Opowieść Penryn o końcu świata. Angelfall. Tom 1

Recenzja Angelfall, Susan Ee

Książkę Angelfall czytałam do późnych godzin nocnych, wciąż przesuwając godzinę, w której spotkam się z poduszką. W końcu nie byłam w stanie podjąć tej decyzji samodzielnie i ktoś musiał mnie w tym wyręczyć. Mam nadzieję, że to powie Wam nieco, o tym z jaką książką mamy tu do czynienia :)

Angelfall autorstwa Susan Ee to futurystyczna, dystopijna wizja świata, w której władzę nad ludźmi przejmują anioły. Ludzie nazywani są małpami i schodzą do podziemia. Ich każdy dzień to walka o przetrwanie w nowej rzeczywistości. Anioły traktują ludzi przedmiotowo, wykorzystują ich do makabrycznych eksperymentów, często powtarzając, że to po prostu zwierzęta. Tak, tak anioły, w tej książce zdecydowanie nie są naszymi stróżami, nie ma w nich niczego, co można określić mianem dobra i zdolności do współczucia. Świat przedstawiony przez Susan jest miejscami naprawdę makabryczny, więc książkę polecam zdecydowanie dla osób, o mocnych nerwach. Nie jest to bezbarwna historyjka o końcu świata, ale prawdziwa futurystyczna, ponura wizja końca ludzkości. A gdzie w tym wszystkim są nasi bohaterowie?

Główna bohaterka Penryn musi niezwykle szybko dorosnąć jak na kogoś, kto ma zaledwie siedemnaście lat. Ma na swojej głowie mnóstwo problemów. Koniec świata i przejęcie władzy nad ludzkością przez anioły, to tylko jedna z jej trosk. Musi także opiekować się swoja rodziną: matką, która ma problemy natury psychicznej, wciąż wszędzie widząc demony i siostrzyczką, która ma zaledwie 7 lat i jest sparaliżowana. Penryn jest z natury wojownikiem, jedną z rzeczy, być może jedynych, którą można uznać za wartościowy prezent od matki, były wieloletnie nauki samoobrony, które Penryn wielokrotnie ocalą życie w przyszłości. Podobnie jak wielu ludzi, będzie walczyła o przetrwanie ukrywając się zarówno przed aniołami, innymi przedstawicielami swojej własnej rasy jak i całą masą innych stworzeń, które tylko czekają na smakowity kąsek jakim są ludzie. Cały świat jest w ruinie, ludzie porzucili swoje domy, samochody i właśnie penetrując opuszczone domostwa udaje się Penryn i jej rodzinie przetrwać, chociaż żywią się często kocim jedzeniem.

Penryn jest świadkiem walki aniołów. Scena, w której jednemu z nich odcinają skrzydła, tak ją paraliżuje i fascynuje jednocześnie, że zapomina o tym, że musi się schronić. Tak poznaje Raffe - anioła, który zostaje porzucony przez pobratymców na pewną śmierć. Ciekawość Penryn ma jednak swoją cenę, anioły dostrzegają ją i porywają jej małoletnią siostrę. Od tej pory zaczyna się walka dziewczyny o znalezienie małej Paige, w tym celu musi współpracować z umierającym aniołem i zrobić wszystko, żeby przetrwał i pomógł jej znaleźć siostrę.

Uwielbiam książki, w której relacja romantyczna między dwojgiem bohaterów nie jest lekka i przyjemna. Między Penryn i Raffe nie buchają fajerwerki ale prawdziwa wzajemna niechęć. Ona nienawidzi całej jego rasy, ON chciałby się już od niej uwolnić i ruszyć w drogę, w celu odzyskania utraconych skrzydeł. Jednak Penryn nie może go stracić, uważa, że jest ON kluczem do uwolnienia Paige. W czasie wspólnej podróży odkrywają, że z jakiegoś dziwnego powodu, zaczynają się o siebie troszczyć i tak rodzi się więź... należy dodać, że zakazana w świecie aniołów.

Książka z początku nie budziła mojego entuzjazmu. Pierwsze strony były dosyć interesujące, ale brnęłam przez nie bez przekonania. Jednak im dalej zagłębiałam się w opowiadaną historię, tym bardziej zaczynała mnie wciągać. Autorka książki operuje doskonałymi opisami, nie stroniąc wcale od czarnego humoru. Poznajemy historię z perspektywy Penryn i to jej oczami obserwujemy świat. To, co będzie widziała nie będzie miłe ani proste, jednak Susan przekona nas do swojej opowieści, wciągnie jak tornado, a my będziemy się kręcić i kręcić, aż do końca nie mogąc się zatrzymać. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy przygód Penryn. Książkę w 100% polecam. Mam nadzieję, że moja recenzja Angelfall, przekona Was do sięgnięcia po tą książkę, bo autorka tej powieści całkowicie na to zasługuje. To lektura, którą warto zabrać na wakacje, schować się pod jakimś drzewem i powiedzieć rodzinie, że na kilkanaście godzin Was po prostu nie ma. W końcu będziecie mieli inne sprawy na głowie… jak walkę na śmierć i życie o każdy pojedynczy dzień i skrywanie uczuć, które zaczynają kiełkować na jałowej ziemi.

Anioły w wyobrażeniach ludzkich to nieskalane złem dusze, powołane do ochrony człowieka przed złem świata. Susan Ee stworzyła alternatywny świat, w którym to właśnie niebiańskie istoty są odpowiedzialne za zagładę ludzkości. Dokonują zniszczenia, bez skrupułów porywają dzieci i przekształcają ich w potwory.

Pewnego dnia Penryn wraz ze swoją rodziną: niepełnosprawną siostrą i nieobliczalną, schizoferniczną matką próbują znaleźć schronienie wśród ruin miasta. Wymykają się nocą, by nie natknąć się na żadne gangi, które bez litości mordują, gwałcą i okradają. Niestety nie wszystko idzie zgodnie z planem. Trafiają na pole bitwy między aniołami. W wyniku tego zostaje porwana siostra Penryn, Paige. Ona natomiast zostaje sam na sam z jednym z rannych aniołów- Raffe. To właśnie ON będzie jej towarzyszem w drodze do San Francisco, gdzie podobno znajduje się Paige.

Świat, który wykreowała Susan Ee jest prymitywny, pełen brutalności i bezwzględności. Obserwujemy jak zachowują się ludzie, którzy pozbawieni zostają wszelkich dóbr, szacunku i godności. Zaczynaja między sobą rywalizować, walczyć o pożywienie i bezpieczny schron. Stają się troglodytami, wracając do pierwotnych instyntków.

Autorce zdecydowanie nie można zarzucić braku wyobraźni. Świat postapokaliptyczny, który nam stworzyła jest pełen pionierskich pomysłów. Demoniczne anioły, które pierwotnie powinny nas chronić, wizja wielkich miast przedstawionych jako zgliszcza, ruiny, potwory podobne do zmodyfikowanych skorpionów i kanibalizm sprawiają, że czytelnik czyta książkę z przejęciem, zaangażowaniem i przerażeniem. Plastyczne opisy pozwalają na wyobrażenie sobie wszelkich scen w umyśle odbiorcy.

Jeśli chodzi o bohaterów, to na szczególne uznanie zasługuje Penryn. To właśnie na niej spoczywa obowiązek scalania rodziny, nadania im poczucia bezpieczeństwa. Mimo przykrych doświadczeń związanych z chorobą matki nie żywi do niej nienawiści. Zajmuje się nią, tak samo jak niepełnosprawną siostrą. Ma niespełna siedemnaście lat, a jest dojrzała, waleczna i pełna determinacji. Chce zapewnić swojej rodzinie schron, ponadto nie przejdzie obojętnie obok ludzkiej krzywdy. Raffe natomiast to istota nadprzyrodzona o anielskiej urodzie. Mimo swojej "rasy" nie zabija Penryn, wręcz przeciwnie- stara się ją strzec, choć niechętnie to przyznaje. Posiada uczucia, które urkywa pod maską obojętności.

Narracja pierwszoosobowa pozwala nam na przejęcie uczuć głównej bohaterki, spojrzenie na ten pozbawiony człowieczeństwa świat jej oczami. Język jakim posługuje się Penryn jest prosty, przez co łatwiej jest nam utożsamiać się z nią. Dosadnie przedstawia potrzebne informację, nie owija w bawełnę. Nie ukrywam, że byłabym wniebowzięta, gdyby pojawił się tam punkt widzenia naszego archanioła, ponieważ nie sposób niekiedy zrozumieć jego toku myślenia. Chciałabym wkraść się mu do głowy i zobaczyć co tak naprawdę czuje Raffe. Jego postępowanie bywa nieprzewidziane, niekompletne. Warto byłoby to uzupełnić, ponieważ jest to wątek, którego zdecydowanie mi zabrakło.

Wartka akcja, nowatorska koncepcja, bohaterowie, którzy potrafią zadziwiać, a przede wszystkim posiadają pewną głębie. To może nam zapewnić lektura "Angelfall". Jestem pewna, że sięgnę po kolejne części, ponieważ sposób w jaki zakończył się omawiany tom pozostawił wiele do życzenia.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Do przeczytania "Angelfall" zachęciła mnie koleżanka, która była zachwycona tą powieścią. Nie żałuję tę decyzji.

Anioły napadły na Ziemię. Zginęło mnóstwo ludzi. Zaczęła się walka o przetrwanie.

Penryn ma siostrę, Paige, która jeździ na wózku inwalidzkim i jest wegetarianką.. Ma też matkę, która, łagodnie mówiąc, jest niezrównoważona psychicznie. Dziewczyny uciekają ze swojego aktualnego miejsca schronienia pod osłoną nocy. Nieszczęśliwym przypadkiem stają się świadkami walki aniołów. Gdy jeden z aniołów zwraca na nie uwagę, Penryn decyduje się na odwrócenie jego uwagi. Niestety, anioł koniec końców i tak porwał biedną, małą Paige. Penryn ratuje więc anioła, który miał tej nocy zginąć. Stwierdza, że anioł mógłby ją zaprowadzić do siostry. I tak rozpoczyna się przygoda pełna niebezpieczeństw i strachu, trochę humoru i jak i smutku.

"Angelfall" to książka o fabule, które lubię najbardziej. Koniec świata, walka o przetrwanie. Nic więc dziwnego, że przeczytałam ją w jedno popołudnie i to z zapartym tchem. Było kilka momentów, które łatwo można było przewidzieć, ale niektóre zwroty akcji zwalały z nóg.

Penryn to bohaterka, która mi zaimponowała. Uparcie trzymała swego i nie dała wmówić sobie czegoś innego. Wiedziała, że musi uratować siostrę za wszelką cenę. Podobało mi się też to, że nie do końca była taka "zwyczajna". Znała sztuki walki. W trakcie takiej apokalipsy to naprawdę przydatna umiejętność, a Penryn wykorzystała ją, jak najlepiej umiała.

Raffe z kolei (czyli uratowany anioł) był bardzo intrygującą i jeszcze bardziej tajemniczą postacią. Polubiłam go od samego początku; jego nie da się nie lubić.

Polecam wszystkim tę książkę, uważam, że warto poświęcić jej chwilę.