Denis Diderot

Denis Diderot to francuski pisarz i krytyk literacki. Zasłynął jako propagator powstania Wielkiej Encyklopedii Francuskiej, której był głównym redaktorem. To najpopularniejsze dzieło odnoszące się do myśli oświeceniowej.

Diderot urodził się 5 października 1713 w Langres, a zmarł 31 lipca 1784 w Paryżu. Jest jednym z najpopularniejszych oświeceniowych pisarzy, krytyków literatury i sztuki. Dał się też poznać jako encyklopedysta i filozof. 

Najbardziej znane dzieła, które stworzył Denis Diderot to "Rozmowy o synu naturalnym" z 1757 roku czy "O poezji dramatycznej" z 1759 roku. To właśnie w tych dziełach opisał swoją teorię dramatu mieszczańskiego. Uznawał, że utwory dramatyczne należy sklasyfikować pomiędzy komedią a tragedią, co pozwoli najlepiej oddać ich prawdziwe przesłanie. W swoim "Liście o ślepcach" z 1749 roku określił swoje poglądy religijne. Udzielał się też jako krytyk malarstwa, nawiązywał do tego w esejach "Salons" wydawanych w latach 1759-1781.

Znanymi utworami autorstwa tego pisarza są "Kubuś fatalista i jego pan" wydany w 1796 roku oraz powieść "Zakonnica " wydana w tym samym roku.

Diderot zasłynął jako główny redaktor "Wielkiej Encyklopedii Francuskiej” wydawanej w latach 1751-1772 z późniejszymi suplementami. "Encyklopedia albo słownik rozumowany nauk, sztuk i rzemiosł" to jedno z ważniejszych oświeceniowych dzieł, które odnosiły się do osiemnastowiecznych ideałów w kontekście kultury, sztuki, polityki czy życia społecznego. Współautorami tego działa, które zainicjował wydawca André Le Breton, byli matematyk Jean le Rond d'Alembert, ale również m.in. Monteskiusz, Jean-Jacques Rousseau czy Wolter. Za dobór twórców odpowiadał właśnie Denis Diderot. "Wielka Encyklopedia Francuska" czerpała z angielskiej myśli filozoficznej, której przedstawicielami byli John Lock oraz Francis Bacon. Zakładała, że postęp jest możliwy poprzez rozwój naukowy.