„Uda ci się, dasz radę” – szeptała Malwina, gdy Maciek zadawał matce kolejne ciosy nożem. Kochał dziewczynę, dlatego zrobił to, o co prosiła. Tylko że Malwina… nie istniała. Była głosem w jego głowie.
Jan Gołębiowski, profiler kryminalny, otwiera przed czytelnikiem ciężkie, zamykane na elektromagnes drzwi oddziałów psychiatrii sądowej. To tutaj trafiają sprawcy, których do zbrodni motywowały urojenia: demoniczne polecenia słyszane w głowie, przekonania, że ktoś wszczepił im chipy przejmujące kontrolę nad ciałem, że grozi im atak „bronią psychotroniczną” albo że ich bliscy są robotami. Autor opowiada o wielu podopiecznych takich oddziałów – w tym o Mieszku R., który w 2025 roku na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego zabił siekierą kobietę i ranił mężczyznę.
- Jak często zdarzają się morderstwa na tle urojeniowym?
- Dlaczego tak bardzo nas przerażają?
- Jak wygląda praca śledczych i wymiaru sprawiedliwości w obliczu takich przestępstw?
- Czy sprawcę można pociągnąć do odpowiedzialności karnej?
Poznaj kulisy najgłośniejszych zbrodni popełnionych w stanie psychozy.
Jan Gołębiowski – najbardziej znany polski psycholog kryminalny i profiler, biegły sądowy, wykładowca Uniwersytetu SWPS oraz Centrum Nauk Sądowych Uniwersytetu Warszawskiego, autor wydanych przez Mando książek Kryminalne portrety. Notatki psychologa policyjnego, Urodzeni mordercy? Nieznane kulisy pracy profilera (wspólnie z Małgorzatą Fugiel-Kuźmińską) oraz Umysł przestępcy. Tajniki kryminalnego profilowania psychologicznego.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Jakie doświadczenie zawodowe autora wpływa na merytorykę tej pozycji?
Jan Gołębiowski to najbardziej uznany polski profiler kryminalny oraz biegły sądowy, co gwarantuje najwyższy poziom merytoryczny publikacji. Jako psycholog policyjny i wykładowca akademicki, autor opiera treść na autentycznych przypadkach z pogranicza psychiatrii i kryminalistyki. Jego wiedza pozwala na rzetelne wyjaśnienie, jak działają mechanizmy urojeniowe u sprawców najcięższych zbrodni. Książka łączy perspektywę śledczą z głęboką analizą psychologiczną jednostek niepoczytalnych.
Jakie konkretne przypadki analizuje "Głos kazał mu zabić. Zbrodnie popełnione w psychozie"?
Książka przedstawia kulisy głośnych tragedii, w tym ataku siekierą na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego z 2025 roku. Autor szczegółowo opisuje motywacje sprawców takich jak Mieszko R., których do działania pchnęły halucynacje słuchowe lub przekonania o inwigilacji chipami. Czytelnik poznaje historie osób wierzących w ataki bronią psychotroniczną czy zastąpienie bliskich przez roboty. Każdy przypadek służy do zilustrowania tragicznych skutków nieleczonych stanów psychotycznych.
Czy książka wyjaśnia procedury prawne stosowane wobec osób niepoczytalnych?
Tak, publikacja precyzyjnie omawia kwestie odpowiedzialności karnej oraz funkcjonowania oddziałów psychiatrii sądowej o wzmocnionym zabezpieczeniu. Jan Gołębiowski tłumaczy, jak system sprawiedliwości traktuje osoby, które w momencie czynu znajdowały się w stanie psychozy. Czytelnik dowiaduje się, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami placówek, do których trafiają sprawcy uznani za niebezpiecznych dla otoczenia. To kluczowa wiedza dla osób chcących zrozumieć różnicę między karą więzienia a izolacją terapeutyczną.
Czy treść koncentruje się bardziej na krwawych opisach, czy na profilowaniu?
Publikacja kładzie nacisk na analizę procesów myślowych sprawcy, unikając zbędnego epatowania brutalnością dla samej sensacji. Choć opisy zbrodni są fundamentem do dalszych rozważań, autor skupia się na tym, dlaczego konkretne urojenie doprowadziło do tragicznego finału. Książka ma charakter edukacyjny i analityczny, pozwalając zrozumieć świat widziany oczami osoby w kryzysie psychicznym. Jest to lektura zorientowana na fakty i psychologiczną interpretację dowodów.
Dla jakiej grupy odbiorców ta książka może okazać się nieodpowiednia?
Ze względu na drastyczną tematykę i opisy autentycznych morderstw, pozycja ta nie jest polecana osobom o dużej wrażliwości oraz czytelnikom niepełnoletnim. Tematyka głosów nakazujących przemoc i szczegółowe relacje z oddziałów zamkniętych mogą być obciążające dla osób zmagających się z lękami. Nie jest to lekki kryminał beletrystyczny, lecz surowa literatura faktu dotykająca najtrudniejszych aspektów ludzkiej psychiki. Osoby szukające czystej rozrywki bez tła naukowego mogą uznać tę analizę za zbyt wymagającą.
