Conviction. Consolation duet. Tom 2

[Adres usunięty]

Dopóki wydawnictwo Szósty Zmysł nie postanowiło wydać książek Corrine Michaels, kompletnie nie miałam pojęcia o istnieniu tej pisarki. Jej Consolation Duet skradł serca rzeszy czytelniczek, rozłamując je na setki kawałków oraz powalając na kolana. Z tego względu zaczęłam się bać, że stanie się to, co dotyka mnie bardzo często podczas sięgania po niezwykle zachwalane lektury, kiedy historie zupełnie mnie nie porywają, a ja nie potrafię pojąć fenomenu danego autora. Jednak świat należy do odważnych, dlatego od razu zabrałam się za dwa tomy, aby móc wyrobić sobie własne zdanie na temat twórczości Michaels.

"Conviction" to kontynuacja rodzącej się miłości pomiędzy Natalie a Liamem, która zostaje wystawiona na próbę. W ich życiu pojawia się ktoś, kto nie może pojąć, jak szybko oboje zapomnieli o śmierci Aarona. Z tego co zdążyłam się zorientować, pierwsza część wywarła na innych nieco lepsze wrażenie niż druga. Zatem znowu będę w mniejszości... Obie książki są na bardzo podobnym poziomie, jednak Conviction wywarło we mnie dużo więcej emocji, pomimo braku zaskoczeń.

"Gdy nasi mężczyźni wyjeżdżają, składamy resztki serc do kupy, aby przetrwać nadchodzące dni. Nie wszyscy rozumieją to, co robimy. Mówią, że tak, ale to nie zawsze droga usłana różami. Odkładamy obawy na bok i przyklejamy do twarzy sztuczne uśmiechy, bo tak należy. Żony wojskowych nie są silne, ponieważ chcą takie być. One muszą takie być." *

Zawsze sięgnięcie po kolejny tom zajmuje mi dobrych parę miesięcy. Nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek przeczytała drugą część cyklu zaraz po pierwszej - w tym przypadku właśnie to miało miejsce. W wielu miejscach natrafiałam na opinie o zakończeniu "Consolation", wbijającym w fotel, dlatego już po pierwszych kartkach domyśliłam się go i miałam rację. Z tego względu finał nie wprawił mnie w osłupienie, ponieważ wiedziałam, że autorka dokładnie do tego dąży. To samo dotyczy "Conviction" i nie tylko samego zakończenia, ale także pewnej informacji w środku powieści, która wstrząsnęła światem głównej bohaterki, budząc w niej mnóstwo obaw i jednocześnie sprawiając ogrom radości.

Oczywiście nie obyło się bez kilku wpadek. Po pierwsze - literówki. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że rzadko kiedy człowiek wyłapie wszystkie błędy, bo niektóre potrafią skryć się w mrocznych zakamarkach, ujawniając się w najmniej spodziewanym momencie. Przymknęłabym oko na kilka literówek, ale zdecydowanie było ich zbyt dużo. Po drugie, kiedy po raz pierwszy, drugi i trzeci przeczytałam o "rozpadaniu się na kawałki", doszłam do wniosku, iż to niekiedy bardzo trafne oraz ciekawe określenie. Jednak jeśli pojawia się ono notorycznie, w końcu może człowiekowi zbrzydnąć. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że nie jest to wina tłumacza, a ten tekst wyszedł od samej Corinne, która mogłaby zastąpić go także innymi, bo przez te nieustanne powtórki traci swój urok. Na koniec muszę jeszcze dodać to, co nieustannie widzę w amerykańskich książkach - jazda samochodem po alkoholu. Rozumiem, że ich trunki są słabsze niż nasze, aczkolwiek mówię kategoryczne "nie!" wsiadaniu za kierownicę po jakiejkolwiek dawce procentów.

Bardzo podziwiam kobiety, których mężowie wyjeżdżają na misje i każdego dnia stają ze śmiercią twarzą w twarz. Zdaję sobie sprawę z tego, że tak naprawdę może ona dopaść nas, niezależnie od tego, czy znajdujemy się daleko od domu, jednak znajdując się w środku piekła, prawdopodobieństwo śmierci jest dużo wyższe. Miesiące pełne strachu, igranie z losem, nieustanne wyczekiwanie na ujrzenie ukochanego w pełni sił... Szczególnie jeśli czeka się na mężczyznę w typie Liama. O mamusiu, co to za facet! Do tej pory zawsze brałam z przymrużeniem oka wszelkie teksty typu "znalazłam książkowego męża", ale tym razem nie odpuszczę. Liamie, wszyscy faceci powinni przeczytać ten cykl, aby wiedzieć, jak wygląda i zachowuje się mężczyzna marzeń!

Jeżeli na polskim rynku wydawniczym pojawią się kolejne powieści Corinne Michaels, to sięgnę po nie bez zastanowienia. Są to naprawdę porządne romanse - nie są to historie wybitne, ale w swojej kategorii biją wiele lektur na głowę. Oprócz wątku miłosnego poruszają także inne tematy, jak śmierć, bolesne rozstanie, zdrady, problemy z płodnością, poronienia, walkę z samym sobą, zespół stresu pourazowego, przyjaźń czy samotne macierzyństwo, dlatego daleko im od typowych odmóżdżaczy.

* cytat ze str. 201

„Consolation” podbiło moje serce, jednak dopiero „Conviction” sprawiło, że twórczość Corinne Michaels zadomowiła się w nim na dobre. Kiedy podejmowałam się napisania recenzji tych dwóch książek nie sądziłam, że spodobają mi się one tak bardzo, a już na pewno, że staną się jednymi z moich ulubionych. Corinne Michaels pisząc tą serię według mnie dokonała czegoś niesamowitego. Do tej pory nie miałam okazji przeczytać drugiej tak autentycznej historii o trudnych wyborach, miłości, stracie i nadziei. Jestem pod wielkim wrażeniem kunsztu pisarskiego tej autorki.

„Conviction” w porównaniu do pierwszej części jest zdecydowanie dużo spokojniejsze. Mniej tutaj nagłych zwrotów akcji przyprawiających czytelnika o zawrót głowy, jednak nie można narzekać na nudę. Autorka zadbała by mimo tego działo się tutaj ciągle coś interesującego oraz jednocześnie zapewniła czytelnikowi solidną dawkę emocji.

Ubolewam tylko nad tym, że motyw misji żołnierskich został w tej części spłycony i zepchnięty na dalszy plan. Zabrakło mi przez to tej wisienki na torcie nadającej swoistego klimatu całej historii, tak jak to miało miejsce w przypadku „Consolation”.

„Czasami ból jest tak dominujący, że żadne słowa nie uleczą zadanych ran.”

„Conviction” to mądra, wciągająca i pełna emocji książka, którą wraz z „Consolation” każdy fan tego gatunku (i nie tylko) powinien koniecznie przeczytać. Gorąco polecam ją wszystkim, bez względu na płeć, bo historię Aarona, Natalie i Liama naprawdę warto poznać. Sama na pewno powrócę jeszcze nie raz do „Consolation duet”.

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Conviction” autorstwa Corinne Michaels.

Szukaj mnie na:

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Czasami się zastanawiamy, czy po wielkiej tragedii jesteśmy w stanie odnaleźć wewnętrzny spokój. Natalie sadziła, że się jej udało. Do momentu gdy nadszedł koniec wszystkiego. Po raz drugi. Zdecydowanie musi sobie poradzić z kolejnym problemem, ponieważ jest ON nazbyt naglący, by móc go zostawić na później. Liam chce się poddać, a Natalie wariuje od przypływu emocji. Nikt z całego otoczenia nie sądził, że może stać się coś tak niespodziewanego. Ale czy na pewno? Czy przypadkiem Natalie nie była okłamywana od samego początku? Gdzie kryje się prawda?

O wiele wiele więcej na : [Adres usunięty]/

MIŁOŚĆ I TRUDNE WYBORY

Autorka połączyła historię pełną dylematów i moralnych dywagacji bohaterów z namiętnymi uniesieniami, które potrafią poruszyć zmysły. W efekcie otrzymujemy powieść, której postaciom towarzyszy się z zapartym tchem, mając jednocześnie poczucie niesprawiedliwości i radości, bólu, utraconych i zyskanych szans.

ONA, MĄŻ I KOCHANEK? UWAGA, TO NIE JEST BANALNY TRÓJKĄT!

Niech nie zrażają się ci, którzy nie przepadają za miłosnymi trójkątami. Chociaż w tym wypadku pojawia się dwóch konkurujących o jedną kobietę przyjaciół, sytuacja rzucona im przez los jest naprawdę skomplikowana i niebanalna. I tutaj kolejny raz przychodzi mi na myśl film Pearl Harbor i znając już pierwszy tom zgodzicie się chyba z moim skojarzeniem. Jest skruszony i gotowy zawalczyć o swoją rodzinę Aaron, któremu pomimo popełnionych błędów szczerze współczułam. Jest Liam, ach ten Liam…. To już drugi w ciągu miesiąca literacki bohater, który zawładnął moim sercem. Opiekuńczy, czuły i wrażliwy, a jednocześnie jakże odważny i silny. Sceny z jego udziałem śledziłam z zapartym tchem, nie chcąc pominąć ani jednego słowa, by nic nie stracić. Pośrodku tych dwoje stoi zaś rozdarta Natalie, kobieta taka jak my – pragnąca bezpieczeństwa, a jednocześnie emocjonalnie rozbita, gotowa stawiać czoła problemom, choć potrzebująca męskiego ramienia.

AKCJA UTKANA Z EMOCJI

Trudno napisać recenzję książki dobrej, w której zarówno bohaterowie, fabuła i emocje prowadzą na jednej płaszczyźnie udaną współpracę. O wiele łatwiej wytykać powieściom błędy, których tutaj zabrakło. Bo choć akcja nigdzie się nie spieszy, uwita wokół wiarygodnych rozterek naprawdę pochłania. Były momenty, może ze dwa, kiedy miałam wrażenie, że czytam kolejny raz te same dialogi. Nie wpłynęło to jednak na mój odbiór tej części dylogii, która spełniła moje oczekiwania.

CZYSTA ROZKOSZ

Autorka sprawnie posługuje się także tematem namiętności i tego mogłyby się od niej nauczyć jej piszące słynne powieści rodaczki. Porusza wyobraźnię wiedząc, kiedy przestać. Choć ostatnio często towarzyszył mi niesmak związany z powielającymi się w tego typu historiach scenami seksu, tutaj czerpałam z nich autentyczną przyjemność.

PODSUMOWANIE

Tak samo, jak i na początku, w połowie książki pojawił się moment niepewności, w którym trochę obawiałam się zakończenia. Nie zdradzę, czy moje obawy były słuszne, bo nie chcę odbierać Wam radości odkrywania tej historii, a radość jest i to niemała. Polecam wszystkim romantyczkom, fankom prozy Colleen Hoover czy Mii Sheridan. I na zakończenie dodam tylko, że jestem jak najbardziej otwarta na kolejne powieści tej autorki. Bo podobało mi się tutaj wszystko, od miłości, po okładkę z tym idealnym, jak dla mnie, mężczyzną.

[Adres usunięty]

"Conviction" to kontynuacja książki autorstwa Corinne Michaels - Consolation. Jeśli nie czytaliście pierwszej części, nie czytajcie tej recenzji. Niestety ale jest pełna spojlerów, których trudno uniknąć, więc szybko nadróbcie zaległości i wracajcie do tego tekstu!

Akcja tej książki rozpoczyna się dokładnie w momencie, w którym poprzednia część się zakończyła, czyli po powrocie męża Natalie. Kiedy to kobieta ułożyła już sobie życie po jego śmierci, rozpoczęła nowy etap, pogodziła się ze wszystkim i pokochała na nowo, teraz wraca mężczyzna, który był jej życiem, mężem, ojcem Aarabelle, facetem, który ją zdradził. Chce być częścią jej życia na nowo. To wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy Liam, ma wyjechać na misję. Oboje po ciężkich przeżyciach wiedzą czym to się może skończyć. Autorka fantastycznie prowadzi całą akcję, lawiruje pomiędzy wydarzeniami i powoli układa życie wszystkich bohaterów w oczekiwany sposób. Książka ta jest pełna miłości i nienawiści, zwyczajnych ludzkich emocji, które towarzyszą nam na co dzień, jednak nie w takich ilościach z jakimi musiała się zmagać nasza bohaterka. Natalie jest na prawdę w strasznie trudnej sytuacji, jakiejkolwiek decyzji by nie podjęła, ktoś będzie rozpaczał. Ten labirynt uczuć doprawiony jest wieloma emocjami, które jeszcze autorka przyszykowała dla czytelnika. To z pewnością najbardziej tkliwa i urocza książka jaką ostatnio czytałam. To pozycja idealna na osób, które lubią płakać, wzruszać się i wczuwać się w rolę bohaterów oraz zastanawiać się jaką decyzję wybrać, aby była ona najkorzystniejsza. Na moje szczęście, od samego początku tej powieści byłam przygotowana na najgorsze. Wiedziałam, że autorka jest w stanie sprawić, że będę żałowała tego, że myślałam o cukierkowym zakończeniu. To co otrzymałam jest dla mnie satysfakcjonujące i z pewnością sięgnę po kolejne części tej historii o ile się pojawią.

Książka ta to pozycja, którą każdy musi przeczytać. Musicie koniecznie poznać tych bohaterów, których się kocha i nienawidzi jednocześnie. To niesamowita mieszanka wszystkiego, co sprawia, że kocham książki!

Strata bliskiej osoby jest ogromnym ciosem, sprawia, że w jednej chwili nasze życie całkowicie się zmienia, często bezpowrotnie. Potrzeba sporego upływu czasu, by pogodzić się z zastałą rzeczywistością, a mimo to gdzieś wewnątrz nas wciąż pozostaje pustka, którą ciężko jest czymkolwiek zapełnić. Natalie w końcu udało się wrócić do normalności, a związek, który zdecydowała się stworzyć z Liamem, zaczyna przeobrażać się w coś poważnego. Jednak jeden moment powoduje, że wszystko, co udało jej się zbudować przez ostatni czas pryska niczym bańka mydlana. W progu jej domu pojawia się Aaron, jej zmarły, jak wszyscy dotąd mniemali, podczas misji w Afganistanie mąż, w dodatku w towarzystwie swojego najlepszego przyjaciela, Liama. Zdezorientowana kobieta z jednej strony nie może uwierzyć w to, że jej modlitwy zostały spełnione, że jej mąż, a jednocześnie ojciec ich ukochanej córeczki do nich wrócił. Z drugiej jednak bezlitośnie powracają wspomnienia jego zdrady, i jej budującej się relacji z Liamem. Serce i umysł Natalie będą musiały stoczyć zaciętą walkę, którego z nich wybrać. Kto ostatecznie ją wygra?

"Słowa, które mogłyby go pocieszyć nie istnieją, a ja nie jestem na tyle głupia, żeby próbować. Ofiarowuję mu całą swoją miłość i serce."

"Conviction" jest to drugi tom serii "Consolation Duet" oraz kolejna książka Corinne, którą darzę coraz większą sympatią. Podobnie jak w poprzedniej części, prowadzona jest narracja pierwszoosobowa, którą wprost uwielbiam w tym gatunku. Ponadto podzielona jest ona na dwójkę głównych bohaterów, część wydarzeń poznajemy bezpośrednio z perspektywy Natalie, część Liama, co jest dodatkowym plusem, gdyż dzięki temu dokładnie wiemy co dzieje się w ich głowach, jakie emocje nimi targają.

Natalie w tej części staje przed bardzo trudnym wyborem, musi zmierzyć się z przeszłością, która uderza w nią w najmniej spodziewanym momencie. Śmierć Aarona była dla niej dużym ciosem, jednak jego ponowne pojawienie się nie wywołało w niej reakcji, jakiej mogłaby się wcześniej spodziewać. W samej bohaterce widać sporą zmianę w porównaniu do poprzedniego tomu, w którym tak naprawdę dopiero uczyła się, jak wieść samotne życie, jak być dobrą matką. W tej stała się silniejsza, pewniejsza tego, czego chce od życia, bardziej samodzielna. Natomiast Liam pozostał niemal ten sam, chodząca perfekcja. Troskliwy, zabawny, lojalny, co z pewnością było trudne, gdy do życia wrócił jego najbliższy przyjaciel, a jednocześnie mąż kobiety, dla której stracił głowę. Z kolei Aaron to postać, która działała mi na nerwy już od samego początku. Gdyby miał odrobinę godności i honoru, odszedłby, bądź dałby Natalie choćby trochę przestrzeni, czasu do zastanowienia i oswojenia się z nową sytuacją. Niestety okazało się, że jest jedynie toksycznym, irytującym kłamcą, który nie potrafił przyznać się do swojej winy. O postaciach drugoplanowych tak naprawdę wiemy niewiele, tworzyły one jedynie potrzebne do opowiedzenia historii tło, co nie stanowiło dla mnie problemu.

Styl autorki jest niezmiennie dobry. Przyjemny, bardzo przystępny, dokładnie taki, którego oczekuję po romansach. Może nie jest to pozycja, podczas czytania której będziemy zachwycać się nad składnią zdań, bądź doborem słów, ale z pewnością pozwoli na chwilowe oderwanie się od rzeczywistości i miło spędzony czas. Sama akcja wciąga od pierwszych zdań, przyznam szczerze, że byłam ogromnie ciekawa kierunku, jaki fabuła obierze w tej części. I chociaż był ON dosyć oczywisty, a samego rozwoju głównego wątku z łatwością można było się domyśleć, mimo wszystko pozycję tę czytało mi się niezwykle dobrze. A sama książka? To typowy rollercoaster emocjonalny. Momentami wzrusza, chwilami bawi do łez, irytuje i jednocześnie sprawia, że nie da się jej się odłożyć. Uzmysławia, jak ważne jest zrozumienie swoich potrzeb, uświadomienie sobie, czego tak naprawdę my, a nie kto inny chcemy od życia.

Podsumowując, mimo iż część "Conviction" jest moim zdaniem odrobinę gorsza od poprzedniego tomu, to i tak warto po nią sięgnąć. Zresztą po takim zakończeniu, jakie zaserwowało "Consolation" nie wierzę, że ktoś nie chciałby poznać dalszych losów bohaterów. Ta pełna emocji historia z pewnością przypadnie do gustu każdej romantyczce, także jeżeli jesteście fankami tego gatunku, zdecydowanie polecam!

Odcina się od wszystkiego, próbując zagłuszyć ból. Co wcale nie znaczy, że ON znika. Można myśleć, że tak. Można mieć jedynie nadzieję na zamaskowanie go pozorami, że wszystko jest w porządku. Jednak ból ma to gdzieś. Wnika głęboko przez otwarte rany, przesącza się do wnętrza duszy i zżera od środka, jeśli mu na to pozwolisz.

To jeden z dwóch cytatów z książki, które zapadły mi w pamięć. Pierwszy tom kończy się w zaskakującym momencie i aż ma się ochotę udusić za to autorkę. Jak mogła to zrobić?! Dobrze, że odwlekałam kończenie pierwszej części. Czekanie na drugą nie było tak męczące. A okazało się jeszcze, że będę ją miała przed premierą.

W pierwszym tomie Corinne sprawia, że nasze serce rozpada się na milion kawałków. Czy w drugim tomie udaje jej się je złożyć na nowo?

Tak - choć niektórzy pewnie powiedzą, że po części, bo dotyka ich kolejna tragedia, ale po kolei. Przybliżone zostaje małżeństwo Natalie i Aarona oraz jego problemy. Okazuje się, że Natalie nie dostrzegała, a raczej nie chciała dostrzegać problemów, jakie były między nimi. Ich małżeństwo nie było idealne i uważam, że każde z nich tutaj było winne. Natalie nie mogła zajść w ciążę, co było też uwarunkowane przez chorobę. Nie potrafiła poradzić sobie z tą sytuacją. Za bardzo się na niej skupiała, obciążając tym samym Aaron'a, który z kolei uważał się przez to za beznadziejnego męża, ponieważ nie mógł dać jej tego, czego pragnęła i co powinien mężczyzna dać kobiecie. Odtrącała go od siebie, skupiając się na zajściu w ciążę. A kiedy przeżywała najgorszy dzień w swoim życiu, ON po prostu ją zostawił. I zrobił gorsze rzeczy.

Wybacz sobie, Lee. Wszyscy podejmujemy różne decyzje, z których część nie jest najlepsza, ale ostatecznie nikt z nas nie jest idealny.

Nie polubiłam Aaron'a. Dla mnie to zwyczajny dupek, który do końca nie widział nic złego w swoich czynach i próbował namówić Natalie do powrotu do siebie, mimo że ta kochała już innego. Jasne, był to dla niego cios, bo Liam był jego najlepszym przyjacielem (a przecież swoich żon nie tykamy). Trochę gubił się w wyjaśnieniach, ale na szczęście Lee nie dała się omotać. Jej miłość do Liam'a kwitła i zniosła jego wyjazd, mimo że był dla niej trudny. Niestety, tym razem Liam'a dotknęła tragedia, bowiem jego matka zachorowała. Ale oprócz tego dotknęło ich szczęście, ale nie zdradzę jakie.

Brakuje mi tylko wyjaśnienia wątku związanego z ich misjami. Wiemy jedynie, że ciągle coś nie grało, pojawiały się jakieś kłopoty. Wspominane jest o tym i zostaje to ucięte, jak tylko Liam wraca do domu. Nie wiemy, o co tak naprawdę chodzi.

Druga część bardzo mi się podobała (co widać po długości tekstu) i szczerze polecam historię tych bohaterów. Jak zwykle autorka pokazuje, że nawet jeśli nasze serce rozpadnie się na milion kawałków, to z czasem uda się je pozbierać i wyleczyć.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Nie ukrywam, że byłoby dla mnie o wiele łatwiej, gdybym napisała recenzję ze spojlerami. Seria Corinne Michaels została skonstruowana w taki sposób, że trudno cokolwiek powiedzieć o drugiej części nie zdradzając szczegółów z pierwszego tomu. Ale spokojnie! Będę milczeć jak grób. :) Serdecznie zapraszam na recenzję drugiego tomu serii "Constolaion Duet" - "Conviction".

Jak już wiecie, nie przepadam za romansami, ponieważ zazwyczaj są do bólu przewidywalne, a przez to nudne. Jednak książki Corinne Michaels nie wpisują się w żadne oklepane schematy, co bardzo mnie cieszy. "Conviction" jest świetną kontynuacją głównie z tego względu, że faktycznie zaskakuje. O ile treść "Consolation" można było w jakimś stopniu przewidzieć, tak "Conviction" do końca będzie Wam zapewniało uczucie niepewności, a ciekawość będzie rosła w miarę czytania. :)

Główna bohaterka, Natalie, zmagała się z wieloma poważnymi problemami. Nie da się ukryć, że poniekąd przyczyniła się do rozpadu swojego małżeństwa, choć to nie ona stanowiła główny problem. Natalie przeszła niesamowitą przemianę. Kochała swojego męża na zabój, później zaczęła go nienawidzić, a w końcu doszła do wniosku, że Aaron jest tylko człowiekiem i, jak każdy, popełnia błędy. W końcu zrozumiała, że ona sama zapomniała o szczęściu rodziny przekładając ponad to swoje pragnienia. Wewnętrzną przemianę przechodzi również Liam, który swoją pracę traktował jako przygodę, a nawet dobrą zabawę. Nigdy nie rozumiał kolegów, którzy całym sercem tęsknili za rodziną. Liam po prostu nie był zżyty z rodzicami i nie miał do kogo wracać. Ale ze względu na to, że jego sytuacja życiowa diametralnie się zmieniła, Liam zaczął inaczej patrzeć na świat. Nie będę poruszać kwestii Aarona, ponieważ zabrałabym Wam przyjemność z czytania. O nim musicie dowiedzieć się sami. :)

Szanuję Corinne Michales za to, że nie jest banalna w swojej twórczości. Choć jej książki są romansami, pokazują prawdziwe życiowe problemy, z którymi wiele kobiet musi się mierzyć. Książki te pokazują jak łatwo można zniszczyć związek, w którym kiedyś było mnóstwo miłości i zrozumienia. Pokazują również, że czasami warto spojrzeć na człowieka z innej perspektywy i spróbować ocenić swoje własne zachowanie. Przecież w życiu wszystko jest relatywne, nie można stosować systemu 0-1. Tak łatwo zapomnieć o tej prostej życiowej prawdzie...

Ze swojej strony serdecznie polecam zarówno "Consolation" jak i "Conviction". Jest to historia, której nie można zapomnieć. Wartościowa, z mądrym przesłaniem, wciągająca i emocjonująca. Mam nadzieję, że zdecydujecie się sięgnąć po ten cykl. :)

Niedawno nakładem wydawnictwa Szósty zmysł wyszedł drugi tom serii Corinne Michaels „Consolation Duet”. "Conviction" to kontynuacja "Consolation", która okazała się dobrą książką, lecz nie zachwyciła mnie tak jak poprzedni tom. W mojej recenzji znajdziecie spoiler, którego niestety nie jestem w stanie ominąć, recenzując tę książkę, dlatego jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszego tomu to zalecam wam przejść od razu do podsumowania recenzji.

Przewrotny los

Życie to nie bajka a los bywa przewrotny, o czym doskonale przekonała się Natalie. Strata ukochanego męża odebrała jej radość i chęć do życia, jednak w jej życiu nadal pojawiła się mała iskierka- Arabelle, dla której musiała się pozbierać i iść dalej. Nieoczekiwanie pojawił się Liam, który zdobył jej serce. Niestety ich radość nie trwa długo, gdy okazuje się, że Aaron żyje. Życie Natalie po raz kolejny wywraca się o 180 stopni. Czy uczucie Natalie i Liama okaże się wystarczająco silne, aby ich związek przetrwał?

Między mężem a chłopakiem

Natalie nie spodziewała się takiego obrotu spraw. Aaron żyje, ale ona kocha Liama. Na początku kobieta jest zagubiona i bezradna. Czuje radość, że Aaron żyje, ale ze względu na jego czyny nie jest w stanie mu wybaczyć. Całym sercem kocha Liama. Początkowo jej zachowanie wydawało mi się irytujące. Zastanawiałam się, gdzie podziała się ta silna kobieta? Jednak po skończeniu książki i ochłonięciu, jej zachowanie było jak najbardziej prawdziwe. Autorka nie starała się przedstawić Natalie jako superbohaterki, lecz jako prawdziwą kobietę, która odczuwa radość, ból, strach i nienawiść.

Ach ci mężczyźni

Na kartach powieści pojawia się także Aaron. Uważam, że autorka niepotrzebnie sprowadziła jego postać do względnego minimum. Mężczyzna snuje się w tle historii niczym duch, za każdym razem wyprowadzając mnie z równowagi. To typ mężczyzny, do którego nie dociera to, co się do niego mówi. Mimo, iż był świadom swojego błędu, nadal trwał przy swoim. W historii Corinne Michaels zabrakło nakreślenia aspektów związanych z odwracaniem całej sytuacji z Aaronem, którego uprzednio uznano za zmarłego. Autorka nie przedstawiła sytuacji ze strony prawnej. Życie Aarona toczyło się jakby wrócił z dłuższych wakacji.

Liam dał się poznać jako zabawny, kochający ale i twardo stąpający po ziemi mężczyzna. To żołnierz, którego nie można złamać, jednak w "Convinction" zawiodłam się na nim. Zamiast od samego początku walczyć o Natalie, usunął się w cień. Zabrakło mi humoru, którym urzekł mnie w pierwszym tomie lecz nadrobił to życzliwością i miłością, jaką otoczył Arabelle. Sposób w jaki Liam traktował córeczkę Natalie, rozczuli nie jedno kobiece serce.

Emocje i ...

"Convinction" zawiera w sobie jeszcze więcej emocji niż pierwszy tom. W książce nie zabrakło momentów, które wywołały gniew, rozczarowanie, złość, strach, radość i pożądanie. Romans odgrywa w historii główną rolę, dlatego nie zabrakło także scen pełnych miłosnych uniesień i namiętności. Książka kipi od nadmiaru emocji, lecz nie ma w niej interesujących zwrotów akcji. Niestety, w tej części autorka niczym mnie nie zaskoczyła. Książka od początku do końca była przewidywalna.

Podsumowanie

Podsumowując "Conviction" to dobry romans, lecz nie tak rewelacyjny jak poprzedni. Corinne Michaels stworzyła historię o sile prawdziwego uczucia, bólu, rozpaczy oraz życiowych decyzjach. Książka dostarcza mnóstwo emocji. Wraz z bohaterami śmiałam się i denerwowałam. "Conviction" to lekki romans, który czyta się niezwykle szybko, lecz zabrakło mi w nim momentów, które zaskoczyłyby mnie i zdecydowały o tym, że ta część jest lepsza niż poprzednia.

[Adres usunięty]

„Consolation” – jak sam tytuł mówi – opowiada o przeżyciach Natalie po utracie swojego ukochanego męża i pocieszeniu, jakie później odnalazła. Pomimo sytuacji, w jakiej znalazła się główna bohaterka, pierwszy tom dodawał nadziei i ogólnie w odbiorze był bardziej pozytywny (chociaż swoim zakończeniem potrafił zaszokować!) niż kontynuacja historii – „Conviction”, w której znaleźć można pełno gorzkich akcentów, ważnych i ciężkich wyborów oraz głębokich ran.

„Nadzieja nie jest gwarancją spełnienia marzeń. Nie odmalowuje pięknych wizji i nie przynosi ulgi. To coś, czego czepiamy się kurczowo, gdy potrzebujemy powodu, w który możemy wierzyć”

Drugi tom stał się słodko-gorzkim powrotem do świata Natalie i Liama (z naciskiem na to drugie). Nic nie jest takie, jakie Lee chciałaby, by było, jednak taka jest rzeczywistość i każdemu z nas przyjdzie się z nią kiedyś zmierzyć. Problematyczną postacią w tej części staje się Aaron z racji swojej sytuacji, w której zostaje postawiony po powrocie. Rodzą się konflikty, niedopowiedzenia oraz wzajemne niezrozumienie, które stanowi barierę w uporządkowaniu rodzinnych relacji.

Faktem także jest to, iż czasem Natalie ma skłonność do nadmiernego myślenia i rozpatrywania tego samego problemu parę razy, co czasem może nużyć, ale jednak jest to bohaterka, której nie sposób nie polubić.

Myślę, że „Conviction” dorównało poziomem części pierwszej z duetu „Consolation”. Czytając, pochłania bez reszty, zabiera czas, kieruje myśli w całkiem inne strony i pozwala poddać się chwili. Tego wymagałam i to otrzymałam, co jest dla mnie ważne, ponieważ nie zawiodłam się na treści, chociaż wymagań wysokich nie stawiałam. Rzadko zdarza się, by dwa kolejne tomy utrzymywały się na tym samym poziomie, a w tym wypadku, jak wspominałam wcześniej, udało się to osiągnąć autorce mimo zróżnicowania emocjonalnego, jakie zafundowała Czytelnikowi.

[Adres usunięty]