Miastowa na tropie

Weronika jest redaktorką – zawód wolny, który pozwala jej na pracę z każdego zakątka na ziemi, w którym jest internet.

Kiedy w spadku po zmarłej babci otrzymuje dworek, stawia wszystko na jedną kartę i przenosi się na wieś, gdzie wszystko jest dla niej nowe. Sprawy nie poprawia fakt, że miastowe nawyki bardzo szybko okażą się zbędne. Ona kontra wiejskie życie. Może chociaż romans z męskim leśniczym?

Niestety, nie będzie jej dany.

Za to czeka na nią inna niespodzianka.

Czy detektywistyczny nos redakcyjny pomoże jej w rozwikłaniu zagadki zaginięć? A może to inny nochal postawi kropkę w tym zdaniu?

🤎🤎🤎🤎🖤🖤🖤🤎🤎🤎🤎

Kolejne spotkanie z dziełem autorki okazało się strzałem w środek tarczy. Było zabawnie, tajemniczo oraz wciagająco!

Tym razem mamy bohaterkę, którą los wyrwał że świata, w jakim dotychczas mieszkała, i wstawił w miejsce, które jest jej obce.

Bardzo podobało mi się podkreślenie różnicy, jaka niewątpliwie jest między mieszkaniem na wsi a w mieście.

Coraz częściej możemy zauważyć teksty, w jakich autorzy pokazują piękno wsi. Tym razem również spotykamy się z jasnym przekazem, który uświadamia nam, że wioska nie jest czymś gorszym.

Wracając do książki, muszę wspomnieć, że ta pozycja zdecydowanie trafi do osób, które prócz zagadki kryminalnej, lubią się pośmiać.

Nie zabraknie również chemii, która narodzi się pomiędzy... 🤫🤫🤫

Dziękuję za egzemplarz recenzencki i z całego serducha polecam tę pozycję.

"Weronika obiecała sobie, że od tej pory będzie szczęśliwa. Tak szczęśliwa, że bardziej się nie da. Choćby miała sobie to szczęście wyryć scyzorykiem, żeby było widoczne i trwałe."

Wyjazd na wieś miał być dla Weroniki początkiem nowego życia. Kobieta zostawia za sobą nieudany związek i przeprowadza się do odziedziczonego po babci dworku, z dosyć szczegółowo sprecyzowanymi oczekiwaniami. Na miejscu miał na nią czekać przystojny leśnik bądź weterynarz, przyroda miała cieszyć jej złaknione naturalnego piękna oczy i wszystko od tej pory miało układać się po jej myśli.

Niestety, rzeczywistość trochę rozminęła się z jej planami.

"Wera przeżyła kolejny zawód, bowiem żaden z leśników nie pochodził z jej bajki."

Od samego początku wszystko idzie nie po myśli Weroniki. Na drodze dojazdowej do wsi samochód kobiety grzęźnie w miękkim gruncie, a po przybyciu na miejsce okazuje się, że nie ma tu podstawowych mediów.

Czyżby dom tak niechętnie witał się z nowoprzybyłą?

Mijają dni i Weronikę zaczynają przerastać wszystkie okołodomowe obowiązki, którymi mieszkając w mieście, nie musiała się w ogóle zajmować. Do tego po okolicy krąży morderca, a jego celem są młode kobiety.

Czy w takiej sytuacji Miastowa da sobie radę, czy też bardzo szybko zrezygnuje z uroków wsi?

"Wszyscy są podejrzani."

Ta historia bardzo szybko przypadła mi do gustu, a zastosowany przez autorkę komizm naprawdę mi się spodobał. Dodam, że zarówno fabuła, jak i język powieści mocno skojarzyły mi się z książkami Joanny Chmielewskiej. W obu przypadkach główną bohaterką jest samozwańcza pani detektyw, której same pchają się w ręce najróżniejsze tropy i wskazówki dotyczące śledztwa. Po pewnym czasie nikogo już nie dziwi, że to ona gra pierwsze skrzypce w prowadzonym dochodzeniu.

Choć Weronika nie ma w tym kierunku żadnego doświadczenia, idealnie sprawdza się w tej roli. Wychodzi jej to zdecydowanie lepiej niż prowadzenie domu, którego niektóre funkcje bardzo długo pozostają dla niej tajemnicą. Niestety, mimo szczerych chęci Miastowa jest tylko Miastową i niektóre rzeczy związane z życiem na wsi są jej zupełnie obce.

"Miastowa na tropie" Anny M. Brengos to świetna komedia z wątkiem kryminalnym, która bawi i jednocześnie wzbudza zainteresowanie prowadzonym śledztwem. Akcja toczy się wartko, a sama główna bohaterka zyskuje naszą sympatię już od pierwszych chwil. Finał tej historii jest mocno zaskakujący. W moim odczuciu to obietnica kolejnego tomu, w którym poznamy dalsze losy Miastowej oraz pozostałych mieszkańców Powykopek 😉

Moja ocena 8/10.

"Miastowa na tropie" to połączenie powieści obyczajowej ,okraszonej dużą dawką humoru, z kryminalnym wątkiem w tle.

Główna bohaterka, Weronika, otrzymuje spadek po babci.

W związku z tym przenosi się na wieś, gdzie przejmuje dworek i staje się właścicielką niezłego majątku, o czym dowiaduje się dopiero po jakimś czasie. Narazie musi się uporać z brakiem prądu, wody, gazu i z... żywym budzikiem mieszkającym po sąsiedzku, a z którego najchętniej zrobiłaby rosół. Niezwykle pomocny okazuje się miejscowy "kryminalista", człowiek skreślony przez mieszkańców wioski. Czym zasłużył sobie na taką opinię ? Czy Weronika robi dobrze nie słuchając ostrzeżeń przed znajomością z Bartkiem? Kto stoi za tajemniczymi zaginięciami kobiet? I czy miastowa może czuć się bezpiecznie w tej obcej społeczności do której trafiła?

Odpowiedź na te pytania znajdziecie w tej rewelacyjnej powieści do której was zachecam.

Wspaniale spędziłam z nią czas. Nie nudziłam się ani przez chwilę. Zabawne przemyślenia Weroniki dodają tej powieści niezwykłej lekkości, choć wątek śmierci Jagody i zaginięcia kolejnych kobiet dodaje tajemniczego charakteru fabule. Nic tutaj nie jest takie jakie sie wydaje. Sprawdza się stare porzekadło, że pozory mylą. Warto czasem spojrzeć na drugiego człowieka własnym okiem i dać sobie szansę na wyrobienie o nim zdania bez "pomocnej" opinii otoczenia. Bo często ten kogo mamy za pewnik jest tym kogo najbardziej powinniśmy się wystrzegać..

"Miastowa na tropie" @[Adres usunięty]os to połączenie powieści obyczajowej ,okraszonej dużą dawką humoru, z kryminalnym wątkiem w tle.

Główna bohaterka, Weronika, otrzymuje spadek po babci.

W związku z tym przenosi się na wieś, gdzie przejmuje dworek i staje się właścicielką niezłego majątku, o czym dowiaduje się dopiero po jakimś czasie. Narazie musi się uporać z brakiem prądu, wody, gazu i z... żywym budzikiem mieszkającym po sąsiedzku, a z którego najchętniej zrobiłaby rosół. Niezwykle pomocny okazuje się miejscowy "kryminalista", człowiek skreślony przez mieszkańców wioski. Czym zasłużył sobie na taką opinię ? Czy Weronika robi dobrze nie słuchając ostrzeżeń przed znajomością z Bartkiem? Kto stoi za tajemniczymi zaginięciami kobiet? I czy miastowa może czuć się bezpiecznie w tej obcej społeczności do której trafiła?

Odpowiedź na te pytania znajdziecie w tej rewelacyjnej powieści do której was zachecam.

Wspaniale spędziłam z nią czas. Nie nudziłam się ani przez chwilę. Zabawne przemyślenia Weroniki dodają tej powieści niezwykłej lekkości, choć wątek śmierci Jagody i zaginięcia kolejnych kobiet dodaje tajemniczego charakteru fabule. Nic tutaj nie jest takie jakie sie wydaje. Sprawdza się stare porzekadło, że pozory mylą. Warto czasem spojrzeć na drugiego człowieka własnym okiem i dać sobie szansę na wyrobienie o nim zdania bez "pomocnej" opinii otoczenia. Bo często ten kogo mamy za pewnik jest tym kogo najabrdziej powinniśmy się wystrzegać..

Oj tutaj to dopiero wspaniale się bawiłam. Książka naprawdę żywiołowa z podziałem na lekki romansik, leciutki, nieco kryminału i w główniejszej roli obyczajówka. Lekki romansik w chwili, kiedy Weronika wspomina swojego byłego chłopaka i następnie poznaje innego, którego każdy ma za ,,złego człowieka". Ja od samego początku polubiłam Bartka, gdyż pomagał Werce zawsze, kiedy tylko była w tarapatach. Niekiedy i jemu mogło się coś przydarzyć, lecz nie dbał o własne dobro. Całkowicie zrezygnowany, gdyż osądzali go o morderstwa. I tutaj zaczyna się wątek kryminalny. W pewnym momencie będąc na spacerze z psem, który jest jej i nie jest jednocześnie, odnalazł coś, co należało do zaginionej kobiety. Był to nowy trop w śledztwie, które musieli rozpocząć na nowo. Ktoś ewidentnie kopał pod nim dołki, tylko bardzo długo nie dowiemy się kto i dlaczego i czy w ogóle jest niewinny. Ma dobre serce, to na pewno, gdyż starsza pani, a babcia Werki miała do niego zaufanie. Troszkę smutno, że nie znamy dokładnego jego wyglądu. Wciąż jawi mi się jako przystojny z miłym i uwodzicielskim głosem, lecz dalej moja wyobraźnia nie sięga. A wracając do wątku obyczajówki, to dokładam tutaj jeszcze komedię, gdyż takie wczasy kobiety z miasta bywają naprawdę zabawne. Niby mądra, ale o wielu podstawowych rzeczach nie ma pojęcia. Niekiedy ludzi sobie z niej żartują, a do niej dochodzi to po fakcie. Miło, że ma do siebie dystans, bo wielokrotnie musi kogoś prosić o pomoc. Sprawa z kogutem była tu naprawdę śmieszna:-) Dzięki prawnikowi i Bartoszowi dowiaduje się wielu rzeczy na temat babci. Kiedy rozmawiają o spadku w pewnym momencie robi się bardzo miło. Ona dowie się w jaki sposób babcia się o niej wyrażała i co o niej wiedziała. Pozostawiła dla niej naprawdę pokaźny spadek z czego ona długo nie zdaje sobie sprawy. Nie zadam tu pytań końcowych, gdyż książka bardzo mnie urzekła i nie chcę zdradzić końca. Naprawdę wciąga, rozbawi, niekiedy przestraszy i wzruszy. Jej styl jest lekki i przyjemny, a bohaterów się kocha, a później za nimi tęskni...

Zamieszkanie w nowym miejscu zawsze jest wyzwaniem i obawa,czy wszystko będzie tak jak sobie zaplanowaliśmy.Nasza bohaterka postawiła wszystko na jedna kartę,zostawiajac przeszłość i zamieszkała w odziedziczonym dworku.

Świetnie poprowadzona akcja z niebezpiecznymi sytuacjami i odkrywaniem kolejnych zbrodni daje do myślenia nie tylko mieszkańcom powieści,ale także czytelnikowi.Głowiłam się i troiłam,by odkryć osobę odpowiedzialna za tajemnicze zaginięcia.Snucie domysłów,potencjalnych winnych i nowych zaginięć trzyma w wielkim napięciu.Dodając do tego psa przybłędę i jego „dobrego”nosa robi się ciekawiej..

Autorka potrafiła tak manewrować wydarzeniami,że ciężko jest odkryć prawde.Dreszczyk emocji wraz z nadchodzącym niebezpieczeństwem czyni lekture niemal nieodkładalną,by przeczytać zakończenie i rozwiązanie skrywanych tajemnic.

Zakończenie wbija w fotel,a ostatnie zdanie dezorientacje…

Jeśli szukacie dobrej książki z możliwością rozwiązywania zagadek zaginięć i zabójstw to ta lektura jest idealna.Ja ją gorąco polecam.