Janusz Krasiński

Janusz Krasiński, a właściwie Janusz Krasny-Krasiński, był polskim pisarzem, który chętnie tworzył też dramaty oraz reportaże. Dał się również poznać jako autor słuchowisk radiowych, a także teatralnych adaptacji.

Krasiński przyszedł na świat piątego lipca 1928 roku w Warszawie, gdzie zmarł czternastego października 2012 roku. W czasie II wojny światowej należał do Szarych Szeregów. Trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie przebywał miesiąc, nim przeniesiono go do kolejnego obozu. Po wojnie został skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie na piętnaście lat więzienia za rzekome szpiegostwo dla wywiadu Stanów Zjednoczonych Ameryki. Na wolność wyszedł w roku 1956.

Swój debiut zaliczył w piśmie "Po prostu". Przez pewien czas pracował także jako reporter, a także redaktor dla Redakcji Słuchowisk Teatru Polskiego Radia. Należał także do grupy redakcyjnej miesięcznika "Dialog", został także recenzentem, a jednocześnie doradcą Zespołu Filmowego "Iluzjon".

Krasiński otrzymał w swoim życiu wiele nagród i wyróżnień, w tym Nagrodę Literacką Młodych Komitetu Centralnego Związku Młodzieży Socjalistycznej i "Sztandaru Młodych" za książkę "Przerwany rejs Białej Marianny", Nagrodę Literacką im. Władysława Reymonta oraz Nagrodę Literacką im. Andrzeja Kijowskiego. Wśród książek jego autorstwa można wymienić takie pozycje, jak: "Haracz szarego dnia", "Trzeci horyzont", "Twarzą do ściany", "Syn Wallenroda",  "Bracia syjamscy z San Diego", a także "Tabliczkę chleba".