Czas opowiedziany. Alicja w krainie czasów. Tom 2

Super książka , nie można się oderwać , bardzo ciekawa .Z niecierpliwością czekam na trzeci tom.

"Alicja chciała być traktowana jak istota, którą była - jak kobieta świadoma swoich możliwości i ograniczeń płynących z tego, kim jest oraz gdzie i w jakich czasach przyszło jej żyć."

Z niecierpliwością wyczekiwałam drugiego tomu serii o Alicji Księgopolskiej, kierowało mną nie tylko pragnienie, aby jak najwięcej dowiedzieć się o dalszych losach głównej bohaterki, ale również poczuć magiczny klimat powieści, jaki autorka potrafi wspaniale wyczarować. Faktycznie, tak jak wskazuje tytuł książki, zostało opowiedziane czterdzieści lat interesujących losów Alicji, począwszy od siedemnastego roku życia. Ciekawe, nietuzinkowe, intrygujące, porywające, momentami radosne, a kiedy indziej bolesne i smutne lata. W powieści poznajemy także wiele historii życia innych postaci, mocno poplątanych, nie zawsze ze szczęśliwym przebiegiem i zakończeniem. Właśnie koleje nieprzewidywalnego i kapryśnego losu, ich niezwykła różnorodność, wzajemne zazębianie się, najbardziej mnie przyciągnęły. Przyglądamy się temu, co przeznaczenie, zaskakujące zbiegi okoliczności i trudne czasy przygotowały dla powieściowych bohaterów, jak mocno ubarwiły ich życia, dając naprzemiennie słodkie i gorzkie smaki ludzkich istnień. Jedno wydarzenie pociąga za sobą kolejne i wpływa na pozostałe. I tym razem, autorka wzbogaciła melodię życia magicznymi nutami, głośno słyszalnymi zwłaszcza w dramatycznych momentach. Dostrzegamy także symboliczne znaczenia zdarzeń, ich emocjonalny wydźwięk i zapowiedź tego, co jeszcze czeka naszą ulubioną postać, dzielną i odważną kobietę, usilnie poszukującą miejsca w świecie, zdeterminowaną do walki o swoje prawa, wykorzystanie szans samorealizacji, spełniania wyśnionych marzeń, wykonywania zawodu lekarza i naukowca.

Powieść przenosi nas do dekadenckiego Wiednia początku dwudziestego wieku. Pobyt w klinice neurologicznej, podjęcie akademickich wyzwań, duma z uczelnianej pracy. Później wędrówka podczas wojennej zawieruchy z cyrkiem i jego niezwykłymi pracownikami. A następnie Paryż, którego mieszkańców ogarniają coraz silniejsze lęki i obawy przed kolejnym konfliktem wojennym. Książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem, potrafi wzruszyć i ścisnąć serce, absorbują nawiązania do znanych z historii postaci, choć mam wrażenie, że tym razem nie dałam się aż tak głęboko wciągnąć w opowieść, nie z taką intensywnością, jak było to w pierwszej odsłonie serii. Może dlatego, że miałam zbyt duże oczekiwania, wzmocnione przez poprzednią powieść, w moim odczuciu zawierającą więcej czarujących elementów. Nie ulega jednak wątpliwości, że autorka potrafi zaangażować czytelnika na tyle mocno, aby po zakończeniu ostatniej strony, zamknięciu książki, z uśmiechem oddać się refleksjom, jeszcze przez chwilę lub dwie, przedłużyć pobyt w wytworzonym przez nią klimacie, którego niewątpliwemu urokowi poddajemy się.

[Adres usunięty]

Gdy łapie mnie jesienny kryzys czytelniczy, przeglądam wydawnicze Nowości w poszukiwaniu jakiejś intrygującej powieści. Moim zdaniem, nic tak dobrze nie leczy z niemocy czytelniczej jak literacka fikcja, zaangażowanie się w losy bohaterów, czytelnicza podróż do nieznanych miast. Oczywiście wiedziałam, że skoro spodobał mi się tom pierwszy, to Alicja w krainie czasów. Czas opowiedziany, a więc drugi tom trylogii Czas zaklęty szybko wskoczy na tapet. Nie musiała długo czekać ta historia. Znając talent Ałbeny Grabowskiej, wiedziałam, że nie powinnam się zawieść, tym bardziej, że fabuła naprawdę zapowiada się obiecująco.

Przeklęte dziecko miłości służącej do Dziedzica, znana nam z pierwszego tomu Alicja, trafia do wiedeńskiej kliniki. Dziewczyna jest zagubiona, otaczają ją obcy ludzie, mówiący w nieznanym jej języku. Obcy, obojętni, jakby nieczuli, nie zważają na nią. Alicja postanawia się nauczyć języka i wrócić do domu. Niestety odkrywa pewien list. Dziewczyna do tej pory myślała, że jej choroba jest źródłem frasunku rodziny, tymczasem okazuje się, że ojciec wręcz płaci łapówki, by Alicja dłużej została w ośrodku. Jak w tym wieku można się po czymś takim pozbierać? Burzliwe będą losy Alicji, trafi ona do dr. Freuda. Na pewno na nudę i brak emocji nie będzie można narzekać. Ach, pozostaje czekać na finał trylogii.

Nie przestaję być fanką Ałbeny Grabowskiej. Również tą książką udowadnia, że potrafi pisać, umie świetnie opowiadać historie i hipnotyzować czytelnika. Rzadko się zdarza, aby ktoś pisał, tak, że czytelnik aż tak bardzo przeżywa losy bohaterów opisywanych na kartach powieści. Wprawdzie moimi faworytami, nadal są powieści z trylogii Stulecie Winnych, ale nie mogę złego słowa powiedzieć w stronę serii o Alicji.

Ani przez chwilę podczas lektury się nie nudziłam i teraz wyczekuję premiery tomu trzeciego. Jestem również niezmiennie pod wrażeniem, przyciągającej wzrok szaty graficznej tych książek. Coś pięknego!

Ze swej strony, bardzo polecam!

"Czas opowiedziany" to drugi tom opowieści o Alicji. Ałbena Grabowska w cudowny sposób łączy świat rzeczywisty z magią, a do tego wplata w swoją opowieść tak niezwykłe postacie, jak Zygmunt Freud, czy sama Coco Chanel. Zaskakujące, a jednak możliwe - wszystko to znajdziecie w "Czasie opowiedzianym".

Nastoletnia Alicja, po spowodowaniu wybuchu w rodzinnym domu, zostaje wysłana na leczenie za granicę, do Austrii. Było to bardzo na rękę ojcu dziewczyny i jego żonie, tylko ciotka Barbarka odczuła brak ukochanego dziecka. Alicja wyrosła na niezwykle inteligentną i przenikliwą dziewczynę, jednak trudno jej odnaleźć się w nowym miejscu, gdzie trudno jej się porozumieć nie znając języka niemieckiego. Jednak i na to znajduje sposób, wykrada z biblioteki książki i na nich uczy się języka. Kiedy już potrafi się nim posługiwać, wymusza na lekarzach usunięcie szkła z chorej ręki i rehabilitację. Dla nich to zaskakujące, bo pacjentka przebywa w zamkniętym szpitalu z powodów psychicznych - takie było wskazanie ojca dziewczynki. Interesuje się nią Zygmunt Freud, który pomaga jej pozbierać się, a również wpływa na jej dalszy los. Dziewczyna zaczyna studiować medycynę, jednak kobiecie trudno w tym zawodzie. Ona nie poddaje się.... Zaczyna się wojna, Polacy są niemile widziani na austriackiej ziemi, więc Alicja postanawia powrócić w końcu do domu. Los chce inaczej i jej plany zostają pokrzyżowane. W czasie wojennej zawieruchy znajduje schronienie ... w cyrku, Jej losy są poplątane, a doświadczeń ma tyle, ile stara kobieta. Jednak jej twarz i figura wydają się opierać działaniu czasu i pozostają wręcz niezmienne....

Opowieść o życiu Alicji jest niezwykła, jak niezwykłe były jej narodziny i jak niezwykły jest jej umysł. Alicja to kobieta żyjąca jakby poza czasem, inteligentna i utalentowana, pełna pasji i walcząca z czasami, w których przyszło jej żyć. Pochłonęłam opowieść Ałbeny Grabowskiej z wypiekami na twarzy i wielką ciekawością. Historia Alicji jest pasjonująca i porywająca - bardzo jestem ciekawa, czym Autorka zaskoczy nas w kolejnym tomie. Opowieść o Alicji jest nieprzewidywalna, a drugi tom okazał się jeszcze lepszy niż pierwszy. Już nie mogę doczekać się finału :)

[Adres usunięty]