True Beauty. Tom 3

[ współpraca reklamowa ]

Ostatnio miałam okazję znowu zagłębić się w historii bohaterów serii "True Beauty" i się nie zawiodłam, a zakochałam jeszcze bardziej, ponieważ 3 oraz 4 część jest znacznie lepsza od dwóch poprzednich. Dalej też wciąga i sprawia, że ciężko się od nich oderwać.

Oczywiście jak i w poprzednich częściach mamy tutaj pokazany problem z akceptacją siebie oraz to jak wiele makijaż może zmienić, fakt że nie zawsze pokazujemy ludziom swoją prawdziwą twarz. Tutaj jednak dochodzi jeszcze wiele innych ważnych tematów. Pokazuje jak hejt może działać na innych, to że bycie sławnym nie jest wcale tak kolorowe jak może mam się wydawać.

Te części były pod pewnymi względami o wiele bardziej poważne. Ale rozwijaja nam się tutaj także wątek romantyczny, bo nasza główna bohaterka zaczyna coś czuć, ale nie tylko ona.

Te pozycje nie są długie, czyta się je szybko, więc będą idealne na jeden raz. Bardzo miło można przy nich spędzić czas, ale także coś z nich wynieść. Ja je osobiście polecam z całego serca i już się nie mogę doczekać dalszych części! Jak dobrze, że premiera 5 już niedługo!

Po lekturze poprzednich dwóch tomów True Beauty nie mogłam doczekać się ponownego spotkania z bohaterami wykreowanymi przez Yaongyi. Do części trzeciej podeszłam ze sporą dawką entuzjazmu i nadziei. Czy ta historia i tym razem zdołała mnie zachwycić i zaspokoić moją ciekawość? O tym w tej recenzji.

Yugyeong nadal zmaga się z myślami o swoim wyglądzie. Dziewczyna widocznie jest rozdarta między swoją naturalną wersją a tą stworzoną przez staranny makijaż. W tym samym czasie Seojun oraz Suho sięgają do swojej mrocznej przeszłości, która ich łączy i która przywołuje przykre wspomnienia. Niegdyś było ich trzech, co jednak stało się z tym jednym? Czy zostawił swoich przyjaciół na lodzie? Każde z nich przeżywa trudne chwile i stara się stanąć na nogi.

Zaczynając lekturę tego tomu, poczułam się tak, jakbym wróciła do domu. Sama nie wiem, co takiego jest w tym cyklu, ale sprawia on, że z przyjemnością do niego wracam i stale potrzebuję go więcej. No cóż, ta historia bardzo przypadła mi do gustu, a wątek samoakceptacji i poprawy swojego wyglądu niemalże za wszelką cenę do mnie trafia.

Główna bohaterka sprawiła tutaj, że zaczęłam patrzeć na nią jeszcze bardziej przychylnym okiem, niż dotychczas. Jej rozdarte serce, które same nie wie, czy lepsza jest jej naturalna wersja – jakakolwiek by nie była, czy też odpowiedni makijaż, zakrywający każdą najmniejszą niedoskonałość sprawiło, że poczułam się zrozumiana. Choć sama nie mam aż takich problemów z cerą i wyglądem, to jednak gdzieś tam ten makijaż dodaje mi pewności siebie. Można więc powiedzieć, że rozumiem główną bohaterkę i jej potrzebę doskonalenia sztuki makijażu.

Autorka po raz kolejny użyła swoich umiejętności i znów ciekawie zarysowała tę historię, a właściwie już trzecią jej odsłonę. Tym razem dodała wątek przyjaźni oraz przeszłości, która czasami okazuje się zbyt bolesna i prowadzi do tego, że relacje międzyludzkie po prostu się rozpadają — i nic za bardzo nie jesteśmy w stanie na to poradzić. Chciałoby się rzec — życie, ale mimo wszystko to po prostu boli i zmienia człowieka.

Ilustracje po raz kolejny mnie zachwyciły i nic na to nie poradzę, że ja po prostu jestem fanką tego cyklu i tej kreski. Niektóre fragmenty sprawiały, że odrobinę się krzywiłam, ale wiem już, że takie karykaturalne i mało korzystne ukazanie postaci jest pewnego rodzaju odwzorowaniem danego mema — akceptuję to i z biegiem czasu stwierdzam, że to interesujące uzupełnienie całości.

Cieszę się, że mogłam poznać kolejną część True Beauty i chyba jest to najlepszy tom do tej pory. Przede mną jeszcze czwórka, więc kto wie, co ta lektura mi przyniesie. Na ten moment jednak jestem zachwycona częścią trzecią i ogólnie całą tą historią. Czy to znak, że kdramy są mi coraz bliższe? Kurczę, kto to wie.

Jeśli poszukujecie wciągających powieści graficznych z kulturą azjatycką w roli głównej, to myślę, że ten tytuł powinien znaleźć się na Waszych listach “do przeczytania”.

[współpraca reklamowa]

Kolejne tomy manhwy „True Beauty”! Tak jak w przypadku pierwszych dwóch części, po tej kontynuacji nie mogę doczekać się dalszych losów naszych bohaterów 🤍

Cała historia jest przyjemna, przeplatająca się z trudnymi tematami i problemami głównej bohaterki. Wciąż pokazywana jest niezbyt ciekawa rzeczywistość kanonu piękna w krajach azjatyckich i jak presja otoczenia może wpływać na człowieka. Wątku romantycznego jeszcze jest niewiele, ale powoli idziemy z tym tematem do przodu i wyczekuje jakiegoś przełomu, w którejś z relacji 👀

Tak samo jak za pierwszym razem, 3 i 4 tom pochłonęłam w ekspresowym czasie i znów muszę czekać na dalsze części 🥲 Całość dopełniają śliczne rysunki, które umilają oko podczas poznawania historii. Polecam! 🤍

★★★★/5

W trzecim tomie dowiadujemy się nieco Seojunie. Lim Jugyeong poznaje przypadkowo jego siostrę i pomaga jej przygotować się do występu. Od tego momentu ich drogi co jakiś czas się krzyżują i główna bohaterka dostrzega, że wcale nie jest z niego taki cwaniak. Chłopak kiedy chce potrafi być naprawdę miły, dlatego zagadką pozostaje, co wydarzyło się w przeszłości jego i Suho.

Akurat tutaj mamy wgląd w przeszłość chłopaków i jest ona rozdzierająca serce. Bliska im osoba odebrała sobie życie przez hejt, który na nią spadł. I wiecie co, to takie strasznie niesprawiedliwe, że osoby, które wypisują w sieci bzdury nie ponoszą konsekwencji. Nie każdemu udaje się olewać, kiedy ktoś mało dowartościowany wybiera taki sposób, aby podnieść sobie ego. Każdy ma prawo do własnej opinii, ale jest różnica pomiędzy konstruktywna krytyką czy nawet odmiennym gustem, a nienawistnymi słowami, które krzywdzą.

W tym tomie pokazana zostaje ciemna strona sławy, która odbija się na młodych ludziach. Nie każdy wytrzymuje presję, aby zostać gwiazdą, bo oczekiwania ludzi zawsze są wysokie. Czasami mam wrażenie, że idole, czy ogólnie celebryci, w ich oczach powinni być nieskazitelni i czyści jak łza. Tyle, że tak się nie da żyć, godząc się na pewnego rodzaju więzienie.

Świat show-biznesu raczy się swoimi prawami, dlatego Seojun nie zamierza iść tą drogą, choć rewelacyjnie śpiewa. Jednak czy to nie marnotrastwo talentu?

W tej części, wciąż nie znoszę matki Lim Jugyeong - jak można być tak niesprawiedliwym i niewspierającym rodzicem? Całe szczęście, że dziewczyna ma siostrę, która jeszcze jakoś ją wspiera - i przyznam, że jej charakter jest dość ciekawy ❤️

Te komiksy to mój guilty pleasure, nie będę owijać w bawełnę i opowiadać, że jest inaczej. Uwielbiam spędzać czas z bohaterami tej historii. Dwa pierwsze tomy dały mi mnóstwo zabawy i zostawiły, a jakże z niedosytem. Przy częściach 3 i 4 bawiłam się jeszcze lepiej i...oczywiście, kontynuacji potrzebuję na już!

Przy "True Beauty 3" oprócz humorystycznych i luźnych scenek, autorka poruszyła problem hej*u w świecie show-biznesu i otworzyła przed nami historie Suho i Seojuna, dzięki czemu więcej dowiadujemy się o ich przeszłości i konflikcie. Myślę, że to wielka sztuka umieć wpleść do dosyć lekkiego przekaźnika, jakim jest ten komiks tak ważne tematy. Ten tom sprawił, że w moim oku zakręciła się łezka, tak jest Proszę Państwa...

...natomiast "True Beauty 4" to już jest totalne mistrzostwo pod względem humorystycznym. Relacja Jugyeong i Seojuna — rewelacja. Kocham tych dwoje! Ich ciągłe przekomarzanie się, docinki i sarkastyczne żarty ani przez chwilę się nie nudzą, a wręcz przeciwnie — chciałoby się ich więcej i więcej. Mamy tu już taki konkretny trójkąt miłosny i to jest tak uroczy wątek, że motyle same rwą się do latania w brzuchu! Na miejscu Jugyeong sama nie wiem, którego z chłopaków bym wybrała, ale skłaniam się bardziej w stronę Seojuna.

W tych tomach wygląd nie gra już aż tak dużej roli — oczywiście dla bohaterki nadal jest ważny, a mają na to wpływ tra*matyczne wydarzenia, których kiedyś doświadczyła, jednak mam wrażenie, że sama akcja już nie opiera się tylko na tym. Wydaje mi się, że Jugyeong bardziej siebie akceptuje i jest otwarta, aby pomagać innym dziewczynom, stawać się pewniejszymi siebie, nawet jeżeli w tę pomoc ma wkraść się niewielka ilość make-upu lub pielęgnacji, to nie są one koniecznością zahaczającą o obsesję.

Co mogę powiedzieć? Kocham i czekam na dalsze losy Jugyeong, Suho i Seojuna. Kolejny raz pochłonęłam "True Beauty" jak paczkę pełną krówek, czyli bardzo szybko! Chyba jeszcze nigdy nie czułam takiego luzu i spokoju, a przede wszystkim nie miałam poczucia tak miło spędzonego czasu, jak przy tej serii. To mój guilty pleasure i comford read jednocześnie.