Dziewczyna z piosenki

Autor: Chrissy CymbalaToledo

Tytuł: Dziewczyna z piosenki.

Chrissy jest córką pastora z kościoła w obskurnej części Brooklynu. Codziennie ogląda dramaty tych wszystkich ludzi żyjących na tej ulicy. Mimo wszystko jej dom był dla dziewczyny oazą ciepła i spokoju. Nie brakowało jej nic, rodzice ją wspierali we wszystkim, co robiła lub co chciała zrobi. W pewnym momencie świat dziewczyny się burzy. Pod wpływem złych emocji pogrąża się w iluzji, w której wszystko kontroluje się na zewnętrznej doskonałości. Pragnąc akceptacji, lansuje się na dziewczynę z piosenki. Angażuje w to toksyczny związek. Tajemnice i kłamstwa sprawiają, że nie poznaje samej siebie. Co się wydarzy, gdy będzie brnęła w to dalej?

Jest to autobiograficzna opowieść o losach dziewczynki, która pogrążyła w złą stronę. Jestem zdumiona po przeczytaniu, bo nie spodziewałam się tych wszystkich informacji. Trochę trudno było mi przejść przez tę książkę, może dlatego, że to trudny temat. Nie zwlekałam jednak z przeczytaniem, bo moje myśli pchały mnie do tej historii. Autorka opisując swoje życie pokazuje nam, że mimo zagłębienia się w zło można się nawrócić i osiągnąć szczęście, którego tak szukamy. Przed czytaniem nie myślałam, że autorka będzie chciała wzorować się całkowicie na dziewczynie z piosenki, wiadomo zawsze tytuł coś wyjawia, ale nie spodziewałam się po prostu tak świetnej lektury.

Całość bardzo mi się spodobała. Zostanie ze mną n dłużej

Ocena 9/10.

Wiecie co? Po tej książce spodziewałam się czegoś lekkiego, przyjemnego... A to, co otrzymałam bardzo mnie zaskoczyło. I to na plus! Nie wiem jak mogłam przeoczyć wzmiankę, że historia ta jest oparta na faktach i napisana przez główną bohaterkę. Z początku treść przypadła mi do gustu, nieco dalej w treść i zaczęły się schody... Nie mogłam zrozumieć poczynań głównej bohaterki. Zastanawiało mnie, co też nią kieruje, że dziewczyna podejmuje tak dziwne decyzje, pogrążając się coraz bardziej. Jednak im bardziej otwierałam się na Chrissy, tym lepiej rozumiałam to, co nią kierowało. Niemniej, nie zmienia to faktu, że sama Chrissy co rusz mnie osłabiała. Cóż, taka jej rola, więc doskonale to rozumiem.

Pragnę zaznaczyć, że książka ta nie należy do lekkich i przyjemnych, jeśli chodzi o samą treść. Co nie znaczy, że książka jest zła, czy słaba... Nie, po prostu jej temat jest dość ciężki i w zasadzie do przyjemnych nie należy, aczkolwiek całość jest na plus. W ogóle ta okładka! Taka dziewczęca i te cudowne pierścionki, chcę takie! Pierwsze co, to właśnie uwagę zwróciłam na samą okładkę, taka ze mnie sroka okładkowa. Przejdę teraz do treści, ale nie będę Wam streszczała książki, więc spokojnie.

Poznajemy małą Chrissy, córkę pastora, grzeczną, ułożoną i oddaną tacie dziewczynkę, której życie będziemy śledzili, aż po dorosłość. Jak mała Chrissy była słodka, tak ta coraz starsza już niekoniecznie. Widzicie, nie wiem czy ta cała opieka rodziców, oddanie Bogu, spowodowało, że dziewczyna dojrzewając, buntuje się temu wszystkiemu. Pragnie być idealna, piękna, zauważalna, niezwykła... Pragnie miłości, oddania, a na mężczyzn patrzy ciągle przez różowe okulary.. Zwłaszcza na jednego. Po pewnym czasie okazuje się, że kiedy ściągnie okulary, szarość ukochanego, oraz cała reszta ją po prostu przytłacza.

Jeśli chodzi o postać głównej bohaterki, to już wspominałam, że raz ją lubiłam, a raz nie. Takie mieszane uczucia mną zawładnęły. Jeśli chodzi o postaci poboczne, to są one fajnie nakreślone, ale myślę, że autorka mogła ciut bardziej się na nich skupić. Były wzmianki, lekkie opisy, które w zasadzie mało nam mówiły. Jest to chyba jedyny minus, jaki znalazłam, bo pozostałe wątki są na plus.

Poruszyło mnie to, że ta przygnębiająca, poruszająca i pełna emocji powieść, jest oparta na faktach. Po jej przeczytaniu długo zastanawiałam się nad jej sednem. Nawet jeśli zrobimy coś złego, zmarnujemy kilka "drugich" szans, to jest ktoś, kto zawsze w nas wierzy, ufa nam, pomaga. Może jest niewidzialny, może nie każdy w niego wierzy, ale ON tam jest. Tam na górze, obserwuje nas i zawsze ma dla nas pomocną dłoń. Jest to druga powieść o obecności Boga w naszym życiu. I ten wątek wiary, nadziei i miłości, bardzo do mnie przemówił. Ogromny plus!

sol-[Adres usunięty]

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam tę książkę u mojej znajomej, zakochałam się w jej okładce. Byłam nią oczarowana, bo jest magiczna i romantyczna. Jednak nie dziwi mnie to, gdyż wydawnictwo Dreams słynie z przepięknych opraw.

''Dziewczyna z piosenki'' to historia oparta na faktach, opowiedziana przez samą bohaterkę książki.

Chrissa wychowała się w głęboko wierzącej rodzinie. Jej dzieciństwo obfitowało w miłość, radość i w beztroskę. Była otoczona nie tylko miłością swoich rodziców, lecz również ludzi z kościoła, w którym jej ojciec był pastorem.

W jej domu oprócz wiary w Boga nie mogło zabraknąć też muzyki. Chrissa była wręcz nią otulona. Jej mama grała na pianinie i śpiewała, a gdy tego nie robiła, to puszczała płyty z nagraniami.

Jednak to ojciec był dla dziewczyny ostoją. W jego oczach widziała siebie jako kochaną i wyjątkową. Dziewczyna pragnęła brać przykład ze swoich rodziców i podążać ich śladem.

Mija parę lat i z małej uroczej dziewczynki wyrasta niepewna siebie nastolatka. Chrissa chce być doskonała. Zaczyna ubierać się doroślej, maluje się, ale to jej nie wystarcza. W lustrze wciąż widzi niedoskonałości.

Jednak jej iluzja zamienia się w obsesję, kiedy w wieku szesnastu lat, w kościele poznaje pewnego chłopaka, który zaczyna ją fascynować.

''Kiedy na mnie patrzył, czułam się jednocześnie zaniepokojona i zafascynowana. Wpatrywał się we mnie na tyle długo, że mogłam to zauważyć - tylko ja i nikt inny. Bez mówienia komplementów sprawiał, że czułam się atrakcyjna.''

Jaye ma dwadzieścia jeden lat. Jest artystą, zajmuje się fotografią. Chrissa w swoich oczach widzi go jako osobę wrażliwą, która dużo doświadczyła i widziała. Dziewczyna coraz bardziej angażuje się w związek, a jej pragnienie bycia doskonałą się pogłębia. W którymś momencie według autorki, związek z nim staje się jej obsesją. Dziewczyna zaczyna zatracać się w swoim szaleństwie. Odsuwa się od Boga i od rodziców. Zaczyna ich okłamywać i okradać z pieniędzy, by mieć na lepsze ciuchy. Miała wyrzuty sumienia, ale z drugiej strony chciała samodzielnie decydować o swoich wyborach.

Dziewczyna w każdej chwili myśli o chłopaku, robi wszystko, aby jak najwięcej być przy nim. Coraz częściej czuje lęk, że nie jest dla niego wystarczająco dobra. Presja, którą z każdym dniem odczuwa coraz bardziej, zaczyna ją pogrążać. Dziewczyna przestaje brać udział w zajęciach w skutek czego zostaje wydalona z uczelni. Chrissa coraz bardziej stacza się w dół.

Czy dziewczynie uda się w porę opamiętać? Co wyniknie z związku z Jayem? Czy dziewczyna znów wkroczy na właściwą ścieżkę?

Opowieść Chrissy zaczyna się od momentu jej dzieciństwa. Ukazuje nam obraz małej dziewczynki kochanej przez ojca i matkę. Rodziców którzy zapewniają swojej córce wszystko czego chce. Autorka nie raz wspomina jak wielką rolę w życiu jej rodziny odegrał Bóg. Jednak w którymś momencie nasza bohaterka skręca nie w tę ścieżkę co trzeba i traci siebie.

Z opisu na tyle okładki zrozumiałam, że Chrissa wplątała się w toksyczny związek ze starszym chłopakiem. Jednak ja sama uważam, że to bohaterka była toksyczna. Nie wiem czy jej historia miała na celu pokazania jak odbił się na niej ten związek, ale moim zdaniem jej problem zaczął się wcześniej i to ON był skutkiem późniejszych zdarzeń. Nie Jaye.

Zacznę od początku. Chrissa już jako nastolatka ma problem z samoakceptacją. Ma zaniżoną samoocenę i pomimo tego, że jest piękna ona wciąż dąży do doskonałości. Kiedy poznaje chłopaka i widzi, że przez większość czasu jest wobec niej obojętny, tym ona bardziej stara się zwrócić na siebie jego uwagę.

Miałam wrażenie, że chciała sobie udowodnić, że jest idealna dla niego. Jej obsesją stało się to, że chciała by ON ją docenił. Bo im bardziej On był obojętny, tym bardziej ona się nakręcała. Moim zdaniem w tym związku nie było żadnej miłości.

Ludzie, których pokochałam w tej książce, to rodzice dziewczyny. Niesamowicie ciepli i życzliwi. Czułam ich miłość do niej przy każdej scenie z nimi. Nie mogłam pojąć dlaczego autorka odwróciła się od nich. Dostawała wszystko co chciała. Miała pełen miłości dom, oddanych jej rodziców, a nie potrafiła tego docenić. Miałam ochotę ją trzepnąć w głowę by oprzytomniała. Uważam, że wiek szesnaście - siedemnaście lat, to już taki moment kiedy ma się trochę oleju w głowie, a jej go ciut brakowało.

Pomimo tego, że główna bohaterka mnie denerwowała, to uważam, że jest dość ciekawą postacią. Chciała się zmienić, jednak była na to za słaba. Czy jej się to w końcu uda? Musicie sami się tego dowiedzieć.

W dobie internetu, wyretuszowanych modelek na okładkach łatwo wpaść w chęć upodobnienia się do nich. W dzisiejszych czasach większość kobiet dąży do doskonałości. Pragną być fit, umięśnione, szczupłe, idealne. Jednak robią to kosztem siebie i swoich bliskich. Zapominamy, że te piękne dziewczyny z okładek nie mają idealnego ciała. Mogą mieć bliznę, cellulit, czy inne niedoskonałości, które są poprawiane przez uzdolnionych grafików. Nie zapominajmy o tym. Bądźmy sobą, a jeśli już chcemy coś w sobie poprawić, to róbmy to z głową.

''Dziewczyna z piosenki'' to piękna książka, niosąca ważne przesłanie. O tym, że nie jesteśmy doskonali, ale warto siebie pokochać nawet za te wady. O błędnych wyborach, które krzywdzą nie tylko nas.

Autorka w lekki sposób opisała swoje życie. Nie zamęczała mnie i muszę przyznać, że wciągnęła mnie w swoją historię i dostarczyła sporo emocji. Brakowało mi rozwinięcia postaci Jaye, bo była mało wyrazista. Jego osoba była praktycznie widmem, która jest tylko tak jakby na uboczu, chociaż miała być punktem odniesienia tej historii. Chłopak się przewijał tylko wtedy, gdy ta myślała jak tu się wykraść na spotkanie z nim. W tej książce wypowiedział może z dwa, czy z trzy zdania i tyle go było. Jednak uważam, że to urocza, pełna ciepła i miłości powieść do której będę chciała jeszcze wrócić. Bardzo często przewija się w niej wiara do Boga, ale mi to nie przeszkadzało. Skłoniło mnie to do wielu pytań i przemyśleń nad swoim życiem.

"Dziewczyna z piosenki" to książka, która urzekła mnie swoją przepiękną okładką - tak, że niemal od razu gdy tylko na nią spojrzałam, zapragnęłam ją przeczytać. Dodatkowo kiedy dowiedziałam się, że jest to historia oparta na faktach, która może mnie wiele nauczyć, wiedziałam, że prędzej czy później powieść ta trafi w moje ręce. Jak się okazało bardzo szybko zyskałam okazję, aby przeczytać i zrecenzować twórczość Chrissy Cymbala Toledo. Postanowiłam nie zwlekać dłużej z lekturą i zaczęłam czytać. Jakie wrażenie zrobiła na mnie "Dziewczyna z piosenki"? Czy rzeczywiście wniosła ona coś do mojego życia? Zapraszam na dalszą część recenzji, w której postaram się odpowiedzieć na nurtujące Was pytania.

Chrissy to córka pastora, która dorastała w domu pełnym miłości i ciepła. Ze strony rodziców otrzymywała wszystko co najlepsze, dzięki czemu nieustannie miała poczucie, że jest dla nich bardzo ważna. Dziewczyna od zawsze miała świetny kontakt z rodzicami, a do tego była również mocno związana z Bogiem. W pewnym momencie coś burzy tą doskonałą harmonię, a Chrissy zmienia się w zupełnie inną osobę. Staje się dziewczyną zapatrzoną w swój wygląd i nie widzi dookoła innych ludzi, którzy bardzo ją kochają. Wkrótce bohaterka angażuje się w toksyczny związek i robi wszystko, żeby zostać tytułową dziewczyną z piosenki. Co się stanie kiedy Chrissy dosięgnie dna? Czy znajdzie się ktoś kto wyciągnie do niej pomocną dłoń?

Muszę przyznać, że pierwsze kilkadziesiąt stron nie zrobiło na mnie pozytywnego wrażenia. Historia wydawała mi się nudna i miałam obawy czy uda mi się dotrwać do ostatniej kartki. Miałam trudności, żeby wdrążyć się w życie głównej bohaterki, ale na szczęście po jakimś czasie przygody Chrissy zafascynowały mnie na tyle, że chciałam dowiedzieć się co wydarzy się na samym końcu. Sama nie wiem dlaczego początek tej powieści nie przypadł mi do gustu - chyba po prostu wszystko wydawało mi się zbyt sielankowe i wyidealizowane. Miałam dosyć czytania o tym jak to główna postać prowadzi wspaniałe życie i tylko czekałam na to, aż coś się zacznie komplikować. Kiedy pojawiły się pierwsze problemy, historia stała się dla mnie znacznie bardziej ciekawa i z chęcią przewracałam kolejne kartki.

Główna bohaterka okazała się dla mnie naprawdę irytująca i wiele razy miałam ochotę solidnie nią potrząsnąć. Jej zachowanie niejednokrotnie wprowadzało mnie w osłupienie i nie mogłam zrozumieć czemu Chrissy podejmuje takie, a nie inne decyzje. Dziewczyna wychowała się w dobrym domu, wśród cudownej rodziny, a mimo wszystko poszła w życiu zła drogą. Nie lubię kiedy ktoś nie docenia tego co otrzymał i chyba właśnie stąd wzięła się ta moja niechęć względem Chrissy. Reszta bohaterów została przedstawiona bardzo powierzchownie i podczas czytania "Dziewczyny z piosenki" raczej nie możemy ich zbyt dobrze poznać. Szkoda, ponieważ autorka miała tutaj dosyć duże pole do popisu, a jednak go nie wykorzystała.

Autorka posługuje się prostym i lekkim językiem, który z pewnością trafi do każdego czytelnika. Dzięki temu powieść czyta się szybko i bez większych trudności. Nie znajdziecie tutaj wyszukanego słownictwa czy zbędnych opisów. Już na pierwszy rzut oka widać, że autorce bardziej zależało na samej historii niż upiększaniu opisów poszczególnych wydarzeń. Jest to zarówno plusem jak i minusem tej lektury. To w jaki sposób wy to odbierzecie zależy od tego, czego w danej chwili oczekujecie od czytanej przez was książki.

Warto wspomnieć, że "Dziewczyna z piosenki" to powieść, w której znaczącą rolę odgrywa wiara w Boga. Osobiście absolutnie mi to nie przeszkadzało, jednak wiem, że nie każdy musi tolerować takie wątki w literaturze. Myślę, że jeśli wiecie, że dana historia znacznie mija się z waszymi gustami, nie warto po nią sięgać. Może to skutkować zarówno stratą czasu jak i nerwów. Oczywiście istnieje szansa, że książka, która z początku zbytnio nie zachęca Was do siebie, okaże się waszym literackim odkryciem. Dlatego właśnie decyzję o tym czy zapoznacie się z twórczością Chrissy Cymbala Toledo, musicie podjąć sami.

Podsumowując - "Dziewczyna z piosenki" to książka, co do której mam bardzo mieszane uczucia. Owszem było wiele momentów, które mi się podobały, jednak znalazły się również takie, które wywołały we mnie negatywne emocje. Nie będę ukrywać, że po tej pozycji, zdecydowanie oczekiwałam czegoś więcej i troszeczkę się nią zawiodłam. Oceniam ją raczej przeciętnie i wątpię, abym kiedykolwiek jeszcze do niej powróciła.

Jest to powieść autograficzna. Chrissy jest córka pastora. Od dzieciństwa związana z kościołem. Obdarzona przez rodziców i przyjaciół ogromną miłością i ciepłem. Cierpienie i zło widziała tylko chodząc z tatą pracować. Chociaż wtedy jeszcze tego nie rozumiała. W wieku 13 lat zaczęła zwracać wielka uwagę na swój wygląd. Chciała być perfekcyjna fakt, że była córką pastora jeszcze bardziej umacniał ją w tej "potrzebie". Pewnego dnia Chrissy zakochała się. Tworząc toksyczny związek. Okłamywała rodziców, aby w tajemnicy móc się spotykać z Jeyem. Powoli oddalała się od rodziny, przyjaciół i Boga. Aż sięgnęła dna.

Przez większą część książki była to dla mnie dobra powieść dla młodzieży, po którą powinni sięgnąć rodzice nastolatków. Jednak po połowie ta książka rozwala system. Nie mogłam się od niej oderwać tak mnie wciągnęła, że przeczytałam jednym tchem do końca. Wywarła na mnie naprawdę ogromne wrażenie.

Jest to opowieść o tym jak łatwo możemy się zatracić w własnym wyglądzie. Na początku myślałam, że chłopak Chrissty okaże się jakimś manipulującym facetem. Jednak odniosłam wrażenie, ze był po prostu zobojętniały. Tak naprawdę nasza bohaterka sama siebie "zniewoliła". Myśli nie dawały jej spokoju. Cały czas słyszała, że musi się bardziej starać, być ładniejsza, zostać ta jedyna dla Jeya, poświęcając miłość rodziców i muzykę, wiarę w Boga. Choć go słyszała, złe głosy przezwyciężały chęć wrócenia na dobrą drogę. 

Przeczytawszy książkę zastanawiałam się nad moimi myślami nad tym co było kiedyś. Ile razy w tych myślach przemawiał do mnie Bóg ? Ile razy myślałam równie powierzchownie jak bohaterka? Ile razy myślałam, że nie jestem czegoś bądź kogoś warta?

Książka o miłości, rodzinie, wierze, zagubieniu... Myślę, że jest ona dla wszystkich ponieważ opisuje jak łatwo możemy stać się własnymi więźniami. Jak prosto można zatracić się w swej powierzchowności i dosięgnąć dna.

Otwiera oczy. Pokazuje co dzieje się w głowie nastoletniej dziewczyny i jak trudno jest jej skończyć z nie właściwymi wyborami. chociaż sama wie, że postępuje źle. Pokazuje co kieruje w tedy człowiekiem.

Każdy powinien ja przeczytać...