jej życie wdarła się policja, która przeszukała mieszkanie Corbina, sąsiad z naprzeciwka, który - jak sam się jej przyznał - podglądał obsesyjnie Audrey, i nieznajomy Jack Ludovico, który twierdzi, że był bliskim przyjacielem sąsiadki Kate. Jednak im dłużej dziewczyna drąży tę sprawę i próbuje połączyć wszystkie zdobyte informacje, tym mniej jej się zgadza. Dlaczego Corbin nie przyznaje się do związku z Audrey? Kim jest dla niego Harry? Martha, przyjaciółka Kate z Londynu, marudzi w mailach, że Corbin zniknął, więc gdzie się podział, skoro w rozmowach z Kate na chacie twierdzi, że nadal przebywa w jej mieszkaniu? I jakim cudem Sanders, kot jednej z lokatorek bostońskiej kamienicy, wciąż pojawia się w mieszkaniu Kate, chociaż dziewczyna sama wypuszcza go na korytarz? A może tylko jej się wydaje, że kot wychodzi z mieszkania? Kim jest łkający żałośnie Jack i dlaczego kłamie, że złożył zeznania na policji? Kto jest kim i kogo Kate powinna obawiać się najbardziej?

Muszę przyznać, że dałam się wciągnąć w labirynt domysłów. Czytając kolejne rozdziały, poznawałam elementy układanki, ale wciąż wiedziałam za mało, by domyślić się całości. Chociaż domyśliłam się, kto jest mordercą po przeczytaniu 2/3 powieści, nie przeszkodziło mi to w napięciu oczekiwać finału. "Każdy jej strach" to lektura z dreszczykiem, przypominająca trochę atmosferą filmy Alfreda Hitchcocka. Polecam!

[Adres usunięty]

"Każdy jej strach", to moje pierwsze spotkanie z literaturą autora. Okładka i tytuł powieści, zaintrygowały mnie do tego stopnia, że niemal od początku wiedziałam, że sięgnę po tę powieść. Zdecydowanie, swojej decyzji nie żałuję.

Kate, młoda dziewczyna, przeprowadza się na pół roku, z bezpiecznego dla niej i pełnego rodzinnego wsparcia Londynu, do kamienicy swojego kuzyna w Bostonie. Po przyjeździe na miejsce okazuje się, że w sąsiednim mieszkaniu, dokonano morderstwa kobiety. Ta zbrodnia, bardzo komplikuje życie Kate, która od dzieciństwa cierpi na różne lęki i fobie. Jej lęk, jest uzasadniony, po tym jak przeżyła traumę, po wydarzeniach które zgotował jej poprzedni chłopak. Tymczasem jej kuzyn Corbin, staje się głównym podejrzanym. Policja co jakiś czas nachodzi dziewczynę, przeszukuje mieszkanie. W czterech ścianach w których teraz żyje Kate, zaczynają się dziać niewyjaśnione rzeczy.

Czy jej kuzyn jest w tą zbrodnię zamieszany, a jeśli tak to w jakim stopniu? Najważniejsze pytanie, czy jest mordercą? Jaka rolę odgrywa w tej historii lokator z naprzeciwka? Jak realne jest ciągłe zagrożenie, które odczuwa bohaterka? Czy Kate może czuć się bezpiecznie? I co jeszcze złego się wydarzy?

Czytając tę książkę miałam wrażenie, że z każdą stroną ta historia jest coraz bardziej niepokojąca. Że narracja oczami znerwicowanej Kate jest równie przerażająca, jak rzeczowa opowieść mordercy. W książce głos, autor oddał bowiem kilku postaciom. Różne punkty widzenia dostarczają kolejnych elementów do układanki i dają odpowiedzi, na pytania jakie stawia przed nami autor.

Co jeszcze mogę powiedzieć o książce?

Dostałam w niej, wszystko to, czego szukam w thrillerach. W dodatku poczułam przyjemne uczucie literackiego przeniesienia w lata młodzieńcze :) i moich fascynacji thrillerami niesamowitej Parici Highsmith. Nie bez powodu pojawiają się opinie o podobieństwach do filmów Hitchocka. To ten sam klimat. Przynajmniej ja tą książkę, tak odbieram. Bardzo chciałabym zobaczyć ją na ekranie. Mam nadzieję, że tak jak w przypadku poprzedniej powieści autora, moje potrzeby zostaną zaspokojone i książka doczeka się ekranizacji.

Żeby nie było tak genialnie...

Największym minusem tej książki, jest to że trudno ja przerwać. Akcja historii tak bardzo zazębia się w sobie, że nie da rady jej tak po prostu odłożyć. :)

Ja kończyłam czytać późno w nocy, w wichurę, przy świetle czytelniczej latareczki ponieważ wiatr zerwał linie i nie mieliśmy światła. Mój maż już spał, a ja.... się bałam. To był idealny klimat dla tej powieści :)

Polecam.