Bielma. Kosma Ejcherst

Kosma Ejcherst, postać w którego ręce zostaje powierzone śledztwo w sprawie objawień, jest niezwykle intrygującą postacią. Jego walka z tajemnicami Bielm i brakiem zaufania miejscowych jest fascynująca i wciągająca. Jednak nie tylko on ma swoje tajemnice. Każdy mieszkaniec wsi skrywa coś, co może rzucić nowe światło na całą sprawę.

"Bielma" to must-read dla fanów kryminałów, ale także dla tych, którzy doceniają pióro autora. Michał Śmielak udowadnia swoje mistrzostwo w kreowaniu zawiłej i zagadkowej fabuły, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. To książka, która zostaje w pamięci i skłania do refleksji nad granicą między wiarą a rzeczywistością oraz nad mrocznymi tajemnicami, które każdy z nas może skrywać.

Świetnie poprowadzona akcja i do tego motyw wiary. Zaglądanie do głowy innych ludzi oraz osądzanie na podstawie wykonanego zawodu, bądź życia. Ogromny setek kłamstw i zagadka śmierci. Niesamowita, musicie ją przeczytać!

Swoją przygodę z twórczością Michała Śmielaka rozpoczęłam od zapoznania się z książką noszącą tytuł Wnyki. Oj, jakie to było dobre! Bardzo spodobał mi się nie tylko styl Autora, jego postrzeganie świata, ale również sarkastyczne poczucie humoru. Mimo iż przeczytałam już kilka innych jego książek, to stęskniłam się za postacią Kosmy Ejchersta, dlatego bardzo ucieszyłam się, gdy tylko wyszła nowa część jego przygód. Nie mogłam nie przeczytać i mimo zabieganego, bo świątecznego okresu musiałam wygospodarować, chociaż godzinę dziennie na lekturę.

Kosma tym razem dostał misje zbadania tajemniczej śmierci wysłannika kurii badającego objawienia. Pojechał on zbadać prawdziwość równie cudownych co tajemniczych objawień Jezusa kościelnemu organiście Zenkowi, który w bieszczadzkiej wsi o nazwie Bielma począł obrastać w piórka proroka. Prorok Samuel, bo tak się kazał nazywać, miał już swoich fanów i wygłaszał kazania pod wielką drzewem – lipą. Pech chciał, że ksiądz badający autentyczność objawień pewnej nocy poślizgnął się, wpadł do wody i utonął. Czy jednak tak wygląda prawda? Pełne wątpliwości władze kościelne sprawiły, że to właśnie Kosma, policjant, a dawniej prawie ksiądz, otrzymał za zadanie prześledzenie ostatnich ruchów wysłannika. Nie spodziewał się, że sprawa aż tak się zagmatwa, a duchy przeszłości znajdą go nawet w malutkiej zapomnianej wsi w sercu Bieszczad.

Na samym początku abstrahując od tematu kryminalnego, stwierdziłam, że jestem pod wrażeniem, z jakim sercem i zaangażowaniem Autor pisał o Bieszczadach, o makabrycznej akcji „Wisła” mającej miejsce już po II wojnie światowej. Można było poczuć zarówno klimat, grozę, jak i strach tamtych lat i po prostu zakochać się w teraźniejszych czasach. Kontakt z przyrodą, odosobnienie, obserwacja natury, spokojne lenistwo, wspaniałe jedzenie i górskie szlaki. Aż chciałabym sama znaleźć się w takim miejscu i po wyczerpującej wędrówce zasiąść przy misce pełnej pierogów z jagodami.

Wracając do wątku kryminalnego, to Kosma znów wszedł na minę. Pozornie prosta sprawa, którą miał połączyć z wypoczynkiem, z każdą chwilą komplikowała się coraz bardziej i również stawała się bardziej medialna, co szkodziło, zamiast pomagać. Jeśli dodać do tego mentalność hermetycznej małej społeczności, która niezbyt lubi obcych wtrącających się w lokalne sprawy, praktyki, folklor, legendy i życie to jest to mieszanka grożąca nie byle jakim wybuchem. W malutkiej wsi po prostu wrzało… musiało dojść do tragedii…

I po raz kolejny muszę przyznać, że Michał Śmielak pozytywnie mnie zaskoczył fantastycznym językiem, gładką, spójną i logiczną intrygą, stopniowaniem napięcia, ciekawymi, cynicznymi i pełnymi ironii spostrzeżeniami dotyczącymi otaczającej nas rzeczywistości. Duet Kosmy i Kacpra jest zaś chyba jednym z ciekawszych w literaturze kryminalnej. Jest to para jak z zegara, a ich błyskotliwe dialogi sprawiają, że nie raz i nie dwa na twarz wypłynie szczery i szeroki uśmiech. Mam przeczucie graniczące z pewnością, że każda kolejna książka Autora będzie jeszcze lepsza. I mam cichą nadzieję, że nie były to ostatnie przygody Kosmy, bo zakończenie jest dość zaskakujące, zastanawiające i intrygujące…

Recenzja powstała przy współpracy z redakcją S[Adres usunięty]

Doskonała kreacja głównego bohatera sprawia, że lektura jest jedyna w swoim rodzaju. W połączeniu z wyjątkowym humorem autora i świetną analizą obecnej sytuacji w kościele sprawia to, że książka jest zdecydowanie godna polecenia. Utrzymuje poziom innych tytułów i stanowi doskonały wybór na miłe spędzenie wieczoru.

Świetna ocena aktualnej sytuacji kościelnej i mechanizmów kierujących mniejszymi społecznościami. Dodatkowo barwne opisy bieszczadzkiego krajobrazu i wyraziści bohaterowie sprawiają, że jest to pozycja, po którą zdecydowanie warto sięgnąć. Nie jest to najlepsza pozycja w dorobku Śmielaka, ale zdecydowanie warta uwagi.

Mimo, że pozycja bardziej przypomina książkę obyczajową niż kryminał to nie zawiodłem się. Świetna lektura na wieczory, a znakomicie wykreowane postacie zachęcają do przeczytania. Zdecydowanie godny polecenia wybór nie tylko dla fanów autora, ale także osób, które nigdy wcześniej nie miały styczności z jego pozycjami.

Jako miłośnik twórczości Śmielaka i losów Kosmy zdecydowanie polecam Bielmę. Pozycja pod żadnym względem nie zawodzi i daje możliwość przeniesienia się tym razem w samo serce Bieszczad. W połączeniu z barwnymi opisami i niepowtarzalnym poczuciem humoru jest to pozycja, której lektura przebiega bardzo sprawnie.

"Sama wioska nie była okazała, ot kolejne podlaskie sioło (...)."

"Koniec Polski, ten taki cycek na mapie na samym dole."

Niepozorna mieścina na końcu świata, a jednak dostąpiła objawienia. Ale czy na pewno...?

Kosma Ejcherst po raz kolejny musi wyjaśnić lokalną zagadkę. Sięgnąć do ludzkich umysłów i przeanalizować szereg dziwnych zachowań.

Ta książka to jest hit. Może to nie będzie idealna rekomendacja dla kryminału, ale ja nonstop się śmiałam. Szczerze, czytałam szereg komedii, przy których brewka mi nawet nie pykła, a tutaj bawiłam się koncertowo. To dokładnie moje poczucie humoru. Autor pod płaszczykiem ironii i sarkazmu ukazał przywary małych miejscowości, ale także pogmatwany świat kleru i szeroko pojętej religijności, dając tym szerokie pole do dyskusji. Miejscami balansuje na granicy kontrowersji lecz wszystko jest podane ze smakiem.

Fabuła została podkręcona skokami w przeszłość i nawiązaniem do prawdziwych wydarzeń związanych z tzw. Akcją Wisła. Tu również nie brakuje drugiego dna i refleksji nad moralnością. Gdzie leży granica człowieczeństwa? Czy wszystkie działania da się usprawiedliwić?

Dzieje się sporo, śledztwo nie jest proste, ale błyskotliwy umysł Kosmy i pomoc przyjaciół nie pozwoli sprawcom długo ukrywać się w cieniu.

Ogromnie polecam i z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy.

Sięgając po Bielmę miałem pewne obawy czy Kosma pozostanie nadal tak wyrazistym bohaterem i czy pozycja nadal będzie w stanie zaskoczyć. Muszę jednak przyznać, że nie zawiodłem się i Śmielak po raz kolejny sprostał zadaniu. Jako miłośnik twórczości byłem zaskakiwany poczuciem humoru, a stworzona narracja zdecydowanie przypadła mi do gustu.

Twórczość Śmielaka to coś obok czego ciężko przejść obojętnie. Moim zdaniem jeden z najwybitniejszych obecnie polskich autorów kryminałów i Bielma nie zawodzi. Kolejna solidna pozycja, którą przeczytałem w kilka wieczorów. Świetne opisy i poczucie humoru sprawiają, że jest to jedna z tych pozycji, która przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom kryminałów.

Zdecydowanie polecam tę pozycję nie tylko miłośnikom twórczości Śmielaka, ale także osobom, które dopiero zaznajamiają się z twórczością autora. Na duży plus zasługuje świetna kreacja bohaterów i doskonałe opisy miejsc, w których rozgrywa się akcja. Objawienie Jezusa Chrystusa w Bielmach opisane przez autora i wysłanie na miejsce Kosmy doskonale obrazuje procesy zachodzące w kościele.

JAKIE TO BYŁO DOBRE TO JA NIE MAM SŁÓW. Bardzo podobało mi się... wszystko mi się podobało. Totalnie pozytywne zaskoczenie! A autora dodaję do mojej prywatnej topki pewniaków 😊

Osobom lubującym się w polskich kryminałach, Michała Śmielaka przedstawiać nie trzeba. Tym nieprzekonanym lub co gorsza nie znającym autora, uprzejmie donoszę, że warto. Oj, jak warto!

Powrócił autor do uwielbianego przez czytelników Kosmy Ejchersta i podarował mu iście "święte" śledztwo, pełne cudów, głoszenia Słowa Bożego oraz natchnionego Duchem Świętym proroka, który pod świętą lipą nawraca grzeszników.

Brzmi to odrobinę jak treść katolickiej książki obyczajowej, ale w rzeczywistości jest mięsistym kryminałem, w którym nic nie jest oczywiste, a już najbardziej przeklinający ksiądz, któren to swoją siłą naładowałby reaktor atomowy bez użycia atomu.

Jak zwykle bawiłam się przednio! Autor z niebywałą lekkością i poczuciem humoru przedstawia historię Bielm — niewielkiej miejscowości, ukrytej pośród bieszczadzkiego drzewostanu. Sprawnie wplata w opowieść retrospekcje i wrzuca garść historycznych ciekawostek, podsycając ciekawość i tworząc coś w rodzaju miejscowej legendy.

Jak zwykle napracował się przy postaciach, niczym gierkowski przodownik budownictwa. Jął wyciągać z wyobraźni takich przedstawicieli kościoła i władzy, że scenarzyści "Rancza" nie powstydziliby się osadzić ich w którymś odcinku.

No i potem wsadził Śmielak kij w mrowisko, a potem potrząsnął nim z całą mocą i rozsypał ten pięknie uklepany kopczyk pracowitych stworzeń. Tak, moi drodzy, jest to książka poświęcona głównej mierze szeroko pojętej wierze katolickiej. Jeśli więc jesteście osobami silnie związanymi z KK to nie radzę tej książki czytać, a jeśli lubicie tego typu tematy, i całkiem logiczne i świeże spojrzenie na ten przybytek, to uprzejmie donoszę, że będziecie zachwyceni.

Autor skupił się na ludziach zamieszkujących małe miejscowości. Zwrócił uwagę na pewną przaśność i ślepią wiarę w Boga. Ukazał ludzi z całym dobrodziejstwem inwentarza. Wskazał i wady, które biorą się z przebywania ciągle w jednym miejscu, chorego zaufania i kultywowania tradycji, ale też zalety, cudownie kojarzące się z rodziną, domem i sielskim życiem w zgodzie z Dekalogiem.

To była doskonała i wielogodzinna przygoda, której długo nie zapomnę. Dopracowana, przemyślana i logiczna, okraszona dawką absolutnie genialnych dialogów i otoczona wianuszkiem postaci pysznych i wyrazistych. Polecam Wam tę zagadkę kryminalną, całą swoją duszą!

Książka "Bielma" Michała Śmielaka to znakomicie zarysowana fabuła, od której absolutnie trudno jest się oderwać!

Niesamowite jest to jak autor z niebywałą lekkością operuje słowem pisanym na dość trudnym gruncie, jakim jest Instytut Kościoła. Bowiem jest to temat niewątpliwie kontrowersyjny, co sprawia, że zainteresowanie samą fabułą zyskuje. Pytanie tylko czy autor potrafił w swojej powieści te zainteresowanie podtrzymać?

Zdecydowanie tak!

@[Adres usunięty]l

„Bielma” to książka z gatunku kryminał, thriller sensacja. Jest to drugi tom serii „Kosma Ejcherst”, który pozytywnie mnie zaskoczył akcją i oryginalną fabułą. Akcja w książce rozgrywa się w bieszczadzkiej wsi, gdzie pojawia się Kosma, który musi rozwikłać tajemnicze objawienia Jezusa Chrystusa.

Ta sytuacja budzi zainteresowanie wśród mieszkańców, ale też pielgrzymów, którzy napływają z każdej strony, aby zobaczyć te cuda. Kosma na prośbę swojego wuja biskupa jedzie do Bielm zbadać całą sprawę, zwłaszcza że w tajemniczych okolicznościach umiera ksiądz, który badał tajemnicze objawienia. Z czym musi zmierzyć się Kosma ? O co tak naprawdę chodzi w objawieniach ? Czy Kosma doprowadzi sprawę do końca ?

Od samego początku śledziłam z zapartym tchem śledztwo prowadzone przez Kosmę oraz jego postać, która została wykreowana przez autora w niesamowitym stylu. A do tego rewelacyjnie została pokazana instytucja kościoła czy życie księży. Autor nie bał się poruszać tego tematu i ode mnie wielki plus za to. Czuć na każdym kroku tej historii, że autor zaangażował się w historię i celowo poprowadził tak całą książkę. Kilka razy zaskoczył mnie bardzo i czasami moje tropy ginęły już na wstępie. Świetny kryminał, który do końca trzymał mnie w napięciu. Nie spodziewałam się takiej historii. A bohaterowie ? Rewelacja ! Rozmowy Kosmy i Kacpra świetne 😀 Do tej pory mam uśmiech na twarzy. Aż dziwne, że w kryminale znalazłam tyle dobrego humoru i sarkazmu. Na pewno sięgnę po kolejne powieści autora. Polecam ! 🖤

„𝙅𝙖 𝙟𝙪ż 𝘽𝙤𝙜𝙖 𝙨𝙥𝙤𝙩𝙠𝙖ł𝙚𝙢 𝙞 𝙘𝙝𝙘ę 𝙨𝙞ę 𝙩𝙧𝙯𝙮𝙢𝙖ć 𝙤𝙙 𝙣𝙞𝙚𝙜𝙤 𝙟𝙖𝙠 𝙣𝙖𝙟𝙙𝙖𝙡𝙚𝙟"

𝙆𝙤𝙨𝙢𝙖 𝙀𝙟𝙘𝙝𝙚𝙧𝙨𝙩

„Bielma”, to kontentująca cyklu "Kosma Ejcherst", na którą Michał Śmielak długo kazał czekać . Tym samym trzymając w niepewności czy wspomniana pozycja, w ogóle pojawi się na rynku wydawniczym.

„𝐒𝐞𝐤𝐫𝐞𝐭 𝐜𝐢𝐞𝐫𝐩𝐥𝐢𝐰𝐨ś𝐜𝐢 𝐩𝐨𝐥𝐞𝐠𝐚 𝐧𝐚 𝐭𝐲𝐦, 𝐚𝐛𝐲 𝐰 𝐦𝐢ę𝐝𝐳𝐲𝐜𝐳𝐚𝐬𝐢𝐞 𝐳𝐫𝐨𝐛𝐢ć 𝐜𝐨ś 𝐢𝐧𝐧𝐞𝐠𝐨”.

𝐂𝐫𝐨𝐟𝐭 𝐌. 𝐏𝐞𝐧𝐭𝐳

Michał Śmielak przyzwyczaił swoich czytelników, do tego, że akcje swoich książek rozgrywa w Bieszczadach. Nie inaczej jest tym razem. Tym samym zachęca do częstszego obcowania z tamtejszą naturą.

Kosma Ejcherst po wydarzeniach we Wnykach, gdzie został napiętnowany blizną na twarzy, przypominającą o tym aby nie ufać kobietom, wyrusza do bieszczadzkich Bielm- małej przygranicznej wioski, w której dochodzi do wielkich wydarzeń. Jednemu z lokalnych mieszkańców, który sam siebie nazywa PROROKIEM, objawił się pod „Świętą Lipą” Jezus Chrystusa. Wydarzenie to wzbudziło wielką sensację, przyciągnęło tłumy turystów pragnących zaznać Łaski Pańskiej, cudownego uzdrowienia.

Wysłany ksiądz Adam Kamiński, mający zebrać materiały dla komisji kanonizacyjnej ulega nieszczęśliwemu wypadkowi. Prawdopodobnie utonął. Taką też oficjalną wersję podano do opinii publicznej. Jednak sytuacja nie jest do końca klarowna i wzbudza wiele podejrzeń. Obarczony pełnym zaufaniem przez swojego wuja biskupa, Kosma staje przed sporym wyzwaniem.

Michał Śmielak kolejny raz serwuje świetną opowieść, która wciąga od pierwszej strony. Mamy do czynienia z kryminalną zagadką, sarkastycznym poczuciem humoru, barwnymi, pełnymi charakteru bohaterami. A ich teksty pozostają w głowie na długo. W tle autor ukazuje piękno Bieszczad, okraszone wątkiem historycznym. "Operacja Wisła" to o niej właśnie wspomina, dodając i zarazem podarowując niektóre postaci. Autor przedstawia wydarzenia według swojej wizji na potrzeby książki, dzieląc się z czytelnikiem co jest prawdą a co fikcją. Przypomina o dramatycznych przeżyciach tamtejszej ludności.

Ponownie mamy okazję poznać schemat małej, hermetycznej grupy mieszkańców, w której każdy skrywa jakiś sekret, a rozmowa z obcymi to dla nich wyjście ze strefy komfortu. Kolejnym ciekawym wątkiem jest kwestia, na którą mało kto zwraca uwagę- mianowicie różnica między utonięciem a utopieniem przedstawiona według Hiroszkiewicza. Autor zdradza również kilka smaczków na temat pobytu w seminarium i opowiada o panujących tam zasadach. Jednak największym przesłaniem całej historii jest fakt, że cała opowieść powstała opierając się na głupocie ludzi, którzy dają się omamić szarlatanom, oszustom czerpiącym korzyści z ludzkiej naiwności. Na przykładzie wykreowanej postaci proroka wskazuje granice absurdu. Wystarczy charyzmatyczna postać aby w łatwy sposób omamić i pozbawić myślenia osoby naiwne, słabsze psychicznie.

Bielma” utrzymana jest w tej samej konwencji co poprzedni tom "Wnyki". Pełna zwrotów w akcji, poczucia humoru, dzięki świetnemu duetowi- Kosmie i jego nieodzwenemu przyjacielowi Kacprowi, który jest telefoniczną infolinią wspierania kryzysowego, tworzą duet, dla którego nie ma spraw nie do rozwiązania. Okruszki historii, które podrzuca autor pobudzają na tyle ciekawość kusząc do tego aby sięgnąć do źródeł histroycznych. Świetnie spędzony czas. Zarwana noc została wynagrodzona świetną pozycją, którą śmiało mogę polecić !

Pozostaje żyć w nadziei, że ukaże się również trzeci tom wspomnianego cyklu. Kwestia tego - czy Michał Śmielak okaże miłosierdzie swoim czytelnikom i nie pozwoli im czekać zbyt długo na kolejną pozycję literacką? 🙂

[Adres usunięty]

„Bielma” to wciągająca, napisana z humorem książka. Jak na thriller była według mnie dość łagodna, choć ani trochę mi to nie przeszkadzało. Właśnie ten małomiasteczkowy, momentami nawet przytulny klimat bardzo mi się podobał. Historia została napisana w ciekawy sposób, była zagadkowa i trzymała w napięciu, ale nie wywołała we mnie strachu. Skłaniała za to do wymyślania przeróżnych teorii na temat przeszłości i wydarzeń, które odkryć chciał główny bohater. Bardzo dobrze spędziłam z tą książką czas, teraz na pewno sięgnę po poprzedni tom, bo jestem bardzo ciekawa co wydarzyło się we „Wnykach”.

Nigdy bym nie pomyślała, że tak dobrze odnajdę się w klimatach religijnych. @[Adres usunięty]ak pozytywnie mnie zaskoczył. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że opisane przez niego wydarzenia w większości nie są wcale wymysłem, wybujałą wyobraźnią. W tym miejscu apeluje do was, przeczytajcie słowa od autora, można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy.

Najbardziej podoba mi się to, że mamy tutaj dokładne śledztwo i dobrze poprowadzony wątek kryminalny, który z czasem nie zboczył na złe tory, nie został przyćmiony przez inne wydarzenia, co ostatnio rzadko się zdarza. Początkowo czułam się nieswojo w klimacie, który został tutaj stworzony, jednak autor perfekcyjnie wszystko przedstawił, idealnie wpasował akcje w środowisko księży. Podoba mi się również to, że autor porusza trudne tematy kościoła, nie bojąc się tego, jak to wszystko zostanie odebrane, w końcu poruszył dosyć kontrowersyjny temat.

To rewelacyjne połączenie kryminału i thrillera, które pochłania czytelnika od pierwszych stron. Już samo osadzenie fabuły w Bieszczadach nadaje lekturze tajemniczości i otacza mrocznym klimatem.

Autor umiejętnie wplótł w fabułę trudne tematy dotyczące kościoła, które czynią tę opowieść jeszcze ciekawszą. Nie ukrywam, że bardzo do gustu przypadł mi główny bohater. Lubię jego sposób bycia i podejście do wielu spraw "na chłodno".

W tej książce nie zabraknie ciekawych, przesyconych sarkazmem dialogów (szczególnie Kosmy z Kacprem), które przyciągają uwagę i niewątpliwie wywołują uśmiech na twarzy. Całość czyta się bardzo przyjemnie.

Jeśli macie ochotę na thriller dopracowany w każdym szczególe, przesycony mrokiem, napięciem i tajemnicami, który wciąga bez reszty to polecam Wam sięgnąć po "Bielma".

„Bielma” Michała Śmielaka drugi tom serii kryminalnej z Kosmą Ejcherstem, który jednak napisany jest tak, że bez problemów można go też czytać jak powieść osobną. Historia toczy się w małej bieszczadzkiej wiosce, od której pochodzi tytuł książki. W tej zamkniętej społeczności doszło do cudu, objawienia – mężczyzna, który chciał popełnić samobójstwo, ujrzał Boga i teraz w miejscu objawienia naucza. Oczywiście jest tu i historia kryminalna – ksiądz badający sprawę zginął podejrzaną śmiercią. Główny bohater, policjant, jedzie się przyjrzeć temu, co tam się wydarzyło. Jego śledztwo jednak dosyć długo zdaje się być gdzieś w tle – ale to wcale nie minus, bo w książce tylko się dzieje, że nie ma czasu na nudę. Jest świetny górski, sielski klimat, ciekawe postacie, zamknięta społeczność. Jest historia z przeszłości, z czasów po II wojnie światowej, które obrazuje jak wiele społeczność na tych terenach doświadczyła, jakie traumy skrywa ta ziemia. Jest też sporo ciekawych tematów do rozmyślań – przede wszystkim tych dotyczących wiary i kondycji Kościoła. Wszystko to pisane jest lekko, z delikatnie uszczypliwym humorem, więc mimo zagadki kryminalnej i dosyć trudnych tematów, historia nie przytłacza, a wręcz odwrotnie – jest lekka i odprężająca. Bawiłam się znakomicie i już teraz czekam na powrót Kosmy!

Znany mi za sprawą fenomenalnej „Gleby” Michał Śmielak powrócił, tym razem proponując mi bardzo zaskakującą powieść – taką, której pierwsze rozdziały sugerowały, że fabuła skonstruowana została dookoła tak nietypowej tematyki, że… może mi się nie spodobać. Tło religijnych wierzeń i fanaberii nie należy wszakże do moich ulubionych. Tymczasem Autor po raz kolejny udowodnił swój wielki talent – bowiem „Bielma” odłożyłam dopiero chwilę po tym, jak poznałam zakończenie. Moja początkowa niewiara względem wierzeń w objawienie byłego organisty bardzo szybko ustąpiła miejscu zaciekawieniu kryminalnym śledztwem, które było z nimi nierozerwalnie połączone. Kuszącej duszności całej historii dodawała osnowa małej, górskiej wioski – takiej, w której chyba każdy chciałby chwilę odpocząć od gwarnego życia. Mur milczenia nielicznych mieszkańców, pozornie niewyjaśnialne zbrodnie i malownicze widoki w tle dla mrocznych zbrodni; mieszanka, która zdecydowanie fascynuje oraz pociąga. „Bielma” to przykład doskonale wykreowanego kryminału, którego meritum jest całkowicie niespodziewane – i sięga dekad wstecz, czego czytelnik na początku powieści zdecydowanie nie ma prawa przewidzieć. Dobry przykład rozrywki na długi jesienny wieczór – spędzony najlepiej w opuszczonym, górskim schronisku pod kocem, z przygasającą co chwila starą, naftową lampą nad głową. 8.5/10

Które polskie góry zachwycają Was najbardziej?

Beskidy, Bieszczady, Tatry?

Czy jeszcze inne masywy górskie? Pytam nie bez powodu, ponieważ akcja książki którą chcę Wam dzisiaj zaprezentować, dzieje się właśnie w górach, a dokładniej w Bieszczadach... W maleńkiej, przygranicznej wiosce Bielma...

Myślę, że większość z Was zna na pewno autora tejże książki (a właściwie thrillera) - pana Michała Śmielaka.

Jest on już, można z całą pewnością tak określić - "mistrzem w swoim fachu".

Znawcy gatunku rozpoznają jego twórczość z

zamkniętymi oczami. Ja rozpoznałam jeszcze jedną cechę wspólną, a właściwie element, albo znak rozpoznawczy pana Śmielaka - oprócz tego, że jego dzieła to mistrzowsko skonstruowane thrillery, to akcja zawsze (albo prawie zawsze), dzieje się w górach.

To na pewno dodaje niesamowitego i

niepowtarzalnego uroku i jeszcze większej tajemniczości jego kryminałom.

Ale powróćmy do dzisiejszego tytułu - "Bielma"...

Ach! Co to był za thriller!

Mimo, że raczej w życiu trudno mnie czymś przestraszyć, czy zaskoczyć, to jednak podczas czytania wspomnianej powieści, byłam totalnie w szoku i bałam się nie na żarty... Moje serce waliło jak oszalałe!

Gdy w bieszczadzkich, zapomnianych przez Boga Bielmach objawia się Jezus Chrystus, w miejsce objawienia zaczynają przybywać pielgrzymi... Gdy wysłannik kurii, oddelegowany do zbadania kwestii cudownego objawienia ponosi nagle śmierć, władze kościoła zmuszone są do powierzenia śledztwa swojemu najbardziej zaufanemu człowiekowi - Kosmie Ejcherstowi. Czy chcielibyście stanąć na miejscu Kosmy? Bo ja chyba nie...

Myślę, że Michał Śmielak nie ma sobie równych przetworzeniu mrocznego klimatu. A taki klimat plus genialna fabuła to piękny przepis na rewelacyjny thriller!

Taki, który po prostu wbija czytelnika w fotel!

Dla mnie totalny zachwyt! Genialny przedstawiciel gatunku! Thriller wyborny! Nie mam nic więcej do dodania.

BIELMA to drugi tom cyklu KOSMA EJCHERT, który śmiało możecie czytać nie znając poprzedniej książki z serii. Jednak będę was namawiać, abyście zapoznali się z pierwszym tomem o Kosmie i przeczytali WNYKI.

Michał Śmielak jest moim pewniakiem jeśli chodzi o książki z pogranicza kryminału, sensacji, thrillera. Sięgając po nie, wiem że będę się świetnie bawić. I tak było w tym przypadku.

Świeżo po lekturze WNYKÓW i BIELMA, mogę powiedzieć, że książki niezmiernie przypadły mi do gustu. Najnowsza pozycja autora utrzymana jest na wysokim poziomie, buduje napięcie, angażuje w prowadzone śledztwo, a akcja osadzona w małomiasteczkowym środowisku, podbija stawkę. Uwielbiam! Podobało mi się, że autor nie boi się poruszać trudnych tematów o kościele, księżach i w tym przypadku o objawieniach. A to wszystko przeplata z wyśmienicie skonstruowaną fabułą okraszoną dowcipem, nie pozwalając mi ani na moment oderwać się od lektury, póki nie poznałam zakończenia.

Po książce ,,Gleba" Michała Śmielaka wiedziałam, że sięgnę po kolejną. Jego pióro jest oryginalne i wyróżnia się na tle innych pisarzy. Przypadło mi do gustu pod każdym względem.

Tym razem przedstawiam Wam książkę ,,Bielma" tego autora, intrygującą i wciągającą, gdzie pomysł na fabułę jest naprawdę bardzo dobry.

Wydawałoby się, że małe wsie nie mają nic atrakcyjnego do zaoferowania, że nic tam się nie dzieje i to są tzw. dziury zabite dechami. Ja jestem oczywiście innego zdania i autor najwidoczniej także.

Bielma to zapomniana wieś w Bieszczadach, gdzie objawia się Jezus Chrystus. Zapomniane miejsce nagle przyciąga wielu pielgrzymów wokół samozwańczego proroka imieniem Samuel. Do zbadania objawienia wyrusza wysłannik z kurii, którego spotyka tam śmierć. Władze kościoła chcą rozwiązać sprawę i powierzają ją zaufanemu Kośmie.

Nasuwają się pytania, czy w tej małej wsi rzeczywiście było objawienie? Skąd wziął się ten prorok? Dlaczego przeszłość wpłynęła tak mocno na mieszkańców wsi?

Dużo pytań, które nie pozwalają odłożyć książki na bok. Klimat budowany jest strona za stroną i wplątany jest w to wszystko inteligentny humor autora, który idealnie wręcz pasuje do całości i powiewa ironią. Uwielbiam taki styl pisania, który nie tylko zaciekawia, ale też rozbawia. Czarny humor wpleciony sensownie jest dla mnie taką wisienką na torcie. Postać Kosmy rewelacyjna. To moje pierwsze spotkanie z tym bohaterem, gdyż nie czytałam Wnyków i jestem nim zauroczona. Jednak na uwagę zasługują również inne postacie.

Ogólnie mogę stwierdzić, że chodząc do fryzjera, można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy. Ja mieszkając na Mazurach, też słyszałam realną historię o pewnym księdzu gagatku🤣

Książka po części oparta na realnych wydarzeniach.

Śmiało mogę powiedzieć, że nie trzeba znać poprzedniej części, aby czytać tę. Jednak jeśli ktoś nie czytał tak jak ja, to na pewno sięgnie również po Wnyki.

Jestem chętna na następną ❤️

Kosma Ejcherst na tropie kolejnego śledztwa. Bohater znany z poprzedniej części zostaje posłany do zbadania sprawy tajemniczej śmierci pewnego księdza. Jest to związane z objawieniem się Jezusa Chrystusa w maleńkiej wsi Bielma. Kosmie może w tej sprawie pomóc wcześniejsze doświadczenie - nie tylko jako śledczy, ale również przez swoje powiązania z seminarium… Historia jest tak dobrze zbudowana, że można ją bez problemu czytać nie znając wcześniejszej części. Dodatkowo autor w niezwykle inteligentny sposób operuje czarnym humorem i sprawia, że lektura tej powieści to prawdziwa uczta dla czytelnika.

Drugi tom cyklu z Kosmą, niedoszłym księdzem, a aktualnie policjantem, uwiedzie Was świetnym pomysłem na fabułę. Akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych: obecnie, we wsi Bielma, oraz w latach powojennych, we wsi Beniowa, która znajdowała się w miejscu Bielm w tamtych latach. Dzięki rozdziałom opisującym Akcję "Wisła" możemy zrozumieć zachowania mieszkańców Bielm.

Język, którym operuje Michał Śmielak, przypadł mi do gustu. Potrafi przykuć uwagę czytelnika bez epatowania tak modną teraz w powieściach brutalnością.

W całym tekście można trafić na przyjemne w odbiorze i bardzo plastyczne opisy, które świetnie uzupełniają poruszone w powieści wątki.

Autor nie obniża poziomu. Zdecydowanie polecam fanom kryminałów nie zawierających nadmiaru flaków i krwi. Z niecierpliwością czekam na trzeci tom serii.

Za co cenie sobie autora Michała Śmielaka? Jeżeli czytałeś/łaś, chociaż jedną książkę autora to wiesz, że styl i sarkazm jest na wysokim poziomie co uwielbiam. Dziś chciałabym napisać o książce, którą trzymam na szczególnym miejscu mojego zbioru książkowego :p (oczywiście tak jak poprzednią część „Wnyki. Kościół Chrystusa Mściwego”). „Bielma” to drugi tom cyklu: Kosma Ejcherst, który można czytać, nie znając poprzedniego tomu, ale ja jestem zwolennikiem czytania po kolei, bo zawsze jest coś drobnego, co będzie zrozumiane w kolejnych tomach.

Kosma po poprzednich przygodach nie spodziewał się, że jeszcze trochę poczeka na zasłużony odpoczynek, bo w Bieszczadach dochodzi do „cudownych objawień” które stoją pod znakiem zapytania w kwestii wiarygodności, ale całą resztę możecie przeczytać np. na stronie wydawnictwa. Napisze tylko to, że miałam niezły ubaw z niezłą historią i bohaterami w tle. Musicie przeczytać tę historię, ponieważ (według mnie) rozbrajające jest relacja, jaką mają Kosma z Kacprem. Dla wyjaśnienia Kacper to kumple z czasów seminarium, lecz ich drogi się rozeszły, ale mimo to mają ze sobą kontakt. Chciałabym, żeby takich księży jak Kacper było więcej wtedy niedzielne kazania byłyby fenomenalne, a śmiechów byłoby co niemiara. Nie opisze więcej, bo pozbawiłabym was zabawy, więc powtórzę się i napisze zachęcam do przeczytania, bo takich kumpli jak ta dwójka, to ze świeczką szukać.

Jest jeden minus? Tak wiem może nie wierzycie, ale jest i już tłumaczę jaki. Takie zakończenia jak w Bielmie powinny być karane, i to pod karą wysokiej grzywny! Żarcik oczywiście, ale nie ukrywam, że chciałam rzucić książką o ścianę jak końcowy epilog skończył się i co teraz? Kurka wodna muszę czekać na trzeci tom i pozostała taka pustka :p więc trzymam kciuki, żeby książka szybko się ukazała.

Zachęcam z całego serca, bo historia i bohaterowie są fenomenalni.

Przenikająca oblicze zła, które podstępnie skrywa się wśród głoszących iluzoryczne dobro, szerzących łagodność i wątpliwe prawdy. Niestroniąca od iście błyskotliwego, choć ewidentnie cynicznego humoru, tak wyraźnie eksponowanego na kartach książki w inteligentnych dialogach. Spowijająca niepokojącym, ale jakże fascynującym klimatem zapomnianego przez świat miejsca.

Znajdziecie tu świetnie skonstruowanych, nietuzinkowych bohaterów. Inteligentny, ironiczny, raczej zamknięty w sobie śledczy Kosma bardzo przypadł mi do gustu. Najlepsze były dialogi policjanta z jego przyjacielem, księdzem - wypowiedzi pełne sarkazmu, dystansu do siebie i innych, czasami do bólu szczere opisy społeczeństwa polskiego. Innymi słowy mnóstwo spostrzeżeń dotyczące polskich realiów ubranych w przyjemną i zabawną formę! Język plastyczny, pióro lekkie, zagadka zazna i spora dawka ciekawej historii.

Siłą tej opowieści są bohaterowie. Autor kreuje, ja ich widzę tak naprawdę. Autor cechy im nadaje, ja zaintrygowana ich osobowościami, chcę wiedzieć o nich więcej. Są charakterystyczni. Nie ma tutaj udawania i idealizowania. Nie ma tworzenia pozytywnej otoczki. Są prawdziwi. Szczególnie mieszkańcy Bielm. Naznaczeni historią swojej wsi, żyją w poczuciu przynależności do tego miejsca.

Skradł moje serce niebanalny styl Michała Śmielaka. Dawka humoru, jaką mi zaserwował w połączeniu z intrygującym śledztwem i delikatnym tłem historycznym totalnie mnie kupiły. Chcę więcej.

🪦 W tytułowej mieścinie dochodzi do objawień, a pewien duchowny umiera w niewyjaśnionych okolicznościach. Nie ma mowy o przypadku - tak twierdzi biskup, który wysyła Kosmę do zbadania tej sprawy.

🍂 Hermetyczne społeczeństwo ma to do siebie, że nieprzychylnym okiem patrzy na obcego zakłócającego ich spokój. Kosma przekonał się o tym na własnej skórze. Dosłownie i w przenośni.

Ah... i pewne tajemnice gonią tajemnice, aby zaskoczyć nie tyle nas, czytelników, co samego głównego bohatera.

🪦 "Tu są Bielma, a tam jest świat"

🌟 Stylu autora nie da się nie lubić. To kolejna pozycja Śmielaka, która kupiła mnie wszystkim - począwszy od skonstruowania historii, po piekielnie dobre dialogi między Kosmą i Kacprem, a skończywszy na klimacie.

Michał Śmielak jeszcze mnie nie zawiódł. Ani poprzednim razem, ani teraz. 🖤

Moja miłość do twórczości Michała Śmielaka nie skończyła się na jednej powieści, a za sprawą „Bielm” kwitnie w najlepsze i już wiem, że po każdą kolejną książkę Autora sięgnę z przyjemnością. I nie chodzi tu o fabułę, bo ta może raz bardziej, innym razem mniej przypaść do gustu, a o niepowtarzalny styl Autora, w którym tyle samo sarkastycznego humoru, co poważnych tematów do przemyśleń. Urzekła mnie też mnogość genialnie wykreowanych, ciekawych postaci, z których nawet te mniej istotne charakteryzuje głębia i realizm.

„Bielma” to niewielka miejscowość skryta na bieszczadzkim końcu świata, w której jednak zaskakująco dużo się dzieje. To tu dochodzi do objawienia pod „Świętą lipą”, które dzięki charyzmie proroka Samuela zaczyna przyciągać pielgrzymów, to tu również w tajemniczych okolicznościach umiera ksiądz wysłany do zbadania sprawy. I choć policja uznaje jego śmierć za wypadek, to zaufany wysłannik biskupa, Kosma Ejcherst, ma przeprowadzić własne śledztwo.

"Tu są Bielma, a tam jest świat"

Kosmy nie zniechęcają ani milczenie lokalnej hermetycznej społeczności broniącej swoich przed obcymi, ani napad na niego samego, ani zakusy pewnej namolnej dziennikarki. A tam, gdzie sam nie może, Kacpra wyśle. Jego błyskotliwe dialogi z przyjacielem, księdzem o bardzo liberalnych poglądach i jeszcze bardziej frywolnym języku to prawdziwy majstersztyk. Śmieszyły mnie dosłownie do łez!

Ta niewielka miejscowość ogniskuje w sobie całą paletę ludzkich zachowań i motywacji, a spojrzenie w jej powojenną przeszłość, choć początkowo wydaje się oderwane od bieżących wydarzeń, wiele ostatecznie tłumaczy. Przyznam jednak, że chętniej niż w przeszłość zaglądałam w talerz Kosmy za sprawą pewnego mistrza kulinarnego, którego opisy dań sprawiały, że niemal czułam ich zapach i smak.

To nie kryminał, w którym akcja galopuje przynosząc ciągłe jej zwroty. Powieść Śmielaka jest jak jedno z serwowanych Kosmie przez mistrza Edgara dań, którym powinniśmy delektować się powoli czerpiąc przyjemność z każdego kęsa opowieści. I wierzcie mi, ta cierpliwość zostanie nagrodzona!

Kosma Ejcherst wyrusza w Bieszczady, do osadzonych na końcu Polski Bielm, gdzie mało kto dociera. Mają tam miejsce objawienia Jezusa Chrystusa, a człowiek, którzy rzekomo z Nim rozmawia każe nazywać się prorokiem Samuelem.

Kościół do zbadania tej sprawy wysłał swojego wysłannika, jednak ten ginie. Przypadek, czy morderstwo? Czy Kosmie uda się rozwiązać te tajemnicze sprawy?

„TO, CO BOLI, BOLEĆ BĘDZIE DO KOŃCA ŻYCIA”

„Bielma” to moje pierwsze spotkanie z autorem Michałem Śmielakiem i muszę przyznać, że jestem pozytywnie zaskoczona. Nie spodziewałam się, że książka, w której przewijają się wątki związane z religią może być aż tak bardzo wciągająca.

Autor ma bardzo przyjemny styl i lekkie pióro, cała historia doprawiona jest specyficznym, powiedziałabym, że czarnym humorem, który wiele razy mnie rozbawił.

Nie czytałam jeszcze książki z taką wymyślną kryminalną fabułą!

Każdy z bohaterów ma swoją historię, która chociaż w małym skrawku zostaje przedstawiona czytelnikowi.

Dodatkowo można się zakochać w Bieszczadach, o których autor pisze tak hipnotyzująco…

„Bielma” to druga cześć przygód Kosmy, czyli jak zwykle zaczęłam czytać od końca. Ale to nic! Jakoś specjalnie mi nie przeszkadzał brak znajomości poprzedniego tomu, jednak z ciekawości i sympatii do głównego bohatera napewno zapoznam się z „Wnykami”.

Niestety nie miałam okazji poznać losów Kosmy we „Wnykach”, ale po tej lekturze z pewnością to nadrobię. Fabuła robi robotę, akcja toczy się swoim tempem, ale zdecydowanie nie nudzi i trzyma w napięciu. To swoisty thriller z dobrze dopracowaną intrygą ale też dozą dobrego humoru. Zakończenie satysfakcjonujące i tak.. czekam na kontynuację!Bohaterowie ciekawi, Kosmy nie da się nie lubić, ale Kacpejro.. to mój ulubieniec. Dla takiego księdza to mogłabym zacząć chodzić do kościoła. Bardzo polecam!

„To, że nie ma sprawiedliwości na świecie, to chyba największy truizm”.

Znacie już Kosmę Ejchersta?

Jeśli nie, w sumie w niczym to nie przeszkadza. Ten „pokłócony z Bogiem” policjant ostatnio pokazał co potrafi w Karkonoszach, a tym razem czeka go kolejny pracowity mix służby i urlopu, tym razem w Bieszczadach. To tu, w zapomnianej przez Boga wsi na końcu świata, pod dwustuletnią lipą, objawia się wiernym i niewiernym sam Jezus Chrystus. Wysłany przez kurię ksiądz mający zbadać to cudowne objawienie ginie w nieco bardzo tajemniczych okolicznościach.. I tu robi się miejsce dla „zaufanego człowieka” biskupa, choć małej wiary.. – Kosmy. Zapadła, lecz zadbana parafia, biedna, ale schludna wita go więc wcale nie bijącym po oczach blaskiem. Choć widoki są tu zacne, historia tego miejsca oraz obecnie mieszkający tu ludzie pod maską prostoduszności kryją ciernie niewybaczonych krzywd. Policjant żeby zorientować się w sytuacji będzie zmuszony nieco wtopić się w dość mały tłum, poznać szychy i płotki, wysłuchać „bajkowych opowieści” i zważyć, co tu jest prawdą, a co lipą😊.

Bielma to wieś nasiąknięta krwią, bólem i cierpieniem, tonąca w tajemnicach, przemoknięta mrokiem, odymiona strachem, płonąca pychą, ociekająca chciwością, skiśnięta nieczystością, zmiękczona zazdrością, chytra nieumiarkowania, pełna gniewu i podatna na lennictwo. Grzeszna jak człowiek, choć jak się okazuje, godna bożego miłosierdzia..

„Bielma” to kolejna świetna zagadka kryminalna w autorskim stylu Michała Śmielaka. Obok pasjonującej fabuły i charakternych bohaterów mamy tu też strzępki historii pięknej krainy jaką niewątpliwie są Bieszczady. Do tego jest smakowicie, srodze, zmyślnie, barwnie i figlarnie.

Polecam.

Kosma Ejcherst powrócił! Szalenie się z tego cieszę, bo polubiłam tego śledczego z blizną na twarzy i naprawdę nie mogłam się doczekać kolejnego spotkania z tym bohaterem. Autor Michał Śmielak to utalentowany pisarz, o czym przekonałam się już nie raz i tym razem zabrał mnie na wycieczkę do Bieszczad do tytułowej wsi „Bielma”. Mała leżąca na samym końcu Polski i właściwie została zapomniana przez ludzi, ale nie przez Boga, bo to właśnie tam pod „Świętą Lipą” objawi się sam Jezus Chrystus. Tylko co wspólnego z tym cudem będzie miał Kosma? To już sprawdźcie sami!