Rywal diabła. Kuba Sobański. Tom 6

Uwielbiam ten stan, kiedy książka porywa mnie tak, że nic innego nie ma znaczenia. Czas płynie wtedy w rytm kolejnych stron, pochłanianych w zawrotnym tempie przy jednoczesnym delektowaniu się nimi. Zdarza się, że trafiam na takie ciągle, ale doceniam zdecydowanie bardziej, gdy trafiają się po średniaczkach.

"Rywal diabła" to już szósty tom serii o Kubie Sobańskim. Po piątym trochę wątpiłam w sens jej kontynuowania, ale to była tylko taka zasłona dymna. Tym razem Adrian Bednarek wykorzystał znowu pełnię swoich możliwości i przypomniał mi, dlaczego tak bardzo chciałam, żeby diabeł powrócił.

W tej powieści wydarzyło się coś, czego się zupełnie nie spodziewałam. Naprawdę nigdy nie brałam takiej możliwości pod uwagę, choć akurat tej osoby nie obdarzyłam wielką sympatią i wielokrotnie jej zachowanie mnie irytowało, to jakoś się chyba przyzwyczaiłam. Mimo wszystko na podobne sytuacje w poprzednich częściach autor nas jakoś przygotowywał, a tutaj zostałam wzięta totalnie z zaskoczenia i do tej pory jeszcze to sobie układam w głowie. Tym bardziej, że doskonale wiem, jaki wpływ to wszystko ma na Kubę i bardziej niż zwykle miałam ochotę go przytulić.

Ta nowa literacka rzeczywistość stwarza oczywiście wiele możliwości, które wcześniej raczej nie wchodziły w grę i naprawdę jestem ciekawa kierunku, jaki obierze Adrian Bednarek. Po tym tomie jestem absolutnie przekonana, że wszystko jest możliwe, więc tym trudniej cokolwiek przewidzieć.

Jeśli chodzi o intrygę, to miałam dwa mocne typy, żaden się nie sprawdził, choć myślę, że jeden może jeszcze nawywijać w kolejnej części, bo na to wskazuje końcówka tej. Właśnie - zakończenie tej książki to totalny sztos. Czegoś takiego oczekuję od Adriana, przyzwyczaił mnie do takich fajerwerków od pierwszego spotkania z jego twórczością, więc cieszy mnie ogromnie, że nadal potrafi mnie nie tylko zaskoczyć, ale wręcz wywołać u mnie ciary.

"Rywal diabła" to sto procent diabła w diable. Adrian Bednarek nie tylko trzyma poziom, ale wręcz podnosi sobie poprzeczkę coraz wyżej. Jedyne, czego żałuję, to tego, że nie mogę od razu czytać kolejnego tomu. A że autor już go napisał, to jest nadzieja, że nie będę znowu musiała czekać kilka lat.

Moje 9/10.

Życie Sonii Wodzińskiej diametralnie się zmienia, gdy zdaje sobie sprawę, że będzie całkiem sama musiała stawić czoła przeciwnikowi, który odkrył jej najmroczniejsze tajemnice. Tymczasem jej dawny mentor prowadzi szczęśliwe życie u boku ponętnej blondynki, ciesząc się przy okazji sporymi przychodami z działalności firmy. Kuba Sobański nie jest jednak świadomy, że gdzieś w pobliżu czyha silny rywal, który za sprawą „Bestyjeczki” staje się jego poważnym problemem…

Szósta już część cyklu o Kubie Sobańskim stała się faktem, a Adrian Bednarek nie zawodzi i tym razem. Nazwanym nie bez kozery mistrzem psychothrillerów, Bednarek po raz kolejnym w swoim stylu zaprasza czytelnika do odbycia szalonej przygody naznaczonej kilogramami śniegu, mnóstwem seksu i niezmierzonymi pokładami drzemiącego w spaczonych umysłach bestialstwa. Jego wizje przerażają i fascynują jednocześnie tworząc w trakcie czytania wyjątkowo realne obrazy, a to przecież istotny element każdego thrillera.

„Rywal diabła” z pewnością w niczym nie ustępuje swoim poprzednikom, gwarantując czytelnikowi prawdziwy wachlarz emocji, które autor umiejętnie podsyca w dowolnie wybranym przez siebie momencie. Kuba Sobański znowu jest tym, któremu wielu z nas kibicuje czekając na apogeum jego szaleństwa, którego daje w końcu upust. Ponownie. Nareszcie.

Tę serię albo się kocha, albo porzuca po pierwszym tomie twierdząc, że „z tej mąki chleba nie będzie”. Ja karmię nią każdy skrawek mojej mrocznej duszy i chcę więcej…

Dalsze losy Kuby Sobańskiego. Tym razem jednak traci bliską osobę i zyskuje konkurenta. Ktoś wysyła do Soni listy i grozi, że wyda ich oboje. Ktoś wie o ich morderstwach.

✨✨✨

Przyznam szczerze, że byłam ogromnie ciekawa tej części. Jednak gdzieś tak 1/3 książki troszkę mi się dłużyła. Sporo rozmyślań Kuby, wzajemne boczenie się jego i Soni. Troszkę smaczku dodała nowa dziewczyna Kuby. Jednak to, co zadziało się później... 🤯 Ciężko było mi się oderwać. Dodatkowo jechałam na audiobooku więc Pan Filip Kosior dodawał niesamowitych emocji.

Był moment, kiedy zrobiło mi się przykro. Historia straciła pewną ważną postać i choć była ona niesamowicie irytująca to bez niej czułam pustkę. No ale ta sytuacja napędziła kolejne i akcja nabrała tempa. Kuba się wówczas uruchomił. Jednak największym szokiem było to, kto okazał się być owym rywalem...

No emocji nie brakuje w tej książce. Autorka po raz kolejny udowodnił, że umie w pisanie. Zakończenie jakby sugeruje, że można spodziewać się kontynuacji, jednak nie mam pewności. Mam nadzieję bo przez tych 6 tomów przywiązałam się do Kuby jakkolwiek dziwne by to nie było.

Ja napewno pozostanę wierną fanką tej serii i będę ją polecała każdemu, kto lubi temat seryjnych morderców i dreszczyk emocji. Będę wyczekiwała kolejnych książek autora. Jeśli wy nie znacie jeszcze twórczości autora to zachęcam do sięgnięcia po Pamiętnik Diabła, czyli pierwszy tom o Kubie Sobańskim.

Szósta część serii o Kubie Sobańskim zapewniła mi kolejną porcję mocnych i niezapomnianych wrażeń!

Na początku powtórzę to, co piszę przy każdym tomie z tej serii - zdecydowanie nie są to książki dla osób o słabych nerwach. Poziom brutalności wylatuje tu grubo poza skalę, a główny bohater to psychopata - dosłownie...

Żeby nie było - uwielbiam tego psychopatę (jakkolwiek to brzmi) i ogromnie podoba mi się to, jak autor wykreował jego postać. Wydaje mi się, że ciężko stworzyć bohatera, który byłby tak jednoznacznie zły i popełniałby tak brutalne zbrodnie, a któremu przy okazji czytelnik z całego serca kibicuje... Adrianowi Bednarkowi się to jednak udało, i to w jakim stylu!

Jeśli chodzi o fabułę - nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale uwierzcie, dzieje się! Tajemniczy przeciwnik grożący Soni to dopiero początek - w tej części Kuba będzie musiał zmierzyć się z czymś o wiele gorszym...

Każdy kolejny tom trzyma poziom poprzednich, więc nie musicie się martwić - po książki o Kubie Sobańskim zdecydowanie warto sięgnąć. Najbardziej jednak cieszy mnie fakt, że to jeszcze nie koniec! Autor ostatnio wspomniał, że pracuje nad siódmym tomem!

Jest to zdecydowanie moja ulubiona seria thrillerów i bardzo nie chcę, żeby za szybko się skończyła. Mam nadzieję, że autor nie przestanie wymyślać kolejnych szalonych historii z Kubą w roli głównej!

Okładka z nowej serii idealnie pasuje do pozostałych pięciu tomów. Widzimy dwie postacie w kapturze, które wzbudzają grozę... Ja mam gęsią skórkę, widząc tasak w rękach jednego z nich. Żółty grzbiet z czarnym tytułem książki - prezentuje się naprawdę dobrze z całością. Muszę koniecznie kupić cztery pierwsze tomy wznowienia - bo mam, owszem, ale w starej szacie graficznej. Ten egzemplarz posiada skrzydełka, dzięki czemu ma dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o autorze, a na drugim ujrzycie okładki wszystkich sześciu części o Kubusiu. Pozycja liczy prawie pięćset stron. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla naszego oka. Marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane, literówek brak. Podzielona została na rozdziały.

Ah... Jak miło było wrócić w ostatnim czasie do historii o NIM! Pamiętam, jak czytałam pierwsze tomy i początkowo w głowie mi się nie mieściło, jak można było coś takiego wymyślić... I wtedy właśnie chyba pokochałam tego bohatera całą sobą. Mimo jego psychicznych zapędów, to ja go wciąż uwielbiam i to się nie zmieniło! Nawet pamiętam, jak raz Wiola z Subiektywnie o książkach robiła wywiad i poprosiła mnie o kilka słów dlaczego polecam książki autora - ależ byłam podekscytowana! I jakie powieści mi towarzyszyły? Oczywiście, że cztery tomy Sobańskiego.

Uwielbiam pozycje autora za to, że czyta się je szybko, lekko i przyjemnie, mimo iż nie zawsze to, co się dzieje, jest przyjemne. Zazwyczaj to takie nie jest. :D Te książki się pochłania, przynajmniej ja czytam w szalonym tempie i jestem od pierwszych stron wciągnięta do akcji. Wszystko przeżywam z postaciami i żyje z nimi, nie mogę się wręcz oderwać od tej fabuły. I za każdym razem tak jest, co bym nie czytała od pisarza. Sięgam po jego lektury w ciemno i nie boję się, że mnie zawiedzie. Całe szczęście mam niezłe zaległości z jego twórczością, a co najmniej cztery lub pięć opowieści czeka na przeczytanie. Już nie mogę się doczekać! Chociaż spodziewam się, że mojego ulubieńca nikt i nic nie przebije... Podsumowując - styl jest lekki, przyjemny, czyta się szybko, a sam czytelnik jest od razu wciągnięty do świata bohaterów i czyta z zapartym tchem kolejne stronice.

Kubuś Sobański - mogłabym pisać o nim i pisać, ale to Wy musicie sami go poznać, osobiście! To jedyny w swoim rodzaju bohater, który mimo pokręconej osobowości, zajmuje w mojej głowie zaszczytne miejsce i nawet jak długo nie miałam możliwości czytania o dalszych jego losach, ja wciąż pamiętałam, tęskniłam. Dzięki Adrian, że dokończyłeś ten cykl, chociaż teraz będzie mi go ogromnie brakować. I nie wiem, co pomyślicie sobie o mnie, że może jestem taką samą psychopatką jak bohater książki, czy coś. :D Nic nie zrobię na to, że tak wrył się w mojej głowie, że takimi uczuciami go obdarzyłam i nic nie jest w stanie go przebić. Przynajmniej do tej pory jeszcze na takowego nie trafiłam, jeśli chodzi o cykl kryminałów, thrillerów czy horrorów.

Bohaterowie są wykreowani idealnie, każdy z nich jest inny, nie ma co im ufać, bo możemy się strasznie przejechać. Mamy osoby, które znamy z poprzednich tomów, mamy kilka nowych, niemniej jednak każdy z nich jest inny i świetnie się prezentuje. I nie wiem, co autor zażywał pisząc te książkę, ale to naprawdę FENOMEN. Aha, byłabym zapomniała. Nie jestem do końca pewna, czy chciałabym takich ludzi spotkać na swojej drodze, mimo wszystko.

Tak w ogóle, to akcja toczy się w Krakowie, więc... nie wiem, mam uciekać już, Adrianie? Czy łazi mi po okolicy taki ziom? Może będzie szansa go spotkać w ciemnym zaułku? Mam nadzieję, że nie jestem podobna do Klary czy coś. :D Nie no, duży plus za obsadzenie akcji wciąż w miejscach, które znam i które kocham. Mogłam dzięki temu lepiej sobie wszystko wyobrazić, jakby mało mi było wrażeń.

Dzieje się tutaj tak wiele, że momentami to ciężko nadążyć za tym wszystkim... Jest tu sporo krwi, zemsty, są trupy - więc jeżeli nie lubicie takich mocnych książek, to lepiej po ten cykl nie sięgajcie, bo nie przebrniecie przez niego. Ja samej siebie nie posądzałam, że mnie nie obrzydzi, z reguły jestem dość wrażliwa. Widać urok osobisty głównej postaci robi swoje.

Mamy wiele zwrotów akcji, chwilami zdawało mi się, że serce mi z piersi wyskoczyło i stanęło obok mnie. Normalnie... zawał. Tyle emocji, nie da się tej książki czytać spokojnie. Przyprawia nie tylko o szybsze bicie serca, ale i o niemalże zawał, strach, poczucie zemsty... Ciarki na skórze nie raz się pojawią. Był też smutek, naprawdę było mi przykro i nie raz jak sobie pomyślę o niektórych scenach to... Wciąż się smucę.

Cała paleta emocji jest dostępna w tym ostatnim tomie, który kończy cały cykl. A ja wciąż nie mogę się pogodzić z tym, że to koniec opowieści o Sobańskim...

Jestem ZACHWYCONA. Już mi brakuje głównego bohatera. Książka jest tak świetnie napisana, że aż mi słów brakuje, jak ją opisywać, by Was zachęcić do sięgnięcia po tą serię. Owszem, jest pokręcona, drugiej takiej serii nie spotkałam, ale dzięki temu wyróżnia się na tle thrillerów, kryminałów. Jego powieści są ORYGINALNE, jedyne w swoim rodzaju. Zdecydowanie warte poświęcenia im uwagi. Sześć tomów to idealna przygoda dla osób, dla których mocne sceny, rozlew krwi, morderstwa, trupy nie są niczym strasznym. Uwierzcie mi, że będziecie tak jak ja, z zainteresowaniem śledzić poczynania początkowo adwokata, a następnie więźnia, by później zwykłego szaraczka obserwować w raju. I patrzeć na to, co dzieje się w jego głowie...

ZDECYDOWANIE POLECAM. Ja jestem bardzo zadowolona. I już tęsknie za Kubusiem. :(

Znacie tę serię? A może macie ją dopiero w sowich planach? Pamiętajcie, że jest ona dla osób o mocnych nerwach! I raczej co najmniej +16, jak nie +18.

Ogólnie to czytało mi się bardzo dobrze. Ze strony na stronę było ciekawiej, ale tak na koniec lektury stwierdziłam, że to nie było to. Owszem, jestem zadowolona z lektury, ale czegoś mi tutaj zabrakło. Jakiegoś wow. Nie poczułam takiej satysfakcji jak po poprzednich tomach.

Adrian Bednarek ma „diabelskie” zdolności przyciągania czytelniczej uwagi. Wykreował bohatera, który zapisał się w polskiej literaturze. Kuba Sobański to postać bardzo dobrze znana fanom Bednarka, czytelnikom lubującym się w literaturze grozy. „Piętno diabła” to już szósta odsłona z udziałem Sobańskiego.

To również kolejne spotkanie z jego uczennicą Sonią Wodzińską, która nie może spać spokojnie, ponieważ jest ktoś, kto zna jej najbardziej skrywaną tajemnicę. Najciekawsze w tym jest to, że nie wiemy, kto jest tą osobą. Na pewno nie będziemy podejrzewać o to, człowieka, który odpuścił chęć zemsty. Sobański skupił się bowiem na swoim związku z Doną.

Kto zatem uderzył w Sonię? Kto jest nadawcą listów demaskujących prawdziwe oblicze dziewczyny? Jak Sonia poradzi sobie z rywalem, którego nie zna? Czy wykorzysta swoją przebiegłość, aby nie wpaść w jego sidła? Myślę, że sięgając po tę książkę, wpadniecie w wir czytania. „Rywal diabła” porwie Was i będzie trzymał z ogromną siłą. Wszak stworzył go Adrian Bednarek, pisarz, który doskonale wie jak zawładnąć emocjami czytelnika.

Nie ukrywam, że cała seria zasługuje na uznanie. Jej najnowsza odsłona to ogromny zastrzyk emocji, które kiełkują w nas z każdym przełożeniem strony. A czynimy to w szybkim tempie, ponieważ nie potrafimy oderwać się od lektury. „Rywal diabła” to doskonała mieszanka grozy i thrillera.

Jak potoczą się losy Soni Wodzińskiej? Czy zdoła ona pokonać rywala? Jak postąpi Kuba Sobański, który mimo iż zaprzestał zemsty na swej uczennicy, nie może przejść obojętnie wobec jej problemów? Jak się okazuje jej problemy, są jego problemami. Jej sekrety są jego sekretami. Można powiedzieć, że jadą na jednym wózku. A ich wspólny wróg jest nieobliczalny.

Jeśli sięgając po najnowszą książkę Adriana Bednarka, liczycie na ekstremalne doznania, to możecie być pewni, że tak właśnie będzie. Autor przygotował dla nas wiele zwrotów, które sprawią, że z nadmiaru emocji zakręci Wam się w głowie z niedowierzania. A ja z całego mojego czytelniczego serca wierzę, że Kuba Sobański i Sonia Wodzińska nie dadzą o sobie zapomnieć. To jest pewne, gdyż często zerkając na książki z tej serii, powracam do nich we wspomnieniach żywiąc nadzieję, że choć jeszcze raz ponownie spotkamy się w świecie wykreowanym przez autora. Czego życzę sobie i wszystkim miłośnikom grozy przez duże GG – Genialna Groza w wykonaniu równie genialnego Adriana Bednarka. Sobański i Wodzińska to duet, który na zawsze zapisze się w Waszej pamięci.

Książka „Rywal diabła” ukazała się nakładem Wydawnictwa Zaczytani

,,Rywal diabła" szósty tom serii z Kubą Sobańskim, której autorem jest Adrian Bednarek. Powtórne zakończenie serii, która swój finał pierwotnie miała na ,,Wyroku diabła".

Jednak autor postanowił wrócić po sześciu latach do Kuby Sobańskiego i powstały ,,Piętno diabła" i ,,Rywal diabła", a cała seria została poprawiona i wydana w nowej szacie graficznej.

Odgrzewany kotlet czy nowa dawka emocji ?

Sonia Wodzińska od pewnego czasu otrzymuje listy, w których to nadawca twierdzi, że powiązał ją z niewyjaśnionymi morderstwami. Grozi, że ujawni dowody, które wskazują na Sonię jako morderczynie wielu osób. Wodzińska stara się poznać kim jest ,,Listonosz" jak zostaje określony, jednak z marnym skutkiem. Tymczasem Kuba Sobański stara się za wszelką cenę odciąć od Sonii, odpuszcza również zemstę na niej, gdyż nie stanowi już ona dla niego zagrożenia. Jednak problemy Bestyjeczki z Listonoszem sprowadzą również zagrożenie w nowym życiu Sobańskiego. Czy rywal diabła zakończy jego beztroskie nowe życie w raju i sprowadzi problemy, które były już dawno zapomniane ?

Myślę, że odświeżona seria jest idealna dla osób, które nigdy nie miały doczynienia z Kubą lub czytały całość kilka lat temu. Ja serię poznałem niecałe pół roku przed wydaniem odświeżonej wersji i dlatego zdecydowałam się przeczytać tylko dwa nowe tomy tej serii. Chociaż przyznaję, że z chęcią bym widział całą nową serię u siebie na półce. Te nowe wydanie graficzne wpada w oko.

Zapewniam, że w ,,Piętnie diabła" jak i ,,Rywalu diabła" emocji nie brakuje. Nie zabraknie również zwrotów akcji. Całość utrzymana w mrocznym klimacie i czytało się w napięciu. Bednarek ponownie zaskakuje czytelników. Zdecydowanie polecam dla osób o mocnych nerwach. Po przeczytaniu szóstej części czułem się wypalony czytelniczo. Żadna nowa książka nie wzbudzała już takich emocji i nie miałem ochoty poznawać czegoś nowego. Podobnie miałem jak skończyłem serię na ,,Wyroku diabła". Jednak pora wrócić niedługo do szarej rzeczywistości, choć ta bednarkowa jest dużo ciekawsza.

Zakończenie serii pozostaje otwarte. Ja liczę na kontynuację oraz na pewno sięgnę po kolejny tom jeżeli powstanie.

"RYWAL DIABŁA" ADRIAN BEDNAREK

Ostateczna rozgrywka... Walka o swoje być, albo nie być. Kuba myślał, że zwyciężył swoje słabości i lęki, przechytrzył osobę dzięki, której spędził wiele lat w więzieniu. Nie wie, że los płata mu figla, a jego uporządkowane życie legnie w gruzach, bo będzie musiał pogodzić się z porażką przez, którą straci cząstkę swojego dawnego ja.

Sobolański skupia się na swojej pracy i swoim życiu osobistym, dawny mrok czai się lecz nie wychodzi na zewnątrz przez co Kuba jest bardziej rozluźniony i swobodny. Unika Sonię, przez co nie zauważa, że uczennica ma poważne kłopoty i jest cieniem kobiety.

Powiem, że byłam bardzo zaskoczona rozwinięciem akcji, zawiodło zaufanie i narcystyczna postawa by rozwikłać swój konflikt. Potem działa nostalgia i wspomnienia, które pobudzają do działanie, ale mogli zapobiec pewnych sytuacji. Rozumiem czym kierowała się Sonia, ale i Kuba. Ich relacja była na straconej pozycji chodź przeszłość i sekrety cementowały ich znajomość.

Pierwsze typy "rywala diabła" były dla mnie zbyt oczywiste, szukałam w ich wspólnej przeszłości, kogoś, kto chciałby zaszkodzić i pilnować Soni, a przy okazji dopiec Kubie. Miałam swoje typy gdzieś na końcu miałam przebłysk, który nie okazał się mylny, ale sam finalny wątek pod względem psychologicznym... to istne mistrzostwo.

Reakcja ludzi z najbliższego otoczenia, wyparcie... i kolejny raz nasuwa mi się że nie wiem z kim żyjemy, z kim się spotykamy i w jakie brniemy bagno. Dla dobra sprawy przymykamy oczy, albo stajemy się uległymi, ale czy warto? No i nie ma zbrodni idealnej, zawsze znajdzie się coś lub ktoś... Czy Kuba będzie miał szansę na kolejny spokojny dzień w raju? Czy jego ignorancja sprowadzi na niego kolejne kłopoty?

#adrianbednarek #Rywaldiabla #Trylogiaodiablach #Wydawnictwozaczytani #WydawnictwoNovaeres

Aż do Dnia Kobiet przyszło nam czekać na premierę szóstego tomu z Kubą Sobańskim, głównym bohaterem cyklu napisanego przez Adriana Bednarka.

Fani Kubusia, jak i samego autora zostali wystawieni na próbę. Czy to będzie już koniec "przygód" Rzeźnika Niewiniątek, bo tak został ochrzczony w pierwszej części cyklu w Pamiętniku diabła?

Oczywiście nie będę spojlerował. Nie dowiecie się, czy to już koniec, czy Kubie coś się stało, czy jego przyjaciółka po fachu, Sonia Wodzińska, nadal będzie zabijać, czy znów razem będą walczyć ze swoimi mrocznymi koszmarami. Fani już na pewno wszystko wiedzą i zapewne uśmiechają się pod nosem!

Jednak recenzja musi powstać, nie może być inaczej. Nie mogę nie napisać nic o Panu Bednarku, autorze mrocznych thrillerów psychologicznych. W swoich powieściach kreuje bohaterów, których nie można zaliczyć do przykładnych obywateli w naszym kraju. To w 99% źli do szpiku kości ludzie (jeśli można ich zaliczyć do nich), bezwzględni, brutalni, z sadystycznymi zapędami, niecofającymi się przed niczym. Krew leje się tu często, narzędzia zbrodni są różne, jak różne są śmierci tych, którzy staną na drodze bohaterom powieści częstochowianina. Pan Adrian pasjonuje się tematyką kryminalną i musi wiedzieć, że na kwietniowym spotkaniu w "mojej" bibliotece zadam mu pytanie: Co na to Pana żona?... Prócz pisania thrillerów psychologicznych ma wiele innych zainteresowań bardzo typowych dla mężczyzn. Jest piłka nożna i jego Raków Częstochowa (mam nadzieję, że na spotkaniu jeszcze nie będę musiał gratulować mistrzostwa jego "medalikom"), kibicuje również czerwonym diabełkom z Manchesteru. W wolnych chwilach lubi pobiegać i zadbać o swoją kondycję fizyczną.

Dla tych, którzy nie mieli nic wspólnego z cyklem, muszę przypomnieć, że w pierwszym zamiarze pisarza było napisanie czterech tomów. I tak się stało, ale po kilku latach powstał na nowo sześciotomowy cykl. Pierwsze cztery tomy Pan Adrian poprawił, dopieścił, dopracował i wydał ponownie. Był to strzał w przysłowiową dziesiątkę. Dwa kolejne powstały niedawno, dając fanom Diabełka nowych emocji.

Na okładce szóstego tomu mamy dwie zakapturzone osoby. Za osobą zakapturzoną, stojącą do czytelnika przodem, mamy stojącą inną postać również w kapturze. Postać ta stoi tyłem. Czy to będzie gody rywal dla Kuby Sobańskiego? Oczami wyobraźni widzę na półkach fanów te sześć tomów, z żółto-czarnymi grzbietami....

Zapraszam do wnętrza lektury, która pochłonęła mnie bez reszty. Trzymała w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Soni Wodzińskiej nie trzeba wam przedstawiać. Jej mentor, Kuba Sobański, zajął się jej sprawą, gdy niepełnoletnia dziewczyna została oskarżona o zabójstwo swojego brata. Mimo że dziewczyna była winna, Sobańskiemu udało się doprowadzić sprawę do końca i uniewinnić ją. Sonia mogłaby za to iść w ogień za Kubą, nie tylko w ognień, ale i do łóżka, oddać siebie całkowicie mężczyźnie, który zwierzył się jej ze wszystkich swoich tajemnic. O tym przeczytacie w poprzednich częściach. W tej Wodzińska zaczyna dostawać tajemnicze listy, w których człowiek chwali się, że wie, czego dokonała dziewczyna, po co robi tatuaże. Rysunki pod skórą są dla niej utrwaleniem zbrodni, których dokonuje. Skąd może to wiedzieć? Przecież jej działanie jest perfekcyjne. Na domiar złego dla niej Kuba od pewnego czasu nie jest zainteresowany spotkaniami z nią. Woli jej koleżankę, Donę, z którą planuje swoją przyszłość. Kuba odpuszcza sobie zemstę na Soni, czuje się pewnie, bo firma przynosi spore zyski, a demony przyszłości zapomniały o nim. Do czasu.

Do czasu, gdy dostaje się do domu Soni, a tam...?

Sporo pytań ciśnie się na usta. Tyle pytań chciałoby się zadać Pani Adrianowi, ale teraz jest to niemożliwe. Wykorzystam moment i zadam je 20 kwietnia...

"Rywal diabła" szósta i mam ogromną nadzieję, że nie ostatnia część z moim ukochanym Kubą Sobańskim. Uwielbiam jego czarną jak smoła duszę, mega inteligencję i spryt. Pomimo traumatycznych doświadczeń facet daje radę choć demony często o sobie przypominają otulając mrokiem, pchając w szpony nałogów., brutalnego seksu.

Witajcie więc w raju kochani... Dona i Kuba powoli wracają do normalnośći. Ich związek ma się dobrze, interes Sobańskiego kwitnie. Natomiast Sonia... Jeszcze chyba nigdy nie była tak samotna, Zastraszona, wyniszczona psychicznie i fizycznie, w szponach nałogu... Firma na skraju bankructwa i tajemniczy Listonosz, rywal Diabła, który nie ma skrupułów.

O kochani to co przygotował nam autor w tej części rozwala system i totalnie ryje beret. Bednarek serwuje czytelnikowi jazdę bez trzymanki. Podczas czytania wylałam morze łez, kużwa a zdarzyło mi się również rzucić książką o ścianę... No poprostu nie wytrzymałam...

Czy polecam Wam wyprawę do raju? Tak tak i jeszcze raz tak.

Dzień dobry

Kuba Sobański wrócił do normalnego życia. Firma zaczęła przynosić dobre zyski, związek u boku Dony kwitł, czego mógł chcieć więcej. Zemsta którą się kierował i chęć zabicia swojej uczeniccy powoli opadła. Niestety nieświadomy że ma rywala który zbliża się do Soni a ona sama postanawia mu stawić czoła kończy się dramatycznie. Sam Kuba nie zdaje sobie sprawy jak groźny jest przeciwnik i ile wie.

To już szósty tom o Kubie Sobańskim i szczerze mówiąc zrobił na mnie największe wrażenie. Mam nadzieję, że doczekamy się kolejnych diabelskich przygód bo kto jak kto, ale Sobański nie da się podporządkować nikomu.

Adrian.Bednarek , którego wielbię choć to za mało powiedziane,ma świetne pióro, genialnie zbudowane i dawkowane napięcie. Mrożąca krew w żyłach powieść z pokręconą fabułą, która sprawia, że czytelnik czuję niepokój niemal w każdym momencie.

Zwroty akcji, twisty, które funduje nam zapewniają silne emocje. Plastyczne i makabryczne opisy zbrodni elektryzują i wywołują dreszcze. Ostrzegam, powieść nadaje się dla ludzi o mocnych nerwach.

Autor zapewnia ostrą jazdę bez trzymanki i wciska w fotel. Diabelnie dobra seria, którą trzeba przeczytać i przeżyć na swój własny sposób.

Jedyny, niepowtarzalny Adrian Bednarek! Z pod jego ręki wychodzą naprawdę bardzo dobre książki, które bez opisu i okładki biorę w ciemno. Geniusz zła!!

Nie ma takiej skali aby odnieść się do tej książki a nawet całej serii.

M.

Kuba Sobański.

Seryjny morderca. Bohater bez wyrzutów sumienia, bez krzty szacunku do ludzkiego życia. Egoista przekonany o swojej wyjątkowości.

A jednak bohater, któremu kibicuję, i który wypełnił moje czytelnicze życie niesamowitymi wrażeniami. I w tym tkwi właśnie jego wyjątkowość.

„ Kokaina, alkohol i papierosy są nieodłączną częścią mnie. Tak samo jogging, słabość do blondynek i potrzeba zabijania ”.

Tak mówi o sobie. I taki jest. Choć ja dodałabym jeszcze, że jego częścią nierozerwalną jest tkwiące w nim skrzywdzone, upokorzone dziecko. I ta krzywda nie daje o sobie zapomnieć. Cały czas za nim podąża. Ale żeby ją stłumić musi zabijać. Taki jest jego sposób na walkę z wewnętrznymi demonami.

„ Rywal diabła ” to szósty już tom serii o Kubie Sobańskim. Kolejny rollercoaster emocji i wrażeń. Ciągłego napięcia i adrenaliny podczas czytania. Nieustanna walka z demonem siostry. Koszmary. Ale też próba powrotu do normy. Która niestety zostaje zakłócona. Bo w mroku czai się rywal, który wie za dużo...

Każdą częścią tej serii się zachwycałam. Każda z nich to kolejny, a jakże inny etap życia seryjnego zabójcy. Jedyna niezmienna rzecz to jego walka o to, by zapomnieć o krzywdzie z dzieciństwa. I choć robi to na swój chory sposób, ja to kupuję.

Seria z Kubą Sobańskim to seria, która już zawsze zostanie ze mną. Niezmiennie polecam.

„Krótka smycz to najlepszy sposób na okiełznanie niesfornego pitbulla”.

Przejażdżka diabelskim młynem?

Czemu nie, ale tylko w towarzystwie diabła z piekła rodem.

Tu nie ma czasu na podziwianie widoków.

Wsiadasz.

Zapinasz pasy.

I jazda.. do mrocznego raju, gdzie królują dzikie żądze, seks i intrygi. Używki: alkohol, kokaina, papierosy – do wyboru do koloru. Do tego w odsłuchu polski rasowy rock. Będziesz tu świadkiem ryzykownej i nieprzewidywalnej gry, w której stawką jest życie. Będziesz widzem spektaklu przeciągania liny między dobrem a złem, przy czym stracisz orientację co jest czym. Poznasz mocne i słabe strony morderczego nałogu. Zobaczysz, że można zahibernować demona. Skosztujesz koktajlu namiętności, napięcia, mroku, śniegu, seksu, biznesu i redbulla. Odkryjesz cienie i blaski relacji opartej na trosce, pociągu seksualnym, swobodzie wspólnego towarzystwa i nienawiści, która jednak nie pozwala na przekroczenie granicy fizycznej krzywdy. Wyśledzisz jakie triki tłumią ból, przynoszą ulgę, zwiększają pewność siebie i uciszają licho. Zrozumiesz kiedy ryzyko zahacza o głupotę i że brak planu, to czasami jest ten plan. Zobaczysz, że diabeł wcale nie ubiera się u Prady, ale strój na diabelskie tańce jest równie markowy.

A wszystko to w towarzystwie faceta zbudowanego z fartu, obdarzonego urodą podkręcającą efekt zajebistości, wielbiciela joggingu mającego słabość do blondynek i nieokiełznaną potrzebę zabijania brunetek..

I nie próbuj żadnych sztuczek, bo „zadzieranie z Kubą Sobańskim to wyższa liga”.

Kuba Sobański ma w sobie coś takiego, że albo się go kocha, albo nienawidzi. U mnie to była miłość od pierwszego wejrzenia. Uwiódł mnie swoim szaleństwem, wykorzystał emocjonalnie pokręconymi pomysłami, rozpieści intensywnością ogarniającego go mroku i na koniec brutalnie porzucił.. po raz drugi.. nie tracąc przy tym, a wręcz z każdym tomem zyskując jakąś całkowicie subiektywną i racjonalnie niewytłumaczalną fascynację.

Cała seria, to mroczna rozrywka dla wielbicieli gatunku.

Polecam.