Jej wysokość P.

„Prawo Wysokich Dziewczyn – zaczęłam – zakazuje randkowania chłopaków powyżej metra osiemdziesięciu wzrostu z dziewczynami poniżej metra siedemdziesięciu pięciu. (…) Przepraszam, poprawka: osobom powyżej metra osiemdziesięciu wzrostu zakazuje się randkowania z osobami poniżej metra siedemdziesięciu pięciu.” – fragment powieści.

Mam 170 cm wzrostu i rozmiar buta 40 i o ile z kupowaniem ubrań nie mam przy takich gabarytach większego problemu, to niekiedy buty, które wpadły mi w oko, lepiej prezentują się przy filigranowym rozmiarze 36 niż przy moim. Ale! Co ma powiedzieć na te wydawałoby się prozaiczne kwestie dziewczyna, która swoim wzrostem góruje nad większością amerykańskiego społeczeństwa, mając niemal 190 cm wzrostu i rozmiar buta dużo powyżej czterdziestki?

Dzięki młodzieżowej propozycji Joanne MacGregor pt. „Jej wysokość P.” możemy poznać zwyczajne-niezwyczajne życie Peyton, która boryka się z nastoletnimi frustracjami: brakiem poczucia akceptacji oraz miłości, jak również z problemami w domu. W wyniku pewnego zakładu dziewczyna rozpoczyna batalię o siebie – o swoją przyszłość, którą wiąże z projektowaniem ubrań dla wysokich kobiet oraz o chłopaka, na którego widok szybciej bije jej serce. Jay – bo to ON jest sprawcą klasycznych „motyli w brzuchu” Peyton – to aktorski talent, a przede wszystkim młody facet o koszykarskim wzroście, idealnie wpasowujący się w oczekiwania głównej bohaterki co do partnera. A że przy tym ma kilka, a nawet kilkanaście atrakcyjnych cech charakteru, to totalne zauroczenie staje się faktem. Niechby tylko z jego otoczenia zniknęła osóbka rażąco naruszająca „prawo wysokich dziewczyn” ;)

Autorka stworzyła momentami zabawną, a momentami gorzką powieść „young adult” pełną trafnych obserwacji społecznych (nie spotkałam się jeszcze w książce dla nastolatków z wątkiem zbieractwa i kompulsywnego kupowania rzeczy, aby poradzić sobie z traumą) i refleksji na temat samoakceptacji, budowania zaufania do innych oraz realizacji założonych celów. Zrobiła to w bardzo sympatycznym, dowcipnym stylu, dodatkowo wplatając w fabułę szekspirowskie inspiracje, a dokładnie „Romea i Julię”, którą to sztukę w nowoczesnej wersji przygotowują maturzyści, a Peyton oraz Jay odrywają w niej role pierwszoplanowe.

MacGregor nie bagatelizuje problemów młodych ludzi, a wręcz przeciwnie, pokazuje, że są one pewnym elementem życia, istotnym dla rozwoju człowieka i poszukiwaniu siły do działania w sobie, a nie w oczach innych ludzi. W wolnej chwili wrzućcie sobie na listę do przeczytania tę lekką, ale inteligentną powieść, przy której nudzić się nie można, ale pośmiać i zadumać już tak.

Wielkie dzięki dla Wydawnictwa Kobiecego, które w ramach serii „Young” wprowadziło na polski rynek wydawniczy tę książkę.

[Adres usunięty]

W literackim świecie pojawiło się tak wiele powieści młodzieżowych, że można by je było czytać przez całe życie. Co więc wyróżnia te najciekawsze, najlepiej napisane? Skąd mamy wiedzieć, po którą kroplę z ogromnego morza warto sięgnąć? Ja osobiście stawiam na oryginalność. Powieść musi zawierać ciekawy motyw i akcent, który mnie zaskoczy. Takie właśnie cechy ma tytuł „Jej wysokość P.”.

Peyton ma nietypowy problem. Jest bardzo wysoka, przez co czuje się wyobcowana i nieatrakcyjna. Większość jej znajomych tylko upewnia ją w tym przekonaniu, strojąc sobie z koleżanki niewybredne żarty. Na domiar złego wzrostem w szkole przewyższa ją tylko pięciu chłopców. Nie ma więc zbyt wielkiego wyboru, jeśli chodzi o umawianie się na randki (chociaż moim prywatnym zdaniem powinna obejrzeć film „Facet na miarę”). Jedyne, o czym marzy to, że zostanie królową świata i wyda dekret zakazujący umawiania się wysokich chłopaków z niskimi dziewczynami. Pewnego dnia, w barze, w którym pracuje, pojawia się nowy, niezwykle wysoki chłopak. Peyton godzi się na szalony zakład, w którym musi podejść do niego i sprawić, że w ciągu pięciu minut ją pocałuje.

Muszę przyznać, że „Jej wysokość P.” to ciekawa, niebanalna i niezwykle poruszająca książka. Spodziewałam się prostszej i bardziej przewidywalnej historii oraz całego mnóstwa banałów. Powieść stoi jednak na wysokim poziomie i myślę, że zadowoli nawet nieco bardziej wybrednego czytelnika. Szczególnie zaskoczył mnie problem, z jakim borykała się matka głównej bohaterki. Jeszcze w żadnej powieści nie spotkałam się z chorobą psychiczną, która wiąże się ze zbieractwem i niemożliwością wyrzucenia czegokolwiek z domu (nieważne czy są to przedmioty użytkowe, czy gnijące śmieci). Już sam ten wątek czyni historię Peyton niezwykle ciekawą, a nie jest przecież głównym problemem bohaterki.

Gdy tylko zobaczyłam w zapowiedziach tytuł „Jej wysokość P.” od razu wiedziałam, że to powieść, którą mam ochotę przeczytać, nie spodziewałam się jednak, że tak bardzo mi się spodoba. Główna bohaterka walczy z własnymi słabościami, jest dojrzała i ma jasno wyznaczone cele, z których jednak jest gotowa zrezygnować dla dobra najbliższych. Mimo że to wyraźnie zarysowana historia romantyczna, to jednak wątek miłosny nie wysuwa się w powieści na pierwszy plan. Raczej konkuruje z innymi, równie ciekawymi i wartymi uwagi motywami. Jest to bardzo ciekawy zabieg, który udał się pisarce w stu procentach.

„Jej wysokość P.” to niezwykle wciągająca historia, w której główna bohaterka jest silną i niezależną dziewczyną, ale jednocześnie wyraźnie widać jej kobiecość. Nareszcie komuś udało się pokazać, że jedno nie wyklucza drugiego i nie każda królewna jest delikatną damą w opresji, której jedynym wybawieniem może być książę na białym koniu. Powieść zdecydowanie polecam, to idealna historia do przeczytania w wakacyjne dni.

Recenzja z bloga [Adres usunięty]

Peyton jest w ostatniej klasie liceum i chociaż jest zgrabna i ładna nie ma powodzenia wśród chłopców. Dlaczego? Cóż… Jest nieprzeciętnie wysoka. Ma ponad sto osiemdziesiąt centymetrów wzrostu i tylko pięcioro uczniów w szkole ją przerasta. Dokładając do tego problemy rodzinne i krytykę, z którą codziennie się spotyka, powodują że stara trzymać się na uboczu. Lecz pewnego dnia podejmuje nietypowy zakład. Jeżeli pójdzie na trzy randki i bal maturalny z kimś wyższym od siebie, wygra osiemset dolarów. Sprawy komplikują się, kiedy zakochuje się w chłopaku, który spełnia warunki zakładu. Ale czy uda jej się wygrać zakład? I czy zdobędzie pieniądze by mogła wyrwać się z rodzinnego koszmaru? Tego będziecie musieli się dowiedzieć, sięgając po tę książkę.

Muszę przyznać, że jestem bardzo miło zaskoczona tą historią. Bardzo polubiłam Peyton i można powiedzieć, że troszkę się z nią mogę utożsamić, bo sama w liceum należałam do tych wyższych dziewczyn, a że jeszcze lubiłam ( i do dziś lubię) nosić wysokie obcasy i platformy, to przewyższałam niemal wszystkich swoich rówieśników Wracając jednak do Peyton, to jest to bardzo fajna dziewczyna. Ma poukładane w głowie i wie, czego chce. Ma swoje pasje i stara się realizować marzenia, mimo trudnej sytuacji w domu. Myślę, że jest ona jedną z tych bohaterek, które mogą stać się wzorem dla dziewcząt niezbyt pewnych swoich walorów. Obiekt jej uczuć , Jay, też jest bardzo ciekawym bohaterem. Nie jest typowym „przystojniakiem”, o jakich zwykle czyta się w tego typu książkach, a normalnym chłopakiem. Takim, którego można spotkać chociażby w szkole.

Podobało mi się w jaki sposób autorka opowiada tę historię. Nie chciałabym tutaj zbyt wiele pisać o samej fabule, bo to by oznaczało zbyt wiele spojlerów. Ale jedno mogę powiedzieć. Dawno tak dobrze nie czytało mi się książki młodzieżowej. Generalnie stronię od typowych młodzieżówek, bo mam wrażenie, że wszystkie pisane są na jedno kopyto, lecz „Jej Wysokość P.” jest trochę inna. Ma w sobie standardowe elementy gatunku jak: problemy w domu, pewnego rodzaju odmienność, kłopotliwe związki i dążenie do spełniania marzeń a jednocześnie jest coś w tej książce, co ją wyróżnia. Aby się przekonać, co to jest, to zachęcam do jej przeczytania. Na pewno się nie zawiedziecie.

Całość na: [Adres usunięty]

Opis może sugerować, że "Jej wysokość P." to lekka komedia romantyczna, jednak prawda jest trochę bardziej skomplikowana. Historia Peyton pokazuje przynajmniej dwa istotne problemy w życiu nastolatków. Przede wszystkim problem z dostosowaniem się do otoczenia, odsunięciem przez rówieśników przez pewien rodzaj inności. Wzrost bohaterki wiąże się nie tylko z brakiem bliskich znajomych czy przyjaciół (oprócz jednego wyjątku) ale także z szykanami słownymi wśród rówieśników. Peyton ma również problemy w domu, które kryje przed wszystkimi. Toksyczne relacje z najbliższymi są niezwykle trudne, z pewnością mocno wpływają na życie dziewczyny i dają jej mylne pojęcie o pewnych aspektach życia.

Powyższe kwestie są najważniejszymi, które można wynieść z tej książki, ale przecież to książka dla młodzieży, więc musi być wciągająca. Zdecydowanie autorce udało się sprawić, że ciężko oderwać się od lektury. Główna bohaterka jest ciekawą postacią, z którą można się identyfikować lub trzymać kciuki, żeby udało jej się zmienić życie na lepsze. W tle pojawia się uczucie, jednak wiele będzie musiało się zdarzyć, żeby mogło wygrać. Ale czy ostatecznie pokona ono przeszkody, tego do końca nie wiadomo.

"Jej wysokość P." to świetna powieść młodzieżowa, którą z czystym sumieniem mogę polecić. Lekki język, ciekawi bohaterowie i ich relacje przyciągają uwagę, a zagłębienie się w lekturę pozwala odkryć poważniejsze problemy, które pisarka zawarła w tym tytule. To książka, która nie tylko pozwala miło spędzić czas, ale również przemyca prawdę o życiu i pokazuje sposoby na radzenie sobie z problemami.

"Prawda była taka, że nie ufałam nikomu. Przez wszystkie te lata udało mi się doprowadzić do perfekcji umiejętność polegania na sobie."

Lekka, przyjemna oraz spontaniczna lektura! W sam raz na wolne popołudnie. Zaczęłam się w nią szybko zagłębiać. Bardzo się ucieszyłam gdy okazało się, że język autorki jest bardzo przystępny. Dodatkowym plusem jest prężna akcja, dobrzy bohaterowie oraz przemyślana fabuła.

Jeśli chodzi o bohaterów, to mamy tutaj przede wszystkim tytułową wysokość P. czyli Peyton. Dziewczyna jest wyższa niż przeciętna amerykańska nastolatka. Bardzo ubolewa nad swoim wzrostem zwłaszcza, że nie potrafi znaleźć sobie odpowiedniego chłopaka. Wszyscy wokół niej, pragną dziewczyn niskich, figlarnych. Peyton dołuje się podwójnie ze względu na brak ubrań pasujących na jej figurę. Wszystko jest za małe.

Dodatkowym problemem jest jej mama, która cierpi na chorobę zbieractwa. Dziewczyna ukrywa to przed każdą osobą.

Pewnego dnia, nastolatka przyjmuje spontaniczny zakład. Ma pocałować nieznajomego chłopaka w ciągu 5 minut. Tym chłopakiem jest Jay. .

Wkrótce po ich pierwszym spotkaniu ta dwójka spotyka się w szkole. Między nimi rodzi się uczucie, które zostaje wystawione na wiele prób.

"Dzień dobry, Tygrysie Oczy. Świetnie się z Tobą bawiłem na lodzie. Do jutra. J.

- Powiem tylko, że gdyby te słowa były ziołami, to byłaby to paczula z gałązką kopru. "

Charaktery bohaterów są bardzo różne. Peyton jest żywiołowa oraz otwarta na nowe wyzwania. Jay, to dusza towarzystwa, który ma bardzo opiekuńczy charakter. Mamy również do czynienia z pobocznymi postaciami. Jedną z nich jest np. Chloe - przyjaciółka Peyton, która jest dla niej szczerym oparciem.

Czytanie była dla mnie wielką przyjemnością. Ochoczo, po raz kolejny zabrałabym się za czytanie tej powieści. Jest to świetna młodzieżówka, dająca wiele pozytywnych emocji. Jak dla mnie, jest to strzał w dziesiątkę. Gorąco ją polecam. Jestem pewna, że spodoba się wszystkim młodszym jak i starszym czytelniczkom.

Siedemnastoletnia Payton w życiu nie ma łatwo. Jest ładną i zgrabną dziewczyną , lecz nie cieszy się zainteresowaniem chłopców. Dlaczego? Payton mierzy ponad 180 cm i ubiera się w dziale męskim. Nie ważne jak starałaby się ukryć w tłumie, to niestety jej wzrost to uniemożliwia. Zamiast miłej dziewczyny, która lubi stare filmy, każdy najpierw dostrzega jej wzrost, który stał się powodem do żartów. Pewnego dnia Payton decyduje się wziąć udział w zakładzie, w którym może zgarnąć 800 dolarów, co znacznie poprawiłoby jej domowy budżet. Wystarczy, że pójdzie na trzy randki i bal maturalny z chłopakiem wyższym od siebie. Brzmi prosto? Nie do końca, gdy okazuje się, że w szkole jest tylko pięciu chłopaków kwalifikujących się do jej zakładu. Czy Payton zrobi wszystko, aby wygrać zakład? A co jeśli zakocha się w jednym z nich?

Jej wysokość P.

Zaletą książki są niewątpienie młodzi, oryginalni i z poczuciem humoru bohaterowie. Już od pierwszej strony polubiłam Payton. Przez wzrost Payton czuje się, źle, czuje, że nie pasuje nigdzie. Pierwszą rzeczą, którą dostrzegają w niej ludzie jest oczywiście jej wzrost, a stwierdzenie „ale jesteś wysoka” zastąpiło powitalne „dzień dobry”. Payton musi także zmagać się z kąśliwymi uwagami rówieśników. Dziewczyna najczęściej ignoruje niemiłe komentarze na swój temat, gdyż cięta riposta przychodzi jej do głowy zawsze po fakcie. Za to na pomoc przychodzi jej Chloe - jej najlepsza przyjaciółka, która jest niezwykle pozytywną postacią. Kompleksy i brak akceptacji swojego ciała sprawiły, że Payton straciła pewność siebie. Autorka w ten sposób przemyciła w historię problem, dotyczący wielu młodych dziewczyn. Bez wsparcia bliskich, akceptacji siebie oraz stawieniu czoła bezmyślnym uwagom, z czasem problem ten przekłada się na całe dorosłe życie.

Payton na szczęście miała u swego boku Chloe oraz Jay, którzy udowodniali jej, że bycie wysoką dziewczyną nie jest wcale takie złe. Jay’a polubiłam za naturalność. Choć jest przystojny i wysoki (195 cm) nie jest bad boyem, co tym razem stanowiło dla mnie miłą odmianę. Jay kocha teatr i dobre kino. Pragnie dostać się do nowojorskiej szkoły, aby szlifować swój aktorski talent, wbrew oczekiwaniom swojej rodziny. Nie zaskoczę was, jeśli napiszę, że to między tą dwójką pojawi się chemia, która tworzy przyjemną część tej historii. Jednak, czy ta znajomość ma szansę przetrwać? Miłość czy zakład?

Szkolne korytarze

Akcja powieści rozgrywa się w liceum, dzięki czemu starsi czytelnicy mogą powrócić wspomnieniami do tamtego czasu i spojrzeć na problemy nastolatków w zupełnie inny sposób. Właśnie dlatego lubię tego typu literaturę. Wszystko zaczyna się od zakładu, który mi wydał się bardzo złym pomysłem, jednak Payton zdecydowała się go przyjąć. Początkowo spodziewałam się, że 400 stron powieści będzie kręcić się wokół tego zakładu, jednak autorka niezwykle mnie zaskoczyła. Oczywiście otrzymujemy akcję, która toczy się wokół randek Payton, tych udanych i tych mniej udanych, ale także mamy możliwość poznania jej sytuacji rodzinnej, problemów związanych z bycia wysoką dziewczyną oraz uczestniczyć w przygotowaniach sztuki teatralnej, która jest współczesną adaptacją „Romea i Julia”. Pomysł na przedstawienie współczesnej wersji znanego romansu bardzo mi się spodobał. Plusem książki są także odniesienia do popkultury, co sprawia, że bohaterowie stają się bliżsi czytelnikowi.

Podsumowanie

„Jej wysokość P.” to naprawdę bardzo dobra książka dla młodzieży z ciekawie wykreowanymi postaciami, napisana lekkim i przyjemnym językiem z dużą dawką humoru słownego oraz sytuacyjnego. Na pierwszy rzut oka historia napisana przez Joanne MacGregor może wydawać się wyłącznie młodzieżowym romansem, jednak ta książka opowiada także o braku akceptacji siebie, gdy wyolbrzymione wady lub niedoskonałości oraz ataki ze strony rówieśników, niszczą naszą pewność siebie. Dlatego zachęcam Was do sięgnięcia po „Jej wysokość P.”

[Adres usunięty]

• Dałam jej szansę, bo z autopsji znam problemy niskich ludzi, a chętnie przeczytam o tym, z czym borykają się wysocy!

• Amerykańskość tej powieści czuć na każdym kroku, bardzo lubię klimat tamtejszych liceów, więc ten element był świetny!

• Warunki zakładu są dosyć nieprawdopodobne, ale to jedyny zgrzyt, jaki wystąpił.

• Zakończenie wcale nie było oczywiste, oczarowało mnie przesłaniem.

• Postawa Peyton i jej przemiana to lekcja dla każdego z nas, w połączeniu z przyjemnym językiem i wspaniałą puentą mogę z czystym sumieniem polecić "Jej wysokość P." również starszym czytelnikom!

Więcej: [Adres usunięty]

Chyba nie przesadzę, gdy stwierdzę, że niemal każdy bohater - czy to młodzieżówki, czy obfitującego w gorące sceny New Adult - jest na wskroś idealny. Pal licho piękno wewnętrzne, ono akurat liczy się najmniej; najważniejsze, by nasz bohater miał idealną wagę, idealny wzrost i idealną twarz.

A gdyby tak w roli głównej obsadzić postać, która - jak przecież każdy - ma (niewydumane!) kompleksy? Gdyby za pierwszoplanowego bohatera obrać kogoś, kto nie raz i nie dwa narażony był na prześmiewcze komentarze?

Tak też zrobiła Joanne MacGregor, której Peyton - przesympatyczna i nieszablonowa - idealnie wpisuje się w nurt body positive.

Panie i Panowie, przed Wami jej wysokość P.! ;)

Można o niej powiedzieć wiele, ale nie to, że jest drobinką. Przykrótkie spodnie i sięgające tuż za łokieć rękawy bluz to jej codzienność. Codziennością niestety jest też brak widoków na romantyczny związek - w końcu wyższych od niej chłopców policzyć można na palcach jednej ręki.

Gdy jednak w grę wchodzi zakład, za którego wygranie Peyton dostanie tak potrzebne jej 800$, dziewczyna postanawia "sprawdzić" każdego z pięciu, chodzących do jej szkoły, wysokich panów, a z jednym z nich wybrać się na bal maturalny.

Zakłady bywają jednak kłopotliwe, zwłaszcza gdy do głosu zaczynają dochodzić prawdziwe uczucia...

Stale odczuwam niedobór nieidealnych bohaterów w literaturze, a mówiąc "nieidealnych" mam na myśli takich, którzy bliżsi są normalnemu człowiekowi aniżeli greckiemu herosowi. Dlatego za każdym razem, kiedy tylko uda mi się poznać taką właśnie książkową postać, szczerzę się prawie jak głodny do sera. A gdy na dokładkę okazuje się, że cała powieść jest przyzwoita... Ha, wtedy jestem w książkowym raju.

I właśnie w takim raju się znalazłam, kiedy to miałam okazję sięgnąć po przedpremierowy egzemplarz debiutanckiej powieści Joanne MacGregor - "Jej wysokość P." to młodzieżówka, ale niech Was nie zwiedzie nieco infantylna okładka - nie jest ani głupia, nie jest nudna, a już na pewno nie jest sztampowa. Może i sam pomysł na fabułę nie jest odkrywczy (bo w końcu historii z zakładem w tle było już mnóstwo), ale Joanne MacGregor naprawdę potrafi dobrze opowiadać - jej styl jest lekki i świeży, a tworzone przez nią dialogi nawet przez moment nie są podbarwione fałszem czy choćby gramem sztuczności. Do tego bez problemu przychodzi jej kreowanie ciekawych, pełnych życia (czy werwy :D ) postaci. Peyton, główna bohaterka, ma ponad 180 cm wzrostu, co - lekko mówiąc - odrobinkę przeszkadza jej w życiu. Wszystko i wszyscy wokół przypominają jej o tych kilku zbędnych centymetrach, co sprawia, że dziewczyna momentami zaczyna wątpić w swoją kobiecość i atrakcyjność. Nie może też znaleźć dla siebie partnera, a szykany ze strony znajomych coraz bardziej ją dołują. Nie myślcie jednak, że Peyton to użalający się nad sobą bierny typ - co to, to nie, moi kochani ;) Peyton bowiem ani nie jojczy, ani nie marudzi, ona albo akceptuje rzeczy takimi, jakimi są, albo przystępuje do działania - czego skutkiem jest m.in. będący główną osią powieści zakład. Wynik tego ostatniego nie będzie pewnie dla Was zaskoczeniem, zresztą cała historia jest dość przewidywalna i nie trzeba być Sherlockiem, by przewidzieć jej finał, ale nie czarujmy się, to nie jest typ książki, którego plot twist ma nas zwalić z nóg czy - bardziej dosadnie - walnąć obuchem w głowę. Ta książka ma być lekka, przyjemna i po prostu życiowa. I wiecie co? Taka właśnie jest :>

Co istotne, zakład i wątek romantyczny (całkiem sprawnie napisany, trzeba przyznać) nie są jednak jedynymi poruszanymi w tej historii tematami; są punktem wyjścia do rozważań nad budowaniem poczucia własnej wartości i samoakceptacji; w tle pojawia się też ucieczka przed ludźmi jako sposób radzenia sobie z traumą, kilka filmowych anegdotek i garstka zabawnych teatralnych prób.

Bardzo ciekawie (i zgrabnie!) poprowadzona fabuła, przenikające się (i różnorodne!) wątki, prawdziwe problemy, a wszystko to okraszone dużą dawką humoru - to atuty "Jej wysokości P.", które sprawią, że jej czytanie będzie dla Was prawdziwą przyjemnością ;)

Niczym bloodhound próbuję - spośród całej masy mało wartościowych powiastek - wybierać te, o których naprawdę warto mówić; te, które wniosą coś do życia młodego (ale i starszego też, spokojnie ;) ) czytelnika. Dlatego tak bardzo cieszą mnie powieści w stylu "Jej wysokości P.", które nie dość, że są napisane z polotem i nie kaleczą języka, to jeszcze przekazują kilka może i prostych, ale wciąż zapominanych życiowych prawd.

Życzę i sobie, i Wam, byśmy tylko na takie trafiali i gorąco (naprawdę gorąco :D ) zachęcam Was, byście dali szansę tej niepozornej młodzieżówce.

Zaręczam, że się nie zawiedziecie ;)

Nie wiem co wzbudza we mnie większy szok, to jak często zaczęłam sięgać po młodzieżówki czy to jak zaczęły mi się one podobać.

"Jej wysokość P" jest pełna humoru, zabawnych dialogów i sytuacji ale jest to też książka z przesłaniem.

" Normalność była miła. Normalność była nijaka. Normalność była cholernie nudna. To nasz różnice, nasze odcienie szaleństwa sprawiały, że każde z nas było wyjątkowe, niepowtarzalne i fascynujące."

Peyton to nastolatka która oprócz tego, że jej zdaniem jest za wysoka ( i z tego powodu narażona na ciągłe docinki) to również dziewczyna z masą problemów w domu. Życie zmusiło ją by szybko dorosnąć, cała jej historia z matką, bratem i ojcem jest bardzo wzruszająca. Na szczęście może liczyć na Chloe, jejuuu pokochałam tą dziewczynę , każda kobieta powinna mieć taką przyjaciółkę. Mamy oczywiście i jego , Jay chłopak idealny pod każdym względem. Fajna chemia pomiędzy bohaterami , zakład o dużą kasę i pełno skojarzeń z filmami, tak nasz Jay choć ma wygląd sportowca to aktor !

Jest to książka jak się odnaleźć, stać z podniesioną głową, jak zaakceptować siebie. To chyba najtrudniejsza rzecz nie tylko dla młodzieży ale dla nas dorosłych również. Pęd za byciem innym niż jesteśmy, za byciem jak te wykreowane postacie z szklanego ekranu, przez to uważamy że jesteśmy ; za grubi , za chudzi, mamy za małe kształty, za duże kształty, za kręcone włosy, za proste włosy, za tłustą cerę, za suchą cerę, za wysocy, za niscy itp itd a przecież ; "Nieważne, z kim chodzisz i jak wyglądasz. Ważne jak się czujesz"

Jej wysokość P to książka która od razu do mnie przemówiła. Ma wspaniałą okładkę jak i zrozumiany język w którym jest pisana. Książka jest łatwa w czytaniu, ma ciekawa fabułę. Pokazuje że wszystko jest możliwe, tylko trzeba przede wszystkim zaakceptować samego siebie. Peyton to wspaniała główna bohaterka książki, która mimo przeciwności jakie stworzył jej los oraz swojego ogromnego wzrostu nie poddaje sie i próbuje zrealizować swoje marzenie jakim jest projektowanie ubrań dla wysokich osób. Dzięki książce dowiadujemy się, że każdy jest wyjątkowy na swój sposób.

„Siedemnastoletnia Peyton jest naprawdę wysoką nastolatką. Dziewczyna ma 180 cm wzrostu, co uniemożliwia jej skuteczne wtopienie się w tłum i sprawia, że jest ciągle obiektem docinek i kpin. Codzienne życie utrudnia też wielki rodzinny sekret, który pogrzebał jej szanse na normalne dorastanie.

Zdeterminowana, aby zmienić swoje życie, decyduje się na przyjęcie zakładu. Jeżeli pójdzie na trzy randki i bal maturalny z kimś wyższym od siebie, wygra 800$, dzięki którym wyrwie się ze swojego koszmaru. Problem jej dość spory, bo na liście kandydatów znajduje się tylko pięć nazwisk, a chłopak, który wpadł jej w oko, umawia się z dziewczyną dużo niższą od Peyton…”

Kompleksy na punkcie wyglądu są tym, co spędza sen z powiek wielu nastolatkom. Chyba nie znajdzie się nastolatek, który powie, że wszystko mu się w sobie podoba, bo zawsze znajdzie się coś, co uważają za defekt, za coś, z czego inni mogą się nabijać. Czasami są to odstające uszy, za duży nos, krzywe nogi, czy jak w przypadku Peyton za duży wzrost. Czytając tę powieść, wróciłam myślami do czasów, gdy chodziłam do szkoły i przyznam się Wam szczerze, że w tamtym czasie sama miałam pełno kompleksów. Na całe szczęście z kompleksami jest tak, że prawie zawsze mijają z wiekiem, a czasami to co uważaliśmy za wadę, po latach staje się naszą zaletą.

„Jej wysokość P.” to książka, która na pierwszy rzut oka wydaje się lekkim czytadłem, jednak autorka zawarła w niej wiele trudnych tematów, bo prócz nastoletnich kompleksów porusza także temat depresji, orientacji seksualnej, czy uciążliwego zbieractwa, które jest w stanie zniszczyć rodzinę. Życie Peyton nie jest usłane różami, bo snu z powiek nie spędza jej tylko wzrost, jej psychikę niszczą także sekrety i tajemnice dotyczące jej rodziny. Jednak w momencie, gdy dziewczyna postanawia przyjąć zakład, wszystko krok po kroku zaczyna się zmieniać. Peyton bierze życie w swoje ręce, zaczyna myśleć o przyszłości, a co najważniejsze zakochuje się. Czy wszystko ułoży się po jej myśli? Tego musicie dowiedzieć się sami.

„Dużo mniej przejmowałabyś się tym, co ludzie o tobie myślą, gdybyś tylko wiedziała, jak rzadko to robią.”

Uważam, że „Jej wysokość P.” to bardzo ciekawa i mądra powieść dla nastolatków. Dzięki historii Peyton można spojrzeć inaczej na wiele spraw, bo choć książka bawi, to także skłania do wielu refleksji i przemyśleń. Polecam tę książkę wszystkim nastolatkom, którzy uważają, że kompleksy to koniec świata, bo dzięki Peyton i jej przyjaciołom zrozumiecie, że coś, co uważacie za mało atrakcyjne, może okazać się zaletą, dzięki której uda się Wam spełnić marzenia.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu.

Peyton, zamknięta w sobie uczennica ostatniej klasy liceum, mierząca ponad 1,80m wzrostu, postanawia wziąć udział w zakładzie, o to, czy uda jej się umówić z wyższym od siebie chłopakiem na 3 randki i pójść z nim na bal maturalny. Wygrana pozwoliła by jej wyrwać sie z koszmarnego domu i pójść na wymarzone studia. Problem pojawia się, gdy okazuje się, że tylko 5 chłopaków ze szkoły spełnia ten warunek, a ten, z którym wygrana mogłaby się udać zajmuje szczególne miejsce w jej sercu. Czy Peyton wygra zakład? Jakie tajemnice ukrywa ta trzymająca sie z boku dziewczyna? Czy może zamiast zakładu wygra ona miłość? Przeczytajcie!:)

Szczerze mówiąc myślałam, że będzie to kolejna lekka powieść dla młodzieży, ktora nie zrobi na mnie szczególnego wrażenia. Jakże sie myliłam.... I to wcale nie sama Peyton i jej losy mnie poruszyły, a to, co udało się autorce wpleść w tekst, tak bardzo naturalnie i zwyczajnie. Pokazanie, że świat nie jest jedynie heteronormatywny, reakcje na molestowanie seksualne w szkole, nazywając rzeczy po imieniu, zwrócenie uwagi na podwójne standardy ze względu na płeć, łamanie stereotypów płciowych, trudności ze zrobieniem coming outu, była mowa nawet o związkach zawodowych i strajku robotniczym. A wszystko to w rozmowach osiemnastolatek i osiemnastolatków, jako ich zwykły element codzienności. Ich ogromną świadomość w porównaniu z rzeczywistością naszego kraju, gdzie takie tematy to feminazizm i potwór gender. Nastolatka z ustami pomalowanymi na czarno i kolczykiem z czaszką w wardze, której nikt nie nazywa satanistką i nie zwraca szczególnej uwagi na jej image. Postać transwestyty z pełnią akceptacji i szacunku. Zaburzenie psychiczne jako zaburzenie, a nie koniec świata. Peyton i jej krawieckie marzenia o szyciu gorsetu steampunkowej sukni balowej, czy u nas ktoś poza osobami należącymi do subkultur wie czym jest steampunk? No i oczywiście to, co najbardziej rzuca sie w oczy, postać Peyton, i jej walka o samą siebie, o normalność w szkole, w domu, co udaje jej się osiągnąć przy wsparciu przyjaciółki, a później również matki. Sama historia miłosna jest dla mnie najmniej interesująca, choć i ona ma swój urok. Jay lubi Peyton jako zakompleksioną i zamkniętą w sobie dziewczynę, jak i później, po jej wewnętrznej przemianie, ale nie ON staje się przyczyną ani motywatorem tej zmiany.

Jednym słowem, polecam tą książkę z całego serducha, i nie tylko młodzieży!:) Takich książek powinno być jak najwięcej na naszym rynku!:)

Pełną treść recenzji znajdziecie tutaj:

[Adres usunięty]

Książki dla młodzieży czytać lubię i to nawet bardzo. Pewnie to kwestia tego, że moja Starsza ma już tych -naście lat i lubię jej co ciekawsze pozycje podsuwać pod nos. "Jej wysokość P." podsunęłam, wręcz wepchnęłam do ręki i stwierdziłam: Masz przeczytać! :-) Dlaczego? Dlatego, że moje dziecię ma kompleks niskiego wzrostu. Liczy sobie 160 cm wzrostu i nie rozumie, że to naprawdę nie jest żadna tragedia. Poza tym nastolatki lubią książki o miłości, Starsza w tej kwestii nie jest wyjątkiem. :-) Teraz jest w trakcie lektury. Reakcja ? Cóż, zobaczymy...

Główna bohaterka - Peyton - ma siedemnaście lat, 184 cm wzrostu i masę kompleksów na tym punkcie. Jako osoba zakompleksiona oczywiście garbi się na potęgę i jest dość niezgrabna, czym naraża się na ciągłe docinki ze strony rówieśników. Ma trudności z kupieniem sobie pasujących ubrań czy też butów, nie mówiąc już o kostiumie kąpielowym. Ciągle słyszy, że jest brzydka i nieatrakcyjna przez co ma spore trudności w kontaktach z rówieśnikami. Owszem, ma jedną oddaną przyjaciółkę, ale już o męskiej sympatii może tylko pomarzyć. Pewnego dnia Peyton, skuszona możliwością otrzymania niebagatelnej kwoty 800 dolarów, podejmuje zakład. Dostanie te pieniądze pod warunkiem że uda jej się poderwać chłopaka wyższego od siebie. Miernikiem wygranej są trzy randki i bal maturalny spędzony z chłopcem mającym 185 lub więcej centymetrów wzrostu.

Cała powieść jest obserwacją motyla. Czytelnik może śledzić dojrzewanie wewnętrzne naszej bohaterki, obserwować, jak z brzydkiego kaczątka zamienia się w łabędzia. Kiedy Peyton odkrywa swoją pasję i talent odkrywa również, że to jak wygląda i jak ją odbierają ludzie, zależy w dużej mierze od niej samej. Z biednej zakompleksione panienki na początku powieści Peyton przeradza się w pewną siebie i swoich talentów dziewczynę... i to zakochaną dziewczynę!

Kompleksy kompleksami ale - jak to w bajkach bywa - musi być wątek miłosny. I jest - bardzo delikatny i subtelny, taki w sam raz. Miłości i erotyki jest dokładnie tyle ile potrzeba, aby nastolatki czytały z wypiekami na twarzy. Wątek ten jest jednak na tyle delikatny, że pozostaje gdzieś w tle, nie dominując fabuły książki.

"Jej wysokość P" można odebrać troszkę jako fabularny podręcznik dla nastolatek traktujący o tym, jak radzić sobie z kompleksami i jak budować wiarę w siebie i swoje umiejętności. To powieść bardzo pozytywna i mająca dobry wydźwięk emocjonalny w czytelniku. Czytając ją miałam wrażenie, że autorka (która nomen omen jest psychologiem) przekazuje czytelnikowi podprogowy przekaz: Jesteś najlepsza! Uwierz w siebie! Taki przekaz w połączeniu ze sporą dawką humoru daje nam naprawdę ciekawą lekturę bardzo sympatyczną w odbiorze. I ta afera cyckowa... :-)

Na początku był pocałunek. Oczywiście historii nie powinno się rozpoczynać od szczęśliwego zakończenia, więc był też pewien zakładu pracowników restauracji. Siedemnastoletnia Peyton ma w trakcie wykonywania zadania udowodnić, że chłopakom podobają się też wysokie dziewczyny. Musi umówić się na trzy randki i mieć partnera na czas balu maturalnego, a jedyny warunek jest taki aby chłopak był wyższy od niej. W ten oto sposób udowodni innym słuszność Prawa Wysokich Dziewcząt, w myśl którego, wysocy chłopcy nie powinni umawiać się z niskimi dziewczynami.

Peyton Lane to dziewczyna wyższa niż zdecydowana większość jej rówieśniczek. Zdaje się też mieć zdecydowanie więcej problemów niż one: od kupna butów czy ubrań na życiu osobistym kończąc. Dodatkowo rodzinny sekret, który skrywa, nie może wyjść na jaw. W domu nie dzieje się za dobrze, matka pogrąża się w smutku spowodowanym rozwodem, a o przyszłość i studia Peyton mało kto zdaje się troszczyć. Może dlatego tak łatwo jest dziewczynie wcielić się w inną rolę na deskach szkolnego teatru.

Nikt nie był jednak zakończony bardziej niż Peyton, kiedy spadła na nią rola Julii w szkolnym przedstawieniu. Tym bardziej, że Romea gra tam Jay Young - chłopak, którego poprosiła o pomoc, gdy chciała wygrać zakład i który to zgodził się ją wtedy pocałować. Zakład nadal się toczy, a stawka w tej grze zasiliłaby fundusz Peyton na studia, o kwestii honoru już nie wspominając. Co jeśli do tej gry zawitają prawdziwe uczucia, a teatralna rola przestanie być tylko napisanym pod scenariusz biegiem wydarzeń? Jak pokonać lęk i wyjawić prawdę: zarówno o swoim życiu jak i o dalszej części trwającego wciąż zakładu?

Historia Peyton to opowieść o dojrzewaniu, odkrywaniu życiowych pasji oraz próbie pokochania samego siebie takim, jakim się jest. Aby tego dokonać bohaterka przeżyje niejedno upokorzenie, kupi starą maszynę do szycia oraz przestanie próbować wmieszać się w tłum - co jest trudnym zadaniem z jej ponad 180 centymetrami wzrostu. Trudno przychodzi pokochać kogoś, kiedy w myślach i sercu nieustannie strzeże się sekretu swojego tak dalekiego od idealnego życia.

Powieść Joanne MacGregor to niewątpliwie idealna propozycja dla fanów książek Kasie West, gdyż także i tutaj nie brak poczucia humoru mimo ciężkiej tematyki. Autorka jest psychologiem, pracowała także jako nauczyciel, więc rozumie rozterki młodych ludzi wchodzących dopiero w dorosłość - szczególnie gdy obarczeni są odpowiedzialnością zbyt dużą jak na swój wiek (problem zbieractwa). Sympatię czytelnika wzbudzą tu nie tylko główni bohaterowie ale i cała obsada współczesnej sztuki teatralnej. Jako czytelnicy będziemy wyczekiwać premiery sztuki jak i finału tej historii, która - jak miłość Peyton i Jaya choć wolna od wad nie jest - zostanie z nami na długo. Czekam na więcej powieści Joanne MacGregor i cieszę się, że ta znalazła się na naszym rynku.

Payton ma siedemnaście lat i 187 cm wzrostu. Dla nastolatki taki wzrost jest dosyć kłopotliwy. Zapytacie dlaczego? Co może być złego w takim wzroście? Przecież można pójść na modeling i zarabiać krocie! Paradować po wybiegu w ciuchach od najlepszych projektantów. Same zalety. Otóż nie moi mili. Payton nie może pójść na zakupy tak jak większość z nas - malućkich. Nie ma butów w jej rozmiarze, ubrania również nie są tak dopasowane jak by chciała, a nawet dobór kapelusza sprawia nie lada wyzwanie. Nie może założyć szpilek, bo wtedy ludzie by musieli zadzierać głowę do góry aby móc spojrzeć jej w oczy. A najgorsze? Najgorsze jest to, że nie ma zbyt wielu facetów wyższych od niej, a nawet jeśli jacyś się napatoczą, są zajęci przez dziewczyny poniżej 160 cm wzrostu. Więc jak tu można marzyć o wielkiej miłości? Nawet znajomi z pracy nabijają się z dziewczyny i są przekonani, że nie uda jej się wyrwać żadnego chłopaka, bo przecież nikt nie umówi się z kimś tak wysokim. I wtedy postanawiają się założyć z Payton o 800 dolarów, że ta umówi się na cztery publiczne randki z chłopakami o wzroście 192 cm wzwyż, z którym ostatnia randka ma odbyć się podczas balu maturalnego. Od tej pory w życiu dziewczyny zaczyna się wiele dziać! Poznaje pewnego bardzo wysokiego chłopaka, odkrywa swoją nową pasję oraz bierze udział w przedstawieniu teatralnym Romero i Julia, gdzie ma zagrać główną rolę.

Ludzie często mają kompleksy. Ba! Pokażcie mi kogoś, kto ich nie ma? A to włosy nie te, nos za mały, za duży, głos za piskliwy, albo wzrost nieodpowiedni. Jedni narzekają, że wyglądają jak hobbity, a inni, że jak żyrafy. Nie dogodzisz. Jednak kompleksy są i będą. Inni nauczą się z nimi żyć, ale nie wszyscy. Spędzają nam sen z powiek, sprawiają, że niekiedy marudzimy, że brak w nas perfekcji i normalności. Jednak czy normalność jest w cenie? Czy nie lepiej być sobą, czy wyjątkowość nie jest fajniejsza?

"Jej wysokość P." to moim zdaniem naprawdę dobra młodzieżówka. Autorka stworzyła ciekawą fabułę oraz interesującą, główną bohaterkę, która ma nie tylko "problem" z kompleksami, ale w tle przewijają się również relacje rodzinne, z którymi ona musi zmagać się sama. Nie od razu dowiadujemy się, o co chodzi, bo Joanne Macgregor stopniowo odkrywa przed nami karty, a również nasza główna bohaterka jest dosyć skryta. Nie dopuszcza do siebie ludzi, bo wtedy musiałaby odsłonić kawałek swojego życia, które jest dosyć nieciekawe.

Nie zabraknie tu zabawnych momentów, przy których świetnie spędziłam czas. Niektóre dialogi po prostu wymiatały i często je czytałam po kilka razy. Przyjaźń, miłość, relacje międzyludzkie i rodzinne - to znajdziecie w tej lekkiej i prostej młodzieżówce, która pokazuje, że normalność wcale nie jest taka fajna. Tylko bywa często nudna i nieciekawa, i że o wiele prościej jest zaakceptować swoje kompleksy jeśli je polubimy, a nawet nauczymy się je doceniać.

Pełny tekst na blogu: [Adres usunięty]

Jej Wysokość P. to historia o akceptacji, pokochaniu samego siebie i walkach, jakie muszą stoczyć młodzi ludzie. Ciekawy pomysł na fabułę i wymieszanie lekkich motywów z tymi poważnymi oraz interesująca kreacja bohaterów sprawiły, że książkę czytało się niezwykle szybko i przyjemnie. Powieść zdecydowanie należy zaliczyć do grona młodzieżówek z wartościami, po które jak najbardziej warto sięgnąć. Trochę śmiechu, trochę wzruszeń - ja jestem z lektury zadowolona!

Komu polecam? Myślę, że książka może spodobać się miłośnikom twórczości Kasie West czy też Julie Buxbaum.

Czy Peyton wygra zakład? Sprawdźcie sami! ;-)

SYMPATYCZNA DUSZA

Główna bohaterka książki to zakompleksiona, nieuczestnicząca w życiu towarzyskim, pracowita dziewczyna. Choć niezbyt dobrze, wręcz fatalnie, czuje się w swoim ciele, nie można odmówić jej humoru i pozytywnej osobowości, bo zdecydowanie mnie nią kupiła. Autorka wykreowała postać, z którą chciałabym się zaprzyjaźnić i z którą połączyła mnie długa nić sympatii. Czytając odczuwałam naturalny wydźwięk jej zachowań nieograniczający się wyłącznie do niej. W tle przewijają się drugoplanowe osobowości - zróżnicowani pod względem charakteru, młodzi, niepopadający w żadne skrajności ludzie. Nie zabrakło i wychodzącego na pierwszy plan przedstawiciela męskiego grona, który podgrzewał atmosferę. Jednym słowem spójne i logiczne zachowania, ciekawe reakcje oraz przekonujące dialogi uczyniły tę książkę naprawdę przyjemną.

LOVE I INNE PROBLEMY

Autorka bawi się dialogiem, a jej lekkie pióro wprawia w dobry humor. To taka książka, przy której dobre samopoczucie dodawane jest do tekstu w gratisie. O miłości, a właściwie jej początkach - bez wielkich namiętności. Joanne pokazuje, że wystarczy dobry pocałunek, który także potrafi rozbudzić wiele zmysłów.

Błędne byłoby stwierdzenie, że „Jej wysokość P.” to książka tylko o miłości. Bardzo ważnym jej akcentem i zarazem motorem napędzającym akcję jest kwestia wzrostu bohaterki i wynikające z tego powodu reakcje, przemyślenia, psychiczne ograniczenia. W zabawny, a zarazem pouczający sposób autorka funduje czytelnikowi lekcję nauki akceptacji samego siebie udowadniając, że by inni zaczęli dostrzegać w nas zalety, a nie wady, najpierw musimy zacząć to robić sami.

ŚWIEŻA PROPOZYCJA WYDAWNICTWA

To nie jest żadna głęboka powieść, ale ze względu na oryginalnych bohaterów skłonię się do powiedzenia, że nieco odbiega od schematów – przy tym zachowując przewidywalny rytm. Przyrównując ten tytuł do książek Kasie West muszę powiedzieć, że utrzymuje podobny poziom. Jeśli więc macie ochotę na miłość w młodzieżowym wydaniu i chcecie się przekonać, w jakim kierunku zadecydowało się pójść wydawnictwo Kobiece, przeczytajcie.

[Adres usunięty]

"Jej wysokość P." to pierwsza powieść młodzieżowa wydana przez wydawnictwo Kobiece. Jeśli chodzi o literaturę erotyczną i romans to muszę przyznać, że Kobiece zawsze trafia w dziesiątkę i jest jednym z moich ulubionych wydawnictw. Dlatego kiedy dowiedziałam się, że zamierzają wydawać również powieści skierowane do młodszych czytelników, bardzo się ucieszyłam. Byłam ciekawa czy również w tym gatunku redakcja wykaże się doskonałą intuicją. Postanowiłam przekonać się czy Joanne Macgregor jest utalentowaną autorką i czy ma coś ciekawego do przekazania swoim czytelnikom. Jakie wrażenie zrobiło na mnie "Jej wysokość P."? Czy moje oczekiwania co do tej lektury zostały zaspokojone? Zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Siedemnastoletnia Peyton jest naprawdę wysoką nastolatką. Ma 180 cm wzrostu, przez co stale jest obiektem kpin i docinków ze strony rówieśników. Dziewczyna choć bardzo się stara, nie jest w stanie wtopić się w tłum, co sprawia, że często czuje się niepewnie we własnej skórze. Całość dopełnia rodzinny sekret, przez który Peyton nie może normalnie funkcjonować we własnym domu. Zdeterminowana, aby zmienić swoje życie przyjmuje zakład - jeśli pójdzie na trzy randki i bal maturalny z kimś wyższym od siebie, wygra 800 $. Te pieniądze mają jej pomóc wyrwać się z tego koszmaru i spełnić swoje marzenia. Wygranie tego zakładu nie będzie jednak łatwe, ponieważ na liście wysokich chłopców znajduje się tylko pięć nazwisk, a ten, który wpadł w oko Peyton, spotyka się z dziewczyną dużo niższą od niej. Czy bohaterka podoła temu zadaniu?

Fabuła książki jest ciekawa i przede wszystkim bardzo oryginalna. Nie przypominam sobie żadnego tytułu, który byłby chociaż trochę podobny do historii Peyton, a wydawać by się mogło, że w powieściach młodzieżowych pojawiło się już dosłownie wszystko. Autorka wykorzystała zupełnie nowy pomysł, a do tego zrobiła to w świetnym stylu. Choć początkowo cały zakład wydawał mi się dosyć infantylny, szybko pojęłam, że jest ON tylko pretekstem do przemycenia problemu, z którym zmaga się wiele nastolatków, czyli trudnością z akceptacją siebie. Joanna Macgregor pokazała, że każdy z nas jest wyjątkowy na swój sposób i nie warto przejmować się opiniami innych. Autorka uczy nas, że powinniśmy skupiać się przede wszystkim na sobie i własnych marzeniach.

Peyton to świetnie wykreowana postać, która wzbudza naszą sympatię już od pierwszych stron. Autorce udało się stworzyć bohaterkę, która nie jest irytującą, głupiutką dziewczynką, co raczej jest trudnym zadaniem, bo niestety w większości młodzieżówek pojawiają się charaktery, które potrafią niesamowicie zdenerwować czytelnika. Do samego końca mocno trzymałam kciuki za Peyton i bardzo przeżywałam wydarzenia, których doświadczała.

"Jej wysokość P." to nie tylko świetny pomysł na fabułę, ale także bardzo dobre wykonanie. Autorka pisze w prosty i lekki sposób, ale jednocześnie widać, że wszystko jest dobrze przemyślane i wyważone. Powieść czyta się w błyskawicznym tempie, a każda kolejna strona jest dla czytelnika dawką niesamowitych emocji. Mam nadzieję, że wydawnictwo zdecyduje się na wydanie kolejnych książek Joanne Macgregor, bo z pewnością zyskała już ona wiele polskich fanek, zachwyconych historią Peyton.

Podsumowując - "Jej wysokość P." to jedna z lepszych młodzieżówek jaką miałam okazję przeczytać. Dzięki temu, że książka jest napisana tak dobrze, jestem pewna, że także starsi czytelnicy znajdą w niej coś dla siebie i bardzo miło spędzą czas z główną bohaterką. Czekam na więcej tak świetnych pozycji, które oprócz swojej lekkości zaimponują mi ważnymi wątkami i edukacją młodzieży.

,,Jej wysokość P.'' to świetnie wykreowana książka młodzieżowa. Znajduje się w niej wszystko co daje rozrywkę. Humor, autentyczność, pokazanie problemu z ciekawej strony, inteligenty chłopak i wiele więcej. Jak dla mnie autorka w naprawdę fajny sposób ukazała nam, że inność nie polega tylko na odmiennym kolorze skóry czy religii, jak mamy w zwyczaju pamiętać, czasami wystarczy inny kolor włosów, innym sposób bycia czy nietypowy wzrost. Książka jest przyjemna i lekka w odbiorze, czyta się fantastycznie szybko! Jeśli macie ochotę na miłe spędzenie wieczoru, to serdecznie polecam ;)

Fragment tekstu pochodzi z mojego bloga, po ciąg dalszy zapraszam tutaj:

[Adres usunięty]

Myślałam, że literatura młodzieżowa nie ma mi już nic ciekawego do zaoferowania, jednakże lektura tej książki zupełnie zmieniła moje zdanie na ten temat. Przychodzę do was z przedpremierową recenzją książki, która wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie, która niejednokrotnie wywołała na mojej twarzy uśmiech i dała do myślenia.

Joanne Mcgregor urodziła się w Południowej Afryce. Uwielbia Harrego Pottera oraz naturę, choć mieszka w tętniącym życiem mieście. Uwielbia pisać o młodzieży i dla młodzieży. Jest autorką kilku powieści młodzieżowych: Scarred, Hushed, serii The Eco-warriors, trylogii z gatunku romansu z dystopią w tle The Recoil oraz dwóch powieści przeznaczonych dla dojrzałych czytelników: Dark whispers, Skadustemme. Oprócz pisania zajmuje się pomocą psychologiczną skierowaną ku młodzieży. Pracuje w prywatnej praktyce głównie z ofiarami zbrodni i osobami walczącymi z traumą.

,,Zapamiętałam każdą sekundę szczęścia, żeby móc rozkoszować się nim po tym, jak czar pryśnie. A życie nauczyło mnie, że zawsze pryskał.''

Dopiero co zakończyłam czytanie książki Jej wysokość P. autorstwa Joanne Mcgregor, a już mam wiele do powiedzenia na jej temat. Właściwie staram się nieco uspokoić mój entuzjazm i rozegnać kłębowisko myśli. Główną bohaterką powieści jest Peyton Lane, na pozór zwyczajna nastolatka chodząca codziennie do szkoły i borykająca się z problemami sercowymi. Tylko że problemy sercowe przy tym, z czym boryka się dziewczyna to pikuś. Peyton ma metr osiemdziesiąt wzrostu, przez co jest wyśmiewana i obmawiana przez rówieśników: Wielka P. czy Wieka Stopa to przykłady licznych przezwisk, jakimi jest określana. Dziewczyna nie może znaleźć na siebie żadnych odpowiednich ubrań, przez co jest zmuszona do kupowania męskiej odzieży, co dodatkowo pogarsza jej wizerunek. Pod wpływem presji Peyton zakłada się, że poderwie znacznie wyższego chłopaka od siebie i pójdzie z nim na bal maturalny. Rodzice Peyton rozwiedli się, gdy była dzieckiem. Nastolatka pozostała z matką, gdy ojciec rozpoczął nowe życie. Niestety, kobieta nigdy nie pogodziła się z przeszłością. Zamknęła się w czterech ścianach, zmuszając swoją córkę do szybkiej dorosłości i wzięcia sprawy w swoje ręce. Peyton chce się uwolnić od chorej atmosfery domowej i rozpocząć studia z dala od domu - aby to osiągnąć potrzebuje pieniędzy.

Nawet nie wiecie jak bardzo polubiłam główną bohaterkę. Troszkę się obawiałam (ogólnie początkowo miałam dosyć dużo obaw, co do tej książki), że będzie to metr osiemdziesiąt nieszczęścia i użalania się nad sobą, ale na szczęście Peyton okazała się być sympatyczną, całkiem wyluzowaną dziewczyną. Autorka uzbroiła ją w sporą dawkę dystansu do samej siebie, zaradności i umiejętność obracania słów w żart. Jej osobowość jest nieco sprzeczna, gdyż gdy bliżej poznamy Peyton, odsłania swoją prawdziwą naturę - dziewczyny z ogromnymi (metr osiemdziesiąt to całkiem dużo) kompleksami i problemami, które dzielnie niesie każdego dnia. Należę do dziewczyn obdarzonych średnim wzrostem, ale często rozumiałam przez co przechodziła bohaterka - każda kobieta pragnie poczuć się otoczona przez ramiona mężczyzny, a nie na odwrót. Żyjemy w czasach, gdy ideał równa się chudości, dużemu tyłkowi, idealnie równym i białym zębom, pełnym ustom. Portale społecznościowe uginają się od zdjęć jakże oryginalnych klonów Kardashianek. Nie chciałabym być teraz nastolatką, bo to co jest im przekazywane jest po prostu okropne, okrutne i często zgubne. Dlaczego coraz częściej słyszymy o depresji często prowadzącej do prób samobójczych? Dlaczego coraz to młodsze dziewczynki zaczynają się odchudzać - a raczej głodować? Bo nie wszyscy są w stanie wpasować się we wzór narzucany przez (często, zbyt często!) bezmózgie istoty.

Jest to (nie)typowa młodzieżówka, której akcja w większości ma miejsce w szkole. Poznajemy kilku ciekawych uczniów liceum, którzy podobnie jak Peyton, nie do końca są wpasowali się w wymagania bliskich, czy też znajomych. Na szczególną uwagę zasługuje Jay - wysoki, przystojny chłopak, za którym (o dziwo) nie uganiają się stada panienek, a pasją nastolatka nie jest (o dziwo) sport, lecz teatr. Bardzo polubiłam również Chloe - ile ja bym dała za taką przyjaciółkę! Zawsze gotowa wstawić się za Peyton, zabawna i obecna zawsze wtedy, gdy była potrzebna.

,,Normalność była miła. Normalność była nijaka. Normalność była cholernie nudna.''

Joanne Macgregor w swej powieści stara się przekazać czytelnikom, że inność wcale nie równa się czemuś złemu, lecz wyjątkowemu. To od nas zależy jak będą postrzegać nas inni - jeżeli wiecznie będziemy pochylać głowę i chować się w kącie, nikt nie będzie miał do nas szacunku. Trzeba się wyprostować i dumnie zmierzać przed siebie. Jej wysokość P. to ożywcza lektura, do której siada się z uśmiechem na twarzy, a odkłada z dwa razy większym. Elementy i sytuacje mające na celu rozbawić czytelnika są jak najbardziej naturalne - autorka nie stara się być zabawna na siłę, wychodzi jej to zupełnie naturalnie. Powieść orbituje wokół tematu akceptacji samej siebie, funkcjonowania w rodzinie dysfunkcyjnej oraz życia w kłamstwie, przywyknięcia do czegoś, co nie powinno mieć miejsca.

,,Nie można wrócić do poprzedniego życia, ale jeśli znajdzie się wewnątrz siebie odwagę, istnieje szansa na stworzenie sobie czegoś dobrego.''

Nazwisko autorki szybko nie wypadnie mi z głowy - żyję z nadzieją, że wydawnictwo opublikuje inne powieści autorki, a w szczególności Scarred. Jej wysokość P. to książka, którą mogę wam polecić z ręką na sercu. Nie sądziłam, że młodzieżówka może wywrzeć na mnie tak pozytywne wrażenie. Oczekiwałam na dobrą lekturę bez szału, a tu taki psikus.

WIĘCEJ NA: [Adres usunięty]

Kompleksy w dzisiejszych czasach są uznawane za codzienność szczególnie wśród nastolatków, dlatego nic dziwnego, że Peyton je także posiada, ale czym jej historia różni się od pozostałych?

Książka opowiada historię zamkniętej w sobie nastolatki, która ma niecodzienny problem, jest jedną z najwyższych osób w szkole i choć za wszelką cenę chce stać się niezauważalna jest to poprostu niemożliwe. Główna bohaterka spotyka się z większością przeciwstawień losu przez co jej samoocena jest bardzo zaniżona.Ta pozycja jest przeznaczona głównie dla nastolatków i się z tym zgadzam, gdy dorastamy zmienia się nasze zachowanie i w wielu potrzebujemy wsparcia, które możemy znaleźć w tej powieści, poprzez wiele myśli, które przywołuje autorka podnoszące nas na duchu.

Przez naprawdę dużo cytatów motywacyjnych robi się naprawdę bardzo ciekawa. Przedstawiony został tutaj problem wyboru przyszłości, niespełnionych marzeń oraz ogromnych problemów rodzinnych, przez co kontakt z najbliższymi został utrudniony.

Kolejna kwestia, która jest chyba oczywista, czyli historia pierwszej miłości.

Powieść jest pisana bardzo prostym językiem i opowiedziana w pierwszej osobie liczby pojedynczej oraz podzielona na krótkie rozdziały, przez co czyta się ją bardzo przyjemnie i szybko.

Jet to dobra książka na wakacyjne wyjazdy.

Im wyżej tym lepiej?

Peyton jest wysoka. Bardzo wysoka. Siedemnastolatka wyróżnia się swoim wzrostem i jest obiektem zaczepek oraz uszczypliwych uwag rówieśników. Gdy przyjmuje zakład koleżanki, że uda jej się umówić na randki oraz pójść na bal maturalny z wyższym od niej chłopakiem, postanawia utrzeć jej nosa. Peyton pragnie wygrać nagrodę - 800 dolarów, które mogłaby przeznaczyć na wymarzone studia. Wszystko komplikuje się, gdy spotyka Jaya Younga - chłopaka, który przyciąga ją coraz bliżej. Czy wyzna mu prawdę o zakładzie czy jednak ukryje przed nim prawdę?

Jej wysokość P. to powieść młodzieżowa autorstwa Joanne Macgregor. Byłam bardzo zaintrygowana historią Peyton, która obiecywała niezwykle wciągającą przygodę. Czy wysoka nastolatka wspięła się na wyżyny swoich możliwości i pokazała innym kto jest wielki?

Jej wysokość P. wywoła uśmiech na twarzy, lecz także przedstawi wiele współczesnych problemów, z którymi nastolatkowie muszą się zmierzyć. Joanne Macgregor ukazuje przesłanie, ale również opisuje historię Peyton z niezwykłą energią i interesującym spojrzeniem na świat. Czytelnicy uwielbiający młodzieżowe książki powinni zapoznać się z powyższym utworem. Unieś brodę, stań prosto - bądź jak królowa, jak jej wysokość Peyton!

Cała recenzja na stronie: [Adres usunięty]

Być może nie jest idealnie, aczkolwiek jest bardzo dobrze, a do tego objawiono nam morał. Myślę, że ocena 8/10 będzie bardzo odpowiednim symbolem moich odczuć. Wydaje mi się, że w tym odłamie wydawnictwa Kobiecego leży wiele nadziei, które będą w stanie spełnić. Na pewno ja sama będę cały czas kibicowała rozwojowi i z wielką chęcią będę pochłaniać ich książki, a do tego samego zachęcam Was, a w szczególności osoby, które tak jak ja - uwielbiają romanse i lubią książki młodzieżowe.

Zobacz całą recenzję: [Adres usunięty]

Siedemnastoletnia Peyton zmaga się z kompleksem dotyczącym swojego wzrostu – jest bardzo wysoka, ma powyżej 180cm. Z tego powodu jest przez rówieśników przezywana „mutantem”, ma ogromne trudności ze znalezieniem ubrań oraz butów w swoim rozmiarze, a także by znaleźć chłopaka, który nie będzie od niej niższy. Do tego wszystkiego dochodzą pewne problemy rodzinne skrywane przez dziewczynę. Zdeterminowana by zebrać pieniądze potrzebne jej do dostania się do wymarzonej szkoły, przyjmuje zakład, w którym może wygrać 800 dolarów. Warunkiem jest pójście na trzy randki oraz bal maturalny z chłopakiem wyższym od siebie.

Do tej pory nie znałam twórczości Joanne MacGregor. Jednak w Stanach jest ona znana właśnie z książek dla młodzieży, a „Jej wysokość P.” to jej debiut. Lubię ten gatunek literacki i choć sama raczej należę do niskich osób, postanowiłam dać jej szansę.

Pozornie problem bycia wysokim może wydawać się wydumany, ale prawda jest taka, że jeśli ktoś wyróżnia się w jakiś odmienny od większości sposób to jest uznawany za dziwnego. Autorka problem ten przedstawiła dość realistycznie, bo jak często w sklepie widzicie rozmiar obuwia damskiego w rozmiarze 45,5? Albo przy wzroście podobnym do głównej bohaterki, czy łatwo jest znaleźć spodnie z długimi nogawkami, kiedy teraz większość modeli jest z odkrytymi kostkami? Kompleks Peyton na punkcie wzrostu może się wydawać przerysowany, ale jestem w stanie uwierzyć, że tak wysoka dziewczyna może się czuć źle i wyobcowana.

Muszę przyznać, że książkę czyta się błyskawicznie, a wszystko za sprawą lekkiego stylu autorki. Zostały tu poruszone także inne trochę trudniejsze tematy, ale nie chcąc spojlerować, zdradzę tylko, że mimo tego książka jest naprawdę zabawna. Zarówno w dialogach jest mnóstwo humoru jak i niektóre sytuacje mogą rozbawić do łez. Jedyne, co mi trochę przeszkadzało to przewidywalność pewnych sytuacji.

Co do bohaterów to cieszę się, że MacGregor postawiła na realne postaci. Zarówno Peyton jak i Jay mają różne wady, co sprawia, że być może niektórzy będą mogli się z nimi utożsamić. Główna bohaterka nie należy do najpopularniejszych osób w szkole, bywa nieśmiała i skryta. A Jay z kolei nie jest najprzystojniejszym chłopakiem, w którym kocha się połowa dziewczyn.

„Jej wysokość P.” to przyjemna i lekka młodzieżówka, która będzie miłym oderwaniem od cięższych lektur. Cieszę się, że Wydawnictwo Kobiece zdecydowało się na wydawanie książek tego gatunku.