Nienarodzona

Pani Ewa Przydryga jest jedną z moich ulubionych polskich pisarek. Śledzę poczynania autorki w mediach społecznościowych, dlatego zawsze jestem na bieżąco z jej nowymi książkami, na które czekam z niesłabnącym zainteresowaniem. Mają one bowiem niepowtarzalny i niepodrabiany klimat, jedyny w swoim rodzaju. Jestem pewna, że każdy kto chociaż raz sięgnie po książki Pani Ewy, będzie wiedział, o czym piszę. I przepadnie bez reszty!

Kiedy kończę czytać książkę Ewy Przydrygi, mam wrażenie że to jest najlepszy thriller autorki, po czym pojawia się jej kolejna powieść, i znów przychodzi do głowy ta sama myśl, niczym deja vu. Każda bowiem historia jest nieprzewidywalna, mroczna, dzieje się na pograniczu jawy i snu, przez co nie można się od niej oderwać. Duszna atmosfera natomiast wywołuje w Czytelniku przyspieszone bicie serca. Tak dzieje się i w przypadku najnowszej książki Ewy Przydrygi "Nienarodzona".

Główną bohaterką kryminału jest Laura Wagner, która w zaawansowanej ciąży nagle znika. Zostawia chorą córkę pod opieką mamy, wypożycza kajak i ślad po niej znika. Kiedy o całym zajściu dowiaduje się przyrodnia siostra bohaterki, Nina, wraca w rodzinne strony, by dowiedzieć się, co takiego spotkało jej siostrę. Młoda kobieta jest głęboko przekonana, na przekór pozostałej części rodziny i policji, że Laura jednak żyje. Za wszelką cenę próbuje poznać prawdę. Czym bardziej drąży temat, tym więcej głębokich, niezagojonych urazów i uprzedzeń dochodzi do głosu. Upór młodej kobiety, jej niezłomność w odkrywaniu prawdy poprzez zadawanie niewygodnych pytań sprawia, że na jaw wychodzą skrywane latami sekrety dwóch zwaśnionych ze sobą rodzin. Czy Ninie uda się odnaleźć siostrę żywą i uratować jej nienarodzone dziecko? A może intuicja ją zawodzi i Laura rzeczywiście popełniła samobójstwo, jak podejrzewa policja?

Genialna, wciągająca intryga, nieoczywista fabuła, zaskakujące zakończenie to bez wątpienia plusy tej książki. Czyta się ją z zapartym tchem, chłonąc historię Laury, która jeszcze długo po przeczytania książki "siedzi" w głowie. Polecam! Angażujący emocjonalnie z dynamiczną akcją i genialnie skonstruowanymi bohaterami thriller, zadowoli nawet wymagających Czytelników.

Nina przyjeżdża do rodzinnej miejscowości, ponieważ chce odnaleźć swoją przyrodnią siostrę. Laura w zaawansowanej, zagrożonej ciąży pewnego dnia wypożycza kajak, a później ślad po niej ginie. Poszlaki wskazują na samobójstwo, ale bohaterka w to nie wierzy. Okazuje się, że wszystko jest głęboko zakorzenione w przeszłości, a na jaw wychodzą tajemnice, o których Nina nie miała pojęcia.

Po książki Ewy Przydrygi sięgam w ciemno. Wszystkie mają niepowtarzalny klimat, „Nienarodzona” również. Uważam, że ta książka posiada wszystko, co dobry thriller powinien zawierać. W szczególności jest to mrok czający się w minionych latach. Tajemnica, na której rozwiązanie dość ciężko wpaść, a kiedy już to się udaję, to wzbudza ona szok. Ja jestem jednocześnie wstrząśnięta i pod wrażeniem tej historii.

Nina jest młodą kobietą, która dąży po trupach do celu, nie cofnie się przed niczym, by odnaleźć swoją siostrę. Choćby miała przypłacić to życiem i tak nie cofnie się przed niczym. Właśnie za to ją polubiłam, za jej upór i determinację. Nie miała w życiu lekko, gdyż jak dowiadujemy się z prologu, jej ojciec nieumyślnie spowodował śmierć, przez co jej rodzina była napiętnowana. Jej siostra ma jeszcze gorzej, gdyż prócz tego wychowuje chorą na autyzm córkę, nad którą opieka jest bardzo trudna, a jej mąż ją zostawił. Nie jest to jednak wszystko, czego doświadczyła. Przeżyła o wiele gorsze rzeczy, o których dowiadujemy się z fragmentów książki, w których to ona przybiera formę narratorki.

Ciężko się oderwać od tej powieści i jestem pewna, że miłośnicy dreszczowców się ze mną zgodzą. Czuję, że będę miała po niej tak zwanego czytelniczego kaca, ponieważ emocje, jakie we mnie ona wywołała, wciąż we mnie buzują. Czuję smutek, żal, złość i bezradność. Mam świadomość, że jest to fikcja, ale przywiązałam się do bohaterów. Czuję ogromną niesprawiedliwość losu. Zdarzenia, które spotkały Lurę, niestety zdarzają się w realnym świecie. Wiem, że moje słowa brzmią nieco enigmatycznie, lecz nie mogę Wam zbyt wiele zdradzić, aby nie zepsuć Wam przyjemności z lektury „Nienarodzonej”.

Podoba mi się styl autorki. Jest jedną z moich ulubionych polskich pisarek. Ma lekkie pióro i potrafi tworzyć niesamowite historie. Jeśli moje słowa Was nie przekonały, to już sama nie wiem, co mogłoby to zrobić :) To świetna historia. Czytajcie!

Laura Wagner zaginęła. Poszlaki wskazują na samobójstwo, mąż ją zostawił w ciąży i z dzieckiem wymagającym szczególnej uwagi. Dom pod kredytem, ciężkie życie i smutna przeszłość. Każdemu było by ciężko... W samobójstwo nie może uwierzyć jej przyrodnia młodsza siostra, Nina, tak samo jak w to, że Laura na parę dni przed porodem myślała o pływaniu kajakiem... Nina przewróci świat do góry nogami, odnajdzie starych znajomych i rozgrzebie stare rany aby tylko odnaleźć Laurę. Narracja prowadzona jest z jej perspektywy i perspektywy jej siostry z przeskokami w czasie pomiędzy teraźniejszością, a przeszłością.

Stopniowo dowiadujemy się, że przeszłość nie rozpieszczała tej rodziny. Obie dziewczyny przedwcześnie musiały dojrzeć i zmagać się z przeciwnościami losu, które złamały by niejednego dorosłego. Do tego dochodzi małe miasteczko, w którym każdy nadaje sobie prawo do osądzania innych i wykonanywania wyroków na własną rękę.

Pani Ewa niesamowicie uknuła tę intrygę i wątki poprzaptała mistrzowsko. Mimo, że gdzieś tak w po ⅔ książki wiedziałam już mniej więcej kto i co to i tak rozwikłanie zagadki złamało mi serce. Mimo, że to w sumie nie jest obszerna powieść zdążyłam zżyć się z bohaterami, byli bardzo przekonujący. Akcja nie miała zawrotnego tempa, ale nie pozwoliła na ani chwilę nudy, no i jeśli chcecie się wyspać, albo macie jakieś plany na najbliższy czas to nie sięgajcie po tę książkę, bo nie da się jej odłożyć przed przeczytaniem całości. Dawno żądnej książki nie przeczytałam w takim tempie.

Silne, niezależne, pełne pasji i determinacji kobiety. Głęboko skrywane tajemnice, do których, z obawy przed odrzuceniem nie dopuszcza się nawet najbliższych. Rodzina, która daje siłę, ale także ściąga na dno. Różne oblicza macierzyństwa. Dzieciństwo, które determinuje dorosłe życie. I zło, które raz wyrządzone, pociąga za sobą następne i „nieistotne, jaką drogę sobie utorowało i jaki wybrało sobie powód, zło zawsze pozostaje złem.”

„Nienarodzona” - najnowsza powieść Ewy Przydrygi to emocjonalny rollercoaster. Po raz kolejny Autorka udowodniła, że nie boi się sięgać po ważne, ale i trudne tematy, a ludzka natura, w całej swej złożoności nie ma przed nią tajemnic.

Ta prowadzona z perspektywy dwóch przyrodnich sióstr, Laury Wagner i Niny Lange historia pozwala nam poznać ich obecne życie, a także dramatyczne i bolesne wydarzenia, które stały się ich udziałem w przeszłości. Pierwszoosobowa narracja daje możliwość głębokiego wniknięcia w emocje i lepszego zrozumienia motywacji bohaterek.

Choć siostry ostatnimi czasy oddaliły się od siebie, gdy wieść, że Lena zniknęła dociera do Niny, ta nie waha się pozostawić swoich spraw i przyjechać, aby przyjrzeć się postępowaniu w tej sprawie. Policja stawia na samobójstwo, jednak Nina nie wierzy, że jej ciężarna siostra, matka autystycznej Tosi byłaby w stanie targnąć się na własne życie. Angażując się w poszukiwania, przyjdzie jej kroczyć wydeptanymi przez Lenę w ostatnich dniach przed zaginięciem ścieżkami. Będzie zmuszona mocno penetrować prywatność siostry, rozmawiać z jej lekarzem, dawnymi przyjaciółmi. Konfrontować własne przypuszczenia i odkrycia z ustaleniami policji. Łączyć je z sennymi koszmarami, fragmentami bolesnych wspomnień, a także nie do końca jasnymi wskazówkami udzielanymi przez kilkuletnią, autystyczną siostrzenicę.

Ewa Przydryga w charakterystycznym dla siebie stylu, tworząc duszny, pełen niedopowiedzeń i skrywanych tajemnic klimat zabiera nas do małej społeczności, w której tragiczny wypadek rozpala nienawiść, budzi niepohamowaną chęć zemsty, wyzwala jawnie okazywaną wrogość i ostracyzm społeczny, obejmujący nie tylko winnego, ale również jego najbliższych. Do miejsca gdzie, chęć ochrony rodziny nakazuje całkowite odcięcie się od niej, skazuje na samotność i bezdomność. Autorka prowadzi nas do lasu, gdzie pod osłoną nocy przyjaciel zamienia się w oprawcę, a akt okrucieństwa ma daleko idące konsekwencje. Nieodwracalnie zmienia życie zarówno ofiary jak i kata. Przydryga kreśli w „Nienarodzonej” kilka portretów matek. Pokazuje, że jest nią nie tylko ta, która urodziła, ale także ta, która wychowała. Pokazuje, że w walce o życie i zdrowie dziecka, kobieta jest zdolna do wszystkiego.

Jeżeli szukacie niezwykle angażującej emocjonalnie, długo nie pozwalającej o sobie zapomnieć lektury, z niezwykle dynamiczną jak na thriller akcją, z zaskakującym plot twistem i zakończeniem, to koniecznie musicie sięgnąć po „Nienarodzoną”.

„Nienarodzona” Ewa Przydryga ✨

Nina bardzo wcześnie straciła matkę. Po pewnym czasie jej ojciec założył nową rodzinę i tym sposobem Nina zyskała przybraną starszą siostrę- Laurę oraz nową matkę. Macocha traktowała Ninę tak jak rodzoną córkę i bardzo szybko powstała między nimi więź. Podobnie też było z Laurą. Jednak pewien zbieg okoliczności wpłynął na to, że Nina musiała pożegnać ojca równie szybko. Teraz jedyną jej rodzine stanowią macocha i przybrana siostra.

Pewnego dnia Nina dowiaduje się od matki, że kilka dni wcześniej zaginęła Laura. Niepokój dziewczyny wzrósł dodatkowo, gdyż Laura spodziewała się kolejnego dziecka i była w zaawansowanej ciąży. Miała też na wychowaniu autystyczną pięcioletnią córkę Tosię. Chociaż policja podejrzewa samobójstwo, to jednak Nina nie dopuszcza do siebie takiej myśli. Ma inne przeczucia, ale nie ma na to dowodów.

Próbuje więc na własną rękę dotrzeć do prawdy. Z plątaniny wydarzeń ostatnich miesięcy próbuje wyłuszczyć coś, co naprowadzi ją na jakiś trop.

To co odkryje zszokuje nie tylko ją....

Bardzo lubię książki Ewy Przydrygi. Z całą pewnością mogę powiedzieć ,że „Nienarodzona” to najlepsza powieść tej autorki, jaką dotąd miałam okazje przeczytać. W gatunku thrillerów psychologicznych pani Ewa doskonale się odnajduje a jej powieści cechują mroczność i niepokój.

„Nienarodzona" również zawiera te cechy. Jej wielowątkowa fabuła nacechowana jest doza tajemniczości i napięcia, które towarzyszyć nam będą przez całą powieść.

Ukazane w niej zostały dwie ramy czasowe a narracja opisana jest z perspektywy obu głównych bohaterek Niny i Laury. Dzięki temu stopniowo poznajemy wszystkie elementy układanki, potrzebne do poznania całej prawdy. Tłem historii, jest pewien tragiczny wypadek mający miejsce wiele lat wcześniej, którego sprawcą był ojciec Niny.

Cała ta sytuacja wpłynęła bardzo mocno na życie wielu osób, a jej wydźwięk obserwować możemy po latach.

Doskonale ukazani bohaterowie sprawiają, że nakreślona historia nabiera autentyczności. Czytelnikowi trudno jest ją odłożyć na później. Całe napięcie jest dozowane stopniowo, by swój punkt kulminacyjny osiągnąć pod koniec i zmieści wszystko swoim zakończeniem.

„Nienarodzona" to doskonały thriller, warty przeczytania!

Laura Wagner znika. Ślad urywa się na rzece, gdzie znaleziono przewrócony kajak. Policja jest przekonana, że kobieta popełniła samobójstwo, jednak w tę teorię nie wierzy jej siostra Nina. Tym bardziej, że kobieta była w zaawansowanej ciąży i zostawiła 5-letnią córeczkę z autyzmem.

"Nienarodzona" to polski thriller, który z każdą stroną doceniałam coraz bardziej. Nie spodziewałam się, że trafię na tak wciągającą lekturę.

Od tej historii trudno było się oderwać. Ewa Przydryga już od samego początku wprowadza czytelnika w duszny klimat pełen niedomówień i tajemnic. Nina, szukając siostry, musi zmierzyć się ze wspomnieniami i społecznością małego miasteczka, z którego pochodzi.

Autorka fenomenalnie łączy przeszłość z teraźniejszością, a dzięki przemyślanej konstrukcji czytelnik nie ma prawa się pogubić. Zobaczy natomiast, że przemoc i nienawiść to nie kwestia chwili – wpływają na całe życie zarówno krzywdzonych, jak i krzywdzących.

"Nienarodzona" to opowieść właśnie o tej nienawiści, jej ofierze oraz słabościach oprawców. Ta historia jest pełna bólu, a z każdą stroną czytelnik będzie się w nim coraz bardziej zanurzał. Przez cały czas Autorka będzie trzymała odbiorcę w napięciu i nie pozwoli oderwać się od lektury do samego końca. Będziemy koniecznie chcieli wspólnie z bohaterką rozwikłać tę sprawę, bo nas samych będzie ogarniał coraz większy obłęd.

Zwroty akcji będą zaskakiwały za każdym razem, jednak w mojej ocenie rozwiązanie było już “przekombinowane”, nierealne i trochę zepsuło ostatnie wrażenie.

Niemniej, "Nienarodzona" to rewelacyjny thriller. Intrygująca fabuła, duszny klimat i atmosfera w małej społeczności – te elementy z pewnością przypadną do gustu niejednemu czytelnikowi. Dodając do tego bolesną historię bohaterów oraz styl, w jakim pisze Ewa Przydryga – jestem przekonana, że ta książka pochłonie wielbicieli polskich thrillerów psychologicznych.

Ewa Przydryga powraca z kolejną ekscytująca powieścią od której nie można się oderwać. To thriller utrzymany na wysokim poziomie, pełen zaskoczeń i niedomówień, który mrozi krew i pobudza do myślenia. "Nienarodzona" bowiem należy do lektur nieodkładanych.

To, że autorka potrafi dobrze pisać wie każdy fan polskiego thrillera. Nie pierwszy raz Przydryga wprowadza nas w świat po brzegi wypełniony sekretami, więc nawet jeśli nie mieliście okazji zapoznać się z żadną jej lekturą to na pewno obiło się Wam o uszy co nieco na temat jej talentu. Polecam nadrobić jednak zaległości, bo mrok, niebezpieczeństwo i podążanie tropem tajemnic w połączeniu ze stylem autorki zmienia się w wielką niezapomnianą przygodę czego idealnym dowodem jest właśnie "Nienarodzona".

Ależ to była dobra opowieść! Fabuła dopracowana w każdym calu od samego początku miała za zadanie skupić na sobie moją pełną uwagę. Zaczęło się od zaginięcia bohaterki, która mimo, że nie była obecna ciałem, wciąż wracała we wzmiankach, by jej opowieść powoli formułowała się w spójną całość. A było o czym opowiadać, ponieważ po Laurze został tylko odwrócony dnem kajak. Zaginęła ona i jej nienarodzone dziecko. Policja zakłada, że kobieta targnęła się na swoje życie, ale to tylko niepoparta dowodami hipoteza. Jak było naprawdę? I gdzie jest Laura? O tym dowiecie się sięgając po historię, która - gwarantuję - wywoła u Was lawinę sprzecznych emocji.

Zaletą twórczości autorki jest jej mocne ingerowanie w realny świat. Mimo nieoczywistych wydarzeń bowiem, potrafimy w pełni odnaleźć się w fabule, która jest błyskotliwa oraz wiarygodna. Dużo się również dzieje co nadaje tempo i odpowiednią dynamikę a całość okraszona jest solidną porcją niedopowiedzenia, więc nasz umysł działa na najwyższych obrotach, by połączyć wszystkie fakty i zrozumieć co stało się z Laurą i jej dzieckiem. Im więcej stron przerzucałam, im więcej informacji z prywatnego życia bohaterki pojawiało się na pierwszym planie, tym szybciej chciałam już rozwiązać zagadkę i czułam, ze tak jak i ją, mnie również ogarnia obłęd.

Ewa Przydryga porządnie mną wstrząsnęła i zagwarantowała jazdę bez trzymanki. Mnóstwo sprzecznych emocji, drążenie, krążenie wokół tematu aż w końcu poznanie całego obrazu sprawy sprawiło, że od samego początku byłam zachwycona lekturą "Nienarodzonej". To kolejna bardzo udana propozycja od autorki, ale jednocześnie niezależny thriller, który wysoko podnosi poprzeczkę konkurencji. Lektura, która przyspieszy rytm serca, przywoła wiele pytań i zapomni o odpowiedziach oraz zaskoczy tak jak żadna inna. Polecam!

Duszna powieść, w której urojenia przenikają rzeczywistość, a tajemnice przeszłości rzutują na przyszłość odznaczając ją okrutnym piętnem? Oczywiste jest, że mogła wyjść jedynie spod pióra Ewy Przydrygi, której twórczość słynie z klimatu szaleństwa i paranoi towarzyszącego nam krok w krok.

Również i w przypadku „Nienarodzonej” trudno oddzielić sny od jawy, a urojenia, w których zatracamy się na równi z bohaterami, nie pozwalają dostrzec granicy tego obłędu.

Gdy znika ciężarna Laura wszyscy podejrzewają, że popełniła samobójstwo. Wszyscy prócz Niny, która jako jedyna nie wierzy w tę wersję wydarzeń, tym bardziej że nie odnaleziono ciała jej przyrodniej siostry. Tylko czy rzeczywiście dobrze ją znała?

Nina zaczyna dopytywać, węszyć i szukać przyczyny zniknięcia Laury, a na jaw wychodzą kolejne sekrety, które zdają się zadawać kłam obrazowi siostry, jaki dotychczas miała przed oczami. Powraca sprawa z przeszłości, która zmieniła spokojne życie ich rodziny w pasmo udręki spowodowanej ostracyzmem i jawną wrogością. Tylko co może mieć wspólnego z zaginięciem ciężarnej kobiety?

Towarzyszę autorce od początku podróży literackiej i czytałam wszystkie powieści, które wyszły spod jej pióra, prócz debiutanckiej książki „Motyle i ćmy”, i niezmiennie zachwyca mnie jak umiejętnie wciąga czytelnika w bagno ludzkich czynów prowadzących do szaleństwa i paranoi. Ukazując przyczynę i skutek, akcję, która nawet w dalekiej przyszłości wywołuje reakcję. Chyba ta znajomość całokształtu twórczości naprowadziła mnie w pewnym momencie na rozwiązanie zagadki, ale w niczym nie odebrało mi to przyjemności z lektury i pozostałam z masą rozedrganych emocji.

[Adres usunięty]

Laura Wagner znika. Ślad po niej zaginął, trop urywa się w zakolu Warty. To tam znaleziono jej wywrócony do góry dnem kajak. Wraz z rozwojem śledztwa policja ustala, że będąca w zaawansowanej ciąży kobieta targnęła się na własne życie.

Mijają dni, a ciała Laury wciąż nie udaje się odnaleźć. Mnożą się za to kolejne sekrety z jej życia. Wszystkie są związane z mającym się wkrótce narodzić dzieckiem.

Na jaw wychodzą nowe fakty. Trzy tygodnie przed zaginięciem kobieta zgłosiła włamanie do swojego domu. Na terenie jej położonej na odludziu posesji dochodziło też do innych niepokojących incydentów. Każdy z nich miał swoje odbicie w sennych majakach Laury. Kobiecie nękanej koszmarami o nawiedzającym ją cieniu udzieliła się atmosfera paranoi i szaleństwa…

***

Miałam okazję poznać inne thrillery autorki, [Adres usunięty].: „Mursz” czy „Topieliska” i muszę przyznać, że zdecydowanie potrafi ona stworzyć wyjątkowy klimat w swoich historiach. Jej powieści są dość skomplikowane i zawiłe, nie mniej jednak zawsze ciekawie i wystarczająco wytłumaczone.

Narratorkami są dwie kobiety – Laura i Nina. Dwie siostry, które doświadczyły wielkiego bólu i cierpienia w dzieciństwie. „Nienarodzona” pokazuje nie tylko jak błędy rodziców wpływają na przyszłość ich dzieci, ale przede wszystkim ukazuje potęgę ludzkiej zawiści , często bezpodstawnej.

Rozdziały z teraźniejszości przeplatają się z fragmentami z przeszłości, dzięki czemu mamy szerszy wgląd na rozgrywające się wydarzenia i jego przyczyny.

Co do samych tajemnic – kika z nich rozgryzłam, a część z nich była dla mnie niespodzianką. Był jeden aspekt, do którego nie byłam do końca przekonana. Wydawał mi się zbyt przekombinowany, wręcz nierealny. Mimo to, muszę przyznać, że akcja cały czas trzyma w napięciu i ciężko oderwać się od lektury.

To, co wyróżnia tę historię to duża dawka emocji. Nie chodzi mi tutaj tylko o strach, niepewność itp. W „Nienarodzonej” dominuje przede wszystkim ogromny smutek. Historia ta pokazuje jak wiele jesteśmy poświęcić dla osób, które kochamy.

„Nienarodzona” nie porwała mnie tak jak „Topieliska”, ale podobała mi się znacznie bardziej niż „Mursz”. Historia zaginięcia Laury Wagner zdecydowanie jest warta Waszej uwagi.

Moja ocena: 7/10

„Pod wpływem ekstremalnych bodźców ludzie zwracają się przeciwko sobie, mimo że w teorii zawsze to potępiają. Ich prawdziwe instynkty wypływają dopiero w sytuacjach krytycznych”.

Laura jest w zaawansowanej ciąży, niespodziewanie znika. Przewrócony kajak w zakolu Warty, to ostatni ślad jaki zastawiła po sobie. Według policji kobieta popełniła samobójstwo. Mijają dni, ciała nie odnaleziono, wychodzą na jaw kolejne sekrety z życia Laury. Siostra Laury, Nina nie wierzy w jej samobójstwo, wie, że siostra nigdy nie zostawiłaby chorej córeczki. Postanawia na własną rękę dowiedzieć się prawdy, odkrywane stopniowo tajemnice przerażają... Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem. Czy Laura żyje?

Dynamiczna akcja, wielowarstwowa, rewelacyjnie utkana fabuła. Autorka zadziwia pomysłem i wykonaniem - majstersztyk! Wzrastające napięcie, szokujące retrospekcje, pani Ewa umiejętnie nami manipuluje. Wyraźnie nakreślone portrety psychologiczne bohaterów, każdy jest inny, złożony, z ciekawością śledziłam ich poczynania. Narracja toczy się z dwóch perspektyw, Niny – mamy teraźniejszość i Laury przenosimy się do przeszłości.

Od pierwszych stron przepadłam, misternie utkana intryga, kłamstwa, niedopowiedzenia. Tajemnice z przeszłości, niepokojące fakty, siostrzana miłość, duszna, niepokojąca atmosfera. Jedna zła decyzja i konsekwencje, od których nie da się uciec.

Nieprzewidywalny, mroczny thriller psychologiczny. Ukazuje, że największe zło może się kryć w drugim człowieku. Zakończenie mocno mnie zaskoczyło. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Na wieść, że jej starsza przyrodnia siostra zaginęła, Nina czuje, jak jej całe ciało ogarnia paraliż. Co więcej, zdaniem policji kobieta targnęła się na własne życie. Szkopuł w tym, że jak na razie odnaleziono tylko jej kajak. Brak ciała daje bliskim nadzieję, że może jednak prawda jest zupełnie inna, a Laura jest cała i bezpieczna. Przecież nie chciałaby się zabić, nosząc w sobie nowe życie, prawda? W końcu kochała to nienarodzone dziecko...

Przede wszystkim w ustalenia policji nie wierzy Nina. Co prawda ostatnimi czasy siostry nie miały ze sobą regularnego kontaktu, ale Laura, jaką znała kobieta, nie mogłaby popełnić samobójstwa. To ona była jej tarczą, gdy szesnaście lat temu ich rodzinę dotknęła tragedia- ojciec przypadkowo zabił z łuku małego chłopca, a cała społeczność od tamtej pory wytykała ich palcami, dość agresywnie dając im znać, że nie są tu już mile widziani. A jednak zagłębianie się w życie siostry sprawia, że Ninie objawia się zupełnie inny obraz życia Laury. Co więcej, na jaw wychodzą coraz liczniejsze tajemnice. A każda z nich w jakimś stopniu związana jest z nienarodzonym dzieckiem.

Jak dobrze znasz swoich bliskich? Czy wbrew temu, co twierdzą inni, ruszysz na poszukiwanie prawdy... ?

Twórczość pani Ewy Przydrygi zna coraz więcej osób, a wielu z Was nie muszę już jej przedstawiać. Szturmem zdobyła literacki polski rynek, a każda jej kolejna książka tylko utwierdza nas, czytelników, że warto po nie sięgać. Zazwyczaj czeka na nas bowiem dobra i nietuzinkowa historia. I choć tym razem mam pewne "ale" odnośnie Nienarodzonej, to i tak czas z nią spędzony uznaję za ciekawy.

Nie wyobrażam sobie (i nie chcę, to za dużo) jakie katusze przeżywają bliscy osoby zaginionej. A co dopiero, jeżeli śledczy uważają, iż taka osoba popełniła samobójstwo? Wyrzuty sumienia, że nie wysłuchało się ukochanej bądź ukochanego, nie pomogło, nie było się obok... to wszystko sprawia, że wyrzuty i wewnętrzny ból tylko rosną. Nie zawsze jednak odpowiednio szybka reakcja może pomóc; czasem depresja pojawia się ot, tak, a chory sam może nie do końca mieć jej świadomość. A później... później jest już za późno. Nina, nasza główna bohaterka, nie wierzy jednak w to, co opowiadają o siostrze: nie wierzy, że ta mogłaby zdradzić męża, targnąć się na swoje życie. Zawsze była wojowniczką, tą, która chroniła Ninę przed złem. Teraz to właśnie Nina musi zrobić wszystko, by odkryć prawdę i odnaleźć siostrę. Bo w to, że Laura wciąż żyje, kobieta wierzy z całych sił.

Nienarodzona pozwala nam poznać wydarzenia sprzed lat, ale i te obecne, z dwóch perspektyw- Niny i Laury. Dowiadujemy się o tragicznym wydarzeniu sprzed lat, które załamało spokój rodziny i w dużej mierze miało ogromny wpływ na losy jej członków nawet szesnaście lat później. Mnie ta lektura podoba się głównie ze względu na dużą emocjonalność, a pewne aspekty skłoniły mnie nawet do refleksji. Jeżeli chodzi o same tajemnice i ich rozwiązania, które poznajemy na samym końcu, to... cóż, wydaje mi się, że jest to trochę przekombinowane. Może nie niemożliwe, aczkolwiek moim zdaniem autorka w tym przypadku naprawdę popuściła wodze fantazji. Kilka lat wcześniej spotkałam się z książką zbliżoną pewnym aspektem fabuły do najnowszego thrillera pani Przydrygi i wówczas też miałam mieszane uczucia. Z jednej strony jest oryginalnie, z drugiej -jak już wspomniałam- wydaje mi się to za bardzo wymyślne. Niemniej jednak Nienarodzoną czyta się całkiem dobrze i jak dla mnie warstwa emocjonalna tej książki, czyli głównie relacje i uczucia względem bliskich są bardzo dobrze oddane, dzięki czemu nie spisuję jej na straty. Jej lektura coś we mnie otworzyła, także jak najbardziej na plus.

Nienarodzona zaskoczy Was tajemnicami, a jeszcze bardziej ich rozwiązaniami. Myślę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.

Pogodzenie się ze stratą bliskiej osoby czasami bywa niemożliwe. Do świadomości nie chce dotrzeć, że już więcej jej nie zobaczymy i budzi się w nas bunt. Zaprzeczamy, uparci tkwimy przy złudnej nadziei, wściekam się, gdy inni nam nie wierzą... Co jednak jeśli mamy rację? Co jeśli śmierć bliskiej osoby wcale nie miała miejsca? Jeśli zamiast szukać ciała, powinniśmy szukać żywej osoby, która z jakiegoś powodu zniknęła?

Nina nie wierzy, że jej siostra utonęła. Że mogła popełnić samobójstwo lub ulec wypadkowi. Jako jedyna zamiast szukać ciała, uparcie szuka osoby. Siostry, która jak się okazuje, miała przed nią wiele sekretów. Zgłoszenie włamania kilka tygodni przed zniknięciem, lęk przed jedną z klientek, ciąża i niekoniecznie pewny ojciec dziecka... Do tego stres i presja życia codziennego. Czy Laura naprawdę popełniła samobójstwo? Może uciekła? A może stało się coś jeszcze innego?

Biorąc w dłonie thrillery Ewy Przydrygi mniej więcej wiem, czego się spodziewać. W jej powieściach znajduję mroczny klimat (najczęściej doprawiony domem na odludziu) i starannie kreśloną psychikę bohaterów. To zwykle wystarcza, bym w czasie lektury bawiła się wyśmienicie. I tak też było tym razem. „Nienarodzona" pachnie lasem i tajemnicą. Bohaterowie ulegają silnym emocjom, a rozwiązanie sprawy jest niecodzienne. Razem daje to thriller z rodzaju tych, które lubię najbardziej. Mam świadomość pewnych mankamentów powieści, ale nie zmienia to tego, że Przydryga to mój pewniak. Że w jej tekstach tonę i wychodzę na brzeg dopiero po ostatniej kropce. Niby nie tworzy nic wybitnego, ale to przeciętność, którą lubię.

Powinnam chyba popracować nad wymyśleniem nowych słów zachwytu, ponieważ nie wiem, jak oddać moje uniesienie, pozytywne zaskoczenie i dreszcz ekscytacji, jakie mam po poznaniu tej książki.

Czasem mam wrażenie, że wszystko już było. Czytałam takie historie. Ofiara, oprawca, śledztwo, kara.

Tym razem także… prawie, a wiadomo, że prawie robi różnicę.

Tak pokręconego i absorbującego scenariusza nie wymyśliłam. Absolutnie nie wpadłam na trop intrygi. Mentalnie wspierałam Ninę w jej dążeniach poznania kulis sprawy. Podziwiam miłość, którą była połączona z Laurą.

„ Każdy powinien mieć kogoś, z kim mógłby szczerze pomówić, bo choćby człowiek był nie wiadomo jak dzielny, czasami czuje się bardzo samotny.”

Ernest Hemingway

Thriller jest aż gęsty od złych emocji i ukrytych motywów. Kleista, brudna. Czuć w niej czające się, wszechobecne zło. Jest jak magnez, który przyciąga i trzyma do ostatniej strony. Byłam/jestem wstrząśnięta wydarzeniami.

Mistrzostwo.

"Nienarodzona" to niesamowicie mroczny i emocjonalny thriller psychologiczny. Ewa Przydryga potrafi stworzyć gęstą jak mgłę sieć tajemnic i intryg, pełne mrocznych zakamarków, które wywołują ciarki.

Wokoło ciemny las i nieopodal rodzinny dom, w którym wydarzyło się coś, co zupełnie zmienia życie dwóch przyrodnich sióstr - Laury i Niny. Czy zło raz wyrządzone musi znaleźć swoje ujście w przyszłości?

Pewnego dnia znika starsza z sióstr -Laura, która jest w zaawansowanej ciąży. Ślady prowadzą do zakola Warty, więc policja podejrzewa, że popełniła samobójstwo. Poszukiwania nie przynoszą skutku, ale wyłaniają się coraz to nowe sekrety z jej życia, które dotyczą jej nienarodzonego dziecka. Kiedy młodsza siostra Nina angażuje się w śledztwo, coraz bardziej zdaje sobie sprawę z tego, jak bardzo jej relacje z rodziną się osłabiły. Kierowana ogromną miłością do siostry z czasem odkryje nowe fakty, które doprowadzą czytelnika w osłupienie.

Cała historia została przedstawiona w dwóch ramach czasowych. Przeszłość i teraźniejszość sprytnie się łączą, by w finale nas totalnie zaskoczyć. Z nerwowym wyczekiwaniem chciałam koniecznie wiedzieć co się stało. Tempo na koniec jest zawrotne!

Dzisiaj o książce, której wyczekiwałam z ogromnym zaintrygowaniem. A to tylko i wyłącznie za sprawą poprzednich książek autorki, które zyskały w moim odczuciu miano thrillerów tajemniczych, zaskakujących i mrocznych...

To, co jawi się jako pierwsze po przeczytaniu tej historii to tajemnice. Tajemnice skrzętnie skrywane w przeszłości, które w pewnym momencie życia zaczynają za sobą pociągać kolejne wydarzenia. Tajemnice, których rozwiązanie podsycane jest lękiem, strachem i niepewnością…

Nie napisze Wam ani zdania o treści książki, nie dlatego, ze nie chcę ale tylko i wyłącznie dlatego, żeby nikomu z Was nie odebrać emocji gromadzących się podczas lektury „Nienarodzonej”. Żebyście mogli odkrywać elementy tej układanki, łączyć przeszłość z teraźniejszością i poczuć na własnej skórze ten niepokój.

Do czego jest w stanie posunąć się człowiek, aby zrealizować swój cel?? Na te i mnóstwo innych pytań znajdziecie odpowiedz na kartach książki, do lektury której serdecznie Was zachęcam…

"Nienarodzona" to ciekawy thriller. Cieszę się, że nie jest on z gatunku tych "krwawych", bo nie przepadam za takimi. Intrygująca tajemnica, wiele elementów na pozór nie pasujących do siebie i sekrety z przeszłości, które nie dają o sobie zapomnieć... to wszystko tu odkryjemy. Dodajmy do tego duszny klimat i świetny styl autorki.

Polecam!

Ewa Przydryga potrafi stworzyć klimat, który jest niepowtarzalny. Tutaj każdy detal ma swoje znaczenie. Niepokojące zdarzenia, momenty tak duszne, że czytelnik niby szuka choć chwili oddechu, ale nie... Brnie dalej, by poznać tajemnicę, która do samego końca nie jest jasna.

Laura Wagner znika. Nina szuka swojej siostry, przy okazji poznając nowe fakty z jej życia. Przeszłość odgrywa kluczową rolę i nie daje o sobie zapomnieć. Jaką prawdę odkryje Nina? Czy znajdzie Laurę?

Nie jest nowością, że sięgając po książki Ewy Przydrygi czyta się je podczas jednego posiedzenia. Ja właśnie tak miałam, ponieważ ciężko było oderwać się od tego ziarenka tajemnicy, które z każdą stroną kiełkowało, by na końcu zaskoczyć. Co prawda pewne moje przypuszczenia się sprawdziły, ale i tak nie byłam w stanie przewidzieć jak historia Laury się zakończy.

Było mi naprawdę szkoda głównej bohaterki, a jednocześnie podziwiałam jej siłę i odwagę po tym co przeszła. Nina natomiast cały czas nie wierzyła w samobójstwo siostry i dążyła do tego, by ją znaleźć. Nie można odmówić jej także odwagi, samozaparcia i mimo, że z Laurą nie były bardzo blisko, to siostrzana miłość była priorytetem.

Uwielbiam w książkach, kiedy teraźniejszość miesza się z przeszłością, gdy możemy poznać wydarzenia, które ukształtowały bohaterów, miały na nich ogromny wpływ i jaką drogę musieli przejść. Pozwala to też zrozumieć pewne ich zachowania, które na początku mogą nam się wydawać niezrozumiałe, dziwne, negatywne. W "Nienarodzonej" przeszłość odgrywa szczególną rolę, dzięki której czytelnikowi włosy stają dęba. Nie życzę nikomu takich przejść.

Autorka potrafi stworzyć ciekawe postacie, zaintrygować tajemniczością, przydusić klimatem (tak z przymrużeniem oka piszę), wciągnąć w historię, po której chce się tylko więcej. Wyjątkowe są thrillery psychologiczne wychodzące spod pióra Ewy Przydrygi. Nie będę zdradzać więcej, by nie odebrać Wam przyjemności z lektury. Ze swojej strony mocno polecam.

Krzywda i zło kroczą w upiornym tańcu przez pokolenia. Zostawiają za sobą spaloną ziemię ludzkich relacji. “Nienarodzona” przekracza granice swojego gatunku. Przydryga stawia przed nami piekielnie trudne pytania, a rozrywka jest tylko kurtyną, która potęguje dramaturgię. Czy raz wyrządzone zło skazuje nas na podążanie jego ścieżką? Czy istnieje usprawiedliwienie dla dokonanych krzywd? Do czego posunie się człowiek, by walczyć o życie swoich najbliższych?

Najnowsza powieść mistrzyni thrillera jest najlepszą w jej dotychczasowym dorobku. Znajdziecie w niej wszystko to, co fani Autorki ubrali w słynny już przymiotnik - przydrygowe.

Przez historię prowadzą nas przyrodnie siostry - Nina Lange i starsza od niej o 8 lat Laura Wagner. W pierwszoosobowych narracjach i kilku liniach czasowych, opowiadają o tragicznych wydarzeniach, które stały się ich udziałem.

Już sam prolog jest wstrząsający i stanowi zapowiedź czekającej nas dramaturgii. Opisuje zdarzenie sprzed 16 lat, które trwale zmieniło późniejsze życie sióstr. Na jego kanwie Przydryga maluje obraz napiętnowania rodziny w małej społeczności. Ta, jak wiemy, nie wybacza i nie zapomina. Ból jest tym większy, że moralna zemsta nie dotyka wyłącznie winnego, ale również jego najbliższych. Jak się domyślacie - niewinnych.

Kiedy znika ciężarna Laura, jej młodsza siostra podąża śladami, jakie ta pozostawiła na przestrzeni kilku ostatnich tygodni. Twarde fakty i poszlaki wędrują pod rękę z sennymi majakami, koszmarami i strzępkami wspomnień. A do tego jedynym świadkiem, który zdaje się skrywać cenne informacje, jest mała Tosia - autystyczna córka Laury. Przydryga po mistrzowsku ukazała, jak wielkim wyzwaniem jest komunikacja z takim dzieckiem, ile empatii i czułości wymaga oraz jak często zmusza nas do nieoczywistego myślenia.

Podróż przez kolejne rozdziały i dalsze poszukiwania Laury są kanonadą emocji. Ewa Przydryga ukazuje złożoną naturę zła i kieruje czytelnika ku konfrontacji z widmem śmierci. Tu nic nie jest oczywiste i każde postawione pytanie pozostawia siwy włos na głowie.

Warte podkreślenia jest to, co odróżnia “Nienarodzoną” od ostatnich książek Autorki. Moim zdaniem Przydryga niesamowicie podkręciła tempo akcji, a dynamika następujących po sobie wydarzeń spełni oczekiwania najbardziej wybrednych fanów gatunku.

Zakończenie jest genialnym dopełnieniem całości i jak możecie przeczytać w licznych recenzjach - każdego wyprowadzi w pole.

W powieściach Przydrygi uwielbiam to, że po ich lekturze czuję się fizycznie zmęczony, a psychiczne przeorany. Refleksje zostają ze mną na długo, sprawiają że podejmuję je w rozmowach z bliskimi, a na końcu pojawia się wdzięczność za to, że nie była to wyłącznie rozrywka.

Przydrygowa “Nienarodzona” poleca się Państwu jako wizytówka najlepszego thrillera i samej Autorki.

Kolejna książka Pani Ewy Przydrygi z gatunku thriller psychologiczny, i mogę powiedzieć jedno z każdą kolejną książką jest tylko zdecydowanie lepiej! Na takie książki warto czekać!

Laura Wagner znika, z dnia na dzień.. nie ma z nią kontaktu .. po ustaleniu kilku faktów policja podejrzewa, że kobieta popełniła samobójstwo.. jest tylko jedna osoba, która bardzo mocno w to nie wierzy, to siostra Laury.. choć ostatnio kontakt między kobietami wyraźnie osłabł, to Nina czuje, że siostra by tego nie zrobiła.. postanawia zrobić swoje małe prywatne śledztwo.. kolejne tajemnice z przeszłości i życia siostry nie zrażają jej i uparcie idzie do przodu.. Czego się dowie? Czy zrozumie? Jak wiele rzeczy ukrywała Laura?

Teraźniejszość miesza się z przeszłością, po to by móc lepiej poznać tą historię.. tajemnice, ból, krzywdę.. Czy zawsze można ufać przyjaciołom bezgranicznie?

Czy Laura i jej dziecko żyją? Tego musicie się koniecznie dowiedzieć sami! Ja ze swojej strony powiem Wam, że rozwiązanie tej zagadki mocno Was zaskoczy!

Książki Autorki mają swój niepowtarzalny klimat.. i chce się tylko więcej! Ja już czekam na kolejną książkę!

Znacie twórczość Pani Ewy? Od jakiej powieści zaczęła się wasza przygoda? U mnie od TOPIELISK, później czytałam MURSZ, a teraz nadszedł czas na NIENARODZONĄ. Powieści choć nie są serią, ale łączą je ze sobą wspólne postacie.

⬇⬇⬇

Ciężarna Laura Wagner znika. Wszyscy uważają, że utonęła, tylko jej przyrodnia siostra myśli inaczej. Czy Ninie uda się udowodnić to, że jej siostra nie popełniła samobójstwa i nie osierociłaby córki? Gdzie może być Laura? Jakie jeszcze skrywa tajemnice?

NIENARODZONA to trzymający w napięciu thriller z zawrotną akcją, od której nie idzie się oderwać. Jeśli macie ochotę na wciągającą powieść to koniecznie musicie po nią sięgnąć!

Autorka i tym razem nie próżnuje, znów zaprasza nas do domku w lesie, do ostoi ciężarnej Laury i jej córki. Gęsty klimat powieści okraszony skrywanymi sekretami, niezmiennie utrzymany jest na najwyższym poziomie, co nadaje fabule odpowiedni mroczny wydźwięk.

Akcja podzielona na dwie narracje, z punktu widzenia Niny oraz Laury w różnych płaszczyznach czasowych pozwala na zrozumienie i wyjaśnienie tajemniczego zniknięcia kobiety. Sukcesywnie odkrywanie kart przez autorkę, potęguje napięcie i sprawia, że książkę odłożymy dopiero gdy przeczytamy ostatnią stronę. Zaskoczyło mnie zakończenie! Takiego obrotu spraw nie spodziewałam się.

Powieści Ewy Przydrygi śmiało biorę w ciemno, ponieważ wiem, że zawsze otrzymam idealne historie, które trzymają w napięciu do ostatniej strony. Tak samo było z jej najnowszym thrillerem „Nienarodzona”.

Tutaj agresja ojca miała destrukcyjny wpływ na życie kilku rodzin.

Mamy dwie główne bohaterki, którymi są przyrodnie siostry Laura i Nina.

Laura jest mamą autystycznej Tosi i po raz kolejny jest w ciąży. Niestety mąż od niej odszedł. Dlaczego? Musicie zagłębić się w jej życie, żeby dotrzeć do skrywanych tajemnic. Obecnie mieszka z córką na odludziu. Ich dom mieści się w samym lesie. Jest jej bardzo ciężko. Tosia wymaga stałej opieki. Jeździ z nią na różne terapie. Do tego dochodzą różne dolegliwości ciążowe. Ostatnio poddała się badaniom lekarskim, niestety jeszcze nie zna ich wyników. Fatalnie się czuje. Zostawiła swoją córkę u babci i zniknęła bez śladu. Policja podejrzewa, że popełniła samobójstwo. Dlaczego? Przecież nie zostawiłaby swojej córeczki, którą kocha nad własne życie. Czy Laura odnajdzie się cała i zdrowa? Czy już niestety będzie dla niej za późno? Poznając jej historię byłam przerażona. Martwiłam się o nią i jej nienarodzone dziecko. Miałam nadzieję, że odnajdzie się cała i żywa. Gwarantuję, że wy będziecie w szoku poznając historię Laury. Gratuluję autorce wyobraźni. Idealna postać.

Nina jest młodsza od Laury. Czy wie wszystko o swojej siostrze? Walczyła o odnalezienie siostry jak prawdziwa lwica. Ona jest lepsza od policji. Zrobiła dla swojej siostry więcej niż inni. Podobała mi się ta bohaterka. Tylko ona dostrzega to czego nie widzą inni. Tylko czy to ma znaczenie jak liczy się każda sekunda? Nina jest gotowa oddać własne życie za Laurę. Kobieta na medal, Takich bohaterek nam potrzeba.

Czy wydarzenia z przeszłości mają wpływ na przyszłość? Zobaczcie, jak to przedstawiła Ewa Przydryga w swoim najnowszym dziele. W życiu naszych bohaterek zdarzył się straszny wypadek, po którym ojciec młodszej trafił do więzienia. Czy rodzina się po tym podniosła? Domyślcie się jak społeczeństwo traktowało jego żonę i córki. Czy to miało wpływ na zniknięcie Laury? Kim jest ojciec jej nienarodzonego dziecka? Czy może były mąż nie mógł się pogodzić ze stratą żony i ją uprowadził? Czy może sama Laura miała dosyć życia z niepełnosprawną córeczką i chciała zacząć wszystko od nowa ze swoim nowym dzieckiem? Laura jest już na samym finiszu ciąży. Czy komuś zależało na jej i dziecka organach? Tutaj prawda ma drugie dno. Nic nie jest proste i nie jest takie na jakie wygląda. Prawda będzie smutna i szokująca. Nie ukrywam, że popłynęły mi łzy.

W 100% zgadzam się z Piotrem Kościelnym na temat „Nienarodzonej”:

„Oplata jak pajęczyna. Nie uwolnisz się od niej do ostatniej strony.”

Za wszelką cenę chciałam dowiedzieć się co tak naprawdę stało się z Laurą i jej nienarodzonym dzieckiem. Autorka trzymała mnie w niepewności, a ja snułam swoje teorie – nie zawsze zgodne z prawdą. Historia ukryta w powieści „Nienarodzona” wciągnęła mnie do środka i nie chciała wypuścić. Przeczytałam ją w ciągu jednego dnia.

„Nienarodzona” to ciekawa i oryginalna fabuła, wartka akcja – nie zdążyłam się nudzić i genialne bohaterki. Dzięki Laurze i Ninie cofamy się w czasie i poznajemy ich całą historię oraz to co wydarzyło się na chwilę przed zaginięciem.

Idealna powieść na deszczowe wiosenno-jesienne dni.

Zachęcam was do przeczytania „Nienarodzonej”. Jeżeli znacie już twórczość Ewy Przydrygi to wiecie, że musicie ją przeczytać. Jeżeli jeszcze jej nie znacie to koniecznie to nadróbcie.

Wypatruję już kolejnego dzieła tej autorki.

Z całego serca polecam historię Niny i Laury - #mommy_and_books .

Mam przyjemność pisać dziś dla Was o lekturze „ Nienarodzona ” Ewy Przydrygi. To moje pierwsze spotkanie z twórczością pisarki, choć w swoim dorobku posiada pozytywnie oceniane pozycje. I zupełnie nie wiem jak to się stało, że jako fanka thrillerów, nie sięgnęłam wcześniej do jej twórczości. Żałuję, ale na pewno nadrobię, gdyż „ Nienarodzona ” sprawiła, że mam ochotę na więcej tak wyśmienitych historii.

„ Laura Wagner znika ” - te trzy słowa wystarczyły, abym chciała sięgnąć po więcej. Tak, ciężarna Laura znika. Pozostaje po niej wywrócony do góry dnem kajak i sekrety, które stara się rozwikłać jej przyrodnia siostra, Nina. Śledczy wskazują na samobójstwo, ale dziewczyna w to nie wierzy. Na własną rękę dąży do odnalezienia Laury. Co się stało z zaginioną kobietą? Jak bardzo tragiczne w skutkach wydarzenia z przeszłości zaważyły na jej życiu? Komu zależy na nienarodzonym dziecku kobiety? Mnóstwo pytań nasuwa się podczas czytania tej historii.

Las w tej historii to symbol. Początek koszmaru z jakim przyszło się zmierzyć nastolatkom i koniec ich beztroskiego dzieciństwa. Czyn ojca sprawił, że już zawsze musiały nosić na barkach jego widmo, a wizja szczęśliwego dorastania odeszła w niepamięć. Narracja prowadzona z perspektywy Laury pozwala nam krok po kroku odkrywać jej przeszłość, naznaczoną niewyobrażalnym cierpieniem. Spirala wydarzeń zacieśnia się z każdą chwilą, a zegar tyka...

Pióro pisarki ma w sobie coś tajemniczego, coś od czego można się uzależnić. Postacie, które wykreowała są przemyślane i angażujące. Mam wrażenie, że właśnie to miała na celu, aby czytelnik poddał się tej historii i nie tylko przez nią przebrnął, ale zrobił to z zaangażowaniem. Niepokojący, fascynujący wręcz klimat książki mnie obezwładnił. Napięcie nie opuszczało ani na chwilę, a po pobudzającym wyobraźnię prologu, nadszedł zaskakujący epilog, którego się nie spodziewałam, choć moja intuicja mnie nie zawiodła i domysliłam się, kto może być zamieszany w zaginięcie Laury.

Ewa Przydryga napisała thriller, który rozłożył mnie na łopatki. Każdy miłośnik tego gatunku powinien sięgnąć po tę powieść. Jestem więcej niż pewna, że będziecie usatysfakcjonowani. Polecam.

@[Adres usunięty]zce

Czy jeden dobry uczynek można wytłumaczyć kilkoma niegodziwymi?

Takie pytanie stawia przed czytelnikiem najnowsza powieść Ewy Przydrygi, "Nienarodzona" 🤰

Pytanie trudne, na które nie istnieje łatwa odpowiedź. Pytanie, które nurtuje długo po zakończeniu lektury.

Laura Wagner znika. Kobieta w zaawansowanej ciąży i z autystycznym starszym dzieckiem na utrzymaniu, dosłownie rozpływa się w powietrzu. Wszystko wskazuje na samobójstwo. Jednak jej młodsza, przyrodnia siostra, Nina, nie wierzy w tę teorię.

Dla Laury i Niny życie od zawsze miało gorzki smak. Tylko niekiedy zdarzały się w nim słodkawe przebłyski, by zaraz potem zalać swoją goryczą wszystko wokół. Wszystko zaczęło się od śmierci ich sąsiada, małego Franka Sawickiego. To strzała ich ojca, który chciał nauczyć Ninę strzelania z łuku, przebiła jego serce. Jednak ta strzała zatruła całe ich życie. Ich oraz życie Sawickich, którzy, jak się okazuje, są połączeni z rodziną Niny i Laury od dosyć dawna.

Tajemnice i kłamstwa, w oparach połrzeczywistości, to wszystko sprawia, że o Laurze tak naprawdę nie wiemy nic. Jednak jej siostra zrobi wszystko, by dotrzeć do prawdy. A gdy to się jej udaje… wszystkie elementy układanki wskakują w odpowiednie miejsca, a mimo to zaburzają cały porządek rzeczy. Ponieważ nic nie jest takie, jakim powinno, a odpowiedzi nie niosą ze sobą ulgi.

"Nienarodzona" to świetny thriller. Kolejny świetny w dorobku autorki. Podziwiam ją za stworzenie tak ciekawej, wciągającej fabuły, w której nie brak zawiłości, sekretów oraz intryg. To sprawia, że książkę czyta się z otwartymi ustami do samego końca. Poza tym uwielbiam w jej książkach to, że nie są rozwleczone. Tak, dokładnie to słowo mam na myśli. Ona potrafi napisać dobrą, wciągającą historię bez owijania w bawełnę. Na tych ponad trzystu stronach mieści się cały mikrokosmos emocji, tajemnic i zagadek. Tu nie trzeba się rozwlekać na siłę. Czasami mam wrażenie, że autorzy właśnie na siłę chcą napisać jak najwięcej, a niestety często są to tzw. "zapychacze", które niczego konkretnego nie wnoszą do tekstu. U Przydrygi tego nie znajdziecie. U niej macie konkret, podany w jak najlepszej formie 👌

10/10

Czytając "Mursz", poprzednią książkę autorki, zatopiłam się w lesie i zrozumiałam, że autorka potrafi stworzyć klimat i nastrój w swojej książce. Potwierdzenie tego znajduje się także w najnowszej książce "Nienarodzona". Też jesteśmy otoczeni lasem, lecz nie odgrywa on już aż takiej roli, jak Mursz. Tym razem jest bohaterem drugoplanowym, który otula całą fabułę i zawsze towarzyszy gdzieś w tle.

Zaczyna się od historii sprzed lat, która będzie o sobie przypominać przez całą książkę. Nie ma miejsca na zbędne opisy i przeciąganie sytuacji. Już na początku Nina odbiera telefon od zrozpaczonej macochy i dowiaduje się, że jej ukochana przyrodnia siostra zaginęła. Dodatkowo Laura była w ciąży. Czy jest tak, jak ustaliła policja i Laura popełniła samobójstwo? Ta zagadka ma w sobie więcej niewiadomych, niż mogłoby się wydawać, a Nina bierze sobie za cel odkrycie prawdy.

Siostry nie miały ze sobą kontaktu jakiś czas, przez co Nina ma dużo informacji do nadrobienia. Niektóre z nich są za trudne do uwierzenia. Rozdziały z teraźniejszości przeplatają się z rozdziałami sprzed zaginięcia Laury oraz z tymi z dalszej przeszłości - z dzieciństwa.

Historia jest pełna napięcia, a odkrywanie prawdy boli. Nina kontaktuje się z osobami z przeszłości, by wypytać o dawne wydarzenia, które być może rzutują na obecne wątki. Autorka zamieściła w tej książce wszystko co potrzeba i nie zasypywała jej zbędnymi opisami, przez co nie ma ani chwili znużenia. Nie brakuje zaskoczeń i niedowierzania, gdy zmierzamy ku końcowi i wszystkie elementy zaczynają się układać, a historia chwyta za serce.

Dzisiaj bez zbędnych ceregieli odrazu przechodzę do rzeczy! Jeżeli szukacie genialnego thrillera i to jeszcze naszej rodowitej autorki to koniecznie sięgnijcie po „Nienarodzoną” Ewy Przydrygi!

Będąca w zaawansowanej ciąży Laura Wagner znika bez śladu. Trop urywa się w zakolu Warty, gdzie zostaje znaleziony kajak rzekomo wynajęty przez kobietę. Czy kobieta nie żyje? Czy mają z tym coś wspólnego coraz to nowsze fakty wychodzące z życia kobiety? Jak potoczy się dramatyczne śledztwo?

To co dzieje się w książce to coś niesamowitego! Uwielbiam tak misternie utkane thrillery psychologiczne, których treść oplata nas niczym diabelskie sidła z Harrego Pottera! Od samego początku do końca autorka trzyma nas w napięciu i sprawia, że ciężko nam odłożyć książkę na bok. Fabuła kupiła mnie juz od samego początku, ponieważ jest swego rodzaju powiewem świeżości, który tak uwielbiam w książkach. Atmosfera, którą nasiąknięta jest książka budzi niepokój i potrafi przyprawić nas o szybsze bicie serca.

Autorka zaserwowała nam tutaj retrospekcje czasowe, gdzie przeszłość przeplata się z teraźniejszością tworząc jedną spójną całość. Brnąc przez fabułę poznajemy coraz to ciekawsze, ale i okrutniejsze fakty z życia Laury i jej rodziny. Zaczynamy się zastanawiać, czy mają one coś wspólnego z jej zaginięciem, a może nawet śmiercią kobiety. Jeżeli tak, to jak to połączenie wytłumaczyć. Chociaż w śmierć Laury nie wierzy jej siostra Nina, której bardzo kibicowałam w odkrywania wszystkich kawałków układanki. Podziwiłam Laurę za to jaka była silna i odważna. Byłam pod wrażeniem ile zniosła i jak poukładała sobie życie. Portrety psychologiczne kobiet, ale i reszty bohaterów były bardzo dobrze dopracowane. Ich uczucia były dla mnie dosłownie namacalne. Czytając książkę czułam się jakbym była cieniem sunącym za naszymi bohaterami.

„Nienarodzona” to thriller, który mnie zachwycił. Autorka za każdym razem mnie zaskakuje i nie mogę się doczekać kolejnej książki spod jej pióra. Ogromne gratulacje Ewo! A Was zachęcam do sięgnięcia po „Nienarodzoną”. Zdecydowanie polecam!

Stwierdzili, że to samobójstwo. Że nosząca pod sercem dziecko Laura Wagner postanowiła targnąć się na swoje życie. I mimo iż nie odnaleźli ciała, byli pewni, że jej się to udało. Tak bardzo się mylili...

"Nienarodzona" to bezsprzecznie powiew świeżości w twórczości autorki i odstąpienie od pewnych znanych nam schematów. Przydryga zaskakuje i wychodzi poza wszelkie ramy, a przy tym wciąż czujemy na skórze ten specyficzny, posępny leśny klimat, który stał się swoistym wyróżnikiem jej dzieł. I ta ociekająca oniryzmem aura... całkowice pochłania!

Poczułam głęboką więź z Laurą. Zatopilam się w jej smutku. Poznałam doskwierające jej osamotnienie. I przenikającą ją siłę. Tę ogromną, obezwładniającą siłę walki. I byłam z niej piekielnie dumna.

To książka to geneza czystego okrucieństwa, jakiego jeszcze w tym gatunku nie było. Przydryga w stworzonej przez nią historii stara się ukazać cienką granicę pomiędzy dobrem i złem oraz to, jak łatwo jest ją zatrzeć, szukając dla siebie usprawiedliwienia. Uderzające, jak pozornie dobre pobudki jednego człowieka, mogą okazać się prawdziwym koszmarem dla drugiego.

"Nienarodzona" to porywający, wycieńczający emocjonalnie thriller, który pozostawi Was bez tchu. Gatunkowa perełka - czytajcie!

Ta książka to idealna definicja thrillera psychologicznego na najwyższym poziomie. Rozbudowane i precyzyjnie wykreowane portrety psychologiczne bohaterów, akcja pełna napięcia i tajemnic oraz duszna atmosfera, która porywa czytelnika od pierwszych stron. Historia pełna emocji i bólu jednocześnie między wątkami przeplatająca kwestie problemów, o których często w społeczeństwie boimy się mówić na głos. Znajdziemy tu motywy, które są często wykorzystywane w książkach autorki i stanowią jej znak rozpoznawczy: tajemnice z przeszłości, przemoc psychiczna i fizyczna czy dzieci.

Poznajemy tu sprawę Laury Wagner, która będąc w ciąży oraz mając dwuletnią córkę pewnego dnia znika bez śladu. Śledztwo jest w toku, ciała zaginionej nadal nie udaje się odnaleźć, a na światło dzienne wychodzą kolejne sekrety z życia Laury. Tytuł ten jest wypełniony wciągającą akcją aż po brzegi i najlepiej samemu wejść w ten wir wydarzeń aby odkryć prawdę. Problemy, które spotykają bohaterów równie dobrze mogły spotkać każdego z nas, a dokładnie opisane uczucia postaci sprawiają, że czytelnik szybko zaczyna współodczuwać i niemalże wchodzić w ich skórę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na to jak plastyczne opisy tworzy autorka, jak uważnie dobiera każde wykorzystane w tej pozycji słowo – istny majstersztyk literacki. Zachwycona jestem także tym, że mimo kilku różnym liniom czasowym i mieszaniem się narracji wszystko było na swoim miejscu i kolejne wątki płynnie się uzupełniały tworząc spójną całość. Ewa Przydryga umie wedrzeć się do duszy czytelnika i namieszać w niej naprawdę gęstą mgłą. Z każdą kolejną stroną czytanie tej pozycji idzie coraz szybciej, a samo zakończenie – niespodziewane, mocne i zapadające w pamięci, czyli wszystko co lubię i za co tej książce należy się duży plus. Iście psychodeliczny klimat zobrazowany jest tu tak dobrze, że czułam jakbym oglądała film. Ta pozycja powinna być stawiana za wzór gatunku wśród thrillerów psychologicznych. Gorąco polecam !

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Już 1go czerwca premierę będzie miała najnowsza książka Ewy Przydrygi „Nienarodzona”. Niektórych z bohaterów poznaliśmy w poprzedniej książce, ale spokojnie. Nawet jeżeli nie znacie tamtej historii, to możecie spokojnie nadrobić ją w późniejszym terminie i nie wpłynie to na odbiór całości.

Czasami warto jest słuchać własnej intuicji i się nie poddawać. Pomimo tego, że główne bohaterki nie łączą więzy krwi, to jako przyrodnie siostry są ze sobą bardzo blisko, przynajmniej tak było kiedyś... Niestety, z biegiem lat wkradły się sekrety, które dopiero teraz wychodzą na jaw. Przerażajace, o których chyba łatwiej byłoby nie wiedzieć…

Nina nie wierzy w domniemane samobójstwo siostry. To nie może być prawda. Nie ona. Za bardzo kocha swoją córeczkę by zrobić coś takiego. Tylko czy jest ktoś jeszcze, kto pomoże kobiecie odnaleźć zaginioną?

Wielowątkowość sprawia, że cofamy się do tragicznych wydarzeń z przeszłości poznając smutne losy bohaterów. Były momenty, w których chciało mi się płakać i z jednej strony to mnie przeraża, ponieważ często nie umiem oddzielić fikcji od rzeczywistości i bardzo przeżywam takie historie. Autorka po raz kolejny oczarowała mnie swoją książką. Sprawiła, że po odłożeniu miałam ochotę zacząć czytać ją od nowa. Jak wydarzenia z przeszłości mają się do tego, co się dzieje w teraźniejszości? Czy uda się odnaleźć Laurę i co tak naprawdę się wydarzyło?

Uwielbiam w książkach Przydrygi fenomenalne zwroty akcji. Kocham ten mroczny psychodeliczny klimat osnuty aurą tajemniczości. A najbardziej kocham to, że kończąc czytać książkę, siedzę z otwartą gębą i nie jestem w stanie zapanować nad swoimi emocjami… Mistrzyni nieprzewidywalnych i mocno zaskakujących zakończeń! No jak tu nie kochać twórczości takich autorów!

Ciężko mi było czytać o tym jak ludzie potrafią niszczyć się wzajemnie. Jak zawiść i nienawiść może zniszczyć kogoś życie. Do czego zdolny jest człowiek zaślepiony nienawiścią lub taki, który pragnie kogoś uratować za wszelką cenę?

W książkach Ewy zawsze czuję gęstą, mroczną i duszną atmosferę. A najbardziej lubię tą nieprzewidywalność. Nie sposób jest zgadnąć i dopasować kolejne elementy układanki. Wszystko owiane jest tajemnicą. Bezbronny i niemy świadek wydarzeń pragnie pomoc i przekazać bardzo istotne wiadomości. Tylko czy znajdzie sie ktoś, kto ją zrozumie?

"Nienarodzona" to kolejny świetny, mroczny thriller w wykonaniu Ewy Przydrygi, choć nieco różni się od poprzednich książek autorki. Zostałam szybko wciągnięta w tę historię i misternie uknutą intrygę. Osaczyła mnie, oplotła swoimi mackami i długo nie puściła. Dostałam tu wszystko, co tak bardzo cenię sobie w tym gatunku.

Tym razem autorka wzięła na tapetę rodzinne tajemnice oraz to, co wydarzyło się przed laty. Skutecznie wodziła mnie za nos, podjudzając i podrzucając coraz to nowsze tropy. W mojej głowie zaś rodziło się mnóstwo pytań, domysłów i niewiadomych. Gdy myślałam, że już coś wiem, że jestem już tuż tuż, by rozwiązać zagadkę... nagle trach i znowu cofnęłam się o dwa kroki w tył. Uwielbiam tak zbudowane intrygi! 

Oprócz świetnie poprowadzonego wątku śledztwa, znajdziemy tu niespełnioną miłość, nieszczęśliwy wypadek, choroby, kłamstwa czy problem z wybaczeniem. Ta ostatnia kwestia nieco dłużej zatrzymywała mnie, gdyż zaczęłam zastanawiać się, ile i czy w ogóle można przebaczyć. Czym jest przebaczenie i co trzeba zrobić, by w pełni zadośćuczynić wyrządzonej krzywdzie? W tle ponownie pojawia się natura, las, rzeka, wątek ziołolecznictwa i psychodeliczny klimat. Oprócz tego świetnie wypada przeciwstawność mocniejszych elementów składowych fabuły z delikatniejszą, a wręcz subtelną warstwą.

Całość przedstawiona została z perspektywy Laury, ale też i innych postaci, do tego w różnych czasoprzestrzeniach. Dzięki temu poznajemy co i gdzie się rozgrywa, ale i motywy działania bohaterów. Intrygującym zabiegiem są urywane rozdziały, mające za zadanie budowanie napięcia. Zakończenie natomiast jest dość oryginalne i bez wątpienia satysfakcjonujace.

"Nienarodzona" jest niby prostą historią i ze zwykłymi bohaterami, ale uważajcie, bo to tylko przykrywka. Będziecie zaskoczeni równie mocno jak ja jej głębią i przybijającymi refleksjami, jakie po sobie zostawia. Zatem, czy jesteście gotowi, by odszukać Laurę Wagner?

Nawet jeśli tego nie chcemy, często duchy przeszłości podążają za nami przez całe życie, odbierając nam wszelką radość i nie pozwalając normalnie funkcjonować. Nawet jeśli to nie my byliśmy ich stwórcami, to mimowolnie płacimy za błędy najbliższych, bowiem ludzie nie zapominają doznanych krzywd. Społeczny ostracyzm to najłagodniejszy wymiar kary, bowiem w poczuciu krzywdy ludzie mogą się posunąć do różnych podłości. Nie zawahają się również przed tym, by samodzielnie wymierzyć sprawiedliwość, stopniując ją według własnego uznania.

Nina i jej starsza o osiem lat przybrana siostra Laura nie miały łatwego życia. Kiedy Nina była mała, w małej miejscowości w której mieszkały, zdarzył się straszny wypadek – ojciec dziewczynek ucząc strzelać młodszą córkę z łuku, śmiertelnie ranił jej kolegę, Franka. Mimo iż był to wypadek, a mężczyzna poniósł odpowiedzialność karną. Mieszkańcy miasteczka praktycznie nie dali rodzinie żyć. Wyzwiska, akty wandalizmu były na porządku dziennym, podobnie zresztą jak usankcjonowane przez rodziców znęcanie się dzieci nad dziewczynkami. Jedynie Paweł Sawicki, brat Franka, nie żywił do dziewczynek pretensji, nie dość bowiem, że nie ona ponosiły bezpośrednią odpowiedzialność za wypadek, to jeszcze sam miał wyrzuty sumienia, że nie pilnował brata. Nie bez znaczenia jest też fakt, że z Laurą mieli się ku sobie, choć zdawali sobie sprawę, że w obliczu tego, co się stało, ich związek byłby bulwersujący i nie miałby szans na przetrwanie.

Tragedia z dzieciństwa mocno odcisnęła swój ślad na psychice dziewczynek, czy jednak mogła popchnąć Laurę do samobójstwa? Ciała kobiety co prawda nie odnaleziono, za to odkryto wywrócony do góry dnem kajak, który wcześniej wypożyczyła. Na dodatek hipotezę samobójczej śmierci potwierdzałyby kłopoty finansowe kobiety, która zaciągnęła kredyt na rozwój swojego biznesu zielarskiego. Dodając do tego rozpad małżeństwa i konieczność wychowywania autystycznej pięcioletniej córki, układa się z tego doskonały powód do tego, by odebrać sobie życie.

Jest tylko jedno ale…Laura była w zaawansowanej ciąży. Nina jest przekonana, że siostra nie mogłaby popełnić samobójstwa wiedząc, że jednocześnie zabije swoje dziecko, przyjeżdża do wioski, gdzie Laura mieszkała prowadząc na własną rękę śledztwo. Okazuje się jednak, że mimo przekonania o siostrzanej bliskości, nie znała wielu sekretów Laury. Czy jednak to one są odpowiedzialne za zniknięcie Laury? A może to przeszłość znów dała o sobie znać?

Na te frapujące pytania odpowiadać będziemy dzięki niezwykle wciągającej powieści autorstwa Ewy Przydrygi, pt. „Nienarodzona”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa MUZA SA opowieść przykuwa naszą uwagę już od pierwszych stron, a różne plany czasowe pozwalają poznać zarówno przeszłość dziewczynek, która tak mocno miała na nie wpływ, jak i bieżące wydarzenia – zarówno po zniknięciu Laury, jak i kilka miesięcy przed rzekomym samobójstwem. Po książkę sięgnąć mogą zarówno wielbiciele powieści obyczajowych, jak i kryminałów, zaś oddanie głosu bohaterkom sprawia, że stajemy się niemal bezpośrednimi uczestnikami wydarzeń. I choć szkoda trochę, że Nina stała się tylko narzędziem do odkrycia prawdy, że całą uwagę skupiła na siebie Laura, to mimo tego chłoniemy tę historię łapczywie, pragnąć poznać prawdę. Ta zaś jest bardziej komplikowana, niż by się to mogło wydawać.

„Nienarodzona” to już kolejna znakomita powieść autorki, która łączy w sobie lekkość z dość mocną treścią, subtelność z tragicznym wypadkiem i rodzinną tragedią. Do tego plastyczne opisy uruchamiają wyobraźnię sprawiając, że bez trudu jesteśmy w stanie przenieść się w miejsce wydarzeń. Zaś kończąc lekturę pozostajemy z pytaniem, jak coś takiego jest w ogóle możliwe, i smutną refleksją, że człowiek jest człowiekowi wilkiem.

"Sowiniec nie zapomina. Tu nikt niczego nie zapomina."

"Myślą, że jeśli złość wyładują na nas, to smutek minie. Ale tak się nie stanie. Po nas będą inni, na których będą próbowali się wyżyć."

Nienarodzona to historia patchworkowej rodziny, w życiu której jeden dramatyczny dzień stał się początkiem końca. Chwila nieuwagi, jedna zła decyzja i brak odpowiedzialności zniszczyły życie wielu. Bohaterowie zmagają się z napiętnowaniem, karą za cudze winy. Czas płynie, ale ludzie nadal pamiętają.

"Chwytasz się wszystkiego, kiedy w oczy zagląda śmierć. (...) Chwytasz się wszystkiego, bo nie możesz na to pozwolić, póki jeszcze jest nadzieja."

Jednocześnie ta powieść ma drugie, zupełnie inne dno. Jak daleko jest w stanie posunąć się człowiek w imię miłości?

"To moje wspomnienie, a jakby odbite na kalce strachu. Rzeczywistość i halucynacje w jednym."

Mimo że ta książka stylem lekko różni się od dwóch poprzednich to nie zabrakło mrocznej, miejscami dusznej atmosfery. Bohaterów nawiedzają dziwne sny i tajemnicze wizje. To wytwór chorego umysłu, czy projekcje najgłębszych pokładów podświadomości?

Ewa Przydryga zwinnie żongluje czasem. Teraźniejszość przeplata z retrospekcjami, które raz za razem wyjaśniają kolejne zawiłości fabuły. Historia jest dość złożona, a jej rozwiązanie trudne do przewidzenia. Autorka potrafi zmanipulować czytelnika, doprowadzić niemal do graniczącego z pewnością rozwiązania, by ostatecznie z pełną satysfakcją wyprowadzić w pole. Nie będę się gniewać, mnie to pasuje. Tajemnica goni tajemnicę, a napięcie jest odczuwalne od pierwszej strony. Atmosfera stopniowo się zagęszcza, a strach narasta. Bohaterowie czują upływający czas i zbliżający się koniec. Tylko jaki on będzie. Co zwycięży? Dobro czy zło?

Jedną z ciekawszych bohaterek jest autystyczna dziewczynka. Dziecko, które mimo zagubienia w kleszczach choroby przejawia symptomy pełnej świadomości. Na swój sposób stara się pomóc i przekazać istotne informacje. Dla mnie to bardzo intrygująca i jednocześnie fascynująca postać. Wielu wydaje się, że dziecko żyje we własnym świecie, zupełnie oderwane od rzeczywistości. Nie zwracają uwagi na to, co próbuje zakomunikować. Ale to przecież także rozumna istota i mimo swoich ułomności może dostrzegać nawet więcej pozornie nieistotnych szczegółów.

Oczywiście nie zabrakło natury. Z tym właśnie kojarzy mi się Ewa Przydryga. Jest las, rzeka, wątek ziołolecznictwa. Moment rozkwitu Królowej Jedynej Nocy stał się jednocześnie symbolem i pewnego rodzaju przełomem.

"Dawne wspomnienia rozlewają się w moich żyłach jak trucizna. Infekują wszystko"

Niektóre wydarzenia nigdy nie ulegają przedawnieniu. Żyją głęboko w człowieku, drażnią, jątrzą i wylewają się na zewnątrz w najmniej spodziewanym momencie.

Niektórzy nie potrafią przebaczać, a zadawnione waśni jedynie eskakują.

Ale czym tak naprawdę jest przebaczenie? Czy można w pełni odciąć się od tego co minęło?

Gdzie znajduje się granica zadośćuczynienia? Co trzeba zrobić by odkupić winy?

Te i mnóstwo innych pytań nasuwa się po lekturze "Nienarodzonej". To powieść, którą każdy może interpretować w inny sposób, kładąc naciskać na różne jej aspekty. Jednak na pewno wspólnym mianownikiem okaże się jej duża emocjonalność. Ja jako matka mocno ją odczułam.

Polecam bez cienia wątpliwości!