Policz do dziesięciu

🌿 „ᴘᴏʟɪᴄᴢ ᴅᴏ ᴅᴢɪᴇꜱɪęᴄɪᴜ” ꜱɪɴᴇᴀᴅ ɴᴏʟᴀɴ 🌿

 Osiem. Dziewięć. Dziesięć.

Nie oglądaj się za siebie.

Las zna zasady tej gry.

Nie każdy z niej wraca. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Policz do dziesięciu” z pewnością nie jest thrillerem opartym na dynamicznej akcji czy spektakularnych wydarzeniach. Autorka przede wszystkim uwydatnia motyw zamkniętej społeczności, w której od lat krążą mroczne opowieści i niewyjaśnione tajemnice. Musze przyznać, że przez cały czas towarzyszył mi przeczucie, że za pozornie spokojną codziennością kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego.

🌿 Akcja powieści rozgrywa się w Irlandii latach 90. Punktem wyjścia jest zaginięcie nastoletniej Saoirse, która pewnego dnia znika w lesie otoczonym lokalnymi legendami i przesądami. Jedyną osobą mogącą rzucić światło na wydarzenia jest jej młodszy brat Jack, jednak chłopiec konsekwentnie milczy, pozostawiając śledczych bez odpowiedzi na najważniejsze pytania. Autorka stopniowo odkrywa przed nami kolejne elementy układanki, sprawiając, że z zapartym tchem podążamy tropem policji i psychoterapeutki Freyi. 👀

Autorka znakomicie wykorzystała scenerię irlandzkiej prowincji, tworząc obraz miejsca pełnego mgły, ciszy i niewypowiedzianych historii. Mroczny las, lokalne wierzenia oraz przekazywane od lat opowieści sprawiają, że przez długi czas trudno jednoznacznie ocenić, gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna legenda. Sinead Nolan prowadzi narrację spokojnie, w dużej mierze skupiając się na emocjach bohaterów i konsekwencjach wydarzeń sprzed lat. Pod warstwą kryminalnej zagadki kryje się opowieść o traumie, poczuciu winy, przemilczeniach i wpływie, jaki mają na ludzi nierozliczone sprawy z przeszłości. Autorka pokazuje, że czas nie zawsze leczy rany, a niektóre sekrety potrafią zatruwać życie przez wiele lat.

Również charakterystyka bohaterów została przedstawiona na wysokim poziomie. Mimo iż zaginięcie Saoirse staje się osią całej historii, to autorka nie pominęła postaci Jacka, który doskonale ukazuje, jak silnie dziecięcy strach może wpływać na późniejsze życie. Ważną rolę odgrywa również Freya, psychoterapeutka, która mimo przeciwności próbuje odnaleźć się w dosyć zamkniętej i niewielkiej irlandzkiej społeczności. To bohaterka pełna empatii, ale jednocześnie nosząca w sobie własny ból i trudne wspomnienia, które stopniowo poznajemy wraz z rozwojem fabuły. Uwielbiam kiedy wszystkie wątki układają się w jedną całość, kiedy każdy bohater odgrywa swoją rolę.

„Policz do dziesięciu” to mroczny thriller psychologiczny, który nie szokuje brutalnością, a bardziej buduje napięcie poprzez tajemnice, niedopowiedzenia i emocje bohaterów. To idealna propozycja dla czytelników ceniących klimatyczne thrillery, w których odpowiedzi przychodzą powoli, a historia pozostaje w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury. Jak na debiut, jest to niezwykle dojrzała i wciągająca historia, która pozostawia po sobie bardzo dobre wrażenie.

Rok 1995, Irlandia.

Rodzeństwo idzie do lasu, by się pobawić. Trzynastoletnia Saoirse i jej o cztery lata młodszy brat Jack nie zdają sobie sprawo z niebezpieczeństwa, jakie na nich czeka…

Saoirse znika. Nie ma po niej żadnego śladu. Przepada, jak kamień rzucony w wielką wodę. Jedynym świadkiem jej zniknięcia jest dziewięcioletni brat, który prawdopodobnie widział co się stało… Tylko, że Jack przestaje mówić. Zamyka się w sobie, rysuje potwory. Boi się zasypiać, bo śnią mu się okropne koszmary…

Do pomocy w odnalezieniu Saoirse zostaje zatrudniona psychoterapeutka z Dublina, Freya. Jej pojawienie się w miasteczku wywołuje ogromne poruszenie. Poszukiwania, które dotąd nie doprowadziły do niczego konkretnego, mogą zaprowadzić ją w bardzo niebezpieczne rejony.

„Jakie tajemnice kryje mała miejscowość Drumsuin i czy ktokolwiek jest jeszcze bezpieczny?”

POLICZ DO DZIESIĘCIU to thriller, który płynie swoim spokojnym nurtem. Jego mroczny i gęsty klimat nie raz wywołuje ciarki na ciele, a małomiasteczkowość tylko to potęguje. W takich miejscach, jak Drumsuin ludzie się znają, żyją swoimi wierzeniami i mają tajemnice, o którym nie śniło się osobom spoza społeczności. Tu legendy nabierają większego znaczenia. Informacje dawkowane są powoli, by nie przytłoczyć odbiorcy. I chociaż z pozoru nie łączą się one ze sobą w żaden logiczny sposób, to są one odpowiedzią na wszystko. Tutaj każdy wydaje się winny i niewinny jednocześnie. Nie wiadomo, co jest prawdą, a co tylko mglistym złudzeniem…

Autorka w bardzo precyzyjny sposób ukazuje dziecięcy lęk w najmroczniejszej odsłonie i jego przerażające skutki. Pokazuje ona również obraz osoby, która wkracza do małego miasteczka, jako obca. Aby pomóc musi najpierw przekonać ludzi do siebie, a to w takich miejscach jest trudne.

„Policz do dziesięciu” to mroczna opowieść o skrywanych sekretach i nieprzepracowanych tragediach. Będzie idealną pozycją dla osób nie szukających rozlewu krwi i dynamicznych akcji.