Chata

Jest to piękna książka , polecam każdemu. Pokazuje wielkość Pana Boga ,Jego miłości i sile przebaczenia, o Wielkiej cierpliwości Pana Boga do nas. Polecam każdemu, napisana jest zrozumiale, prostym językiem, i z poczuciem humoru

Jest to najpiękniejsza książka ,jaką przeczytałam o tej tematyce... taka,którą pożyczam teraz znajomym i do której będę wracać...każdy wierzący człowiek powinien się z nią zapoznać...temat wiary połączony z psychologią,z trudnymi aspektami naszego życia...bo przecież wiara idzie w parze z psychologią...dotarło do mnie wiele rzeczy które wcześniej były nie do pojęcia... ...Polecam więc każdemu...zwłaszcza ludziom,którzy doświadczyli w swoim życiu trudnych sytuacji,tragedii....

Moja ocena będzie zdecydowanie inna. Po przeczytaniu tych wszystkich zachwytów miałam nadzieję na wspaniała lekturę . Jestem BARDZO rozczarowana. Książka mi się po prostu nie podoba , zasypiałam kilkakrotnie przy jej lekturze . Odpowiedzi na odwieczne pytania nie znalazłam . Nie polecam.

Ksiazka ciepla, pelna milosci, przedstawiajaca swiat i jego stworcow w nieco innym obrazie niz dotad nam przedsawiano.

Czyta sie z ciekawoscia. I zostaje w pamieci na dluzej.

Bardzo dobra pozycja. Powinna znaleźć się u każdego na półce, bo do takich książek się wraca...

Godna polecenia. Warto czasem się zatrzymac i pomyśleć nad swoim życiem.

Kupiłam książkę na podstawie opinii wielu moich znajomych. Nie zawiodłam się.

Serdecznie polecam, dodaje otuchy, zmienia spojrzenie na życie.

Bardzo dobra i ciekawa, polecam wszystkim nie tylko wierzącym, swoim ciepłem poraża daje dużo do myślenia

Wspaniała ksiazka, która zmusza człowieka do myślenia nad życiem. Przeczytam ja pewnie jeszcze nie raz.

Słyszałam wiele najróżniejszych opinii na temat tej książki. Jednak postanowiłam sama przeczytać Chatę i wtedy ocenić. Czytając krótki opis z tyłu książki wydawała mi się bardzo ciekawa więc się skusiłam . Więc od samego początku już wciąga i nie chce się przerywać. Czytelnik tak jakby utożsamia się z bohaterami książki i wewnątrz siebie przeżywa to co oni, radość, smutek, najróżniejsze emocje, które im towarzyszą. Fajne jest to, że książka pomaga odpowiedzieć na wiele pytań związanych z naszą relacją z Panem Bogiem i z wiarą. Ja po przeczytaniu mogę szczerze polecić tę książkę. Zmienia nasze postrzeganie niektórych spraw, świata i Pana Boga . Bardzo wzruszająca książka, był taki moment, że ryczałam jak dziecko, ale naprawdę warto. (przydadzą się chusteczki) :)

Po powieść siegnęłam po przeczytaniu recenzji osób, które już ja przeczytały. Książka w bardzo prosty sposób opisuje miłość Boga do człowieka. Zmusza czytającego do zastanowienia się nad swoim życiem, do przemyśleń. To powieść do której na pewno wrócę jeszcze nie raz. W chwilach zwątpienia, smutku i radości. Polecam każdemu kto ma wątpliwości czy Bóg nas kocha.

Do książki usiadłam po tym jak poleciła mi ja koleżanka. Na początku podchodziłam do niej sceptycznie. Myślałam kolejny strzał w temat. Natomiast z kolejna przeczytana strona coraz bardziej wciągana przez lekturę wstydziłam sie swojego osadu. Dlaczego? Bo to jest piękna książka o Stracie, o Bólu, o Wybaczaniu, o Miłości, o Miłosierdziu, o Pokorze i Wierze. Książka tak cudowna i wzruszająca, ze postanowiłam ja mieć na swojej polce, by moc do niej wrócić bądź komuś fizycznie polecić. Książka zostawia głębokie refleksje. Szybko o niej nie zapomnę. Autora czyta sie lekko i przyjemnie. Gorąco polecam. Serdeczności

To najpiękniejsza książka jaką czytałam oby więcej takich mi się trafiło

Chata zmieniła moje zdanie na temat Boga. Bardzo się cieszę że przeczytałam tę książkę ponieważ moja wiara wzrosła i to tak że teraz nie boję się niczego co może mnie spotkać ponieważ wiem że Bóg jest przy mnie i nade mną czuwa. Ta książka odpowiedziała na wiele pytań na które kościół nie może nam odpowiedzieć. Bardzo polecam tę książkę.

Bardzo gorąco polecam Tobie książkę autora Wm Paul Young - "Chata". Jest to książka, która spowodowała u mnie łzy, nie da się jej przeczytać nie roniąc ani jednej 😢. Jakiś czas temu otrzymałam ją od bliskiej mi osoby, i przy każdej okazji jaką mam polecam ją przyjaciołom i rodzinie. Mimo, iż porusza głęboki aspekt wiary, miłości i religi nie ma co się zniechęcać z tego powodu ☺️ Czytając ją zastanawiałam się w co tak naprawę w swoim życiu wierzę. Mimo, iż powstał na jej podstawie film, w którym kawał dobrej roboty zrobiła Octavia Spencer oraz Sam Worthington, to zanim go obejrzysz, przeczytaj najpierw książkę. Jak to w filmach bywa sporo książkowych (ważnych, wyjaśniających niektóre sceny) momentów jest w nich pomijanych a szkoda. Czy film czy książka warto zaopatrzeć się w zapas chusteczek 😢

zapraszam na mój profil książkowy: [Adres usunięty]

William Paul Young – kanadyjski pisarz. Najbardziej znany jako autor powieści „Chata”. Wraz z żoną Kim mieszka w amerykańskim mieście Happy Valley w stanie Oregon. Ma czterech synów i dwie córki.*

Sięgnąłem po tę książkę, ponieważ sprzedała się ona w milionach egzemplarzy, a ja dopiero niedawno się o niej dowiedziałem. Zaciekawił mnie opis.

Missy, córka Mackenziego Allena Phillipsa, zostaje porwana. W opuszczonej chacie zostają znalezione ślady, które wskazują na to, że została tam zamordowana. Kilka lat później Mack dostaje list, który jest zaproszeniem w tamto miejsce. Napisał go morderca, jakiś dzieciak, który chciał sobie z niego zażartować, a może… Bóg? Postanawia tam wyruszyć.

Autor posługuje się lekkim i prostym językiem, dzięki czemu utwór czyta się szybko. Najbardziej spodobał mi się początek, ponieważ był ON taki kryminalny. Poza tym ujawniły się różne emocje głównego bohatera. Dalsza część utworu była trochę filozoficzno-teologiczna i nie ukrywam, iż nie za bardzo mnie ona zachwyciła, bo niekiedy przynudzała. W tamtej części akcja znacznie zwolniła. Książka zmieniła trochę moje postrzeganie Boga i odpowiedziała na kilka pytań, które kiedyś mnie nurtowały.

„– Żyć bez miłości to tak, jakby zawiązać ptakowi skrzydła i pozbawić go możliwości fruwania.”

Wewnątrz książki znajdują się zdjęcia niektórych scen filmu, które przedstawiają ważne postacie. Pomagają lepiej wyobrazić sobie niektóre sytuacje, bohaterów oraz rzeczy.

Bałem się trochę, że „Chata” będzie przesiąknięta jakimiś banałami w stylu: Pamiętaj, Bóg Cię kocha zawsze czy Bóg o Tobie pamięta. Na szczęście tak się nie stało. Utwór zmusza do refleksji, zastanowienia się nad paroma kwestiami związanymi z wiarą. Może jest trochę naciąga, bo nie uwierzę, iż komuś mogło się to przytrafić, ale na pewno można wyciągnąć z niej wiele ciekawych rad na przyszłość.

Autor zaskoczył mnie swoim wyobrażeniem Boga, które kłóci się trochę z tym, czego uczy się na lekcjach religii. Tym samym pokazuje, że tak naprawdę nie wiemy jak dokładnie ON wygląda.

Utwór ten jest ciekawy, aczkolwiek nie do końca rozumiem, dlaczego osiągnął aż tak duży fenomen. Autor podaje, że inspirował się autentyczną historią swego przyjaciela, niemniej na pewno w dziele jest trochę fikcji literackiej. Może sukces tej książki polega na tym, że porusza tematy teologiczne?

Najbardziej spodobało mi się podejście do spraw teologicznych z trochę innej strony. Książkę polecam osobom, które nurtuje pytanie: Dlaczego Bóg pozwala na to, aby na świecie panowało zło.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu Nowa Proza.

Tytuł: „Chata”

Tytuł oryginału: „The Schack”

Autor: William Paul Young

Wydawnictwo: Nowa Proza

Przełożyła: Anna Reszka

Korekta: Urszula Okrzeja

Opracowanie graficzne okładki: Piotr Chyliński

Wydanie: III

Oprawa: twarda

Liczba stron: 294

Data wydania: 02.03.2017

ISBN: 978-83-7534-061-7

** Źródło – Lubimy Czytać

Fantastyczna, wzruszająca, piękna, styl również! Bardzo polecam książkę, wszystkim bez wyjątku.

"Chata" - powieść Williama Paula Younga, opublikowana w 2007 roku, w Polsce doczekała się właśnie trzeciego wydania. Dzięki filmowej adaptacji aktualnie przeżywa kolejny etap popularności. Okrzyknięta bestsellerem nr 1 z listy New York Timesa, osiągnęła wyjątkowy wynik, ponad dwadzieścia milionów sprzedanych egzemplarzy. Według słów autora powieść została napisana w prezencie dla jego sześciorga dzieci. Nigdy nie miała być wydana, jednak to, co zaczęło się od skromnych piętnastu egzemplarzy szybko okazało się wydawniczym fenomenem, który wielu zaskoczył i wprawił w zdumienie.

Na czym opiera się fenomen powieści, którą niektórzy z czytelników określili jako przełomową i pouczającą? Czas się przekonać.

Już kilka lat temu miałam okazję zajrzeć do "Chaty", ale wówczas udało mi się ją jedynie przekartkować, i to dosyć pobieżnie. W każdym razie tytuł zapamiętałam z postanowieniem przeczytania jej kiedyś, gdzieś, w sprzyjających okolicznościach.

"Chata" jest, przede wszystkim, opowieścią o relacjach człowieka z Bogiem. W świecie pełnym zwątpienia, gdy religia nie jest najważniejsza, powieść byłego duchownego, który przeżył kryzys wiary, może stanowić zaproszenie do zastanowienia się nad własnym życiem. Bo któż nie chciałby spędzić weekendu z Bogiem, przekonać się jaki jest naprawdę, spojrzeć na niektóre sprawy jego oczami? Oryginalna i kusząca propozycja także i dla tych osób, którym brakuje wiary.

W każdym razie książka podejmuje ciekawą próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego Bóg pozwala na cierpienie, ból i wszechobecne zło.

Historia opowiedziana przez Williama Paula Younga związana jest z życiem pewnej rodziny. Cztery lata przed właściwą opowieścią bohater Mackenzie Allen Phillips spędza wraz z dziećmi przyjemne wakacyjne dni w stanie Oregon. Niestety córka Macka zostaje porwana, nigdy nie znaleziono jej ciała, ale policja nabrała przekonania, że dziewczynka została uprowadzona i zamordowana przez seryjnego zabójcę. Pogrążony w smutku ojciec i jego rodzina przeżywają bardzo trudne chwile. Pewnego dnia Mack otrzymuje list...od Boga (podpisującego się jako Tata), który zaprasza go na spotkanie w chacie. Tej samej, w której kilka lat temu znaleziony został ślad porwanej córki. Mack wyrusza na prawdopodobne miejsce zbrodni, choć wszystko wydaje mu się kompletnie irracjonalne.

Nie wie, czy ktoś zażartował w okrutny sposób, a może skontaktował się z nim zabójca ukochanej córeczki? W tajemnicy przed rodziną postanawia sprawdzić, w czym rzecz.

Od tego momentu rozpoczyna się właściwa opowieść, czyli historia spotkania z Bogiem, i to pod trzema postaciami - z krwi i kości. W niemal rajskim otoczeniu Tata, czyli urocza Murzynka serwuje naleśniki i inne smakołyki, Jezus w wytartych dżinsach pracuje w warsztacie stolarskim, a eteryczna Sarayu otacza bohatera niezwykłą opieką. Tak oto, przy okazji różnych codziennych czynności, Trójca Święta prowadzi dialog z Mackiem, za sprawą autora "Chaty" również z czytelnikami.

Przez cały weekend, a może zaledwie jeden dzień, Mack prowadzi z boskimi przyjaciółmi różne dysputy. Jest w nich miejsce na kwestie związane z wolnością i niezależnością człowieka, powszechne zbawienie, wpływ na własne życie i rolę Trójcy Świętej.

Nie mam przygotowania teologicznego, nie pokuszę się więc o analizę rozmów prowadzonych w "Chacie" pod tym względem. Spotkałam się z opiniami, że książka zawiera kontrowersyjne koncepcje, choćby tę dotyczącą powszechnego odkupienia i pojednania z Bogiem wszystkich ludzi, niezależnie od wyznania. Poza tym szereg wątpliwości wzbudza forma kontaktu Macka z Tatą (Bogiem) i odrzucanie wyjątkowości Biblii.

Z drugiej strony, jeśli tylko uznamy "Chatę" za rodzaj przenośni, moim zdaniem, będzie ona ciekawym zapisem intymnego spotkania z Bogiem. Takim, o którym prawdopodobnie wielu z nas marzy. Osobiście nie miałabym nic przeciwko temu, żeby spotkać się z Bogiem, który przygotowałby mi... aromatyczną kawę.

Mimo poważnej tematyki "Chata" jest powieścią pełną humoru, unikającą moralizatorstwa fikcyjną historią, która powstała, aby ukazać zmagania człowieka z dobrem i złem. Wszak napisał ją ojciec dla swoich dzieci. Postanowił zmierzyć się w niej z problemem żałoby po stracie bliskiej osoby, utratą wiary, konsekwencjami błędnych decyzji. W tym kontekście "Chata" to wartościowa pozycja książkowa.

Prawdopodobnie chcielibyśmy uwierzyć, że wszystko, co przeżył Mackenzie było prawdziwe. Na ile zmieniłby się wówczas nasz pogląd na istotę Boga, wiary, człowieka? Nie potrafię odpowiedzieć na te pytania. Być może każdy musi poszukać ich w sobie.

"Chata" to opowieść o ludzkiej tragedii, wybaczaniu i sile miłości. Poza tym to pełna fantazji historia tego, o czym skrycie śnimy. Chyba.

Najnowsze wydanie powieści zawiera fotosy z filmu w reżyserii Stuarta Hazeldine'a z Samem Worthingtonem w roli głównej. Światowa premiera miała miejsce w 2016 roku. W Polsce niedawno zagościł w kinach. Może warto obejrzeć?

Zarówno w kwestii lektury, jak i filmu wybór należy do Was.

Świetna pozycja na mojej półce.

Gorąco polecam. Jeśli jeszcze nie znasz tego autora koniecznie zapoznaj się z pozostałymi dziełami.

Książka przeniesie Cię w wir emocji i wzruszeń. Ciężko się oderwać.

[Adres usunięty]

Książka dla ludzi wrażliwych, doświadczonych przez los, szukających Boga. Niesamowita opowieść o człowieku, który traci wszystko i próbuje odnaleźć bardzo wiele…

Mackenzie Allen Phillips jest szczęśliwym ojcem i mężem. Robi wszystko, by jego dzieci nie miały takiego dzieciństwa jak on. Ojciec pijak terroryzujący rodzinę, znęcający się nad dziećmi. Mały Mack nie wytrzymuje presji, po kolejnej surowej karze, wsypuje trutkę na szczury do butelek wódki i ucieka z domu. Tak mijają lata. Podróże, praca, wreszcie trafia do seminarium w Australii. Wkrótce zakłada rodzinę – jego żona Nan, jest zaprawą, która spaja całą jego rodzinę. Jest szczęśliwy. Jeden dzień, jeden wydawałoby się zwykły dzień, zmienia wszystko. Wycieczka z dziećmi do Wąwozu Columbii kończy się tragedią. Wywrócona łódka na rzece, akcja ratunkowa i… zniknięcie małej Missy. Mack wyławia z rzeki starsze dzieci. Niestety, chwilę nieuwagi wykorzystuje porywacz. Seryjny morderca uprowadza dziewczynkę, pozostawia znak – małą biedronkę. „Kempingowego Zabójcę” policja poszukuje od czterech lat.

Jak mogło do tego dojść? Jak wytłumaczy się przed Nan? Mack jest jakby w oku cyklonu. Najgorsze jest to czekanie. Rodzinę ogarnia Wielki Smutek. I oto pewnego zimowego dnia Mack w skrzynce na listy znajduje list – zaproszenie do chaty, w której znaleziono zakrwawioną sukienkę Missy. Czy to zabójca po latach robi sobie wstrętny żarcik? Kim jest Tata? Mack czuje się jak zabawka w cudzych rękach. W tajemnicy przed żoną wyrusza na przedziwne spotkanie.

Powrót do chaty to ogromne emocje. Gniew, ból, lawina pytań bez odpowiedzi, oskarżeń. Czy śmierć Missy, to kara za to, co zrobił swojemu ojcu? I oto nagle dzieje się coś dziwnego – w ciągu kilku sekund śnieg zmienia się w kwiaty. Wciąga go wir szaleństwa? Czyżby tak wyglądało załamanie psychiczne? Nieoczekiwanie przed mężczyzną stają trzy interesujące osoby – Jezus, Tata i Sarayu. Każda z nich uważa się za Boga. Kim naprawdę są i czego od niego chcą?

Weekend spędzony w chacie to jeden z najdziwniejszych i najważniejszych dni w jego życiu. To weekend poświęcony związkom i miłości, weekend odpowiedzi na najtrudniejsze pytania. Grzech – Władza – Cena – Wolność – Dobro – Zło – takie tematy poruszają zebrani w chacie. Każdy jest bohaterem innej historii, a to jest boski plan. Jezus, Tata i Sarayu starają się przekazać Mackowi, że Bóg kocha wszystkie swoje dzieci. Czy kochał jednak Missy? Dlaczego pozwolił na to wszystko? Dlaczego zezwolił na śmierć dziewczynki i cierpienie jej rodziny? Czy Bogu na pewno można ufać? Mack nie potrafi znaleźć w sobie odpowiedzi…

„Chata” to dobrze wykreowana historia o tym, jak Bóg przychodzi do nas, wtedy, kiedy czujemy się oszukani i zdradzeni. To lekarstwo duszy dla osób cierpiących, szukających pocieszenia i przede wszystkim wytłumaczenia. To książka dla każdego, książka, którą odczytuje się różnie, na różnych etapach ludzkiego życia. To wspomnienia Macka spisane dla „dzieci i Nan” , wytwór tego, co od miesięcy starał się wyrazić słowami. To wersja wydarzeń taka, jaką ją Mack zapamiętał. Czy to fikcja, czy prawda? Nie jest to chyba aż tak istotne. Autor skupia się na relacji człowiek-Bóg. Tata to ktoś, komu można zaufać, który planuje, który czuwa. Ludzki los jest w jego rękach.

Książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. Totalnie mnie zaskoczyła, wręcz zaparła dech w piersiach. Byłam przekonana, że będzie to dobry kryminał, opowieść o seryjnym mordercy grasującym na kempingach, ale to tylko zajawka do czegoś głębszego. „Chata” to książka zmuszająca do refleksji, poruszająca tematy trudne, filozoficzne, zgłębiająca byt ludzkiego istnienia. To jednak przede wszystkim książka o bezgranicznej miłości Boga do człowieka. To powieść posiadająca uzdrawiającą moc, wyciskająca łzy i wywołująca uśmiech na twarzy. „Chatę” powinien przeczytać każdy człowiek – ten wierzący i ten niewierzący. Z pewnością nie przejdzie obok niej bez echa.

Izabela Nestioruk

Czym jest jedność i trójdzielność? W jaki sposób wytłumaczyć, że Bóg jest jeden, a jednocześnie Bóg, Jezus i Duch Święty stanowią jedność? Myślę, że autor tej książki próbował ten problem przedstawić w najprostszy z możliwych sposobów. Chata, w której dzieje się spora część akcji książki jest pełna cudów, jak i postaci w niej przebywające. Starają się rozwiać wszelkie wątpliwości natury moralnej i stawiać dobro i wybaczenie jako nadrzędne dobra w życiu człowieka. By to sobie uzmysłowić, trzeba stracić kogoś bliskiego.

Mój sceptycyzm duchowy został wystawiony na niechybną próbę. Prawie udało się mnie przekonać, ale jednak nie do końca. Wszyscy rozmawiamy ze sobą, z własnym sumieniem, a czy nazwiemy je Bogiem, czy wewnętrznym ja - to już zależy od nas samych. Jeśli nawet Stwórca wszechświata istnieje, to nieważne jak go nazwą ludzie, jest jeden, tyle że pod różnymi nazwami, kolorem skóry, kształtem oczu. Kiedy wreszcie ludzie to zrozumieją, staną się jednością w całej swojej wielości i różnorodności. Ale czy tego niedoskonała natura ludzka chce? Póki co, dążymy do różnorodności i odrębności, przynajmniej widoczne to jest w naszych uczynkach, choćbyśmy nie wiem jak bardzo się tego wypierali.

Fragment:

" - Skoro już mowa o Sarayu, ona jest Duchem Świętym?

- Tak. Siłą Twórczą, Działaniem, Tchnieniem Życia. I czymś więcej. Jest moją Duszą.

- A co oznacza jej imię?

- To wyraz pochodzący z jednego z naszych ludzkich języków. Oznacza wiatr, zwykły wiatr. Sarayu bardzo je lubi.

- Hm - mruknął Mack - Nie ma w niej nic zwykłego.

- To prawda.

- A imię Taty, które wcześniej wymieniłeś, Elo... El...

- Elousia. - W głosie Jezusa brzmiał głęboki szacunek. - Cudowne imię. El to Pan Stwórca, natomiast "ousia" to "byt" albo "prawdziwe istnienie", czyli razem Bóg Stwórca, który jest prawdziwy i stanowi podstawę wszystkiego, co istnieje. W dodatku to słowo ma piękne brzmienie.

Na pomoście zapadła cisza, Mack się zastanawiał nad tym, co powiedział Jezus".

WM. Paul Young

"Chata"

Wydawnictwo Nowa Proza, Warszawa 2017

Przyznam szczerze, że gdyby nie ekranizacja, najpewniej w ogóle nie zwróciłabym większej uwagi na tę powieść. Bardzo rzadko sięgam po książki z nurtem religijnym. Jakoś nie odczuwam większej potrzeby, aby się z nimi zapoznawać, tak więc czytania "Chaty" nie miałam w ogóle w planach. Zaciekawił mnie za to zwiastun filmu, który postanowiłam jak najszybciej obejrzeć. I tak właśnie zaczęła się moja przygoda z tytułową chatą. Produkcja zrobiła na mnie tak dobre wrażenie, że byłam pewna, iż wkrótce sięgnę także po wersję papierową tej historii. Okazało się, że - całe szczęście - nie musiałam długo na to czekać i już wkrótce bestseller Williama Paula Young'a znalazł się w moich rękach. Postanowiłam już dłużej nie zwlekać i zabrałam się za lekturę. Czy książka zrobiła na mnie tak dobre wrażenie jak film? A może okazała się jeszcze lepsza? Zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Missy, która jest najmłodszą córką Mackenziego Allena Phillipsa, została porwana podczas rodzinnych wakacji, kiedy to była pod opieką swojego ojca. W opuszczonej chacie na pustkowiach znaleziono ślady, które jednoznacznie wskazywały na to, że dziewczynka została brutalnie zamordowana. Mack pogrążony w Wielkim Smutku i ogromnym poczuciu winy nie potrafi po tym wszystkim dojść do siebie. Kilka lat później dostaje list z zaproszeniem do chaty na weekend. Mackenzie ma prawo sądzić, że nadawcą listu jest Bóg, ale czy rzeczywiście jest to prawda? Bohater ukrywając ten fakt przed żoną, postanawia pojechać do miejsca, w którym zginęła jego ukochana Missy. To co dzieje się podczas tych kilkunastu godzin spędzonych w chacie, zmienia jego życie na zawsze.

Fabuła tej książki jest niezwykle ciekawa i oryginalna. Pomimo tego, że znałam przebieg wydarzeń z ekranizacji, pozwoliłam na nowo ponieść się wszelkim emocjom towarzyszącym poszczególnym sytuacjom. Delektowałam się każdym, nawet najmniejszym szczególikiem, którego nie znalazłam w filmie, a który dopełniał obraz całej opowieści. To co dzieje się po przybyciu Macka do chaty jest tak cudowne i wzruszające, że nie sposób oderwać się od dalszego czytania. Historia przedstawiona na kartach "Chaty" zachwyciła mnie na tyle, że z pewnością jeszcze kiedyś do niej wrócę.

Autor w swojej książce porusza wiele trudnych, ale jakże ważnych kwestii dotyczących życia każdego człowieka. Warto przeczytać tę powieść uważnie i pozwolić galopować własnym myślom. "Chata" niewątpliwie skłania do głębszych refleksji nie tylko pod względem religijnym. Żeby zapoznać się z twórczością Williama Paula Younga, nie trzeba wcale być wierzącym, ponieważ powieść dotyka kluczowych problemów dzisiejszego świata. Czytając tę pozycję czułam jak w mojej głowie poruszają się trybiki, które zmuszały mnie do dokładnego przemyślenia historii głównego bohatera. "Chata" to opowieść o ogromnej stracie, o tym jak trudno sobie z nią poradzić, ale również przypominającej, że w całym tym potężnym smutku, nigdy nie jesteśmy sami.

Bohaterowie są wykreowani bardzo poprawnie, a czytając możemy dosyć dobrze poznać ich charaktery oraz zrozumieć poszczególne zachowania. Oczywiście postacią, w którą możemy najbardziej się zagłębić jest Mack - mamy okazję śledzić jego poglądy, a także targające nim emocje. Autor idealnie uchwycił każdą z myśli, która przewija się przez głowę głównego bohatera. Czytając "Chatę" mamy okazję poczuć ból i smutek, które zawładnęły życiem Mackenziego. Podczas mojej przygody z twórczością Williama Paula Younga, bardzo mocno zżyłam się z ojcem Missy. W pewnych momentach czułam się tak jakbym wręcz znała go osobiście. Strasznie trudno było mi się z nim pożegnać i zakończyć lekturę "Chaty".

Język, którym posługuje się William Paul Young jest prosty i doskonale dla każdego zrozumiały. Autor świetnie poradził sobie z przedstawieniem niezwykle trudnych kwestii, w taki sposób, aby każdy z czytelników miał szansę czerpać z tej lektury pełnymi garściami. Podziwiam autora za to, że udało mu się w tak lekki sposób przekazać niezwykle ważne wartości. Pomimo, że "Chata" porusza tak wiele istotnych elementów, czytelnik nie czuje "ciężaru" tej powieści.

Podsumowując - "Chata" to powieść, w której zakochałam się od pierwszych stron. Historia głównego bohatera urzekła mnie tak mocno, że jeszcze długo po skończeniu lektury nie mogłam się uwolnić od krążących wokół niej myśli. Twórczość Williama Paula Younga uczy, skłania do myślenia, a przy tym dostarcza całej palety emocji. Zdecydowanie jest to pozycja obok której dosłownie nikt nie powinien przejść obojętnie. Książkę polecam zarówno młodzieży jak i dorosłym czytelnikom, ponieważ każdy z nas może zinterpretować ją w zupełnie inny sposób. "Chata" naprawdę może zmienić wasze życie i sposób w jaki będziecie postrzegać otaczający was świat.

"Chata" .... wzruszająca opowieść. To piękne rozmowy z Bogiem, Jezusem i Duchem Świętym. Mądre , pełne miłości i akceptacji. Polecam każdemu, kto poszukuje bliskości , miłości i akceptacji. Książka, do której się wraca z radością.

wspaniała książka - polecam wszystkim i rzeczywiście chciałam aby każdy ją przeczytał.