Szept węża

Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Espe. Serdecznie dziękuję za egzemplarz.

Kryminały to książki, które dopiero zaczynam czytać i przyznaję, że są niesamowicie wciągające. Zwłaszcza wtedy, gdy autor stopniuje napięcie i nie puszcza aż do końca. W przypadku „Szeptu węża” mamy do czynienia z mieszanką. Kryminał, thriller polityczny oraz historia. Brzmi dobrze, prawda?

Jacek Posadowski samotnie wychowuje córkę, Zosię. Z uwagi na jej dobro i nadzieję na spokój po trudnych doświadczeniach, przeprowadzają się na wieś Kaletnik. Suwalszczyzna. To tam od teraz będzie ich dom. Jacek w Suwałkach otwiera własną działalność – naprawia komputery. Zmiana jednak w sposób nader pozytywny nie dotyka dziewczyny. Wbrew pragnieniom ojca. Dopiero kiedy Zosia zagłębia się w tajemniczą sprawę proboszcza, w jej oczach i zachowaniu można dostrzec zmianę na lepsze. Jakiś błysk, iskrę. Zaskakujące? A może wręcz przeciwnie? Czy my wszyscy nie czujemy się po prostu dobrze, kiedy zajmiemy myśli i ręce czymś innym niż to, co aktualnie tak nas trapi? Po krótkiej chwili ojciec i córka, ramię w ramię dążą do poznania prawdy. Nie mają pojęcia, że ta historia może okazać się... niebezpieczna.

Świetna historia! Starannie napisana, bez wulgaryzmów, czyli z ukłonem w stronę czytelnika. Lekki kryminał? Tak, chyba śmiało w taki sposób można określić tę książkę. Brak krwi, brutalności, erotycznych scen, które wszyscy tak lubią i potrzebują wkładać w każdy tytuł. Mogę takie fabuły pożerać jedna za drugą. Na prawdę.

Kolejna bardzo dobra książka przeczytana w tym roku. Mam szczęście do takich!

Jacek wraz z córką Zosią, dla jej dobra, jest zmuszony przeprowadzić się do suwalską wieś. Liczy na to że tu jego córka odetchnie, zapomni o złych rzeczach które jej się przydarzyły i oboje będą mogli żyć w spokoju. Jednak przeprowadzka zdaje się nie służyć dziewczynie, do czasu, jednak gdy dowiaduje się ona o tajemniczym zniknięciu poprzedniego proboszcza, ożywa. Jacek widząc szansę na lepsze samopoczucie córki pozwala jej prowadzić prywatne śledztwo, sam jej pomaga, jednak po pewnym czasie okazuje się że sprawa nie jest taka łatwa, a im grozi niezłe niebezpieczeństwo.

Co spotykało tutejszego duchownego? Jak daleko powiązane są ze sobą sprawy małej parafii z szantażem w Watykanie? Dlaczego Zosia wraz z ojcem przeprowadzili się na tutejsza wieś?

Świetny kryminał, akcja prowadzona w taki sposób że nie mogłam się oderwać. Chodź pojawia się wiele wątków pobocznych, rząd, Watykan, początki chrześcijaństwa, nie gubiłam się w akcji i w końcu okazuje się że wszystko jest ze sobą powiązane. Intrygująca, wciągająca, wartka akcja z którą się płynie. Czytając bardzo ciekawiła mnie historia Jacka i Zosi , która zmusiła ich do przeprowadzki, jednak na tę odpowiedź musiałam czekać prawie na sam koniec i ona także nie była bez znaczenia. Cieszę się że mam na półce drug tom i mogę zaraz sie za nią zabrać, nie mogę doczekać się poznania dalszych losów dwójki bohaterów i ich sąsiadów 😉

"Szept węża" to mieszanka kryminału, powieści z wątkiem historycznym siegającym czasów starożytnych, thrillera politycznego z tajemnicą w tle. Autor stworzył z tego przepis na genialną fabułę, od której ciężko się oderwać.

Zaczynamy od tajemniczej zbrodni w Watykanie... by za chwilę płynnie przenieść się do małej, suwalskiej wsi. Poznajemy tam informatyka Jacka i jego nastoletnią córkę, Zosię. Po dramatycznych przeżyciach mężczyzna ma nadzieję, że dziewczynka odnajdzie w tym miejscu spokój i radość jaka powinna być udziałem osoby w jej wieku. Ale jak się wkrótce okazuje nie jest to taka nudna wioska, w której nic ciekawego nie jest w stanie mieszkańców zaskoczyć. Zosia i Jacek dowiadują się od sąsiadek, że jakiś czas temu doszło do zaginięcia w niewyjaśnionych okolicznościach miejscowego księdza. Staje się to dla nich impulsem do rozwikłania tej zagadki. A, że obydwoje są wielkimi miłośnikami kryminałów podchodzą do sprawy na poważnie. Nie wiedzą jeszcze, że właśnie otworzyli drzwi do niebezpiecznej gry, w której stawką jest życie a biorą w niej udział nie tylko służby specjalne ale i rosyjscy gangsterzy.

Jacka, Zosię i kocura Puchacza, który pojawił się w ich domu nie wiadomo jak i kiedy, pokochałam od pierwszej chwili. Ta postać też ma w tej powieści nie małe znaczenie. Ale o tym musicie już przekonać się sami..

Tak ja wspomniałam, ciężko oderwać się od czytania. Cała treść jest ze sobą bardzo spójna, czyta się bez znużenia bo nie ma tutaj zbędnych, przydługich opisów. Czułam cały czas napięcie związane z aurą tajemniczości jaką roztoczył autor @[Adres usunięty]wski wokół tej historii. Jestem pewna, że na długo zostanie w mojej pamięci.

Informatyk Jacek Posadowski wciąż mając w pamięci trudną przeszłość postanawia wraz z córką, Zosią przenieść się na suwalską wieś. Liczy, że tam będzie mógł odzyskać spokój ducha.

Kiedy jego córka, wielka wielbicielka kryminałów postanawia rozwikłać zagadkę zniknięcia miejscowego proboszcza, mężczyzna nie wie, że wkrótce niewinna zabawa zmieni się w grę o ich życie. A to wszystko za sprawą wydarzeń, które miały miejsce około dwa tysiące lat temu na Bliskim Wschodzie.

Kiedy tylko usłyszałam o tej książce wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Nie będę ukrywała, zaintrygował mnie opis i stwierdziłam, że może być to całkiem interesująca lektura. Nie myliłam się. Od początku intrygowała mnie fabuła a zagadka, która była centralnym punktem książki powodowała, że nie dało się od niej oderwać. Tu nic nie było oczywiste i nic nie można było brać za pewnik. W jednym momencie wróg mógł stać się przyjacielem a przyjaciel wrogiem. W książce znajdziemy się w samym środku okrutnej gry, która zaczęła się kilka wieków temu i wciąż może zmienić losy pewnych grup społecznych.

Sept węża to szalenie wciągająca książka, której fabuła to istny rollercoaster. Nigdy nie było wiadomo co przydarzy się głównym bohaterom. A należy przyznać, że niejednokrotnie sami prosili się o kłopoty, rozpoczynając śledztwa, które z początku niewinne ostatecznie stawały się grą o zdrowie a nawet życie.

Naprawdę świetnie bawiłam się przy tej książce. Chociaż… przyznam się szczerze, z początku denerwowały mnie przydługie opisy miejsc, budynków czy ludzi. Całe szczęście, że mniej więcej w połowie autor Szeptu węża zrezygnował z obszernych opisów skupiając się skądinąd na fabule będącą swoistą kostką Rubika. Komu mogę ją polecić ? Na pewno miłośnikom dobrych kryminałów i wszystkim tym, którzy cenią sobie książki, w których fabuła została osadzona pośród polskich cudownych widoków.