Smak nadziei. Słodkie Magnolie. Część 1

Szczęśliwe życie, w jednym dniu zostaje całkowicie zrujnowane. Wszystko to za sprawą niewiernego męża, który odchodzi do młodszej kobiety spodziewającej się jego dziecka.

Za sprawą tej wiadomości życie Maddie zostaje całkowicie zrujnowane. W jednym dniu traci wszystko co dotąd miała. Musiała poukładać wszystko od nowa... Z pomocą przyszły jej przyjaciółki, które zaproponowały jej otwarcie salonu SPA

Słodkie magnolie...

Muszę przyznać że ta lektura całkowicie mnie pochłoneła. Jej fabuła jest taka prawdziwa, życiowa, dotycząca prawdziwych rodzinnych problemów i dylematów.

Mój organizm wyciszył się dzięki tej książce, gdyż jest to bardzo lekka powieść obyczajowa. Powieść na podstawie której @netflixpl nakręcił serial.

Fabuła jest wciągająca, zaś sama akcja toczy się wolno, tak aby móc zrozumieć wszelkie uczucia, emocje i myśli bohaterów.

Bardzo spodobała mi się kreacja głównej bohaterki Maddie. Była to postać bardzo realna, wyrażająca prawdziwe emocje, a czasem miałam ochotę płakać razem z nią! Była kobietą silną, która w imię miłości a także przyjaźni potrafiła stawić czoła problemom, i zawalczyć o siebie.

Głównym tematem poruszanym w książce jest przyjaźń, ale także wspólny biznes. To co potrafi ludzi połączyć, potrafi ich także rozdzielić jednak tutaj przyjaźń była na tyle mocna, że aż czasem jej pozazdrościłam. Całość nie była zaskakująca, gdyż już sięgając po tą lekturę, miałam pewne ukierunkowana co do zakończenia i okazały się one być trafne. Dużym atutem książki jest to, że przeważają w niej dialogi. Opisy także występują, lecz nie są one obszerne, co znacznie wpływa na szybkość czytania. Dla mnie była to książka idealna na sobotnie popołudnie i wieczór, który spędziłam w cudownym towarzystwie trzech bohaterek.

Styl autorki jest prosty a zarazem bardzo wykwintny, co znacznie podwyższa moja ocenę powieści.

Polecam tę historię, jest to idealna odskocznia od codziennego życia, pozwalająca na chwilę relaksu.

Można pomyśleć, że to kolejna książka o zdradzie. Mąż znalazł sobie młodszą, więc rujnuje swoje wieloletnie, poukładane i podobno szczęśliwe małżeństwo dla asystentki. Wywraca wszystkim życie do góry nogami, również sobie, a mieszkańcy miasteczka mają o czym gadać.

Przeskakując na kolejne strony, tak bardzo skupiłam się na treści, że dopiero gdzieś w połowie zrozumiałam. Temat zdrady jest w tej książce właściwie tylko wspomnieniem. Owszem, opuszczona żona musi poukładać sobie od nowa życie, nauczyć się być samotną matką, a w dodatku iść do pracy, bo dotychczasowe źródło finansów poszło sobie pod inny adres.

Jednak nie ma dramatów. I chyba to jest w tej powieści najpiękniejsze. Owszem, kobieta cierpi. Owszem, przeżywa i naprawdę jest jej ciężko. Ale nikt nie umarł. To nie jest tragedia. Trzeba się otrząsnąć i żyć dalej. Po prostu inaczej. Dla dzieci. I dzięki przyjaciółkom.

Szalenie podoba mi się pozytywny, rodzinny i jakiś taki ciepły klimat w książce. Choć okładka zapowiada historię kobiety, która po rozwodzie namówiona przez przyjaciółki zakłada z nimi firmę, to ja odniosłam wrażenie, że jest to bardziej wątek poboczny. Owszem, widziałam po kolei powstawanie tego spa od zalążka pomysłu aż do oficjalnego otwarcia lokalu. Ale nie na tym się skupiałam najbardziej.

Autorka postanowiła pokazać, jak na rozwód rodziców mogą reagować dzieci. Jak wpłynie to na nich. Dodała sobie pracy, bo dzieci są w różnym wieku, więc też mają zupełnie inne podejście.

Głównym “awanturnikiem” jest najstarszy syn ex-małżeństwa, ale pozostała dwójka też swoje dokłada po swojemu. Bardzo emocjonalnie opisane są różne stopnie rozczarowania i wahania od pogodzenia się z sytuacją, przez chęć znienawidzenia ojca, bo mama przez niego płacze.

Ale z drugiej strony przecież to tata, więc młodzieńcze serce jednak w głębi pragnie ojcowskiej uwagi. Dziecięce rozterki, dlaczego tata już z nami nie je kolacji. Ten wątek został naprawdę pięknie ugryziony i rozgryziony. Ciężko się było od tego oderwać, bo ciekawość brała górę, jak jeszcze zareagują te dzieci na kolejne “genialne” pomysły swojego durnego ojca.

Wreszcie mój ulubiony wątek. Bo na okładce został wspomniany Cal Maddox.Kochani! Jakie ten facet ma podejście do życia! Jakie ON ma podejście do dzieci! Jak ON potrafi słuchać! Jak ON potrafi pomyśleć! No ideał! Matko i córko, i wszystkie ciotki! I co? I jeszcze mi się tu wątek za szybko nie rozwija! Nie dość, że gość niczego sobie, to jeszcze wątek mniam!

Jestem zachwycona piórem Sherryl Woods. Kobieta potrafi tak powplatać różne wątki, że człowiek się nie nudzi, a jest ciekaw praktycznie każdego. Uwielbiam charaktery przypisane bohaterom. Tu trochę cukru, tu żyletek, tu trochę osła, a tam sowy. Żadna postać nie jest mdła, płaska i bezbarwna. No może poza moim cudnym Calem, ale ON jest chodzącym ideałem, a wiadomo: ideał wad nie posiada.

Powieść o nadziei na lepsze jutro, o kompletnych zmianach w życiu, takich z dnia na dzień. O sile przyjaźni i miłości. O błędach, z jakich człowiek może wyciągnąć wnioski, oby nie za późno. O rozterkach zarówno w młodziutkich, niewinnych serduchach, jak i tych starszych, bardziej doświadczonych. Trochę z humorem, tam gdzie trzeba – na poważnie.

Na blogu dodatkowo porównanie książki do netflixowej ekranizacji. Zapraszam: [Adres usunięty]

Nasze życie polega na nieustannym dokonywaniu wyborów, czasami pomiędzy mniejszym a większym złem. Nieraz wybranie jednej z możliwości nie sprawia większej trudności, jednak zdarza się, iż wyeliminowanie danej opcji może przynieść wiele bólu i łez, będąc jednocześnie koniecznością, bez podjęcia której człowiek nie może dalej funkcjonować. Nierzadko po pewnym czasie wybór może okazać się ogromnym błędem, niosącym za sobą poważne konsekwencje, jednak często zmiana decyzji nie jest już możliwa. Wtedy nie pozostaje nic innego, jak żyć z przytłaczającym poczuciem klęski.

Główną bohaterką "Smaku nadziei" jest Maddie Townsend - cudowna matka i wzorowa żona, która dla męża zrezygnowała z kariery, poświęcając się rodzinie i wspomagając ukochanego męża Williama w osiąganiu kolejnych szczebli zawodowych. Przez wiele lat zajmowała się domem, a także opiekowała dwoma synami i córką, starając się, aby wszyscy członkowie rodziny mieli zapewnione to, co najlepsze. Nagle jej poukładany świat rozpada się na maleńkie kawałki, kiedy kobieta dowiaduje się, iż William odchodzi do dużo młodszej kobiety, spodziewającej się jego dziecka. Ta wiadomość dotyka boleśnie nie tylko Maddie, ale także jej dzieci, równocześnie zadziwiając całe otoczenie, które nigdy nie podejrzewałoby, że pozornie przykładny mąż, będący szanowanym lekarzem, może zrobić takie świństwo swojej rodzinie. Główna bohaterka może liczyć na wsparcie swojej matki, a także dwóch wiernych przyjaciółek, proponujących kobiecie otwarcie salonu spa. Dana Sue i Helen Decatur, będąca jednocześnie prawniczką Maddie, pragną założyć klub fitness oferujący kobietom relaks oraz ruch, jak również serwujący zdrową żywność, gdzie panie mogłyby w końcu poczuć się dowartościowane. Przyjaciółki wierzą, że wspólny interes pomoże Maddie otrząsnąć się po rozstaniu i odzyskać radość z życia. Jednocześnie nalegają, aby główna bohaterka nie opierała się Calowi Maddoxowi, trenerowi jej syna, który czuje miętę do kobiety, nie zważając na wszelkie różnice, jakie ich dzielą. Jednak uczucie, które pojawia się pomiędzy Maddie a Calem, zaczyna przeszkadzać mieszkańcom Serenity, próbującym przeszkodzić pojawiającemu się uczuciu.

"A może miłość już taka jest, że nie przyjmujesz do wiadomości, że coś może się nie udać. Nie myślisz o statystykach, o ewentualnych trudnościach, zapominasz swoje złe doświadczenia. Tak jak kobiety, które decydują się na kolejne dziecko, zapominając o bólu, jaki przeżyły podczas porodu. Na tym polega siła miłości, że święcie wierzysz, że tym razem będzie inaczej."

Ta książka, pozornie lekka i odprężająca, niesie ze sobą wiele wartościowych treści, nad którymi warto pochylić się. Nigdy nie mogłam zrozumieć, dlaczego tak wiele ludzi wtyka nos w cudze sprawy, zamiast zająć się własnym życiem. Jak prawdziwe okazuje się polskie przysłowie - "źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz". Na przykładzie "Smaku nadziei" można dostrzec prawdziwe ludzkie oblicze, które przeogromnie irytuje mnie i sprawia, że zaczynam tracić wiarę w ludzi. Osobiście wychodzę z założenia, że najpierw należy zacząć pracę nad sobą, a dopiero później wytykać błędy innym osobom. Zazdrość o cudze szczęście jest czymś niezwykle niepotrzebnym, ponieważ potęguje jedynie mściwość, złość i wrogość, które są niesamowicie destrukcyjnymi cechami zarówno dla osoby, która charakteryzuje się nimi, jak i dla najbliższego otoczenia. Takie postępowanie nie prowadzi do niczego dobrego.

Ponadto niesamowicie drażnią mnie tzw. podwójne standardy, o których nieraz wspomina Cal w "Smaku nadziei", wedle których mężczyznom wybacza się więcej niż kobietom. Myślę, że niejedna osoba doświadczyła tego, ponieważ jest to jeszcze dość często spotykane w naszym społeczeństwie, pomimo tego, iż teoretycznie panuje równouprawnienie. Mężczyzna, który na każdym kroku opowiada o kolejnych podbojach bądź zdradza swoją partnerkę, jest traktowany jako macho i facet, któremu brakowało czegoś w związku, dlatego był zmuszony poszukać tego u innej kobiety, będącej bardziej wyrozumiałą i zadbaną niż żona. Natomiast, kiedy to kobieta postanawia korzystać z życia czy nawet zdradzić partnera, obrzucana jest najgorszymi epitetami, od których bolą uszy. Wtedy nikt już nie słucha jej wyjaśnień i zapewnień, że partner zaniedbywał ją, przestał kochać czy znalazł sobie pocieszenie w ramionach innych - wszystko przestaje być ważne, gdyż "kobiecie to nie przystoi". Ludzie, jak tak można? Zarówno kobieta, jak i mężczyzna, są ludźmi i należy się im szacunek, a przynajmniej równe traktowanie. Warto byłoby niektórym osobom wbić to do głowy, aby nie działy się sytuacje podobne do tych w "Smaku nadziei", kiedy ludziom przeszkadzała rodząca się miłość pomiędzy wolną kobietą, z którą rozwiódł się mąż, oraz mężczyzną młodszym od niej o kilka lat, ale kochającym ją, a także jej dzieci, całym sercem.

Sherryl Woods poruszyła w tej książce także jeszcze kilka innych istotnych problemów, chociażby zaburzenia odżywiania, problemy dzieci z zaakceptowaniem nowej partnerki ojca, jak również ogromny ból po rozstaniu i jego konsekwencje. Cieszę się, kiedy autorzy przemycają tak ważne tematy do pozornie lekkich i odprężających lektur, podczas których przyjemnie spędza się czas wolny. Lubię czytać interesujące i radosne historie, jednak bardziej interesują mnie problemy, jakie napotykają ludzi w codziennym życiu, a autorka "Smaku nadziei" zaspokoiła moje pragnienia, co mnie bardzo cieszy.

[Adres usunięty]