Krew Zeusa. Przeklęci. Tom 1

"Krew Zeusa" to książka nudna i przewidywalna, która strasznie mnie zawiodła.

Uwielbiam romanse paranormalne, więc gdy tylko dowiedziałam się o planach wydawniczych, to zaczęłam odliczać dni do premiery.

Powieść jest naprawdę ładnie wydana. Czarne strony świadczące o rozpoczęciu rozdziału, dodają jej uroku. Podobały mi się również wzmianki dotyczące "Boskiej Komedii". I na tym plusy się kończą.

Bohaterowie są płascy, nie mają wyrazistych, ani ciekawych charakterów. Brakuje im głębi i kolorów, które pozwoliłyby na dłużej ich zapamiętać. Maximusa jeszcze potrafiłam sobie wyobrazić, bowiem miałam przed oczami mężczyznę z okładki, ale Kara, to po prostu czarna plama. Rzadko zdarza się, że kompletnie nie potrafię zwizualizować sobie postaci, ale widocznie mój umysł pozostał w uśpieniu.

Akcja jest bardzo przewidywalna. W zasadzie już po samym tytule można się domyślić tej wielkiej tajemnicy, na której oparta jest historia.

Kara jest studentką, nad którą ciąży przeznaczenie. Z kolei Maximus to wykładowca, który posiada nadludzką siłę. Brzmi ciekawie, prawda? Ale niestety takie nie jest.

Podczas czytania kilkukrotnie zdarzyło mi się przysnąć i to nie dlatego, że byłam zmęczona. Autorki miały naprawdę świetny pomysł na tę historię, ale realizacja, w moim odczuciu, wypadła naprawdę słabo.

Wydaje mi się, że od książek, które irytują, gorsze są powieści, które nie wywołują żadnych emocji, może jedynie znużenie. "Krew Zeusa" niestety jest taką lekturą.

Nie odradzam Wam tego tytułu, ale moim zdaniem jest wiele innych, bardziej interesujących powieści, które lepiej przeczytać.

Ulubiony cytat : Może jestem skłonna poświecić życie pełne kłamstw dla jednej prawdziwej chwili.

Współczesny romans z wątkiem mitologicznym to najlepsze określenie tego dzieła.

Głównymi bohaterami są : wykładowca oraz jego studentka.

Maximus od zawsze wyróżniał się nadludzką siłą oraz wyglądem. W książce mamy liczne nawiązania kim może być jego ojciec. Sam tytuł już nam to sugeruje, jednak kawa na ławę wyłożona zostaje dopiero w ostatnim rozdziale.

Kara natomiast to piękna kobieta ze skomplikowaną sytuacją rodzinną. Ciąży nad nią mroczne przeznaczenie za dawne grzechy.

Maximusa i Karę zaczyna łączyć zakazane uczucie. Rzucają się w wir namiętności. Autorki dogłębnie ukazują ich przeżycia wewnętrzne, rozterki i emocje. Erotyczne uniesienia są opisane również na bardzo dobrym poziomie.

Spodziewałam się więcej nawiązań do mitologii i jakiejś greckiej tragedii miłosnej obsadzonej w czasach współczesnych 😊 Sama mitologia to źródło pasji, seksu i historii zapierających dech w piersiach. Tutaj niestety była cały czas tajemnica, na końcu coś się rozwiązało ale też nie do końca.

Seria ma ogromny potencjał. Niestety w tej części nie został wykorzystany. Nadal nie do końca rozumiem klątwę rodziny Valari. Chciałabym więcej wykorzystywania mocy Maximusa oraz Kary. Będąc tym kim są - mają wiele do zaoferowania. Mam ogromną nadzieję, że kolejne książki rozwiążą niedomówienia i akcja przyspieszy.

Pewnie wielu czytelników, jak zobaczyło, że książka jest autorki dosyć kontrowersyjnej książki, którą pewnie pamiętacie pt. „Piorun” to na pewno powiedział basta. Ja natomiast jestem czytelnikiem, który lubi sprawdzić, sam co w danym tytule „piszczy” i oczywiście, że moje wewnętrzne ja nie pozwoliło mi na to, aby ten tytuł pominąć.

Skusiła mnie oczywiście okładka ! No a jakżeby inaczej. Ale chyba przede wszystkim promocja książki, która jest historią nie z tego świata, a ja takie książki naprawdę lubię i mi ich ostatnio pod natłokiem mafijnych tytułów brakuje.

„Ja muszę się dowiedzieć, co we mnie drzemie i próbuje się wydostać, gdy w pobliżu jest Kara Valari.”

Ona jest na pozór zwykłą studentką, ale to tylko pozory. Bo jest ze znanej rodziny, każdy jej ruch jest śledzony, a ona chce tylko wtopić się w tłum i nie przyciągać uwagi. Kiedy zaczyna się nowy semestr, w jej świat wdziera się seksowny nauczyciel, w którym coś zdecydowanie jest. Jakaś pozaziemska siła, niesamowite przyciąganie między tą dwójką jest niezaprzeczalne. Ale jeżeli cały świat jest przeciwko ich uczuciu to czy ono ma w ogóle rację bytu ?

„Zdobywanie kobiety jest dużo bardziej pociągające. Odkrywanie jej sekretów. I skarbów.”

Oboje mają tajemnice, oboje mają w sobie coś, co niektórych może przerażać, ale tylko oni są w stanie zrozumieć siebie nawzajem. Czy szybsze bicie serca i chemia wystarczy, aby ich połączenie przetrwało ?

Książkę czytało mi się ciężko. Nie mogłam wgryźć się w fabułę, była napisana jakimś dziwnym, mało ujmującym czytelnika językiem. Nie wciągnęła mnie jakoś, odkładałam ją i znów wracałam, i tak sobie znajdywałam inne zajęcia, a ona tak leżała. Dla mnie po pierwsze akcja była bez większego polotu, byłam ciekawa, jaką tajemnicę skrywają, ale te budowanie napięcia i chodzenie dookoła tematu przez autorki było nużące. Postaci też były bezpłciowe, nie mające większego polotu i sama nie wiem, jak mam ich zachowanie interpretować.

Nie wiem, czy przypadkiem tą książką wydawnictwo nie strzeliło sobie w kolano, szczególnie że nie była jakaś ona szczególnie niegrzeczna, raczej dałabym ją na półkę young paranormal. Tak naprawdę temu tytułowi sporo brakuje do perfekcji pod względem akcji, emocji i całej tej książkowej otoczki.

Najważniejsze. Jeśli szukasz dobrego fantasy z rozbudowanym wątkiem paranormal romance, zahaczający o motyw piekła, nieco Cię rozczaruje, ale tutaj tego nie znajdziesz. Temat demonów został potraktowany bardzo pobieżnie i po macoszemu.

Natomiast jeśli masz ochotę na lekki, niezobowiązujący romans z ciekawymi bohaterami i zdrową międzyludzką relacją, może właśnie znalazłeś coś dla siebie!

Autorki wykreowały bohaterów którzy intrygują, poświęcając nie tylko czas na rozbudowanie głównej dwójki, ale również uwzględniając kilkoro innych. A trafimy tutaj na rozmaitą paletę postaci. Szczerze mówiąc byłam zaskoczona mnogością bohaterów, ponieważ romanse które czytałam w ostatnim czasie głównie skupiały się na dwójce postaci, pomijając istnienie innych ludzi lub przedstawiając ich jako bohaterów o jednej cesze charakteru.

Na duży plus zasługuje lekkość czytania. Nie wymaga wielkiego skupienia czy obycia w literaturze. W towarzystwie tej powieści można spędzić wieczór po ciężkim dniu w pracy i w dalszym ciągu czerpać przyjemność z czytania. W porównaniu do poprzednich książek autorek, sądzę, że Krew Zeusa stylowo wypada lepiej, choć kilka błędów logicznych i niedociągnięć znalazło się.

W powieści zabrakło mi, oprócz elementów fantastycznych, kilku lepiej przemyślanych tajemnic, które utrzymałyby mnie w napięciu i oczekiwaniu na finał oraz bardziej zakręconej fabuły. Niestety akcja rozkręciła się na ostatnich dziesięciu stronach - i to na tyle ciekawe, że gdybym miała na wyciągnięcie ręki drugi tom, natychmiast bym po niego sięgnęła.

Słowem podsumowania. Szkoda, że tytuł jest największym spoilerem powieści. Powieść podobała mi się, czułam się zaintrygowana losami głównych bohaterów, a relacje z postaciami drugoplanowymi interesowały mnie niemal tak samo jak z pierwszoplanowymi.

Jednak potencjał nie został całkowicie wykorzystany. Dla mnie to zaledwie szkielet, któremu można byłoby nadać o wiele więcej charakteru rozbudowując wątek demonów - a autorki miały na prawdę szerokie pole do popisu! - oraz dodając więcej akcji, ponieważ momentami czułam się nieco znudzona. Natomiast zakończenie pozostawiło duży niedosyt i widać, że to zaledwie wstęp do większej historii i chętnie poznałabym jej dalszy ciąg.

„Jedno muśnięcie palców. Jedna wymiana energii. Jeden dreszcz. Tyle wystarczyło, by przebić się przez moje bariery i zafundować mi wielogodzinną obsesję na punkcie naszej krótkiej rozmowy. Tak, do diabła, to już dwudziesta czwarta godzina”.

🖤🖤🖤

Kara Valari jest piękną i sławną studentką na Uniwersytecie Alamed w Los Angeles. Maximus Kane jest zaś jej profesorem. Profesorem o boskiej posturze, niezwykłej sile i nieludzkiej zdolności do regeneracji. Tych dwoje łączą nadnaturalne zdolności i zakazana namiętność, która może ich zepchnąć prosto do piekła.

🖤🖤🖤

„Krew Zeusa” autorstwa Meredith Wild oraz Angel Payne to książka, która szerokim łukiem omija typowe schematy. To nie jest oklepany romans ani tym bardziej erotyk. Sama fabuła pełna jest tajemnic i sekretów.

Dostajemy przepięknie opisaną miłosną relację zaplątaną w nadnaturalny klimat i z motywem greckich bogów. Wszystko to sprawia, że ta pozycja wydaje się jeszcze bardziej oryginalna i nietypowa.

Bohaterowie również nie są tak oczywiści. Poznajemy, ich pomału z każdą stroną dowiadując się o nich czegoś nowego. Osobiście bardzo mi się to podało.

Ja jestem zachwycona. Całość spójna, a akcja wciągająca. Nie mogę już doczekać się kontynuacji. Podejrzewam, że może być jeszcze bardziej nadnaturalnie i niezmiernie mnie to cieszy.

Gorąco Polecam.

⚡"Wszyscy popełniają błędy. Życie jest ich pełne. Każdy z nas zrobił coś, co chciałby cofnąć."

.

.

Czasami spotykamy na swojej drodze osobę, dla której warto zaryzykować. To właśnie dla niej jesteśmy gotowi nawet poświęcić własne istnienie i przyjąć karę za złamanie przysięgi, która wiąże nas od narodzin… Kara wiedziała, iż miłość do Maximusa okaże się jej zgubą. Nie mogła jednak zaprzeczyć, iż połączyła ich wyczuwalna więź oraz energia, która potrafiła opętać ich zmysły. Ale czy oprócz chwilowego szczęścia ta zakazana relacja przyniesie Karze coś pozytywnego? Czy, aby na pewno warto dla zaledwie kilku ulotnych chwil namiętności zaryzykować? Przecież ta przygoda może skończyć się dla niej zstąpieniem do czeluści piekielnych… Historia Kary i Maximusa przeniesie Was do świata nadprzyrodzonych istot, pytań pozostawionych bez odpowiedzi oraz miłości nie z tej ziemi, która narodziła się między: z pozoru zwykłą uczennicą, a wyglądającym niczym Bóg, profesorem filologii angielskiej.

Studentka trzeciego roku Uniwersytetu Alameda – Kara Valari za sprawą swojego pochodzenia należy do grona królowych Hollywood. Do celów życiowych jej matki należy stworzenie nowej marki wokół ich nazwiska. Kobieta nie widzi w swoich dzieciach ludzi z krwi i kości, lecz towary, które należy wypromować. Kara stara się jednak z całych sił unikać blasków fleszy, rodzinnych dramatów oraz bliskich spotkań z fotografami. Woli pozostawać w cieniu i chować się w salach wykładowych. Dla panny Valari nazwisko stanowi istne przekleństwo, ale nie tylko ten aspekt sprawia, iż Kara wyróżnia się z licznego grona studentów. Płynie w niej również krew demona oraz wiąże ją pewne przyrzeczenie, które ciąży na niej już od urodzenia… Dziewczynie w ostatnim roku nauki, na uniwersytecie udaje się zapisać na zaawansowany kurs literatury średniowiecznej, a mianowicie na konserwatorium dotyczące Dantego Alighieri oraz jego „Boskiej komedii”. Zajęcia te prowadzi profesor Maximus Kane – obdarzony boską posturą, intrygujący mężczyzna. Kara już pierwszego dnia odkryje, iż między nią, a wykładowcą przepływa dziwny rodzaj energii, a jakaś niewidzialna siła nieustannie przyciąga ich do siebie… Maximus od wielu lat uciekał w świat książek, przewidywalności i stabilizacji. Nie mógł pozwolić sobie na to, aby choćby na chwilę utracić kontrolę. Jednak w towarzystwie Kary trudno było mu utrzymać swoje instynkty na wodzy. Jedno muśnięcie palców, jeden dreszcz wystarczyły, aby przebić się przez jego barierę i wywołać u niego obsesję. Mężczyzna zdawał sobie sprawę, iż był „inny”, a w jego niezwykłym DNA kryło się mnóstwo tajemnic. Nie spodziewał się, iż klucz do odpowiedzi na wszystkie niewiadome w jego życiu może stanowić właśnie Kara. Młoda dziewczyna przy której czuł się bezsilny, a jego samokontrolę trafiał szlag. To właśnie ona obudziła w nim dzikie instynkty i tkwiącego w środku potwora. Jak potoczy się znajomość Kary i Maximusa? Czy ta dwójka pozwoli dojść do głosu uczuciom, przez co uwikłają się w zakazaną relację? Po kim tak naprawdę swój dar odziedziczył profesor? Jakie sekrety skrywa Kara i jaki związek z jej dziwnym zachowaniem ma jej rodzina?

.

Niezwykle rzadko sięgam po powieści nie będące stricte romansami. Co prawda, kiedyś wprost uwielbiałam teksty pełne paranormalnych czy fantastycznych wątków, ale teraz jakoś zbytnio mnie do nich nie ciągnie. Nie ukrywam, iż w przypadku „Krwi Zeusa” to właśnie opis zachęcił mnie do lektury. Dodatkowo wiele dobrego słyszałam na temat twórczości Meredith Wild, ze względu na co, postanowiłam jednak dać szansę temu tytułowi. Aczkolwiek nie nastawiałam się na jakieś zapierające dech w piersiach dzieło, w końcu druga z autorek już takiej dobrej opinii wśród czytelników nie posiada. Pierwszy tom serii „Przeklęci” według jednej z polecajek znalezionych na skrzydełku miał być cytuję: „grzeszny, seksowny, mroczny i apetyczny”, bądź też „dynamiczny i wyjątkowo kuszący”. Osobiście jednak zareklamowała bym tę książkę hasłami typu: „niewykorzystany potencjał, nudna, momentami żenująca i mało dynamiczna”. Czytając „Krew Zeusa” czułam się jak taki zbłąkany w lesie wędrowiec. Bohaterowie zakochali się w sobie już bodajże w pierwszym rozdziale, dlatego też miałam wrażenie, że coś mi umknęło. Podejrzewałam nawet, że ktoś mi wyrwał początkowe strony z mojego egzemplarza, ale niestety nie. Wszystko z moją książką było w jak najlepszym porządku. Przede wszystkim, dla mnie ta historia nie miała troszeczkę sensu, zważywszy na to, iż tytuł sam w sobie stanowił ogromny spoiler i rozwiązanie najważniejszej zagadki. W takim razie moje pytanie brzmi: po co ja czytałam tę powieść, skoro od początku na okładce miałam wypisaną dużymi, złotymi literami odpowiedź na pytanie, kto był ojcem głównego bohatera? Nie mam pojęcia. Przez większość fabuły praktycznie nic się nie działo. Nudziłam się jak mops, gdyż ta opowieść ciągnęła się niczym flaki z olejem. Autorki miały naprawdę fajny pomysł. To mogło się udać, ale niestety potencjał nie został tutaj wykorzystany. Zabrakło paranormalnych wątków czy fantastycznego świata, a przecież to one miały stanowić główną atrakcję tej historii. Rozumiem, iż jest to dopiero pierwsza część, ale oczekiwałabym jednak, żeby autorki choćby troszeczkę więcej zdradziły nam na temat piekła, bogów czy demonów. Większość scen zostało tutaj potraktowanych pobieżnie i po macoszemu. Dostaliśmy taką powieść będącą szkieletem, do końca nie rozwiniętą i nie trzymającą w napięciu. „Krew Zeusa” skrywała w sobie mnóstwo tajemnic oraz niewiadomych, które stopniowo powinny zostać wyjaśnione. Jednak pisarki niczego nam nie zdradzają. Te piętrzące się sekrety zamiast zaciekawić, tylko mnie irytowały i niezmiernie denerwowały. Bohaterowie zostali wykreowani bez większego polotu. Ciągle czytaliśmy tylko o ich przeżyciach wewnętrznych i rozterkach. Niby chemia między nimi była wręcz nieziemska, ale to ich uczucie wydawało mi się jakieś płytkie. Postacie w swoim towarzystwie czuły się niczym „przewód pod napięciem”. Doświadczali euforycznych przeżyć, a ich skóra płonęła żywym ogniem. Nie potrafili zmyć z siebie swojego palącego dotyku, gdyż energia ich łącząca opętała nawet ich zmysły. Ale to były tylko nic nieznaczące opisy. Chemii, która się między nimi wytworzyła bynajmniej ja nie czułam. Autorki w nieumiejętny sposób przedstawiły uczucie bohaterów. Na próżno szukać między nimi iskier pożądania. To wszystko było takie suche, wyolbrzymione i pozbawione dynamizmu. Znalazły się tutaj też pewne „dziwne” elementy, mam na myśli przykładowo ów zdanie: „pragnę porwać w ramiona ją, jej pogryzione usta i seksowny mózg”. Nie wiedziałam, że można porwać w ramiona mózg! Nie mam pojęcia, czy to wina tłumacza, czy jednak to autorki, aż nadto się zagalopowały i na co dzień przytulają swoje rozumy… Nie wspominając jeszcze o scenie, w której to główny bohater, o mały włos nie zrobił penisem dziury w smokingu. Naprawdę, aż mi czasami opadają ręce, jak czytam takie głupoty.

.

„Krew Zeusa” to przyjemna, lekka i nieskomplikowana historia napisana prostym językiem, który trafi zarówno do młodszych, jak i starszych odbiorców. Mówiąc wprost Meredith Wild i Angel Payne stworzyły po prostu słabą książkę. Jedynie na plus mogę zaliczyć nawiązania do mitologii greckiej oraz rozmowy profesora ze studentami dotyczące wędrówek po zaświatach zawartych w „Boskiej komedii” Dantego Alighieri. Rozczarowała mnie ta lektura i niczym konkretnym nie zaskoczyła. Zabrakło tutaj akcji, dynamizmu oraz jakichś ciekawych zwrotów fabularnych. Dłużyła mi się ta historia i przez jej większość totalnie się wynudziłam. Dopiero pod koniec coś tam się zaczęło dziać, ale czy to wystarczyło, aby mnie przekonać do sięgnięcia po kontynuację? Mimo wszystko w ogóle mnie nie ciekawi, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Liczyłam na wciągającą i pełną emocji powieść paranormalną z wątkami romansu, a dostałam taką można powiedzieć obyczajówkę bez większego polotu. Niestety, ja nie mogę Wam tej lektury z czystym sercem polecić, ale jeśli dysponujecie chwilą wolnego czasu to myślę, iż warto samemu sprawdzić, czy ten tytuł przypadnie Wam do gust. A nuż skradnie ON Wasze serce…

Chyba autorzy nie obrażą się na mnie, że powiem, iż według mnie jest to romans rozgrywający się w świecie fantasy. Chociaż na pozór mamy tu do czynienia z normalnym światem zwykłych ludzi. Na szczęście tak nie jest. Nic nie jest na takie, jakie wygląda na pierwszy rzut oka. I to mi się bardzo podoba. Tajemnica, nieprzewidywalność i romans, gorący romans, chociaż do niego dojść nie powinno (chyba?). Takie zakazane historie to ja lubię i bardzo chętnie się z nimi zapoznaje. Generalnie nie jestem za fantastyką, ale jeżeli ma ona mieć zawsze taką twarz, jak w tej książce, to chętnie będę zawsze czytać.