Wszystko dla ciebie. Czarna walizka. Tom 1

Ostatnio uwielbiam czytać sagi wielopokoleniowych rodzin. Mogę przez to poznać korzenie fikcyjnych i prawdziwych bohaterów. Tym razem sięgnęłam po bardzo dobrą powieść Katarzyny Ryrych „Czarna walizka. Wszystko dla ciebie.” Wydaną dzięki Wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Oczywiście jak przy każdej tego typu książce bałam się, że bohaterowie mi nie przypadną do gustu i będzie mi z nimi nie po drodze. Niepotrzebnie się martwiłam. Polubiłam bohaterów i całą historię. I już teraz mogę wam powiedzieć/ napisać, że nie mogę się doczekać kolejnych przygód Mikołaja i innych bohaterów.

Najbardziej tajemniczą postacią w tej części jest siostra zakonna imieniem Agłaja. Mieszka w klasztorze we Lwowie. Co jakiś czas wywoływała we mnie strach i przerażenie. Jej zachowanie było dziwaczne. Twierdzi, że 06.12.1898 roku została dotknięta wszechmogącym palcem Pana. Ta zakonnica razem z 36 mniszkami zajmowała się żydowskimi sierotami. Poczytajcie co tak naprawdę myślała o Bogu. Nasza Agłaja miała dobre serce dla dzieci. Sierotki bardzo ją kochały. Mimo swojego podeszłego wieku potrafiła na ich twarzach wzbudzić uśmiech. Czy taka sama była dla dorosłych? W klasztornym sierocińcu spędziła 64 lata. Przed bramą odkryła zawiniątko – noworodka. Prześliczny – żydowski chłopczyk. Co na jego temat myśli nasza bohaterka? Agłaja została nawiedzona przez samą Matkę Boską. Co chciała od naszej bohaterki? Co jej powiedziała? Tego wam nie zdradzę. Na chrzcie nasz maleńki chłopczyk otrzymał imię Mikołaj.

Mikołaj jest naszym kolejnym bohaterem. Dzięki tej powieści dowiecie się więcej na jego temat. Poznacie jego całe życie. Czy Matka Boża będzie cały czas przy nim czuwała? Czy ktoś go zaadoptuje? Czy znajdzie kochającą rodzinę? Jak będzie wyglądało jego życie po opuszczeniu klasztoru?

Bardzo wciągająca historia pełna tajemnic. Jesteście gotowi je odkryć? Nie mogłam oderwać się od czytania. Chcecie przeżyć razem z Mikołajem jego życie? Polubiłam Agłaję i Mikołaja. Oprócz bohaterów, o których wspomniałam znajdziecie masę innych postaci, np. Arbuza, Lidię Aleksiejewną i Konstantyna.

Czy można zmieścić całe swoje życie w jednej walizce?

Jeżeli lubicie powieści obyczajowe, poznawać niecodzienne fakty z życia bohaterów to koniecznie musicie przeczytać „Czarną walizkę. Wszystko dla ciebie.”. Niebanalna historia, która porusza serca. Nie brakuje tutaj dużej dawki dobrego humoru. Poznacie również pewną mamkę, dwie rodziny i dwójkę dzieci – co ich wszystkich łączy? Zapraszam do przeczytania tej książki.

Wybieranie książki po okładce nie jest takie złe. Najlepszy przykład.

Napisałabym przeczytałam, ale nie lubię kłamać- "łyknęłam na raz"😀

Rozmach, brawura myśli wyobraźnia pozwoliły autorce stworzyć cudowną, ciepłą powieść. Fantazje oraz słabości bohaterów sagi wiodą nas przez piękną Odessę i Lwów na początku XX wieku.

Realizm i satyra miesza się ze sobą tworząc barwny świat.

Zaczynamy w klasztorze w którym zdarzył się cud. Miał wpływ na wielu ludzi. Punktem centralnym jest dziecko, mały chłopczyk. Miłość od pierwszego wejrzenia.

Nie jest to standardowa saga historyczna. Dużo w niej zadowolenia i dobrostanu. Lekkiej ironii z ludzkich wierzeń i sposobu życia.

Powieść wywołuje uśmiech. Mój na pewno🙂

Czekam na kolejny tom. Mam nadzieję, że szybko się pojawi(17.05)

Sięgając po tę książkę spodziewałam się tego, co typowe dla sag, które poznałam do tej pory. Myślałam, że spotkam się z trudnymi losami rodziny, które zostały naznaczone przez wydarzenia historyczne.

Szybko zmieniłam zdanie! Ta powieść to prawdziwy rarytas wśród powieści historycznych. Losy dwóch majętnych rodzin oraz niani głównego bohatera wciągają czytelnika już od pierwszych stron. Książka jest napisana w lekkim, przystępnym stylu, dzięki czemu czyta się ją z dużą przyjemnością. Dodatkowo pełna jest humoru na wysokim poziomie, a nie zabrakło także sarkazmu. W ten sposób powieść staje się świetną rozrywką, przenosząc czytelnika do początków XX wieku.

"Czarna walizka…" to także świetnie wykreowani bohaterowie. Są to postaci z krwi i kości, prawdziwi, których życie nie sprowadza się do troski o dobro ojczyzny, ale swoje. Dlatego fabuła koncentruje się na ich życiu rodzinnym i zawodowym, a nie wydarzeniach historycznych. Mamy tu więc miłość do pieniądza, do seksu, czy konsekwencje zaaranżowanego małżeństwa. Życie prywatne praktycznie nie jest uwarunkowane sytuacją polityczną oraz wydarzeniami historycznymi, a te tragiczne nie tworzą w powieści atmosfery bólu, strachu i walki o przetrwanie.

Decydujący wpływ na fabułę ma realizm magiczny. To siła wyższa kreuje losy bohaterów oraz krzyżuje ich ścieżki.

"Czarna walizka. Wszystko dla ciebie" to pierwsza część sagi rodzinnej. Jej akcja rozgrywa się w latach 1900-1916. Bohaterów dopiero dotknie I wojna światowa i kolejne zmiany na arenie politycznej. Wydarzenia, które miały realny wpływ na losy jednostek, dopiero nadejdą, dlatego jestem ciekawa ich wpływu na bohaterów sagi i stylu, w jakim zostaną napisane kolejne części.

,,Czarna walizka. Wszystko dla Ciebie" to pierwszy tom nowej serii Autorki, w którym poznajemy siostrzyczki opiekujące się sierotami, zwane kanonistami. Najczęściej są to Żydzi podrzucani pod drzwi klasztoru. Jedną z najbardziej oddanych służbie i dzieciom jest ponad 80-letnia siostra Agłaja, która pewnego razu znajduje zawinięte dzieciątko. Wraz z nim przypięta karteczka Izaak, później jednak dzieją się rzeczy, których nie sposób objąć rozumem. Zakonnicy pokazuje się sama Matka Boska, która nakazuje nadać chłopcu imię Mikołaj, a później Agłaja otrzymuje dar karmienia mlekiem niemowlaka.

Wydawać by się mogło, że Konstanty i Zinaida Brodscy mają wszystko, czego im potrzeba. Dzięki wyjątkowemu darowi i sposobności pomnażania pieniędzy niczego im nie brakuje, oprócz dziecka. Jako darczyńca klasztora Konstanty w okresie Bożego Narodzenia odwiedza siostry i pragnie przysposobić małego Mikołaja. W czasie chrztu jego rodzicami zostają przypadkowo napotkani Lidia Aleksiejewna i Arbuz, para, która także marzy o swoim dziecku. Mały Izaak-Mikołaj wyjeżdża, a losy rodziców chrzestnych co i rusz przeplatają się z losami nowego dziecka Brodskich.

Muszę przyznać, że Katarzyna Ryrych stworzyła bardzo ciekawą lekturę. Fabuła zaczyna się u schyłku XIX wieku i trwa stosunkowo długo. Ciekawie wykreowani bohaterowie, lekka lektura, zagadkowe losy powiązane między dzieckiem, opiekunami i rodzicami chrzestnymi sprawiają, że nie sposób się od lektury oderwać. Przerywanie wątków, stopniowanie napięcia, to z pewnością Autorce wychodzi znakomicie. Już teraz wiemy, że powstanie drugi tom ,,Czarnej walizki". Nie mogę się doczekać jej lektury. Ciekawa jestem, jakie zagadki i zbiegi zdarzeń tym razem pisarka przygotowała dla swoich czytelników. Jeśli lubisz niebanalne lektury, to ,,Wszystko dla Ciebie" jest właśnie dla Ciebie.

Trudno mi by było odpowiedzieć na pytanie, co mnie zafascynowało, jak zobaczyłam tę książkę. Okładka, opis, a może to, że wydawca wspomniał, iż to saga rodzinna o kilku pokoleniach pewnej znanej odeskiej rodziny, wielkich wojnach tego świata, burzliwych uczuciach, niekonwencjonalnych związkach. Historie ludzi, którzy żyjąc blisko siebie, nie mieli o sobie pojęcia.

Ogromnie lubię takie historie, więc to był ostatni argument, który mnie do tej książki przekonał. Jakie było moje zdziwienie i zaskoczenie, gdy się okazało, że ta powieść zupełnie odbiega od znanych mi schematów. I to jest chyba największy plus tej książki, śmiało mogę stwierdzić, że jest to powiew świeżości w tego typu literaturze. „Wszystko dla ciebie”, jest pierwszym tomem serii Czarna walizka i wierzcie mi, jestem tą powieścią oczarowana i z niecierpliwością czekam na jej ciąg dalszy, który zgodnie z zapowiedzią autorki i wydawnictwa, będzie latem tego roku.

„Czarna walizka”, to saga rodzinna, która ma nietypową konstrukcję, jak na tego rodzaju powieść. Jest zupełnie inna niż moje dotychczasowe doświadczenia z tego typu literaturą. Inna, ale to nie oznacza, że zła, a wprost przeciwnie, bo to, co znalazłam w środku, bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Autorka poważyła się na nietypową układankę, jak na ten gatunek i pozornie wydawałoby się, że nie może się to udać. W tej powieści można znaleźć wszystko, podobnie jak w walizce, z którą wybrało się w daleką podróż, ale to powoduje właśnie, że czyta się tę książkę z ogromnym zaangażowaniem, a z każdą stroną rośnie ciekawość co do losów osób, których ścieżki życiowe nieoczekiwanie się splotły. Fabuła powieści płynie niczym rzeka, a wraz z nią czytający. W tej niezwykłej mieszance znajduje się realizm magiczny, dramatyczne sytuacje, tajemnice i seks, barwne wspaniale wykreowane postacie, a w tle wielkie wydarzenia historyczne w latach 1900 – 1916. Wszystko opisane z wielkim rozmachem, dowcipem i wyobraźnią, co powoduje, że książkę czyta się z zapartym tchem i nie da się od niej oderwać. Wspaniała podróż w czasie, z której nie chce się wracać, lecz niestety następuje moment, gdy trzeba pożegnać bohaterów i nie pozostaje nic innego jak czekać na ciąg dalszy ich historii.

Pod koniec XIX wieku we Lwowie na progu sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne, zostaje podrzucone niemowlę. Chłopczyk jest pięknym dzieckiem i jedyne co o nim wiadomo to, że matka nadała mu imię Izaak. Opiekę nad maleństwem roztacza osiemdziesięciopięcioletnia siostra Agłaja. Podczas chrztu dziecku zostaje nadane imię Mikołaj, a rodzicami chrzestnymi zostaje para przypadkowych przechodniów. Piękna aktorka z teatru objazdowego i czarujący złodziej, dla którego żaden sejf nie stanowi przeszkody. Ta nietypowa dwójka pozostawia chrześniakowi tajemniczą pamiątkę, którą ma otrzymać w dniu ślubu. Wkrótce chłopiec znajduje nowy dom. Zostaje adoptowany przez bezdzietne małżeństwo Brodskich. Wraz z niemowlęciem, jedzie także mamka Chaja, która straciła swoje dziecko tuż po porodzie. Po sąsiedzku mieszka para, która także adoptowała dziecko. Odtąd losy tych dwóch par małżeńskich, dwójki dzieci i tajemniczej niepiśmiennej niańki będą ściśle ze sobą powiązane.

„Czarna walizka” nie jest typową sagą historyczną, ale napisaną z wielkim rozmachem powieścią, w której humor i ironiczne spojrzenie na świat, przeplata się z wydarzeniami historycznymi. Autorka z ogromną starannością opisała specyfikę ówczesnego Lwowa, a realia historyczne, przedstawiła na tyle dokładnie, że czytając, mogłam poczuć realia i atmosferę tamtych czasów. W tej powieści jest to coś, co nie pozwala się od niej oderwać, coś magicznego i niesamowitego. Bardzo polubiłam bohaterów tej historii, bo każdy z nich jest wyjątkowy i niebanalny. Wyrazisty, niespotykany i ponadczasowy. Każdy z nich podejmuje decyzje, które nie zawsze są dobre i musi ponosić ich konsekwencje. Mają swoje wady, zalety, uczucia i emocje, którymi się kierują, a to sprawia, że wydają się tak bardzo prawdziwi.

To była wspaniała uczta literacka. Katarzyna Ryrych zabrała mnie w fascynującą podróż w czasie do minionej epoki. Stworzyła pasjonującą i wciągającą opowieść o splątanych ludzkich losach, pełną magii, humoru z historią w tle. Czarna walizka w pewnym momencie staje się poniekąd symbolem, bo przecież ludzkie życie jest pełne namiętności, sekretów, skrywanej nienawiści i niepohamowanej zazdrości.

"Czarna walizka. Wszystko dla ciebie" Katarzyna Ryrych

Pewnego zimowego, mroźnego poranka w sierocińcu dla dzieci żydowskich pojawia się noworodek. Trafia ON pod opiekę zakonnicy w podeszłym wieku, która za przyczyną Matki Bożej jest w stanie karmić dziecko piersią. Chrzestnymi z kolei zostają przypadkowi przechodnie. Jak potoczą się dalsze losy dziecka?

"Czarna walizka. Wszystko dla ciebie" jest pierwszą książką cyklu obyczajowego z tłem historycznym Katarzyny Ryrych. Pisarkę tę kojarzę głównie z utworami, które należy zaliczać do literatury dziecięcej, więc tym bardziej podsycona była moja ciekawość, jak poradzi sobie z zupełnie innym gatunkiem. Spodziewałem się prostolinijnej, podążającej prostym torem powieści, a wbrew oczekiwaniom i obrazowi tworzącemu się w mojej podświadomości otrzymałem dużo więcej!

Katarzyna Ryrych odsłoniła przed nami historię, która zabierze nas w podróż w czasie do początku XX wieku, czasów długich sukien, parasolek i kapeluszy. Jako czytelnicy nie wyściubiając nosa z domu, spod koca gościmy w klasztorze, sierocińcu, bogatych domach, na odeskich ulicach, i w przepełnionych pociągach. Świadczy to tylko o tym, że autorka dołożyła starań, by osadzić tę hipnotyzującą opowieść w realiach historycznych na tyle głęboko, żeby odbiorca miał szanse poczuć na własnej skórze niezapomnianą, melancholijną na swój sposób atmosferę tamtych czasów.

Historia ta jest układanką bardzo niestandardową, wywołującą zdziwienie, ale i zachwyt oraz niebywały podziw. Bowiem znajdziemy w niej po trochę wszystkiego, co lubimy i cenimy. Jest realizm magiczny nadający "Czarnej walizce" nieco mroku, nutkę nadprzyrodzoności, a które to pozostają z nami już do ostatnich kilku stron. Ryrych zdecydowała się również na szczyptę czarnego humoru, subtelnej ironii będących idealnym dopełnieniem całości. Przyznam, że kilka razy zdarzyło mi się zaśmiać, co w moim przypadku rzadko się zdarza w trakcie lektury. W tejże powieści jest to coś, co nieustannie bawi się emocjami czytelnika, wprawia w dobry nastrój i nieustannie manipuluje naszymi odczuciami.

Katarzyna Ryrych w kontekście postaci otwiera przed nami istny gabinet osobliwości. Każda kolejna osobistość jest wyjątkowa, niespotykana, nie ma takiej drugiej. Dusze wszystkich mienią się milionem barw i ich odcieniami. Portrety psychologiczne bohaterów są niebanalne, uciekające od wszelkich schematów i wymykające się chyłkiem poza ramy epoki. Oczywiście wymienione cechy czynią protagonistów wyrazistymi, rzucającymi się w oczy, a przede wszystkim wywołującymi efekty przerastające nasze najśmielsze oczekiwania.

"Czarna walizka" to powieść, której mimo wszystko nie można zaliczyć do czczych opowiastek. Traktuje ona o dorastaniu w bardzo szerokim tego słowa znaczeniu - autorka od początku przygotowuje duże pole manewru pod rozwinięcie tego aspektu - jak i również o ludzkich pragnieniach, namiętnościach, sekretach, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego oraz miłości, skrywanej nienawiści i niepohamowanej zazdrości.

Podsumowując, "Czarna walizka" to podmuch świeżego powietrza w gatunku, jakim jest literatura obyczajowa. Ryrych ufundowała nam fascynującą podróż do minionej epoki oraz książkę nieoczywistą, wymykającą się z jakichkolwiek schematów i ram literackich. Jestem pod ogromnym wrażeniem, że udało się utrzymać balans pomiędzy wszystkimi elementami.

⭐7/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Pod koniec XIX wieku do lwowskiego sierocińca dla żydowskich dzieci zostaje podrzucony przepiękny chłopczyk. Trafia pod opiekę ponad osiemdziesięcioletniej siostry Agłai, która szybko doprowadza do chrztu dziecka. Chrzestnymi małego Mikołaja zostaje przypadkowa para - aktorka i złodziej. Chłopiec szybko zostaje adoptowany przez bardzo bogatego, bezdzietnego przedsiębiorcę Konstantego Brodskiego. W podróż do Odessy mężczyzna zabiera młodą mamkę, Żydówkę Chaję, która dopiero co straciła własne dziecko. W książce obserwowujemy dorastanie bohatera, to jak z dziecka staje się młodzieńcem, a potem dorosłym mężczyzną. Jesteśmy świadkami historii, pogromu Żydów, buntu na pancerniku Potiomkin i początku tworzenia się komunizmu. Przez całe życie Mikołaja przewijają się ludzie, o których istnieniu i znaczeniu w swoim życiu nie ma pojęcia, a którzy go kształtują i ustawiają na całe życie.

Książka ta to początek sagi, opowieść o kilku pokoleniach rodziny zaplątanej w skomplikowaną historię świata, powieść pełna magii i niezwykłych przypadków. Historia ludzi, pozornie obcych, których losy wciąż się splatają i rozchodzą. Niech nie zwiedzie Was niepozorny rozmiar, bo jakość zawtartej tu treści oczaruje niejednego.

Człowiek jest jak nóż, znajdziesz sprężynkę, naciśniesz, otworzy się.

„Czarna walizka. Wszystko dla Ciebie” autorstwa Katarzyny Ryrych to pierwsza część cyklu „Czarna walizka”. Opowiada historię wielopokoleniowej, sagi rodzinnej pełnej emocji, zwrotów akcji, tajemnic, przypadków i zrządzeń losu. Jak jeden „przypadek” może pociągnąć za sobą lawinę wydarzeń, która prowadzi do przeróżnych wydarzeń. Do pewnego sierocińca, pod koniec XIX wieku podrzucono dzieciątko, które jest prześliczne, a wiadomo o nim tylko, że ma na imię Izaak. Jego opiekunką zostaje osiemdziesięcioletnia siostra zakonna Agłaja, a rodzicami chrzestnymi przypadkowa para przechodniów. Jednak od samego początku wokół tego malucha dzieją się przeróżne cuda. Chłopczyka chce, przygarnąć Konstanty Brodski, bezdzietny kupiec, w podróż do Odessy wyrusza z nim nastoletnia Chaja- mamka, która przed kilkoma dniami straciła własnego synka. Jak potoczą się losy tych bohaterów, których los przypadkowo postawił na swojej drodze? A może to nie był wcale przypadek?

Uwielbiam powieści historyczne, gdyż mają naprawdę magiczny klimat epoki, o której mogę jedynie czytać, bez technologii, bez internetu. Książkę autorstwa Katarzyny Ryrych czyta się jednym tchem, jest to bowiem lektura napisana w dobrym stylu, pełna barwnych sytuacji, które wprowadzają czytelnika w zupełnie inny świat. Postacie są wykreowane w ciekawy sposób, są realistyczne, mają wady i zalety, które co rusz objawiają się poprzez ich czyny. Podejmują decyzje, ponoszą ich konsekwencje, żałują – widać prawdziwe uczucia, czy emocje, które nimi kierują. Wszystko to udekorowane jest odrobiną kpiny, przesady, ale i dobrego humoru, to wszystko świadczy o ogromnym warsztacie pisarskim autorki. Sama akcja i fabuła wciąga czytelnika, nie możemy się doczekać rozwikłania kilku zagadek, sami musimy domyślić się pewnych kwestii, które dzieją się pomiędzy bohaterami. Książka pokazuje, także obraz krwawej wojny, rewolucji, która działa się w Rosji, rozłamu pomiędzy bogatymi a klasą roboczą, a nawet obraz kobiety wyzwolonej. Ważny wniosek, który zauważyłam to fakt, że na zachowanie w życiu dorosłym ogromny wpływ mają ludzie nas otaczający oraz sytuacje, którymi nasiąkamy jak gąbki. Pani Katarzyna w swojej powieści miesza humor, realizm, wydarzenia historyczne oraz religię z nutką magii, czy może cudów? To wszystko brzmi na pierwszy rzut oka dziwacznie, ale tworzy naprawdę wciągającą historię, która była czymś nowym dla mnie, bowiem nic podobnego jeszcze nie miałam okazji czytać. Moim zdaniem ciekawa pozycja, warto dać jej szansę.

Koniec XIX wieku. Autorka przenosi nas do Lwowskiego niewielkiego sierocińca prowadzącego przez siostry zakonne. To tam w koszu z gorącymi bochnami chleba zostaje podrzucony noworodek – prześliczny chłopiec o którym siostry wiedzą tylko jedno – matka dała mu na imię Izaak.

Chłopiec szybko zostaje ochrzczony i przechrzczony, bowiem opiekująca się chłopcem osiemdziesięcioletnia Agłaja nadaje mu imię Mikołaj, a przypadkowo przechodząca obok klasztoru para staje się rodzicami chrzestnymi chłopca. Izaak-Mikołaj szybko opuszcza sierociniec z nowym ojcem i Mamką Chają (bowiem żydowskie dziecko powinno jeść żydowskie mleko!). I tak oto czytelnik zostaje wkręcony w wydarzenia, które w niezwykle ciekawy sposób się przeplatają, łączą się ze sobą a wydarzenia historyczne stanowią fantastyczne i klimatyczne tło dla historii dwóch par małżeńskich, dwójki dzieci i żydowskiej mamki.

Sama się sobie dziwię! Bo przecież ja – fanka kryminałów, thrillerów, sięgająca nawet po horror ekstremalny – polubiłam sagę rodzinną! I to jeszcze Lwowską, utrzymaną w tamtejszym klimacie. Historia jest napisana humorystycznie; z dowcipem, który nie wybija zbyt mocno czytelnika. Autorka bazując na swojej wyobraźni naprawdę przenosi nas do klimatycznej Odessy. Realizm łączy się z fikcją, humor z dramaturgią, tajemnica z seksem. A w tym wszystkim bohaterowie z krwi i kości, mocni i barwni. Książkę przeczytałam jednym tchem!

Niejednokrotnie śmiałam się czytając „Wszystko dla Ciebie” czyli pierwszy tom cyklu „Czarna Walizka”. Burzliwe uczucia i historie różnych pokoleń wciągnęły mnie do reszty! I sam fakt tego, jak często bohaterowie byli blisko siebie i nie mieli o tym pojęcia – to ciekawy zabieg, który dodawał smaczku całej opowieści.

Co mogę rzec - jestem bardzo ciekawa dalszych losów Mikołaja i jego burzliwej rodziny.

Sagi obyczajowe, które miałam okazję do tej pory czytać, cechowały się powagą poruszanych wątków, najczęściej były one osadzone w historycznych realiach. Dlatego sięgając po „Czarną walizkę. Wszystko dla ciebie”, spodziewałam się czegoś podobnego. Tymczasem… Tymczasem zostałam zbita z tropu, ku mojej uciesze oczywiście. Autorka porwała mnie w wir wydarzeń, które pochłonęły mnie bez reszty. Humor, lekkie pióro, realizm magiczny – totalnie nieoczywista mieszanka, która po prostu zachwyca od pierwszej strony. To była jedna z takich książek, przy których lekturze uśmiechamy się pod nosem lub szeroko otwieramy oczy ze zdumienia. Jest w tym coś figlarnego, zupełnie tak, jakby autorka wodziła czytelnika za nos i chciała zmusić go do odpowiedzi na pytanie: czy zgadniesz, co jeszcze dla ciebie przygotowałam? Z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że dałam się ponieść tej swoistego rodzaju grze literackiej i zrobiłam to z dużą przyjemnością. To była podróż, która mnie bawiła, czasem wzruszała. Przypadł mi bardzo do gustu styl autorki, ale także jej poczucie humoru, które dało się wyczuć w zachowaniu i dialogach bohaterów. Jak gdyby ukryła ona między wierszami „Czarnej walizki” sporą dawkę sarkazmu, który tam, gdzie trzeba, piętnuje ludzkie przywary (patrz – głupotę) i uwypukla pozytywne cechy. Nie sposób nie wspomnieć w tym miejscu o realizmie magicznym, który autorka wykorzystała w dosyć nieoczywisty sposób. Myślę, że będzie to dla wielu niespodzianka, zwłaszcza w początkowej fazie tej historii. Nie będę ukrywać, że osobiście bawiło mnie to, w jaki sposób zostały wplecione w fabułę. Lubię być w ten sposób zaskakiwana. Nietuzinkowa – to słowo idealnie oddaje to, co myślę o powieści Katarzyny Ryrych. I choć wiem, że określenie „książka czyta się sama”, to frazes, to w jej przypadku pasuje idealnie.

Podsumowując:

Katarzyna Ryrych stworzyła powieść, która w dosyć nieoczywisty sposób łączy różne elementy. Spora dawka humoru przeplata się z wydarzeniami społeczno — obyczajowymi oraz historycznymi. Jeśli do tego dołożymy realizm magiczny, to otrzymamy opowieść, od której nie można się oderwać. Powieść, która nosi także znamiona książki przygodowej, totalnie zaskakująca zarówno dzięki fabule, jak i zachowaniu bohaterów. Bardzo przydała mi do gustu ta żartobliwa wersja sagi, opowieść nakreślona z dużym przymrużeniem okaz i subtelną kpiną. To stanowczo coś nowego i świeżego w tym gatunku, na co warto zwrócić uwagę. Dajcie się porwać w podróż pełną humoru, ale i dramatów; miłości, ale i nienawiści oraz nieodłącznej zazdrości. A to wszystko ze świetnie odmalowanym klimatem Odessy początków XX wieku. Polecam!

Jak to się dobrze czytało!

8 lutego miałam miejsce premiera pierwszego tomu sagi rodzinnej, a ja, dzięki uprzejmości Wydawnictwa Prószyński i S-ka miałam tę przyjemność, by już się z tą powieścią zapoznać.

Tak naprawdę czytanie zajęło mi dwa wieczory, choć gdybym odłożyła obowiązki na bok, pochłonęłabym tę powieść w jeden dzień. Dlaczego? Bo jest tak dobrze, lekko i przyjemnie napisana.

Stawiam ją na półce książek ulubionych i z niecierpliwością oczekuję lata, kiedy to premierę będzie miał drugi tom tej serii. Z tego powodu czuję ciągle niedosyt, bo wiem, że na drugi tom przyjdzie mi czekać tych kilka miesięcy. Zazwyczaj staram się sięgać już po skończone wydania sag, bo czekanie na kontynuacje losów bohaterów, z którymi się zżyłam, staje się momentami torturą.

Co mnie oczarowało w „Czarnej walizce”? Przede wszystkim język. Lekki, a jednocześnie dosadny i z tak wielką dawką sarkazmu, że co chwilę zaśmiewałam się w głos. Dobrze, że nikt tego nie widział (poza mężem, ale ON widział już wszystko), bo mój status osoby poważnej i zrównoważonej zostałby mocno zachwiany.

Sama historia w „Czarnej walizce” to wielowątkowa opowieść tym, jak ludzkie życie uwarunkowane jest przez status społeczny, wiarę, relacje z rodziną i...fart.

Takim szczęściarzem był Mikołaj – „dziecko cudu”. Znaleziony na progu sierocińca, „z boską pomocą” wykarmiony przez nobliwą wiekowo siostrę Agłaję i zaadoptowany przez bogatego przedsiębiorcę. Od tego momentu żył pod kloszem, z dala od problemów dnia codziennego, niczego mu nie brakowało. Jego życie zostało tak naprawdę zaprogramowane przez dwie rodziny, które miały aspirację, by stworzyć potężny klan. Losy Mikołaja ciągle przeplatały się z tymi, którzy uczestniczyli podczas chrztu.

Arbuz i Lidia to bardzo ciekawe postacie. Dziwna para, którą łączyła bezsprzecznie miłość i oddanie, choć ich system wartości był co najmniej nietypowy.

Chaja z kolei to chyba najsilniejsza charakterologicznie postać. Zdeterminowana, silna i niezależna kobieta, która słuchała tak naprawdę tylko siebie i jak opowieść pokazała, nie wyszła na tym najgorzej.

Wszystkie postacie wykreowane w „Czarnej walizce” to różnorodne charaktery, dzięki którym opowieść układa się w spójną całość. Właściwie każdy z bohaterów to mocna i niezależna postać, dlatego w pierwszym momencie poczułam rozczarowanie osobą Mikołaja. Przecież wszyscy wierzyli, wręcz byli przekonani, że dziecko uratowane z boską interwencją, będzie kimś wielkim, osiągnie więcej niż ktokolwiek, kiedykolwiek mógłby osiągnąć. I co się stało? Mikołaj tak naprawdę jest płytkim, rozpieszczonym i mało zaradnym życiowo młodym człowiekiem. To mnie rozczarowało, ale gdy ochłonęłam, zrozumiałam, że to może być celowy zabieg. Jak wyżej wspomniałam, autorka operuje bardzo dużą ilością sarkazmu i dyskretnej ironii, zatem logiczne, że ten, na którego wszyscy tak liczyli (w tym ja!), stał się tak mało atrakcyjny charakterologicznie.

Pani Katarzyna Ryrych, bardzo ciekawie zadawała pytania, odnoście istoty Boga, Jego istnienia i przede wszystkim pokazała, z jakimi myślami borykają się właściwie wszyscy, wychowani w wierze. Przymusowo czy też nie.

Sam wątek trudnego okresu w historii, jakim była nagonka na Żydów, potraktowano bardzo delikatnie. Spodziewałam się, że więcej uwagi będzie poświęcone wydarzeniom historycznym. Nieco się zaskoczyłam, że autorka skupiła się bardziej na odczuciach bohaterów, choć tych też nie było za wiele.

Całość opowieści „Czarnej walizki” oceniam wysoko, jestem zauroczona tą powieścią, ale muszę przyznać, że ma jeden minus. Dla mnie akcja dzieje się za szybko. Zbyt często i zbyt szybko pisarka przeskakiwała w latach. Na jednej stronie czytam o czteroletnim Mikołaju, na kolejnej stronie chłopak już wchodzi w czas nastoletni. Trochę to dla mnie za szybko. Chciałabym poznać więcej szczegółów z życia bohaterów. Tego właśnie najbardziej mi brakowało, choć i tak czytało się tę książkę bardzo przyjemnie.

Oceniam „Czarną walizkę” na 8/10. Jeśli lubicie sagi rodzinne z wątkami historyczno-obyczajowymi, ta pozycja sprawdzi się idealnie.