Historia naturalna smoków pamiętnik lady trent Tom 1

Przecudna, subtelna okładka ze smokiem w stylistyce szkicu anatomicznego z czasów renesansu skrywa na stronach nie tyle pamiętnik jak głosi tytuł, ale powieść. Historię snutą przez kobietę w - jak sugeruje autorka - podeszłym już wieku, która opisuje swoje początki jako badaczki nieznanych w czasach jej młodości gatunków smoków i ich niezwykłych obyczajów, a wszystko to osadzone w stylistyce zbliżonej do XIX wiecznego środowiska angielskiej arystokracji.

W książce znajdą coś dla siebie zarówno miłośnicy fantastyki, przygody jak i tradycyjnych historii miłosnych. Lekki tekst bardzo swobodnie napisany z umiejętnie zaaranżowanymi, choć trochę zaspoilerowanymi zwrotami akcji.

Polecam dla tych, którzy chcą oderwać się od rzeczywistości w jesienne wieczory.

„Historia naturalna smoków” Marie Brennan zaskoczyła mnie bardzo przyjemnie. To osadzona w alternatywnym świecie powieść przygodowa, której uroku dodaje wiktoriański klimat.

Główna bohaterka, Lady Trent, wraca w pamiętniku do czasów młodości, gdy jako mała dziewczynka zaczęła przejawiać niezdrowe zainteresowanie naukami przyrodniczymi. Pasjonowały ją zwłaszcza smoki, gatunek rzadki i w niewielkim stopniu poznany. Izabela jest gotowa na wszystko, by ziścić swe marzenia, choć świat sztywnych konwenansów, w którym żyje, nie pozostawia złudzeń co do potencjalnej kariery kobiety na ścieżkach wiedzy, zarezerwowanej dla mężczyzn.

Dziewczynka godzi się z ograniczeniami, choć potrafi wykorzystać każdą okazję, dzięki cechującemu ja praktycyzmowi i rozsądkowi. Książki z biblioteki ojca przemyca dla niej brat, a gdy nieuchronnie zbliża się czas znalezienia męża, Izabela nie ulega romantycznym porywom, lecz szuka mężczyzny wyrozumiałego, o podobnych zainteresowaniach i z dużym księgozbiorem, z którego mogłaby korzystać. Ta determinacja pozwala jej osiągnąć cel i wziąć udział w wyprawie do Wystrany, krainy zamieszkiwanej przez gatunek żmijów skalnych.

Świat wykreowany w powieści bardzo przypomina naszą dziewiętnastowieczną rzeczywistość. Scirlandia, z której pochodzi Lady Trent, to odpowiednik wiktoriańskiej Anglii, gdzie dżentelmeni zajmują się interesami i bardzo modnymi naukami przyrodniczymi, a religia jest pragmatyczna i kładzie nacisk na intelektualną debatę. Z kolei Wystrana przywodzi na myśl odległe rubieże Europy Wschodniej, podporządkowane cesarzowi. To kraj wierzących świątynników, ludzi prostych i przesądnych, dbających o składanie ofiar. Nawet opisywane w powieści imponujące drakonejskie ruiny, wznoszone na chwałę smoczogłowych bóstw, wydają się mieć swój odpowiednik w architekturze starożytnego Egiptu („dumne postaci drakonejskich bogów, płaskie i dziwne dla oka przyzwyczajonego do współczesnej konwencji perspektywy”).

„Historia naturalna smoków” Marie Brennan nie jest typową powieścią fantasy, lecz książką przygodową, a Lady Trent to początkująca podróżniczka, która z zapałem godnym dziewiętnastowiecznych przyrodników bada i klasyfikuje różne gatunki smoków, sporządzając pracowicie rysunki, oddające szczegóły ich anatomii i próbując rozwijać swoje pasje w dziedzinie zarezerwowanej dla mężczyzn.

Powszechnie mówi się, aby "nie oceniać książki po okładce", ja jednak to zrobiłam. I to był strzał w dziesiątkę. Smok z wierzchu, smocza dusza wewnątrz :)

To chyba pierwsza książka, w której nie mogłam się zbytnio utożsamić z główną bohaterką; jej poglądy nieraz skrajnie różniły się od moich. Co dziwne, zbytnio mi to nie przeszkadzało, a wręcz przeciwnie, zaintrygowało mnie to.

Mam chęci przeczytać dalsze losy lady Trent. :)

Smoki od lat fascynują i na ich temat powstało mnóstwo bardziej i mniej poważnych dzieł. Nawet w naszym rodzimym ogródku mamy groźnego stwora, którego zgładził sprytny szewczyk. Legendy swoje, naukowcy swoje. Takie stwory nie miały prawa istnieć. Ale gdzie byśmy byli bez tych pięknych legend i baśni? Stworzyć takiego jaszczura, a potem umieścić go w jakiejś pasjonującej opowieści to sztuka, która nie każdemu wychodzi tak jak powinna. Ale na szczęście są też takie, które wywołują uśmiech na twarzy. I taka jest właśnie książka którą właśnie przeczytałem.

"Historia naturalna smoków" to opowieść o lady Izabeli. Jako jedyna niewiasta w domu, była rozpieszczana, szczególnie przez swego ojca. Jednak mimo tego, jej pasją nie były jakiej wydumane lalki, jak przystało młodej damie, ale nauki przyrodnicze, do których przejawiała żywe zainteresowanie. Szczególnie miłe dla niej były wszelkiej maści smoki. Trzeba wam bowiem wiedzieć, że w świecie lady Izabeli, smoki są całkiem powszechnie spotykane. Nasza znawczyni w swojej opowieści przedstawia właśnie swoje początki uznanej później specjalistki od tych stworzeń. Jak cała ta opowieść się rozwinie może spytacie? Zachęcam do lektury.

Urocza książka, którą przeczytałem, praktycznie na jednym wdechu.Bohaterowie, cały ten fascynujący świat, jest na prawdę super. A jeszcze sam kraj przypomina wiktoriańską Anglię, a to zawsze mnie skłania do pozytywów. Także polecam, zachęcam do lektury.

Smoki są istotami pradawnymi zamieszkującymi stronnice fantastycznych ksiąg od dawna. Skuszona przepiękną okładką i tytułem poprosiłam Wydawnictwo Zysk i S-ka o możliwość recenzji tej książki, dlatego bardzo się ucieszyłam, że oba wydane na polskim rynku tomy trafią w moje ręce. Może nie zabrzmię tutaj odkrywczo, ale smoki fascynowały mnie od zawsze, bardzo lubię, kiedy w książkach pojawia się ich motyw. Jestem zadowolona, że zagoszczą w mojej biblioteczce będąc jej prawdziwą ozdobą. Czy także pod względem treści?

„Owce jedzą trawę, wilki jedzą jelenie, a smoki pożerają wszystko, co nie ucieka wystarczająco szybko.”

„Historia naturalna smoków. Pamiętnik Lady Trent” jest powieścią przygodową prowadzoną w formie pamiętnika tytułowej Lady Trent, czyli Izabeli Camherst. Znajdujemy tutaj zapiski już od dzieciństwa i pierwszych zainteresowań badawczych, a także pierwsze wyprawy, które odbyła. Jako dziewczynka bardzo interesowała się naturą, robiła wszystko, czego młodej damie nie uchodziło płazem. Izabela pochodzi ze szlacheckiej wielodzietnej rodziny, jest rozpieszczana przez ojca, dlatego, że jest jego jedyną córką. Odkąd odkryła istnienie smoków stały się jej ogromną miłością, tak wielką, że poświęciła im życie i karierę. Na przekór wszystkim zyskała światową sławę. Kształceniu córki w kierunku przyrodniczym szczególnie sprzeciwiała się matka, dlatego, że podczas polowania na wilczego drakena, młoda Izabela została zraniona.

Jako dorosła Lady Trent jest znaną osobistością, badaczką smoków, a wiele osób pragnie dowiedzieć się więcej o tych istotach, dlatego postanowiła sporządzić pamiętniki z jej pracy. Kobieta naukowiec brzmi fascynująco, zwłaszcza, że w czasach, w której przyszło jej żyć kobiety rzadko zdradzały zainteresowanie nauką, a jeśli już to budziły ciekawość i pobłażliwość społeczną. Nie można tutaj nie wspomnieć, że Trent wydała wiele publikacji.

„[...] stanąć w obecności smoka, nawet przez ułamek chwili, i nawet z narażeniem własnego życia, to rozkosz, której jeśli ktoś raz doświadczy, nigdy nie zapomni.”

Książka jest prowadzona w formie pamiętnika, co bardzo mi się spodobało, mamy, bowiem możliwość zdobycia wiedzy z pierwszej ręki. Poznajemy Lady i traktujemy ją bardziej osobiście, obdarzamy sympatią, fascynuje czytelnika, jako kobieta i badacz. Zyskuje nasz podziw, mimo, że wiedzę zdobywamy wyrywkowo, mowa tutaj o walce, jaką musiała stoczyć w męskim świecie i łamaniu oporu, aby osiągnąć upragniony cel.

Nie jest zwykłą damą, która ploteczki, salony i herbatki uważa za fascynujące. Izabela najlepiej się czuje pośród lasów, niebezpieczeństw, nie uznaje za ujmę pobrudzenie sobie rąk, chociaż nie tylko na bestie przyszło jej polować, trzeba zarzucić sieć i na męża. Społeczeństwo nie jest wyrozumiałe, jeśli coś łamie z góry narzucony ład i porządek. Kobieta powinna zająć się domem, podbudować męża, a przede wszystkim dobrze o niego zadbać, ukoić egzystencjalny ból.

„To tak... tak, jakby wewnątrz mnie znajdowała się smoczyca. Nie wiem, jak jest duża; być może wciąż rośnie. Ma jednak skrzydła i jest silna, i... nie mogę trzymać jej w klatce. Inaczej umrze. Ja umrę. Wiem, że nie wypada tak mówić, ale wiem, że mogę osiągnąć więcej, niż pozwala mi na to życie w Scirlandii. Kobietom wolno studiować teologię albo literaturę, ale nie wolno zajmować się czymś tak prymitywnym, jak to, co robimy teraz. A ja właśnie tego pragnę, nawet, jeśli jest ciężko i niebezpiecznie. Nie dbam o to. Muszę zobaczyć, dokąd mogę dolecieć na swoich skrzydłach.”

Brennan swojej debiutanckiej powieści udało się połączyć wiele aspektów, stworzyła klasyczny, dobrze wystylizowany pamiętnik, gdzie nie brakuje zagadnień społeczno-gospodarczych. Stworzyła fascynujący świat, który jest wiarygodnie przedstawiony, jak na przykład Wystrana, którą zamieszkują demony i smoki. Podchodzi z dużym realizmem do opisywanych rzez nią fikcyjnych stworów przypisując im podziały naukowe, dzięki czemu wszystko wygląda niezwykle przekonująco.

„Smoczyca w moim sercu drgnęła i poruszyła skrzydłami, jakby przypominając sobie, że mogą służyć do latania.”

Jak na debiut jest to bardzo barwne i przede wszystkim wiarygodne fantasy, którego nie powstydziliby się doświadczeni autorzy. Brennan ma barwny i lekki styl potrafi zainteresować czytelnika, opisując zarówno sprawy osobiste, jak i polowania na smoki.

Bardzo spodobała mi się postać głównej bohaterki, nie jest zwyczajną damą, ale interesująca kobietą mającą w sobie siłę, która pomaga jej dążyć do spełnienia marzeń. Jest niezwykle mądra, chociaż często jest porywcza i niecierpliwa. Nie lubi stawać z boku, czasem najpierw działa, a następnie myśli o konsekwencjach swoich czynów, które ściągają kłopoty.

„Nie ma drogi na skróty do doświadczenia.”

Na uwagę w książce zasługują szkice przedstawiające smoki, chociaż w samej treści utworu nie ma ich zbyt wiele. Jest walka, wprawa, śmierć, czy słabo zarysowany wątek miłosny, który jest ciekawy. Tłumaczę to sobie tym, że pierwszy tom jest pewnego rodzaju wstępem, a sama seria będzie liczyła więcej tomów. Udaje nam się za to dowiedzieć, kilka ciekawostek, jak na przykład takiej dotyczącej wytrzymałości szkieletów, czy pochówku zmarłych smoków.

Książkę oceniam pozytywnie, na pewno sięgnę po wszystkie tomy pragnąc poznać, jakie przygody i przeciwności spotkała na swej drodze Lady Trent.