Opowiadania letnie, a nawet gorące

W tym roku na rynku wydawniczym pojawiło się kilka antologii o tematyce typowo wakacyjnej. Przypadły mi do gustu takie krótkie formy i sięgam po nie bardzo chętnie. Często są też okazją do tego aby poznać twórczość nieznanych dotąd pisarzy i w następstwie dobrego pierwszego wrażenia decyduję się na ich kolejne książki. A że lubię twórczość rodzimych autorów nie mogłam przejść obojętnie obok tej książki. Znalazłam w niej historie napisane w większości przez pisarzy, z twórczością których jakoś nie miałam jeszcze okazji się zetknąć.

W publikacji jak wspomniałam wcześniej czytelnik znajdzie nie jedno, a aż 20 wakacyjnych opowiadań dwudziestu różnych autorów. Ich tematem przewodnim jest wakacyjna miłość, która ma różne oblicza i dopada bohaterów w najróżniejszych zakątkach świata i wieku...

Trudno wskazać najciekawszą opowieść, ale w mojej pamięci zapadło szczególnie opowiadanie Magdaleny Kordel, przy którym nie mogłam przestać się śmiać. Z jednej strony było bardzo przyziemne i nawet ogromnie współczułam momentami bohaterce, ale z drugiej sposób w jaki relacjonowała swoje przeżycia był tak zabawny, że mimo kolejnych nieszczęść jakie na nią spadały nie mogłam przestać się uśmiechać. Ostatecznie jednak historia kończy się optymistycznie, a do głównej bohaterki uśmiecha się szczęście no i oczywiście pojawia się miłość, ta wymarzona i wyczekiwana...

Spodobało mi się również opowiadanie, którego autorką jest Monika Szwaja, w którym czytelnik cofa się odrobinę w czasie do wspomnień bohaterki. Kobieta opowiada o swojej pierwszej miłości, o nieustannych obawach, odległości i barierach językowych. Dla miłości nie ma rzeczy niemożliwych, a wątpliwości pojawiają się zawsze gdy planujemy coś poważnego...

"Boso po rosie" Dominiki Stec to z kolei lekkie opowiadanie o bohaterach, którzy postanowili zawalczyć o własne szczęście. Na przekór wcześniejszym aspiracjom dostali jednak od losu coś zupełnie innego niż by chcieli uprzednio, jednak to okazało się być dla nich znacznie cenniejsze i trwalsze...

Takich zabawnych i zarazem życiowych historii w tym magicznym zbiorku jest wiele. Każda oczywiście inna, choć losy wszystkich bohaterów łączą jakieś wakacyjne podróże, w trakcie których dokonują się jakieś ich życiowe zwroty, podejmowane są ważne decyzje, a życie nabiera innych kolorów. Takie lektury czyta się niebywale szybko i przyjemnie, szczególnie że obrazują zwyczajnych ludzi, historie, które mogłyby przytrafić się każdemu z nas, a może nawet już się kiedyś wydarzyły.

Cała publikacja wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie. Jest to zdecydowanie lektura idealna na wakacje, ale myślę że również na każdy inny dzień w roku. Warto po nią sięgnąć ot tak w wolnej chwili, gdy chcemy się oderwać od rzeczywistości, odpocząć i zrelaksować również po ciężkim dniu. Mieszanka stylów, różnorodność bohaterów i gorący wakacyjny klimat sprawiają, że lektura ta nie pozwoli się od niej oderwać. Gorąco polecam ;)

Książki dla kobiet cieszą się niebywałą popularnością. ,,Opowiadania letnia, a nawet gorące" także znajdą swoje zwolenniczki.

Zbiór opowiadań pierwotnie został wydany w 2006 roku, po 14 latach Wydawnictwo Prószyński i S-ka zdecydowało się jednak na jego wznowienie. Czy był to krok potrzebny? Jeśli popatrzymy na pisarzy, jedyne, kogo kojarzę, to Janusz L. Wiśniewski, Małgorzata Warda, Monika Szwaja, Magdalena Kordel, czy Manula Kalicka. Nie twierdzę w żadnym razie, że tylko znane nazwiska powinny tworzyć swoje teksty do antologii, jednak poziom jest w miarę wyrównany. Niestety, nie są to opowieści szczególnie wysokich lotów.

,,Opowiadania letnie, a nawet gorące" to teoretycznie historie, które powinny rozpalić nasze zmysły do czerwoności. Tymczasem okazuje się, że są to co prawda przyjemne opowiastki, ale niewiele mają wspólnego z oddziaływaniem na nasze zmysły. Przynajmniej moje. Biorąc pod uwagę fakt, że były pisane blisko 15 lat temu, a styl pisarzy też uległ zmianie, muszę przyznać, że całkiem przyjemnie spędziłam czas z tym zbiorem. Widać pewne niedociągnięcia, brak tempa akcji, ale z drugiej strony... to mają być chwile dla nas, które sprawią, że oderwiemy się od codziennych trosk i tak się dzieje.

Poznajemy równe oblicza miłości - młodzieńczej, małżeńskiej, odnalezionej po latach. Niektóre z przygotowanych tekstów mają w sobie nutkę kryminału, co dodaje im smaku. Nie zachęcam do zapoznania się z całością od razu, bo i nie ma takiej możliwości, ale pojedynczo-dwa-trzy. Bywały i chwile, że tak się wciągnęłam, że czytałam po ponad 100 stron za jednym razem. Nie jest to najwybitniejsza z polskich antologii, jakie są obecnie na rynku. Biorąc jednak pod uwagę datę pierwotnego wydania i chwilę wolnego czasu, warto po nią sięgnąć. Choćby wybiórczo.