Zew Kalahari

Jako miłośniczka przyrody i dzikich zwierząt nie mogłam nie sięgnąć po tę książkę i polecam ją z czystym sumieniem ludziom o podobnych zainteresowaniach. Dzięki szczegółowym opisom mogłam dokładnie wyobrazić sobie całą scenerią, a przy okazji poznałam mnóstwo ciekawostek na temat lwów, o których nie wspominano nigdzie indziej. Ta książka była dla mnie jak podróż po miejscach, które bardzo chciałabym odwiedzić:) Lektura jest czystą przyjemnością i inspiruje do podróży w najdalsze zakątki świata śladem autorów. 

Uwielbiam przyrodę i dzikie zwierzęta, a głos Krystyny Czubówny rozbrzmiewa w moim domu niebywale często. Nie dziwi więc fakt, że postanowiłem ową książkę zakupić. Dzieło Owensów przybliża czytelnikowi dziki, dotąd niezbadany świat zwierząt, które do tej pory nigdy nie widziały człowieka. Czytało mi się ją z przyjemnością, a w mojej głowie zaczęła kiełkować myśl, aby wybrać się w rejony opisywane przez autorów. Chętnie zobaczyłbym bowiem świat przez nich opisywany. Być może zrobię to już niebawem.

To było niesamowite spotkanie ze światem przyrody💚💚💚 Nie spodziewałam się, że książki przyrodnicze mogą być aż tak fascynujące, a przy okazji wciągające. Autorzy opowiadają o swojej przygodzie na Kalahari. Na pustyni prowadzą badania naukowe nad środowiskiem, szczególnie skupiając się na dzikich zwierzętach. Misja Autorów wcale nie jest prosta. Nie wybierają się na nią z całym asortymentem biurowym, sprzętem komputerowym oraz wieloma współpracownikami, którzy będą dbali o każdy szczegół badań. Delia i Mark są zupełnie sami, otacza ich ogrom natury oraz mnóstwo zwierząt nieprzystosowanych do obcowania z ludźmi. Dopiero po pewnym czasie otrzymują grant na badania, dlatego też ich fundusze, a także wyposażenie było minimalne – pomagające przetrwać. Niejednokrotnie martwią się czy dożyją kolejnego dnia po spotkaniu z nieoswojonym zwierzęciem, bądź czy warunki pogodowe umożliwią przeżycie.

Jeśli lubicie bogate opisy przyrody, a także interesujecie się życiem dzikich zwierząt to z pewnością książka dla Was! Niejednokrotnie będziecie zaskoczeni w jakich niebezpiecznych warunkach można przeżyć, a następnie odnieść sukces dzieląc się swoimi przygodami, niczym Państwo Owensowie. Książkę wzbogacają piękne zdjęcia. Koniecznie zobaczcie sami!

Uwidoczniająca życie dzikich zwierząt w ich naturalnym środowisku, sugestywnie podkreślająca ekologiczny punkt widzenia, zachwycająca obrazowo oddaną fauną i florą pustyni Kalahari, nieskażoną ludzkim śladem. To kreacja wolna od fabularnej formy, za to koncentrująca się na dokładnym przybliżeniu świata drapieżnej przyrody na fundamencie dziennika kreślonego na dwa pióra. „Zew Kalahari” to powieść przyrodnicza, w której na próżno doszukiwać się swoistych zwrotów akcji czy dynamicznej narracji, ale mimo to realnie fascynująca, ba!, fragmentarycznie przyspieszająca bicie serca i wzniecająca jawnie wyczuwalne napięcie. To esencjonalna oda do natury, surowej i nieskalanej cywilizacyjnym bytem, tym samym pięknej, zatrważającej, na wskroś pociągającej. Delia i Mark Owensowie – młode małżeństwo, które mając niewiele, zdecydowało się na wyprawę życia – portretują codzienną egzystencję zwierząt, ich utarte zachowania, ale i zaskakujące posunięcia implikowane dostosowywaniem się do nieustannie zmieniających się warunków, obnażając ich naturalną brutalność, ale i niespodziewany altruizm. Jednocześnie obrazują własne zmagania z siłami nieprzewidywalnych temperatur, chorobami, zaopatrzeniem i finansami, stanowiące o walce nie tylko o własne przetrwanie, ale także o przysłużenie się nauce i ochronie wielu zagrożonych gatunków. Ten tytuł dobitnie uwypukla chciwość, która przoduje w piramidzie priorytetów, oraz niczym nieuzasadnione bestialstwo, na które wzmianki czytelnik reaguje tłumioną wewnątrz siebie złością i odczuwalnym wstydem za osoby pozbawione szacunku do innych istot zamieszkujących tę planetę. Treść odzwierciedla wielobarwną mieszaninę nieokiełznanego oblicza hierarchicznej dominacji, które napawa nutą smutku, ale stanowi nieodłączny, doskonale zrozumiany element koegzystowania, oraz wywołujących uśmiech na twarzy sytuacji, napełniających serce ciepłem, wręcz rozczuleniem, które potęguje jawne przywiązanie się do zwierzęcych osobników o nierzadko ujmujących, zabawnych imionach nadanych mu przez parę bohaterów. To pozycja nasączona determinacją i szaleńczą pasją, zrodzoną na filarze miłości do drugiego człowieka, a przede wszystkim do otoczenia, pozwalająca na literackie zatracenie się w afrykańskiej przygodzie, w realiach o pierwotnym wydźwięku, akcentujących uświadamiający walor edukacyjny i poznawczy dla laika. „Zew Kalahari” ukazuje zapierające dech scenerie, pobudza emocjonalną wrażliwość i intencjonalnie doświadcza refleksami.

Ta książka to piękna relacja z podróży, którą odbyli bohaterowie- Mark i Delia. Główni bohaterowie przebywając na pustyni Kalahari żyją w zgodzie ze zwierzętami, które ich otaczają. Kiedy któreś się zrani, albo nie jest w stanie chodzić zawsze interweniują, opatrując je i pomagając im wrócić do stada. Mnie ta historia zachwyciła i pokazała jak dużo w ludziach może być bezinteresownej chęci pomocy.

Historia Delii i Marka Owensów jest pasjonującą opowieścią, opartą na realnych zdarzeniach. Postanowili wyjechać razem do Afryki, gdzie podjęli decyzję o wyprawie na pustynię Kalahari. Swoje przeżycia opisali w tej właśnie książce. Oprócz tego można w niej znaleźć szczegółowe opisy zwierząt i ich zachowań. Zwierzęta, które poruszają się stadnie, pojawiają się w podobnych miejscach, napotkane miejsca nazywają po ich obecności- na przykład “Wzgórze Zebr”.

Dla mnie “Zew Kalahari” to książka idealna na jesień. Zawsze w tym okresie tęsknię za latem i ciepłym krajobrazem. Ta książka pomogła mi przypomnieć sobie upalne letnie dni. Autorzy bardzo szczegółowo rysują afrykański krajobraz, roztaczający się wokół pustyni Kalahari. Jest to książka, po którą sięgam, kiedy nie chcę marnować czasu, dlatego że zawiera wiele ciekawych, niemal naukowych (ale przedstawionych w przystępny sposób) informacji o zwierzętach.

Zew to wytworzone wewnętrznie poczucie, że coś lub ktoś nas woła. To on zdecydował o niebezpiecznej i pełnej zagrożeń przygodzie Marka i Delii na pustyni Kalahari. Mnie ta książka bardzo szybko porwała, bardzo ciekawie było przenieść się na afrykańskie, pustynne piaski, żeby doświadczyć obcowania z naturą i zwierzętami. Kiedy zaczniecie czytać tę książkę trudno będzie wam ją odłożyć.

Historia Delii i Marka to dla mnie opowieść o olbrzymiej pasji i wytrwałości w dążeniu do celu. Bohaterowie “Zewu Kalahari” podróżują po afrykańskich bezdrożach, po to żeby poszerzać swoją wiedzę w tematach związanych ze zwierzętami i ich zachowaniami stadnymi. To opowieść, którą czyta się bardzo lekko, ale też taka z której można wyciągnąć sporą dawkę wiedzy przyrodniczej. Autorzy opisali w niej między innymi gepardy, lwy, żyrafy i hieny. Moim zdaniem to wartościowa książka, czytając ją nie miałam poczucia marnowania czasu.