7EW

7ew to kolejna pozycja (tuż obok Domu z liści Marka Z. Danielewskiego), której lekturę dawkowałam sobie przez dobrych kilka dni. Nie jest to powieść, którą pochłonie się jednym tchem, a jednak daje satysfakcję i czystą przyjemność obcowania z naprawdę dobrym science fiction. Gorąco polecam!

Cała recenzja:

[Adres usunięty]

Nad tą książką zastanawiałam się dość długo. Czy aby na pewno jest to tytuł dla mnie, czy mi się spodoba... Nie ukrywając, jest to dość obszerna historia, spisana na 800 stronach. Nie przeczytałam jej na "raz". Miałam do niej kilka podejść, ponieważ wiedziałam, że jeśli wmuszę ją w siebie na raz, to może mnie ona zwyczajnie zmęczyć. I powiem Wam, że dobrze zrobiłam, przeplatając ją sobie innymi książkami. Dzięki temu nie mogę jej zarzucić niczego negatywnego.

"7ew" nie jest książką dla każdego. Na pewno spodoba się miłośnikom oryginalnych powieści, ale również fanom science fiction. Każdy, kto lubi niebanalne cegiełki, będzie zadowolony z właśnie tej. Dlaczego? Stephenson stworzył porywające, świetnie dopracowane dzieło, którego świat oszołomi czytelnika. Przynajmniej w moim przypadku tak właśnie było. Już sam początek zwiastował, że "7ew" będzie niezwykłą przygodą. A im dalej, tym lepiej! Oglądałam wiele filmów katastroficznych, gdzie to Ziemia była zagrożona, a ludzkość została skazana na wymarcie i przeważnie każdy mi się podobał. Dlatego kiedy dotarłam do najciekawszego momentu w niniejszej książce, nie mogłam sobie pozwolić na jej odłożenie. Czy wspominałam, że wciąga? Tak wspominałam. Mimo to, tak jak we wstępie wspominałam, kiedy nachodziła pewna zmiana i akcja spowalniała, pozwalałam sobie na odłożenie książki i powrót do niej "za jakiś czas".

Z opisu na okładce można sporo wywnioskować, ale to w opisach zawartych w książce jest cały smaczek. W tej akcji, przygodzie i świetnie wykreowanym świecie. Książkę/historię poznajemy w trzech częściach. Pierwsza przygotowuje czytelnika do tego, co ma nadejść. Opisuje nam wszystko sprzed kataklizmu. Część druga jest podzielona na to, co wydarzyło się na Ziemi i to, co się z nią dzieje oraz, to co dzieje się na Arce, która zostaje wystrzelona w kosmos z ludźmi... Ludźmi, którzy od nowa muszą nauczyć się żyć. Żyć na nowo, uczyć się wielu rzeczy i po prostu walczyć o przetrwanie. A część trzecia? Moim zdaniem najsłabsza, w której akcja rozgrywa się długo po tym, co nastąpiło wcześniej. Czyli Nowa Ziemia, powrót - wszystko pięknie i ładnie...

W zasadzie książka jest świetna, mogłabym się trochę czepiać tej wizji autora, że jest ona niezbyt realna, ale hej! Przecież to jest science fiction, więc czepiać się nie będę. Niemniej wspominam o tym, bo czytając te dramatyczne wydarzenia wczułam się w życie tych ludzi. Ba! Czasem nawet stawiałam się w ich, niezbyt komfortowej sytuacji i myślałam sobie "a co by było, gdyby...?". Jak dla mnie bomba! Chociaż, żeby jakoś osobiście odnieść się do któregoś z wielu bohaterów, to ciężko... Autor niespecjalnie dał mi na to szansę. Niemniej nie narzekam.

Ogólnie rzecz biorąc - już gdzieś to czytałam i się z tym zgadzam - historia stworzona przez Stephensona idealnie nadaje się na zekranizowanie. Z chęcią zobaczyłabym "7ew" na dużym ekranie. Kto wie, może ktoś się pokusi. Jeśli lubujecie się w katastrofach, końcach świata i książkach science fiction, to polecam!

sol-[Adres usunięty]

Neal Stephenson jest bardzo specyficznym pisarzem, którego styl zapada w pamięć. To wizjoner i wielki fantasty, który tworzy niesamowite wizje, które zarówno przerażają jak i fascynują. Zawsze z ciekawością sięgam po jego książki i zastanawiam się, czym mnie zaskoczy tym razem.

7ew to katastroficzny wizja świata przyszłości, opisana z wielką precyzją i starannością. Przedstawiona bardzo obrazowo, plastycznym językiem, który przemawia do wyobraźni.

Jak wyobrażacie sobie koniec świata? Czy na Ziemi pozostanie życie? Co nas czeka?

Podobne pytania zadaje sobie każdy z nas, a Neal Stephenson przedstawia mam jedno z rozwiązań.

Pewnego dnia rozpada się Księżyc. Rozpada się na 7 kawałków, dużych Siedem Sióstr i mnóstwo małych odłamków. Wokół Ziemi powstaje pierścień, podobnie jak w Saturnie.

Mamy Rok Pierwszy Nowe Ery. Ludzkość skazana jest na zagładę. Po jakimś czasie pojawi się bowiem Białe niebo i Kamienny deszcz, które doszczętnie zniszczą naszą planetę. Jest jednak szansa na ocalenie ludzi i ich osiągnięć. Rozpoczyna się odliczanie czasu do całkowitej katastrofy. Czas ten przeznaczony jest na stworzenie Arki, która będzie Nową Ziemią.

Czy uda się ocalić ludzkie istnienia przed wymarciem? Przeczytajcie te fascynującą opowieść!

7ew to wielkie tomiszcze, a jednak pochłania się je w oka mgnieniu. Opowieść jest fascynująca i choć niesamowita to jednak bardzo realna. Autor bardzo dokładnie opisuje wszystkie elementy, skupia się na najdrobniejszych detalach, dzięki czemu ta historia jest taka prawdziwa i wciągająca. Powieść podzielona jest na 3 integralne części. Pierwsza dotyczy czasu poprzedzającego kataklizm. Druga to czas powolnego niszczenia Ziemi, a trzecia część opowiada o wydarzeniach dziejących się ponad 5000 lat po katastrofie. Jest to ogromny przedział czasowy a jednak bardzo ciekawie zaprezentowany. Nie ma czasu na nudę - ta opowieść wciąga jak bagno.

Myślę, ze na jej bazie powinien powstać film. Jest świetnym materiałem na scenariusz - sceny przewijają się przed oczami czytelnika podczas lektury tej książki.

Polecam gorąco!

[Adres usunięty]

Neal Stephenson to jeden z tych autorów, który był mi wielokrotnie polecany, lecz do tej pory nie miałem okazji go poznać. Zasłynął przede wszystkim z oszałamiającej wyobraźni i poruszania wielu ważnych współcześnie idei, czego ukoronowaniem było kilka prestiżowych nagród jak np. Hugo i Locus. Ogromnie się zatem cieszę, że miałem możliwość w końcu poznać jego twórczość i było to doświadczenie bardzo niezwykłe.

Jego najnowsza wydana po polsku książka 7EW (nie czytamy tytułu jako ZEW!) łączy ze sobą tematykę apokaliptyczną z hard science-fiction. Powieść rozpoczyna się od niespodziewanej eksplozji Księżyca, który rozpada się na siedem części, nazwanych później Siedmioma siostrami. Te fragmenty z czasem zaczynają się rozpadać na coraz mniejsze kawałki, które po mniej więcej dwóch latach mają spowodować ogromny deszcz meteorów i zapalenie się atmosfery, co będzie oznaczało koniec ludzkości... Ratunkiem jest projekt Arka w Chmurze - rodzaj stacji kosmicznej, zdolnej pomieścić kilka tysięcy ludzi oraz wszelkie niezbędne materiały, do przeżycia wieluset lat w przestrzeni kosmicznej. Jest to projekt na niespotykaną dotąd skalę, w którym udział wezmą wszystkie państwa świata, by wspólnymi siłami zagwarantować przetrwanie ludzkości. Czy jednak im się uda? Czy w ogóle możliwe jest przeżycie w kosmosie wieluset lat?

Tematyka apokaliptyczna w ostatnich latach przeżywa ogromny rozkwit - powstają coraz to nowe wizje i kolejne książki. Stephenson nie podążył jednak za resztą pisarzy, lecz postanowił podejść do tego tematu zgoła odmiennie. W jego książce przeczytamy oczywiście o katastrofie i nieuchronnie zbliżającym się końcu świata, lecz nie na tym skupia swoją największą uwagę. Pokazuje w dużej mierze wysiłki zmierzające do tego, aby ocalić kilka tysięcy ludzi, którzy za wieleset lat mają na nowo zasiedlić Ziemię. To stanowi punkt wyjścia dla dalszych rozważań oraz całej fabuły, ponieważ 7EW to przede wszystkim książka z gatunku hard science-fiction a nie apokaliptycznej. Autor z niezwykłą dokładnością oraz fachowością przedstawia w powieści kolejne etapy budowy Arki w Chmurze oraz problemy jakie napotykają ludzie mieszkający w kosmosie. Nie są to pojedyncze, krótkie opisy, lecz często duże akapity a nawet strony - jak dane urządzenie działa, jak rozwiązano dany problem oraz wyjaśnienie naukowych zagadnień potrzebnych do zrozumienia bieżących wydarzeń. Bynajmniej autor nie koncentruje się na jedynie 2-3 problematycznych aspektach, lecz na bardzo wielu, nie zapominając o niczym. Wydawać by się mogło, że taki zabieg może zanudzić czytelnika i go zwyczajnie przytłoczyć, lecz nic bardziej mylnego. Stephenson to doświadczony autor, który wszelkie naukowe i techniczne sprawy przedstawia niezwykle ciekawie a zarazem w taki sposób, że każdy powinien być w stanie je zrozumieć. Co warto jednak dodać, to fakt, iż do wykreowania swojej wizji używa istniejących obecnie technologii oraz rozwiązań już istniejących. Nie ma tutaj mowy o nagłym wynalezieniu niewiarygodnych technologii, dzięki czemu budowa Arki w Chmurze staje się dziecinnie łatwym zadaniem. Przez to możemy poczuć zdecydowanie bliższy kontakt z opisywanymi wydarzeniami, ponieważ są one całkiem realne. Oby jednak się nigdy nie wydarzyły!

Książka tego typu jak 7EW to również cała plejada bohaterów. Przez całą powieść poznamy co najmniej kilkadziesiąt postaci - część z nich będziemy obserwować przez większość czasu, natomiast inne jedynie okazjonalnie. Lecz o każdej z nich autor opowiada w sposób ciekawy i interesujący, przedstawiając ich przeszłość, zadania oraz osobowość. To także pozwala czytelnikowi poczuć jeszcze silniejszą więź zarówno z samymi bohaterami, jak i opisywanymi wydarzeniami. Bohaterowie w trakcie całej książki muszą się mierzyć z niezliczonymi problemami, wymyślać rozwiązania na poczekaniu i improwizować. Jest to coś do pomyślenia, jeśli się spojrzy na to jak przemyślane są misje kosmiczne, do czego zresztą autor często się odnosi, lecz bohaterowie nie mają lat na analizę każdego wydarzenia. Wszystkie decyzje muszą podejmować niekiedy w ułamku sekundy.

Przedstawiony przeze mnie opis książki dotyczy dwóch pierwszy części powieści, natomiast trzecia przedstawia bardzo odmienne wydarzenia i specjalnie o nich nie wspomniałem, żeby nie spojlerować fabuły. Niestety właśnie ta część podobała mi się najmniej - spadła ilość opisów dotyczących technologii a o wydarzeniach mających miejsce przed rozpoczęciem się trzeciej części, autor ujawnia bardzo niewiele. Stephenson poświęcił za to dużo czasu na dobre poznanie głównej bohaterki Kath Dwa oraz wydarzeń w jakich bierze udział. Odniosłem przy tym wrażenie, jakby autor jedynie prześlizgiwał się po bardzo ciekawych zagadnieniach o których aż chciałoby się więcej przeczytać. Wzrasta za to tempo akcji, które pod koniec jeszcze bardziej przyśpiesza, lecz znów niestety Stephenson niewiele wyjaśnia w samym zakończeniu. Pozostawia czytelnika w sferze domysłów - być taki zabieg był celowy i mamy sami sobie dopowiedzieć całą resztę. Bynajmniej trzecia część nie jest zła a jedynie nieco słabsza od pierwszych dwóch.

7EW urzeka bogactwem naukowych informacji, ciekawymi bohaterami oraz bardzo rzetelnym podejściem autora do tematu. Nie jest to jednak książka lekka - spędzimy z nią wiele długich godzin, lecz jej czytanie będzie niezwykłym przeżyciem, którego długo nie zapomnimy. Polecam!

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Mag!

[Adres usunięty]