Jan Błoński

Jan Błoński był polskim historykiem literatury oraz krytykiem literackim. Miał na swoim koncie liczne eseje, zajmował się także tłumaczeniami.

Urodził się piętnastego stycznia 1931 roku w Warszawie, natomiast zmarł dziesiątego lutego 2009 roku w Krakowie. Jest jednym z czołowych przedstawicieli "krakowskiej szkoły krytyki literackiej". Obecnie zalicza się go do grupy wyjątkowo wpływowych krytyków działających po wojnie. Dzięki jego działaniom udało się wydać w Polsce komplet dzieł Witolda Gombrowicza. Wśród jego prac znajduje się między innymi esej "Biedni Polacy patrzą na getto" (znalazł się on w "Tygodniku Powszechnym"). To właśnie od tego tekstu rozpoczęła się dyskusja dotycząca problemu polskiej odpowiedzialności moralnej w związku z holocaustem.

W roku 1981 udało mu się zdobyć nagrodę im. Kazimierza Wyki. Przez pewien czas znajdował się w jury Literackiej Nagrody Nike. Należał także do Collegium Invisibile. Za "Wszystkie sztuki Sławomira Mrożka" otrzymał Nagrodę Krakowskiej Książki Miesiąca.

Błoński zajmował się również tłumaczeniem rozmaitych francuskich krytyków oraz pisarzy. Chętnie sięgał po pozycje z zakresu literatury najnowszej. Specjaliści cenili sposób, w jaki dokonywał swoich krytycznych rozważań, w odpowiedni sposób pracując nad utworem. Popularność przyniosła mu interpretacja dzieł klasyków XX wieku, w tym Prousta, Becketta, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Gombrowicza, Miłosza oraz Mrożka. Oczywiście, poświęcał się też analizie innych utworów.