Cała ja

Milena to 17-letnia dziewczyna, która zadurzyła się w przyjacielu rodziny, o wiele starszym od niej Jacku. Paula natomiast jest 19-latką próbującą "ogarnąć swoje życie do kupy", a Paweł, który stanął jej na drodze, wcale jej tego nie ułatwia. Jest jednak coś co łączy te dwie historie i nikt się tego nie spodziewał.

Gdy zaczęłam zagłębiać się w historie Mileny i Pauli zastanawiałam się "Co ta autorka ma w głowie?", ponieważ kreacja bohaterów przechodziła moje najśmielsze pojęcie. Na pierwszy ogień poszła rozwydrzona do granic możliwości 17-latka, której największym problemem świata jest szóstka z przodu na wadze. Następnie starsza dziewczyna, już bardziej ogarnięta, a jej riposty to mistrzostwo świata. Jacek, czyli facet, który na wasze "Dlaczego?" odpowie "Dlatego." i nie macie nic więcej do gadania. No i Paweł: dążący po trupach do celu koleś, który zachowuje się tak jakby się z choinki urwał.

Na początku bohaterowie byli według mnie najbardziej denerwującą gromadką w historii, ale później zaczęłam doceniać tych głuptasów i śmiałam się z nimi, a nie z nich. Na samym końcu prawie wszyscy skradli moje serce! Do 17-letniej Mileny jednak nadal nie pałam ciepłym uczuciem...

"Cała ja" przedstawia równocześnie dwie historie i w ten sposób jeden rozdział dotyczy Mileny, drugi Pauli, trzeci znowu M., później P. i tak dalej. Niestety niektóre części kończyły się takimi cliff-hangerami, że nie mogłam czekać i przeskakiwałam kawałek żeby przeczytać chociaż dwa zdania z następnego rozdziału dotyczącego tej samej historii. A jak powinniście się domyślić: jest to oznaka wciągającej i na swój sposób ciekawej fabuły!

Rozwój wydarzeń i zakończenie zwala z nóg i myślę, że 90% osób, które już przeczytały tę książkę, nie spodziewały się takiego obrotu spraw. Plot twisty były lepsze niż w niektórych thrillerach! W pewnym momencie pomyślcie "Już nic mnie nie zaskoczy", a tu nagle *BUM* i dostajecie kolejną niespodziankę! Dzięki temu książka nie pozwala się odłożyć!

Podsumowując moje przemyślenia: miał to być zwykły, przewidywalny romansik, a okazało się, że była to oryginalna książka pełna dobrego humoru, wzlotów i upadków oraz zwrotów akcji, których nie będziecie się spodziewać! Jeśli szukacie ciekawej historii o leczeniu złamanego serca i miłości w takim stylu jak opisałam 3 linijki wyżej, to zdecydowanie polecam Wam książkę "Cała ja" :)

Cała ja jest niesamowitą książką, ma w sobie ciekawą, mroczną i ( jak dla mnie) nieprzewidywalną historię.

Dwie historie w jednej książce.

Historia Mileny która zakochuje się w przyjacielu rodziny o wiele starczym od siebie. To historia bogatej nastolatki i jej ( przynajmniej na początku) błahych problemów: kompleks wagi, zbliżająca się matura zawiedziona miłość.

Druga historia to Paula która ma za sobą duży bagaż doświadczeń i tajemnic. Tajemnic przez które trzyma ludzi na dystans.

Czasami miałam wrażenie iż czytam dwie książki w tym samym czasie i wcale mi to nie przeszkadzało. Historia Pauli na samym początku była ciekawsza od historii Mileny. Książka pełna intryg, tajemnic i co najważniejsze pełna emocji. Książka która się czyta na jednym wdechu polecam.

[Adres usunięty]

Uwielbiam takie książki, które dzięki temu że są dobrze napisane czyta się szybko i z przyjemnością. Ta książka wciąga od samego początku, bardzo sympatyczni bohaterowie. Autorka przedstawia jak ciężko jest pozbierać się po nieszczęśliwej miłości. Czy zraniona siedemnastoletnia dziewczyna jeszcze kiedyś będzie w stanie zaufać i pokochać. Czytając powieść jesteśmy świadkami jak młoda dziewczyna, która ma jeszcze czas żeby poznać życie, bardzo szybko zamiast szczęścia poznaje ból, smutek. Oraz jak szybko staje się kobietą. Autorka opisuje co czuje kobieta gdy pierwszy raz prawdziwie pokochała ale musi zakończyć ten związek z mężczyzną, w którym widziała swojego męża. Czy uda się zaleczyć zranione serce i zapomnieć o krzywdzie wyrządzonej przez najbliższą osobę. Jak zapomnieć o pierwszej prawdziwej, cudownej miłości.

Kiedy Milena poznaje tajemnice matki jest zrozpaczona, postanawia zostawić dziecko z ojcem i zamieszkać sama i poukładać sobie wszystko od nowa. Paula chce jak najszybciej zapomnieć o tragedii jaką przeżyła i poukładać sobie życie na nowo, jednak boi się nowego uczucia, które przyszło niespodziewanie. Czy jeśli chłopak pozna jej sekret nadal będzie chciał z nią być? Obie dziewczyny łączy jednak coś więcej niż złamane serce. Autorka sprytnie na samym początku przedstawia nam dwie dziewczyny pragnące bliskości drugiej osoby. Jednak zakończenie książki bardzo zaskakuje. Autorka bardzo dobrze dobrała wszystkie zdarzenia, narratorkami są dwie dziewczyny, czasami autorka tak kończy rozdział, że trzeba czytać dalej żeby dowiedzieć się co jeszcze się wydarzy. Powieść czasem bawi a często wzrusza. Gratulację dla autorki za zbudowanie świetnej fabuły, choć niespotykana i troszkę dla niektórych za pewne kontrowersyjna mi się podobała.

„Cała ja” Augusty Docher to książka wyjątkowa. Opowiada skomplikowaną historię Mileny i Pauli. Co łaczy obie kobiety? Czy zranione serce będzie potrafiło pokochać kolejny raz? O urazach, bólu i chęci zemsty należy zapomnieć aby zacząc normalnie żyć. Nie jest to łatwe, ale z pewnością warte wysiłku. Musimy być otwarci na drugiego człowieka aby nie przegapić kolejnej szansy na szczęście i miłość. Podstawą związku jest szczerość bez niej nie można niczego budować. Kolejny raz przekonujemy się, że najsilniejsze uczucie to miłość do dziecka. Dla niej jesteśmy gotowi do największych poświęceń.

To moje pierwsze,ale na pewno nie ostatnie spotkanie z autorką.Cieszę się,że miałam okazję na nią trafić,choć kieruje ona swoje książki do nieco młodszych czytelniczek.Ale nie żałuję,wszak czytamy dla przyjemności,a tu podczas lektury nie sposób się nudzić.Cały czas towarzyszy nam niepokój,kiedy wreszcie wyjaśnią się wszystkie zagadki i tajemnice.Co łączy Milenę i Paulę?Przekonajcie się sami.

P.S.Okładka-mistrzostwo świata.

Przyznaję, że do tej książki podeszłam nieco sceptycznie – myślałam, że będzie cukierkowo i wzruszająco. Nic bardziej mylnego! Powieść zaskakuje, gra na emocjach, daje nadzieję.

Wielki plus za bardzo ciekawą kompozycję, która sprawia, że w „Całej ja” nic nie jest oczywiste, chociaż z pozoru się takie wydaje. Jednym słowem – szczerze polecam. Przeczytałam z wielką przyjemnością.

Dwie dziewczyny. Dwie historie. Jedno zakończenie. Czy poranione dusze czeka happy end?

Milena urodziła się w bardzo bogatej rodzinie. Jej życie można określić jako mydlaną bańkę szczęścia. Elitarna szkoła, ciuchy od najlepszych projektantów, uroczy i równie zamożny chłopak. W pewnym momencie, ta kolorowa bańka złudzeń pęka ukazując coraz więcej skaz. Dziewczyna gubi się w swoich uczuciach, a to popycha ją w ramiona o wiele starszego od niej mężczyzny. Tylko czy ich uczucie wytrwa próbę kłamstw i tajemnic?

Paula, za maską cynizmu i odosobnienia, skrywa rozbite na małe kawałeczki serce. Dziewczyna mieszka sama, nie ma pracy ani żadnych znajomych za to w jej życiu jest pod dostatkiem bolesnych wspomnień i tajemnic. Kiedy poznaje przystojnego Pawła jej świat wywraca się do góry nogami. Choć chłopak jest nią wyraźnie zainteresowany, ona odpycha go coraz brutalniej. Tylko dlaczego? Co takiego wydarzyło się w jej życiu, że nie potrafi zaufać i odwzajemnić uczuć?

Na spotkanie Pauli i Mileny czekałam niecierpliwie, bo ich historie ani trochę się nie kleiły. Pytanie „co łączy te dwie dziewczyny?”, jest największą zagadką książki, bardzo dobrze ukrytą i praktycznie nie do rozgryzienia. Głowiłam się nad tym przez ¾ książki i choć miałam milion teorii, żadna nie okazała się trafna. Autorce należy się ogromny plus za ten element zaskoczenia, a nawet kilka plusów- za perfekcyjne przygotowanie się do pisania, kapitalne budowanie napięcia i świetnie splecione wątki. Kiedy już poznałam tajemnicę Mileny i Pauli musiałam na chwilę odłożyć książkę, wziąć głęboki wdech i poukładać sobie wszystko w głowie. Bo czegoś takiego kompletnie się nie spodziewałam. Historia rozmiękczy każde, nawet najtwardsze serducho. Da do myślenia, wstrząśnie, okaleczy i poskleja na nowo.

„Cała ja”, to jedna z tych książek, które trzeba przeczytać w całości, żeby w pełni je docenić. Sama przez większą część lektury byłam sfrustrowana tajemnicami, których nijak nie mogłam się domyślić. Paulę i Milenę polubiłam od razu, pomimo, że jedna z nich jest wyobcowana a czasem nawet chamska, a drugiej zdarzało się robić całkowicie niezrozumiałe dla mnie głupoty. Nie jestem w stanie zdecydować, która z historii poruszyła mnie bardziej, z rozdziału na rozdział zmieniałam zdanie, to było trochę jak huśtanie się na huśtawce- raz do przodu raz do tyłu. Naprzemienna narracja okazała się o tyle kłopotliwa, że kiedy już wczułam się w historię jednej z narratorek i kiedy zaczynało się dziać co naprawdę wstrząsającego, autorka przeskakiwała do drugiej z nich. I tak w kółko. Choć obydwie historie podobały mi się jednakowo, co już ustaliliśmy, nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że czytam jednocześnie dwie różne książki, a brak powiązań między historiami dziewczyn całkowicie zbijał mnie z tropu. Wygląda na to, że tak właśnie miało być, bo dzięki temu, ostatecznie zakończenie tak mną wstrząsnęło i sprawiło, że zapragnęłam natychmiast przeczytać tą książkę po raz kolejny.

O CZYM? „Cała ja”, to historia o dwóch poranionych duszach, które próbują posklejać się na nowo. Bardzo złożona, pełna tajemnic, bólu, ale i chwil szczęścia. To książka, do której nie da się stworzyć sensownego opisu, bo każda najmniejsza podpowiedź może wam zepsuć radość czytania. Tą historię trzeba odkrywać- strona po stornie, rozdział po rozdziale. Trzeba się w nią wczuć, zrozumieć, zaufać autorce i dać się oczarować. Jak dla mnie jedna z najpiękniejszych i najbardziej poruszających książek jakie czytałam. Okrutna, trudna, niesprawiedliwa. Opowiada o krzywdach jakie mogą wyrządzić kłamstwa, ale też o tym, że miłość potrafi uleczyć każdą ranę. Nie od razu, powoli, stopniowo, ale to tylko dodaje powieści autentyczności. Nie wiem, co jeszcze mogłabym napisać, żeby przekonać was, że to książka, którą MUSICIE przeczytać. Może tylko tyle, że skradnie wam serca na zawsze i nie pozwoli o sobie długo zapomnieć. Jeśli szukacie w książkach mocnych i intensywnych emocji, „Cała ja” musi stanąć na waszych półkach.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Augusty Docher i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona.

Książka „Cała ja” to historia nie tylko o miłości, ale również o bólu i cierpieniu. To historia o walce z przeszłością dla lepszej przyszłości.

Dwie bohaterki, dwa różne charaktery.

Milena to niepewna siebie nastolatka, która nagle zakochuje się w dużo od siebie starszym Jacku. Jej uczucia wybuchają nagle i sprawiają, że cały świat wydaje się piękniejszy. Wierzy, że dzięki miłości pokona każdą przeciwność losu…

Paula z kolei to zamknięta na uczucia młoda kobieta, która za wszelką cenę stara się nie dopuszczać do siebie innych ludzi. Nie ufa nikomu i jej życie kręci tylko wokół pracy. Do czasu…

Czy jest coś co łączy obie bohaterki? Prawda jest bardzo zaskakująca.

Tajemnica w końcu wychodzi na jaw, ale co to za tajemnica musicie odkryć sami…

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Historię przedstawioną w książce poznajemy z perspektywy dwóch dziewczyn - Mileny i Pauli.

Wydawałoby się, że Milena jest szczęśliwa. Ma przecież chłopaka, ale nie odpowiada jej to, że ten wciąż powstrzymuje się przed jakimkolwiek dotykiem. Próbuje się z nim skonfrontować w tej sprawie, bowiem myśli, że ona po prostu go nie pociąga. Janek wyjaśnia jej swoje poglądy i to wyjaśnienie Milena kupuje. Jakie jest jej zdziwienie, kiedy na domówce jego przyjaciela, cała ta wymówka okazuje się być kłamstwem. Dziewczyna czuje się oszukana. Na pomoc przyjeżdża przyjaciel jej rodziny, dużo od niej starszy, Jacek. Milena jest w kiepskim stanie, więc zabiera ją do siebie i tak dziewczyna doznaje olśnienia w stosunku do mężczyzny. Odnajduje w nim to, co brakuje jej rówieśnikom. Jest pewna, że odnalazła swoje szczęście.

Paula próbuje się pogodzić z tragedią, która ją dotknęła. Przeprowadza się do innego miasta, gdzie próbuje zagłuszyć swój ból ciężką pracą. Naprawdę się stara, a jednocześnie żyje samotnie. Nie chce zbytnio specjalnie nawiązywać kontaktów, a już nie wspominając o nowych związkach. Ale czy będzie w stanie trwać w swoich przekonaniach, kiedy na jej drodze stanie pewien tajemniczy chłopak? Zwłaszcza, że w nowym miejscu znów ktoś chciał ją skrzywdzić?

Na początku miałam mieszane zdanie. Przyznam szczerze, że nie lubiłam Mileny. Przede wszystkim nie kupiłam tego, że nagle sobie uświadomiła, iż czuje coś do Jacka, przyjaciela rodziny. To zdarzenie wydaje mi się być mało prawdopodobne. W dodatku sam Jacek też mnie zirytował (serio uwierzył Milenie na sto procent, że ta się zabezpiecza? Dla mnie jej wyznanie na ten temat było mało przekonujące, tak czy siak powinien zadbać o jakieś zabezpieczenie, bo przecież nastolatki są różne).

Dużo bardziej interesowała mnie Paula. Milena pragnęła prawdziwego uczucia po tym, jak została oszukana. Uważam, że była w tej kwestii aż zdesperowana, przez co nie zachowywała się mądrze. Zaś Paula...widać było, że ma za sobą jakąś tragedię, z którą nie potrafi się pogodzić. Jest w stosunku do ludzi nieufna, a już na pewno do Pawła, którego poznała w miejscu pracy (jakby nie patrzeć to ON też troszeczkę ją okłamał, ale ja mu wybaczyłam :D). Paula pracuje, ile jest w stanie, byleby nie myśleć. Dopiero w pewnym momencie poznaje swoją sąsiadkę i ta relacja też jej pomaga.

Nie pomyślałabym, że autorka tak bardzo skomplikuje sytuację Mileny. Według mnie matka dziewczyny już dawno powinna wyjawić swoją tajemnicę, oszczędziłoby to wiele bólu dziewczynie i stresu. Nie chcę za bardzo wyjaśniać, o co chodzi, bo powinniście sami przeczytać. Uwierzcie mi, będziecie zaskoczeni.

Ja sama byłam bardzo zaskoczona, kiedy zrozumiałam, jaki jeszcze jeden zabieg zastosowała autorka. Dopiero potem zrozumiałam niektóre rzeczy i stwierdziłam, że byłam głupia, by ocenić tę historię po kilku rozdziałach. Myślę, że to również zaskoczy Was tak samo, jak mnie.

Język, jakim posługuje się autorka, jest przyjemny dla oczu. Nie jest skomplikowany, jest prosty i łatwy w odbiorze. Szybko się czyta, nie ma do czego się przyczepić.

Cała ja to historia pełna bólu, straty uczucia, które wydawałoby się być całym życiem. To także próba spojrzenia w przyszłość pozytywnie i odnalezienia się w nowej sytuacji. Próba pokochania człowieka, kiedy nie jest się pewnym, czy będzie się w stanie kochać kogoś tak bardzo, jak kiedyś innego.

Wcześniejsza książka Augusty Docher - „Najlepszy powód, by żyć” podobała mi się, ale bez szału, znalazłam kilka wad. Niemniej jednak, kiedy wyczytałam w zapowiedziach, że będzie nowa powieść tej autorki stwierdziłam, że czemu nie, dam jej szansę, tym bardziej, że opis mnie zaintrygował. A no i jedna z bohaterek nosi moje imię, a to nie zdarza się często :D

Opis sugeruje, że będzie to historia dwóch dziewczyn oraz, że los jakoś je połączy. Jak? Nie wiadomo, trzeba przeczytać. Milena zakochuje się z wzajemnością w starszym od siebie przyjacielu rodziny – Jacku. Związek z tym mężczyzną to dla niej swego rodzaju spełnienie marzeń, w końcu otrzymuje to, o co tak naprawdę chodzi w miłości. Ale los bywa okrutny i lubi sobie drwić.

Druga z bohaterek to Paula, młoda dziewczyna, o której tak naprawdę długo nic nie wiemy. Przebąkuje coś o tym, że przeżyła jakąś tragedię, po której potrzebuje czasu by się pozbierać. Przeprowadza się do Grabówka, niewielkiej wsi gdzieś w Polsce, znajduje pracę, układa sobie życie na nowo. Nie przewiduje żadnych nowych znajomości z płcią przeciwną, ale jednak na jej drodze staje pewien tajemniczy chłopak. Czy Paula dopuści go do siebie i zaprzyjaźni się z nim?

Jeśli mam być całkowicie szczera, to tak naprawdę momentami obydwie dziewczyny mnie irytowały. Obie wydawały się być inne, ale czasem zachowywały się nieco infantylnie, dziecinnie, czasem brak im było racjonalnego myślenia. Myślę, że i jedną i drugą polubiłam w bardzo podobnym stopniu, ale chyba jednak ciut bardziej Paulę - była bardziej stanowcza, opanowana, pewna siebie. Milena z kolei sprawiała wrażenie nieco rozpuszczonej córeczki bogatych rodziców.

Zarówno Milena, jak i Paula są narratorkami, na przemian pojawiają się rozdziały, w których opowiadają o swoich życiach. Raz jedna, raz druga. Ale powiem jedno, autorka baardzo lubiła przerywać opowieść w takich momentach, że za wszelką cenę chciałoby się czytać dalej, wiedzieć co się stanie, a tu – koniec rozdziału, przechodzimy do drugiej dziewczyny. Jak w telenoweli kurde :O Bez bicia przyznam, że w jednym momencie, kiedy to w życiu Mileny działy się takie rzeczy, że siedziałam jak na szpilkach, to zwyczajnie pominęłam chwilowo rozdział Pauli, by dowiedzieć się, co zdarzy się dalej u Mileny :D Nie wiem, czy coś z tego rozumiecie, ale mam nadzieję, że tak :D

Z początku nie umiałam się wkręcić w historię, wydawała mi się taka... zwyczajna, mało co się działo. Ale stopniowo akcja zaczęła się rozkręcać i potem już nie było nudnych momentów. Były za to inne. W pewnym momencie przeczytałam coś, przez co odłożyłam książkę i ładafak, co tu się stanęło?! Autorka poruszyła pewien... kontrowersyjny temat. Okay, takie coś MOŻE się zdarzyć w prawdziwym życiu, ale raczej wątpię, żeby w takiej sytuacji któraś ze stron zachowywała się tak, jak Milena. Jej zachowanie nieco mnie zdegustowało, no jednak chyba jakieś granice są. W każdym razie gratuluję autorce pomysłu, bo z czymś takim to ja się jeszcze nie spotkałam! Na dodatek na korzyść książki działa to, że Augusta ciekawie poprowadziła ten niecodzienny wątek, wykorzystała jego potencjał, a na koniec sprytnie połączyła losy obu dziewczyn. Jak? Nie powiem ;) Ale przyznam, że zaskoczył mnie taki przebieg wydarzeń, ale i bardzo mi się spodobał, nie przewidziałabym go.

Czy „Cała ja” przebija „Najlepszy powód, by żyć”? Nie wiem. Chyba trochę tak, bo przede wszystkim, autorka oszczędziła nam denerwującego pseudo-młodzieżowego slangu i ogólnie widać delikatną poprawę warsztatu pisarskiego. Natomiast fabuła i w jednej i drugiej książce jest dobrze przemyślana, oryginalna. Ale chyba jednak szala ciut bardziej przechyla się w stronę „Cała ja”.

[Adres usunięty]

„Cała ja” należy do gatunku New Adult, w którym autorka porusza się z niezwykłą swobodą. Lekko nakreślone słowa wiodą nas w ten utkany z wyobraźni świat i pochłaniają bez reszty.

Milena jest dziewczyną stojącą u progu dorosłości. Pół roku temu tragicznie zginał jej ukochany ojciec i Milena została sama z matką. Na szczęście jest Jacek – długoletni przyjaciel rodziców, na którego wsparcie obie kobiety zawsze mogą liczyć.

To właśnie Jacka wzywa Milena na pomoc, gdy po odkryciu prawdziwej twarzy swojego chłopaka, w środku nocy opuszcza imprezę. Mężczyzna bez wahania przyjeżdża, by wyratować dziewczynę z opresji, a później staje się lekarstwem na złamane serce.

Ona pragnie przekonać się, że wszystko z nią w porządku, że może podobać się jako kobieta, w co zwątpiła z powodu Jaśka. Jacek jest bezradny wobec siły jej pożądania. Milena właściwie go uwiodła, choć to on, mężczyzna starszy o całe pokolenie, teoretycznie powinien być tym silniejszym.

Czy wspólnie spędzona noc może stać się początkiem udanego związku dwojga ludzi, których w dodatku dzieli tak duża różnica wieku?

Paula jest osóbką bardzo tajemniczą. Nie zdradza o sobie nic ponad to, co zdradzić musi, by móc zdobyć pracę oraz utrzymywać w miarę przyjazne stosunki z wąską grupą otaczających ją osób. Pracuje ponad siły, by zagłuszyć tkwiący w niej bój, lecz ON cały czas tkwi w niej, przyczajony, by ukąsić w najmniej spodziewanym momencie.

Pewnego dnia dziewczyna spotyka na swojej drodze Pawła. Nie wywołuje to fajerwerków, przeciwnie, rodzi jedynie irytację. Paula nie ma ochoty na zawiązywanie znajomości, lecz chłopak jest uparty i cierpliwy. Nie odpuszcza, cały czas tkwiąc w pobliżu, gotowy do niesienia pomocy, i w końcu dziewczyna zaczyna doceniać jego starania.

Tylko czy to wystarczy, by zapomnieć o przeszłości i podjąć ryzyko ponownego snucia marzeń o szczęściu?

Dwie bohaterki, dwie opowieści, dwie narracje. Tym zabiegiem autorka mnie zaintrygowała do tego stopnia, że przeczytałam powieść „jednym tchem”. Najbardziej interesowało mnie, czy przeplatające się na kartach książki losy Mileny i Pauli w którymś momencie zaczną się zazębiać, czy może do końca będą poprowadzone jako dwie całkiem odrębne historie. Poczułam się mile zaskoczona i dumna z siebie, gdy okazało się, iż moje domysły były słuszne. Taki mały bonusik do wielkiej przyjemności z czytania bardzo dobrej lektury.

Tak. „Cała ja” jest świetną powieścią. Napisana pięknym językiem, z doskonałą znajomością psychiki młodych ludzi, zaskakuje świeżością pośród morza podobnych jej książek. Czytelnik nie znajdzie tu banalnie przedstawionych pierwszych drgnięć serca czy sztucznie wyolbrzymionych uniesień. Przeciwnie, autorka nieraz wali czytelnika w głowę brutalną prawdą, lecz czyni to z prawdziwą klasą, bez zbędnego epatowania wulgarnością czy okrucieństwem.

Podobnie rzecz się ma ze scenami erotycznymi. Osobiście nie znoszę ich pisać, gdyż z powodu ograniczeń naszego języka w tej kwestii te fragmenty zawsze wychodzą mi płaskie, nie oddające całego ogromu emocji, który chciałabym przekazać. Augusta tego problemu nie ma. Opisy scen erotycznych w jej wykonaniu są dokładnie takie, jakie być powinny – ukazują to wszystko, co tak trudno jest przelać w słowa. Autorko, moje wyrazy uznania!

Serdecznie polecam i gwarantuję, że przy lekturze tej książki nie będziecie się nudzić. Przeciwnie, grozić Wam będzie gryzienie palców z emocji.

Młoda, zaślepiona namiętnością nastolatka Milena, zwyczajna, marząca o wielkiej miłości dziewczyna oraz Paula, wyraźnie stłumiona, zła na swój los, sama siebie przypisująca cechy nietowarzyskiej i nadętej. Dwie bohaterki, dwie narratorki skonfrontowane z obliczem miłości występującej pod postacią Jacka i Pawła. Ten pierwszy, starszy i zamożny, jest przyjacielem rodziny Mileny, który nagle staje się dla nastolatki kimś więcej niż dobrym wujkiem. Ten drugi, Paweł, to z kolei chętny do pomocy i cierpliwy anioł stróż, którego przyszło spotkać Pauli. Czy ci mężczyźni okażą się dla dziewczyn zgubą czy ratunkiem? Z pewnością pozostawią w ich życiu niezniszczalny i trwały ślad.

Uczucie spontaniczne, skupione wokół cielesności i fizycznego uwielbienia oraz relacja oparta na przyjaźni, etapowo stawiająca kroki na przód. Związek, dla którego wiek nie stanowi żadnych przeszkód i miłość, która rodzi się tam, gdzie zupełnie nikt na nią nie czeka. Augusta Docher zafundowała swoim czytelniczkom powieść o różnych obliczach uczuć, w której można natknąć się na zawiłe, ludzkie historie. Podczas gdy jeden wątek od razu mnie zaintrygował, drugi sprawiał wrażenie przewidywalnego. Jakże bardzo się myliłam. Autorka tak pokierowała akcją, że w pewnym momencie doświadczyłam uczucia opadającej szczęki. Tak, to się nazywa absolutnym zaskoczeniem. Nie spodziewałam się zwrotu akcji po książce tego gatunku. Ucieczka przed schematami odegrała w powieści „Cała ja” jedną z najważniejszych ról. To zdecydowanie nie jest przewidywalna lektura, co stanowi jej największy i niepodważalny atut.

Nie od samego początku byłam w stanie wbić się w klimat tej książki. Miałam wrażenie, że zachowanie jednej z bohaterek, Pauli, wydaje się nieco naciągane na potrzeby tej historii. Z czasem jednak przyszło mi się przekonać, dlaczego jest właśnie taka, a nie inna – i wszystko zaczęło nabierać sensu.

U boku przygody zawartej na kartach „Cała ja” przeżyłam dwa momenty prawdziwego zaskoczenia. Nie mogłabym zdradzić Wam czego one dotyczyły, bo pozbawiłabym Was przyjemności poznania naprawdę ciekawej historii. Tak, jak poprzednią książką autorka utwierdziła mnie w przekonaniu, że lubię jej pióro, tak teraz pokazała mi dodatkowo, że literatura jeszcze potrafi wywieść mnie w pole. Polecam.

Przy okazji zapraszam do zapoznania się z moim debiutem: [Adres usunięty]

Macie swoich ulubionych autorów? Ja mam kilku, zarówno polskich, jak i zagranicznych. Augusta Docher jest jedną z tych autorek, po których książki będę sięgać bez najmniejszego wahania. Proza autorki jest mocna, dosadna i zawsze wywołuje lawinę emocji, od śmiechu po łzy. Każda kolejna, napisana przez nią powieść pochłania mnie bardziej niż poprzednie. „Cała ja” jest niezwykłą powieścią, o której szalenie trudno jest napisać, bez zdradzania szczegółów, których zdradzać się nie powinno. Autorka udowodniła mi już kolejny raz, że je powieści nigdy mi się nie znudzą.

Poznajemy Milenę i Paulę. Obie dziewczyny są całkowicie różne i na pierwszy rzut oka, mimo zapewnień z opisu, nic ich ze sobą nie łączy.

Milena jest rozpieszczoną księżniczką, od dziecka chowaną pod kloszem córeczką bardzo bogatego tatusia. Mimo swoich prawie 18 lat wydaje się szalenie niedojrzała i okropnie uparta. Autorka nie skąpiła nam informacji o jej życiu i dość dobrze udało mi się ją poznać, już od pierwszych stron. Nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że jej ulubionym zdaniem jest „Ja chcę”, dziewczyna powtarza je dość często i w większości przypadków ten zwrot okazuje się niesamowicie skuteczny. Gdy uświadamia sobie, że pragnie Jacka, postanawia zdobyć go na wszelkie możliwe sposoby, mimo że jest od niej niemal 30 lat starszy.

Druga bohaterka-Paula jest wielką tajemnicą, poza jej imieniem nie wiemy o niej praktycznie nic. Czytając, powoli zbierałam strzępy informacji, które autorka postanowiła ujawnić, tworząc sobie obraz dziewczyny, której nie dało się nie lubić. To właśnie Paula od pierwszych stron zyskała moją sympatię. Dziewczyna jest niemal rówieśniczką Mileny, ale jej zachowanie i podejście do życia są całkowicie odmienne. Podczas gdy Milena cieszy się nowym związkiem i czerpie z niego garściami, nie zważając na konsekwencje, to Paula podchodzi do wszystkiego śmiertelnie poważnie i z wielką ostrożnością. Z nikim się nie spotyka, z nikim nie rozmawia. Odrzuca zaloty chłopca, który jej się szczerze podoba. Bywa niesamowicie wredna i nieprzyjemna, ale coś w niej przyciąga ludzi. Paula nie ma żadnego doświadczenia zawodowego, ale nie boi się żadnej pracy. Z niezwykłą determinacją podejmuje się kolejnych zajęć i wykonuje je bardzo sumiennie. Coś ukrywa i właśnie to „coś”, ta intrygująca tajemnica sprawiła, że gdy już zaczęłam czytać, to odłożyłam książkę dopiero po przeczytaniu ostatniego słowa.

Tak jak już wspomniałam, „Cała ja” jest książką, którą trudno zrecenzować. Augusta Docher za każdym razem mnie zaskakuje, ale niesamowite jest to, że każda z jej powieści jest całkowicie inna od poprzednich. Autorka potrafi przepięknie pisać o miłości, rozkochuje mnie w swoich bohaterach przy każdej z książek. Potrafi rozpalić i rozbawić swoją twórczością, ale jest jedna cecha, która łączy wszystkie jej powieści, zawsze wywołują we mnie skrajne emocje.

„Cała ja” jest jedną wielką zagadką. Jest szokującą i niesamowicie tajemniczą powieścią, której rozwiązania domyśliłam się dopiero 2 zdania przed tym, gdy autorka postanowiła skrócić moje męki i wyjawić wszystkie sekrety. Moja reakcja na te rewelacje była bezcenna, powiedzieć, że byłam w szoku, nie oddaje w pełni moich uczuć.

Najnowsza powieść Augusty Docher poza przepiękną okładką kusi niesamowitą zagadką, która aż się prosi o rozwiązanie. Jest jak wyzwanie, którego nie sposób zignorować. Wywołująca wiele przeróżnych emocji powieść, która łączy w sobie to, co najlepsze z warsztatu zarówno Augusty Docher, jak i Beaty Majewskiej. Powieść o dorastaniu, miłości, wybaczaniu i walce z własnymi demonami. Ta książka to absolutny hit i dowód na to, że autorka potrafi zaskoczyć nawet swoje najwierniejsze fanki. Polecam!