Wyspa luzu

Z utęsknieniem czekałam na nową powieść Jolanty Kosowskiej pt. Wyspa Luzu. Pomijając, że tło stanowi wyspa grecka, nie mogłam odmówić sobie przeczytania jej. I nie zawiodłam się. To niesamowita powieść, zapraszam do sięgnięcia po nią. Grecy mają swoje siga siga, czyli trzeba nieco zwolnić, by wszystko zobaczyć i przeżyć. Jak potoczą się losy Michała i Natalii? Czy otoczenie na Kos sprzyja romantycznym uniesieniom i czy da się wybaczyć błędy przeszłości? Co było porzucamy i żyjemy dalej, ale czy tak można? Przeczytaj, a zobaczysz, że zarówno Grecja, jak i niezapomniana opowieść o sile miłości, przeznaczenia i nadziei jest możliwa do przeżycia.

Czy starczy sił, które ciągną nas z powrotem do świata wypełnionego troskami. Nie tak łatwo go przejść. Ale we dwoje jest raźniej i piękniej. Michał dowie się prawdy o ukochanej, a czy ta da mu szansę?

Przeczytaj, a przekonasz się sam. Zapraszam. Do zaczytania!

Pięć lat temu byli w sobie zakochani. Ten czas jednak już dawno minął, a popełnione błędy ciągną się za bohaterami aż do dnia dzisiejszego. Gdy jednak nadarzy się okazja do ponownego spotkania, czy będą ją w stanie dobrze wykorzystać?

Jolanta Kosowska w niezwykły sposób przenosi czytelnika do słonecznej i parnej Grecji, a konkretnie na wyspę Kos. To właśnie tam od pewnego czasu mieszka Natalia, która po wielu trudnościach postanowiła całkowicie odmienić swoje życie. Tam też udaje się Michał, na co dzień opisujący ciekawe zakątki świata.

Znali się i kochali, ale to uczucie już dawno odeszło. Czy na wyspie, na której czas płynie wolnej, odnajdą to, co kiedyś odrzucili?

WYSPA LUZU to kolejny już romans spod pióra autorki, który dane mi było przeczytać. Choć tym razem zdecydowanie losy bohaterów były bardzo splątane i momentami musiałam się nieźle zastanowić, żeby dobrze wszystko odczytać.

To opowieść pokazująca, że czasem aby odnaleźć siebie trzeba przystanąć i dać sobie czas. Odszukać utraconą wolność, która niczym wiatr w żagle popchnie do kolejnych działań.

Myślę, że jest to przyjemna propozycja, akurat na letni dzień.

♥️Recenzja♥️

Premiera 05.02.2025 r.

„Wyspa luzu” – Joanna Kosowska

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_zaczytani

Przenieście się do miejsca, gdzie luz, to pierwsze i najważniejsze słowo i do którego trzeba się stosować aby wyjąć przysłowiowego „Kija z du…”.

Historia opowiada losy dwójki młodych ludzi, którzy mocno się kiedyś kochali, ale manipulacja bliskich i zwykłe oszczerstwa wszystko zniszczyły. Ich miłość była piękna, nowa, świeża i pełna namiętności. Nie przeszkadzało im ich różne pochodzenie społeczne. Żyli chwilą, ale gdy zrobiło się mocno poważnie to każdy umiał stanąć na wysokości zadania. Wszystko byłoby dobrze gdyby nie manipulacja bliskiej osoby oraz zbyt łatwowierne uwierzenie chłopaka w to wszystko. Ta sytuacja pokazała jak mocno człowiek może być uzależniony od rodziny oraz mieć słabe poczucie sprawowania władzy nad swoim życiem. Rozumiem, że taka plotka zasiała w jego umyśle ziarnko niepewności, ale tutaj powinna się pojawić szczera rozmowa i próba podjęcia jakiegoś wyjaśnienia. Niestety chłopak okazał się zbyt podatny na to wszystko. Natomiast zrozpaczona dziewczyna podjęła dziwną zagrywkę aby się na nim zemścić. Co dla mnie było lekko dziwne, ale może pod wpływem emocji podejmuje się głupie decyzje.

Grecja nazwana przez autorkę wyspą luzu, pokazuje, że aby ruszyć dalej czasem trzeba mocno wyluzować i skupić się na tym co jest teraz, a nawet cieszyć się z niepowodzeń. Czasem naprawdę warto jest się zatrzymać, popatrzeć, skupić wzrok na dobrych rzeczach i przestać tak pędzić. Skupić się na sobie, swojej rodzinie i odbudowaniu własnych wartości. Taki pozytywny restart. Chociaż powiem Wam, że z czasem to ich podchodzenie do wszystkiego na totalnym luzie zaczynało mnie męczyć. Ale to może przez takie podejście jest im lepiej w życiu. Nie martwią się prawie niczym, żyją chwilą. Nasze społeczeństwo jest mocno przeciążone przez to wszystko: polityka, wojny, rosnące ceny, strach. To powoduje, że stajemy się zimni i zgorzkniali. Może w tym przypadku powinniśmy brać z nich brać z nich przykład. Do tego autorka w bardzo ciekawy sposób opisała wyspę Kos. Jej przyrodę, atrakcje i inne rzeczy. Czytało mi się to z wielką przyjemnością.

Pojawia się też moment powrotu dawnej miłości i walki o uczucie. Ci dwoje nie są już takimi samymi ludźmi. Wszystko się zmieniło. W nim dalej tkwi zadra i chęć późnego wyjaśnienia sprawy. A ona pozbyła się tego i teraz żyje chwilą obecną oraz nie chce rozpamiętywać przeszłości. Ich relacja jest pokazana zarówno z przeszłości jak i teraźniejszości. Dzięki temu widzimy co się między nimi wydarzyło oraz to jako dorośli ludzie po przejściach spoglądają na siebie na nowo.

Bardzo ciekawa książka z motywem: weź wyluzuj i ciesz się tym co masz. Można naprawdę przy niej odpocząć i spróbować spojrzeć na swoje życie z tej wolnej perspektywy. Jeśli lubicie książki z przekazem, który naprawdę może nam pomóc oraz z wątkiem romantycznym

9/10😍

Czy jest jakaś destynacja o której marzycie od dawna ale los was od niej oddala i zakradacie się w zupełnie inne zakątki globu? Ja tak mam z Grecją i wyspami, które do niej należą. Dlatego tym razem z ogromnym zainteresowaniem sięgnęłam po nową powieść Pani Jolanty Kosowskiej „Wyspa luzu”. Wyspa luzu, czyli Kos. Zanim tam dotrzemy wraz z głównym bohaterem, dowiemy się, że Michał miał kiedyś narzeczoną. Była nią Natalia, dziewczyna poznana na studiach. Tuż przed ślubem dowiedział się o niej paru mało pochlebnych „prawd”. Zatem do ślubu nie doszło.

Kilka lat po wspomnianych wydarzeniach, grupa znajomych z roku zaprasza go na spotkanie. Michał dowiaduje się wtedy, że nie zawsze co widzimy i słyszymy jest prawdą. Pragnie ją odkryć. Żeby jednak mógł tego dokonać musi wybrać się na urlop. A gdzie? Właśnie na wyspę luzu, gdzie „siga – siga”, czyli powoli jest kultem. Wyspa, która ma swoje przyzwyczajenia. Wyspa, która jest czarowna i potrafi namącić w głowie każdemu turyście. Każdy jeden pragnie na nią wracać. Wyspa, na której życie toczy się swoim własnym tempem i to człowiek musi się do niego dostosować a nie ono do człowieka. Wyspa, która fauną i florą przyzywa. Wyspa, która powoduje, że oglądane zachody słońca zapierają dech w piersi. Wyspa na której Michał ponownie odkryje siebie, pozna szacunek do czasu i przewartościuje własne życie.

Książki pisane przez Panią Jolantę są pełne romantyzmu, smutku, przekazują nam wiedzę medyczną, są swoistymi przewodnikami po miejscach do których autorka zabiera swoich czytelników. I tak samo jest z „Wyspą luzu”. Czytelnik zatraci się w niej, w jej treści, emocjach, które targają bohaterów a tym samym odbiorcę słów piszącej. Pani Kosowska ceni prawdę ponad wszystko i pragnie aby jej bohaterowie także się jej nie bali. A nie będą od niej uciekać, gdy dorosną, gdy dorosną przede wszystkim emocjonalnie i nie będą przed nią uciekać.

Pomimo, że książka ma nieco wakacyjny charakter to warto się zatracić nad jej stronicami i poddać refleksji nad tym jak los splata ścieżki ludzkiego życia.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Wyspa Kos zachwyca niezwykłą urodą, oferując turkusowe wody, białe plaże, starożytne zabytki oraz bujną roślinność, tworząc idealne połączenie natury i historii. To miejsce warte jest odwiedzenia, warte zanurzenia się w ten idealny klimat do odpoczynku. I właśnie w taką cudowną rzeczywistość, z dala od zmartwień, zabiera nas w swojej najnowszej powieści pani Jolanta Kosowska.

Zanim napiszę o jej treści, kilka słów o autorce. Jolanta Kosowska pochodzi z Opolszczyzny. Część swojego życia spędziła w stolicy Dolnego Śląska, we Wrocławiu, a także w niewielkiej miejscowości pod magiczną górą Ślężą, w Sobótce, gdzie można spotkać turystów wyruszających na szczyt, który zaliczany jest do Korony Gór Polski. Jolanta Kosowska zachwyca swoimi powieściami rzesze swoich fanów, pozyskuje nowych. Ja już chyba zaliczam się do tych pierwszych, ponieważ to kolejna książka, którą przeczytałem z ogromnym zainteresowaniem i przyjemnością.

Turkusowa okładka, rajska plaża i kobieta. Czasy jak najbardziej współczesne. To widać zdecydowanie, gdy weźmiemy lekturę do ręki. Wydawnictwo Zaczytani rekomenduje powieść jako romans. I jest to romans, ale napisany w sposób bardzo ciekawy, a nie jakieś ble, ble, ble.

Wyspa luzu to powieść o miłości, najpierw jednak trzeba do niej dorosnąć. Najpierw trzeba uniezależnić się od innych i żyć własnym życiem, w rytm swojego serca. Głównymi postaciami powieści jest Natalia i Michał. Ważną rolę odgrywa też Rafał. Są to ludzie, których skrzyżował los na swojej drodze podczas studiów we Wrocławiu. Poznajemy ich i ich dzieje sprzed pięciu lat i w chwili obecnej. Opowieść prowadzona jest w pierwszej osobie. Możemy w ten sposób poznać, jak każde z młodych ludzi, widział sytuację, do której doszło w tym czasie. A trzeba koniecznie napisać, że Wtedy Natalia i Michał nie widzieli świata poza sobą. Niestety życie płata różne figle, ktoś może popsuć sielankę i nie być zadowolony z takiego obrotu sprawy. I to, co wydawało się, że będzie trwało w myśl, że Cię nie opuszczę aż do śmierci, runie jak domek z kart. I tak się niestety dzieje w przypadku dwójki zakochanych. Mija pięć lat. Każde z nich prowadzi swoje życie. Jednak kolejny zbieg okoliczności powoduje, że dojrzali już zdecydowanie bardziej ludzie przypadkowo wpadają na siebie w Grecji, na wyspie Kos.

Zanim do tego dojdzie, dowiemy się, jaką rolę odegrał w tym Rafał. Jakimi ludźmi była babcia Michała (babcie są kochane, to święta prawda) oraz nieznosząca sprzeciwu matka. Losy ludzkie są pokręcone, a miłość potrafi chodzić własnymi ścieżkami. Czy ta opowieść skończy się szczęśliwie?