wiersze o teatrze

Pasuje wiele pozycji - wiersze o teatrze - spośród kilkudziesięciu tysięcy książek w niskich cenach, w taniej księgarni internetowej Tania Ksiazka.pl


Kategorie

*Tania Książka* » Dla dzieci i młodzieży » Bajki wiersze opowiadania


Duchy w teatrze - Karwan-Jastrzębska Ewa

Duchy w teatrze - Karwan-Jastrzębska Ewa

Czy wiesz, co wydarzyło się dawno temu w Weronie? Jeśli nie, daj się porwać pomysłowym duchom do renesansowego miasta. Troje uczniów warszawskiego gimnazjum odkrywa w teatrze tajne przejście do świata szekspirowskiego dramatu. Stawka jest olbrzymia, bo zamierzają zmienić bieg wydarzeń w najsłynniejszej sztuce o miłości. Dziwne przepowiednie, kryjówka w grobowcu, uwięzienie w lochu i uczucia, nad którymi trudno zapanować – to tylko część emocjonujących wydarzeń. Jeśli nie boisz się duchów, poddaj się rytmowi opowieści, bo tam, po drugiej stronie czeka cię wiele niespodzianek.   »»» szczegółowo »»»



Kamyczek. W teatrze - Mercier Johanne

Kamyczek. W teatrze - Mercier Johanne

Świat poza domem budzi u małego dziecka lęk, ale odkrywanie go z rodzicami to wielka radość. Kamyczek po raz pierwszy idzie do teatru! Książeczka dla dzieci od 3 lat.   »»» szczegółowo »»»



O teatrze i aktorze t.2 - Reinhardt Max

O teatrze i aktorze t.2 - Reinhardt Max

Oczywiście, teatr jest dla mnie czymś więcej niż tylko sztuką pomocniczą innych sztuk. Istnieje wyłącznie jeden cel teatru: teatr, a myślę tu o teatrze, który należy do aktora. W teatrze nigdy już nie powinien dominować, jak było to minionych dziesięcioleciach, czysto literacki punkt widzenia. Działo się tak, gdyż teatrem zawładnęli literaci. Ja jestem aktorem, odczuwam Wraz z aktorem i dla mnie aktor jest naturalnym centrum teatru, I był nim we wszystkich wielkich epokach teatru.   »»» szczegółowo »»»



Główna rola w teatrze życia - Ruman Elżbieta

Główna rola w teatrze życia - Ruman Elżbieta

To cykl dziewięciu rozmów z gwiazdami polskiego teatru i filmu. To dziewięć spojrzeń na życie, karierę i rodzinę. To również dziewięć obrazów Boga w codzienności. W tych szczerych, wręcz intymnych zwierzeniach zauważamy, jak wielką i ważną rolę w życiu odgrywa wiara. Dopiero ta książka pozwala poznać jej bohaterów naprawdę. Dostrzec to, co nie jest ich sceniczną lub filmową kreacją.   »»» szczegółowo »»»



Tragizm w japońskim teatrze lalkowym Bunraku - Kubiak Ho-Chi Beata

Tragizm w japońskim teatrze lalkowym Bunraku - Kubiak Ho-Chi Beata

Celem książki, powstałej w wyniku pracy nad zagadnieniami estetycznymi w kulturze japońskiej, jest wejście na drogę poznania i zrozumienia Japonii za pośrednictwem zjawiska tragizmu, a zwłaszcza jego estetycznego aspektu. Estetyka bowiem, zważywszy na jej wyjątkowe miejsce w kulturze tego kraju, stanowi dziedzinę wiedzy, która umożliwia zbliżenie się i spojrzenie od wewnątrz na zjawiska konstytuujące świadomość kulturową mieszkańców Japonii. Nie pomniejszając zatem znaczenia zjawiska tragizmu, będzie ono przede wszystkim środkiem, dzięki któremu możliwe stanie się zadawanie pytań w obszarze intencjonalnie zawężonym do powstałego na przełomie XVI i XVII w., słynnego japońskiego teatru lalkowego, w swoich początkach nazywanego joruri ayatsuri, później ningyo joruri, a obecnie znanego jako bunraku - przedstawianych w nim sztuk, ich poetyki, komponentów widowiska, estetyki. A zatem tytułowy tragizm w japońskim teatrze bunraku stanowił będzie przede wszystkim rodzaj medium, którego zadaniem stanie się wywabienie z ukrycia wiedzy o japońskiej kulturze. Obraz niewielkiej części, zaledwie fragmentu Japonii, jaki uda nam się ujrzeć poprzez to zjawisko, pomoże zrozumieć to, co postrzegamy w Japonii jako Inne, a raczej sprawi, że, w myśl Gadamerowskiej hermeneutyki, pozwolimy japońskiej kulturze przemówić do nas pełnym głosem.   »»» szczegółowo »»»



Muzyczność w dramacie i teatrze

Muzyczność w dramacie i teatrze

"Muzyczność w dramacie i teatrze" to książka podejmująca tyleż trudny, co pasjonujący temat. Teatr i muzyka łączy się jakby naturalnie w symbiotyczny duet, jest to jednak symbioza dwóch bardzo odmiennych semiotycznych żywiołów. Tym cenniejsza wydaje się kolejna próba metodycznego przyjrzenia się interakcji obydwu dziedzin sztuki, jaką podjęto w ramach niniejszego projektu. Biegnąc od reiteracji elementów językowych, przez chóralność dramatycznego słowa, rozliczne głosy instrumentów, taneczność struktur, aż po kampanologię i partytury beznutowe, rozważania Autorów "Muzyczności" zawierają wiele trafnych sformułowań i twierdzeń pogłębiających naszą wiedzę o teatralnej fonosferze. Wszystko to sprawia, że mamy tu do czynienia z bogatym i poręcznym kompendium wiedzy stanowiącym kluczowy punkt odniesienia (i pierwszego kontaktu) wśród prac dotyczących tego sektora badań.   »»» szczegółowo »»»



Mysi domek - Schaapman Karina

Mysi domek - Schaapman Karina

W kolejnej odsłonie Mysiego domku dwie małe myszki, przyjaciele Sam i Julia, przeżyją nowe, wspaniałe przygody. Przede wszystkim wybiorą się do zapierającego dech w piersiach teatru, gdzie Sam da prawdziwy koncert. Zorganizują przyjęcie urodzinowe, zajrzą do pracowni malarskiej, sklepu z torebkami i do fabryki. Julia natomiast na własnej skórze przekona się, dlaczego nie warto zjeżdżać po schodach na hulajnodze. Trudno nie ulec urokowi pięknych ilustracji, które w tym tomie odkryją przed czytelnikami nowe, niesamowite pokoje misternej makiety stworzonej przez Karinę Schaapman.   »»» szczegółowo »»»



Struktura w antystrukturze Szkice o karnawale i teatrze - Dudzik Wojciech

Struktura w antystrukturze Szkice o karnawale i teatrze - Dudzik Wojciech

Zbiór studiów z zakresu badań nad teatrem i karnawałem. Zawiera szkice o konkretnych przejawach praktyk karnawałowych lub teatralnych oraz o sposobie badania jednych i drugich. Autor postrzega teatr w kontekście kulturowym i komunikacyjnym i w podobny sposób traktuje karnawał, analizując obie formy ludzkiej aktywności artystycznej i społecznej za pomocą podobnych narzędzi. Poszerza spojrzenie na teatr o perspektywę antropologiczną i kulturoznawczą, a karnawał postrzega nie tylko w tradycyjnym horyzoncie etnograficznym, lecz także w kontekście antropologii widowisk.   »»» szczegółowo »»»



Ekspresjonizm w teatrze niemieckim - Dudzik Wojciech, Leyko Małgorzata

Ekspresjonizm w teatrze niemieckim - Dudzik Wojciech, Leyko Małgorzata

Główna fala ekspresjonizmu przypada na drugie dziesięciolecie XX wieku. W ciągu zaledwie kilku lat ekspresjonizm stopniowo zawładnął wszystkimi obszarami sztuki. Ale już w roku 1920 Wilhelm Worringer zapowiadał jego koniec, a rok później Yvan Goll obwieścił śmierć ekspresjonizmu. Dramat i teatr ekspresjonistyczny wykraczają poza te wąskie ramy, z jednej strony znajdując inspiracje we wcześniejszej twórczości dramatycznej i zjawiskach związanych z reformą teatru, z drugiej zaś właściwe ekspresjonizmowi środki wyrazu scenicznego widoczne są także w późniejszych inscenizacjach. [...] trudno jest traktować niemiecki ekspresjonizm w teatrze jako nurt jednorodny, całkowicie spójny, określający się w jakimś nadrzędnym manifeście czy programie i posiadający wspólny arsenał środków wyrazu oraz strategii artystycznych. A mimo to stwierdzić wypada, że właśnie w dramacie i teatrze ekspresjonizm wyraził się najpełniej, w sposób dojrzały i kompleksowy, i w tych właśnie dziedzinach przyjął postać najbardziej radykalną, wywierając wpływ na rozwój późniejszych form dramatyczno-teatralnych.   »»» szczegółowo »»»



Tr Laszuk Dizajn i rewolucja w teatrze

Tr Laszuk Dizajn i rewolucja w teatrze

Dwa spośród najbardziej znaczących fenomenów polskiej kultury początków XXI wieku – prace graficzne Grzegorza Laszuka i działalność TR Warszawa – spotykają się w jednej książce, która eksploruje i bada pogranicza teatru i komunikacji wizualnej. Głosy z obszaru teatru i projektowania przeplatają się i przenikają, tworząc czasami spójną, a innym razem rozbieżną narrację o współpracy Laszuka z TR Warszawa. Całość wielowymiarowej opowieści umieszczona jest w kontekście problemów i przemian politycznych w Polsce pierwszej dekady nowego wieku, na które zarówno prace Laszuka, jak i przedstawienia TR Warszawa żywo i bezpośrednio reagowały. Dzięki temu wyłania się obraz nie tylko przenikania się sztuk, ale także przenikania się sztuki z rzeczywistością. Bogato ilustrowana, dwujęzyczna książka prezentuje nowatorskie projekty Grzegorza Laszuka dla awangardowego teatru TR Warszawa. Prace pozostające na pograniczu artbooka i indywidualnej ekspresji artystycznej spotykają się z w pełni funkcjonalnymi elementami identyfikacji wizualnej. Pierwsze plakaty Laszuka stworzone pod koniec lat 90. na zamówienie teatru, zwanego jeszcze wtedy Teatrem Rozmaitości, były wyznacznikami całkowicie nowego podejścia do projektowania graficznego i razem z teatralnymi eksperymentami stworzyły wyjątkową jakość na polskiej scenie kulturalnej. Książka zawiera wywiady z twórcami teatralnymi, Grzegorzem Jarzyną i Agnieszką Tuszyńską, rozmowę z Grzegorzem Laszukiem przeprowadzoną przez krytyka teatralnego Romana Pawłowskiego oraz krytyczny wstęp sytuujący fenomen prac Laszuka w kontekście przemian dizajnu w Polsce. Całości towarzyszą fotografie Macieja Landsberga.   »»» szczegółowo »»»



Ciało czasu Esej o teatrze - Misiewicz Janusz

Ciało czasu Esej o teatrze - Misiewicz Janusz

Współczesną teatrologię interesują głównie zjawiska dalekie od tradycyjnie pojmowanego teatru. Książka prof. dr. hab. Janusza Misiewicza jest dowodem, że dawny teatr może być nadal przedmiotem niezwykle interesujących dociekań teoretycznych. Dobrze, że Autor, nie kierując się modą, miał odwagę ją napisać. Z recenzji prof. Janusza Deglera   »»» szczegółowo »»»



Estetyka odrzucenia w dramacie i teatrze współczesnym - Dobrowolski Piotr

Estetyka odrzucenia w dramacie i teatrze współczesnym - Dobrowolski Piotr

Książka „Estetyka odrzucenia w dramacie i teatrze współczesnym” wprowadza nową kategorię estetyczną do rozważań nad szeroko pojmowaną teatralnością i sztuką sceniczną. Odrzucenie nie wiąże się dzisiaj z trwałym rozróżnieniem na chciane/niechciane, pożądane/niepożądane, ładne/brzydkie jest raczej grą na granicy odepchnięcia i przyjęcia, będącą wynikiem zniesienia opozycji binarnych. Odrzucenie – jako rodzaj skreślania, wymazywania, korekcji – jest działaniem. Jego obserwacja i analiza opiera się na założeniach perfomatyki, przenoszącej zainteresowanie filozofii sztuki z działa na zdarzenie. Pozwala to na traktowanie całej twórczości artystycznej w kategoriach teatralnych. Monografia proponuje dyskusję na temat odpychania, odrywania, wyrzucania, detrakcji w kontekście technik twórczych artystów tak różnych, jak Samuel Beckett, Jerzy Grotowski, Tadeusz Kantor czy Tadeusz Różewicz.   »»» szczegółowo »»»



Szkice o teatrze alternatywnym - Ostrowska Joanna, Tyszka Juliusz

Szkice o teatrze alternatywnym - Ostrowska Joanna, Tyszka Juliusz

Polski teatr alternatywny jest istotnym uzupełnieniem teatru "niealternatywnego" we wszystkich aspektach działania instytucji teatru, zespołu teatralnego oraz teatralnej kreacji. Teatrem "niealternatywnym", czyli teatrem głównego nurtu, jest zaś u nas teatr repertuarowy, będący w sensie prawnym instytucją artystyczną utrzymywaną z publicznych funduszy. Teatry głównego nurtu - dramatyczne, lalkowe, operowe i muzyczne - są dla teatrów alternatywnych punktami odniesienia. "Alternatywność" działań tych drugich zarówno w sferze organizacyjno-prawnej, jak i artystycznej, mierzona jest stopniem odejścia od tego, co powszechne i normalne w działalności tych pierwszych.   »»» szczegółowo »»»



Formy taneczne w polskim teatrze jezuickim XVIII wieku - Reglińska-Jemioł Anna

Formy taneczne w polskim teatrze jezuickim XVIII wieku - Reglińska-Jemioł Anna

Książkę o formach tanecznych w jezuickim teatrze XVIII wieku czyta się z narastającym zainteresowaniem, jako rozprawę niejako przy okazji o dziejach edukacji i wychowania, dziejach kultury i obyczaju, o historii nauki, estetyki, moralności, o historii literatury. Anna Reglińska-Jemioł, powołując się na mądrą przestrogę Juliana Lewańskiego, zadeklarowała, że będzie się starała „zachowane zabytki i świadectwa tanecznej kultury jezuitów przede wszystkim docenić, ale z drugiej strony ich nie przecenić”.   »»» szczegółowo »»»



Żegnaj laleczko Wiersze noir

Żegnaj laleczko Wiersze noir

O ile czarny kryminał bardzo często przybliżał się do poezji, to poezja wstydziła się jawnie zbliżać do czarnego kryminału. Należało z tą wstydliwością skończyć. Książka ta powstała po to, żeby jasnym się stało, że film i literatura "noir" mogą iść z poezją za rączkę. Marcin Świetlicki   »»» szczegółowo »»»



Koniec półświni. Wybrane utwory i teksty o teatrze - Helmut Kajzar

Koniec półświni. Wybrane utwory i teksty o teatrze - Helmut Kajzar

Tom Koniec półświni, na który składają się wybrane teksty Helmuta Kajzara z lat 1966?1982, jest pierwszą od niemal trzydziestu lat edycją książkową jego utworów. Podstawowym celem publikacji jest wprowadzenie do czytelniczego i kulturowego obiegu zapomnianej i trudno dostępnej twórczości Kajzara. Siedem pomieszczonych w tomie utworów literackich Kajzara obejmuje mniej więcej połowę jego publikowanego dorobku. Łączy je figura odmieńca i temat inności jako nadrzędnej perspektywy, z której Kajzar spogląda na kulturowe mechanizmy i dokonuje ich dekonstrukcji. Tę perspektywę uznaję za podstawowy i najważniejszy rys twórczości Kajzara, obecny ? jak pokazuje prezentowany wybór ? w całym jej przekroju: od debiutanckiego Paternoster po ostatni ukończony utwór, Wyspy Galapagos. Utworów literackich i esejów Kajzara nie oddziela sztywna granica: ani gatunkowa, ani merytoryczna; należą do jednego, wspólnego obszaru myślenia. Dlatego decyzja, by obok ?tekstów dla teatru? w tomie zamieścić również ?teksty o teatrze?, była oczywista. Prezentowany wybór esejów i wypowiedzi Kajzara ma zatem charakter refleksji złożonej, dotyczącej szerokiego spektrum zjawisk artystycznych i kulturowych. Zestaw pomieszczonych w tomie tekstów służyć ma jako swoisty ?reader?: zbiór drogowskazów pomocnych w rozpoznaniu terytorium osobnego teatru Kajzara i poruszaniu się po nim. fragment Noty redakcyjnej Marcina Kościelniaka ? ? ? Sztuki te są zapisem działań które zdarzały się (były grane) trwały chwilę i już nigdy nie wrócą nie powtórzą się i projektują te zdarzenia które będą się według tych wzorów powtarzać w przyszłości a teraz można je czytać głośno lub cicho dramatyzować wyobrażać sobie projektować na każdym dowolnym kawałku sceny nawet na własnym ciele za kurtynami powiek i warg na powierzchni skóry. Wszystko co tu opisałem czy zapisałem zdarzyło się naprawdę i było pomyślane i powiedziane naprawdę. (?) Helmut...   »»» szczegółowo »»»



Człowiek w teatrze życia codziennego - Goffman Erving

Człowiek w teatrze życia codziennego - Goffman Erving

Erving Goffman (1922-1982) zalicza się do niekonwencjonalnych klasyków amerykańskiej socjologii. Mniej zainteresowany teoriami systemów i badaniami ilościowymi, preferował obserwację uczestniczącą. Najbardziej znane jego dzieło "Człowiek w teatrze życia codziennego" (1959) należy do światowego kanonu badań socjologicznych. Jest w tej książce tyleż frapujących szczegółów co metodycznych analiz, służących także opisowi obyczajowości. Na podstawie przeróżnych źródeł - od anonsów reklamowych po podręczniki dobrego wychowania - autor rozważa "teatralny" charakter ludzkich zachowań społecznych. Uświadamia nam ich mechanizmy, z których na ogół nie zdajemy sobie sprawy: prezentujemy siebie za pomocą "fasady" w pewnych "dekoracjach", wycofujemy się za "kulisy". "Fasad", masek mamy wiele w zależności od "sytuacji". Wszyscy jesteśmy aktorami, wszyscy też widzami, ale jak przekonuje zebrany przez Goffmana materiał, nie musimy mieć z tego powodu wyrzutów sumienia, bo taka "gra", taka "interakcja symboliczna" są wprost niezbędne do właściwego funkcjonowania społeczeństwa.   »»» szczegółowo »»»



Słoń Trąbalski i inne wiersze - Tuwim Julian

Słoń Trąbalski i inne wiersze - Tuwim Julian

Zbiór ten prezentuje najbardziej znane i lubiane wiersze Juliana Tuwima. Oprócz tytułowego Słonia Trąbalskiego, znajdziemy tu także Lokomotywę, Abecadło, Zosię Samosię, Ptasie plotki, Rzepkę, Skakankę, a także wiele innych. Historię opowiedziane przezabawnym językiem pomagają dzieciom rozwijać wyobraźnię, a nam - dorosłym - wrócić do krainy, którą pamiętamy jeszcze z dzieciństwa.   »»» szczegółowo »»»



Wiersze i ćwiczenia - Miłosz Czesław

Wiersze i ćwiczenia - Miłosz Czesław

Zaginiony w roku 1964 roku zeszyt wierszy, niepozorny, stustronicowy w czarnej oprawie, zawierający utwory z przygotowywanego wówczas tomiku Miłosza "Gucio zaczarowany" oraz przekłady. Miał być to upominek od Miłosza dla Marka Skwarnickiego, poety i redaktora "Tygodnika Powszechnego". Wówczas przesyłka zaginęła, ale Miłosz odnalazł ją w roku 2002 w papierach po swym zmarłym bracie Andrzeju i dopilnował, by adresat ją otrzymał. Tomik zawiera autorskie wersje tekstów oraz faksymile rękopisu Miłosza.   »»» szczegółowo »»»



Wiersze algebraiczne - Ballo Andrzej

Wiersze algebraiczne - Ballo Andrzej

Wiersze algebraiczne to kolejny po Anonsach i przepowiedniach tom poezji Andrzeja Ballo – „budowniczego, muzyka i poety” z Warmii. Weźmy trochę filozofii, odrobinę matematyki, zaprawmy szczyptą łagodnego sarkazmu, dodajmy do tego nutkę melancholii, a powstanie mieszanka wybuchowa, której trudno się oprzeć. W Wierszach algebraicznych słowa można kroić i smakować. To pękają w szwach, to lądują na talerzu. Obwieszczają prawdę, która jest praworęczna, lecz trzyma długopis w lewej dłoni. A przy tym mądra, trochę ironiczna, ale wyrozumiała dla homo billboarda. Oto człowiek! – chciałoby się zawołać. Gdzie go zaprowadzi poeta?   »»» szczegółowo »»»



Ciało i słowo - Niziołek Grzegorz

Ciało i słowo - Niziołek Grzegorz

To nie tylko wnikliwa monografia dramatów Tadeusza Różewicza, ale przede wszystkim propozycja nowego spojrzenia na twórczość poety-dramaturga.   »»» szczegółowo »»»



Wiersze - Majewski Adam

Wiersze - Majewski Adam

Adam Majewski ogląda rzeczywistość bez wstępnych hipostaz. Ani nią olśniony, ani zniesmaczony; jest taka, jaka jest. I on w niej, też do rozpoznania. Niby to proste, ale przecież bezpieczniej oddać się w służbę idei (lub konfesji): ma się wtedy oparcie w Systemie; obcuje się ze światem już wstępnie rozpoznanym. A tak rozpoznań trzeba dokonywać na własny rachunek, nie widząc wstępnie czy o tym świecie lepiej zaświadcza Cicciolina czy Jan Paweł II, czy też może oboje po równi. (Andrzej K. Waśkiewicz)   »»» szczegółowo »»»



Wiersze - Świetlicki Marcin

Wiersze - Świetlicki Marcin

535 wierszy Marcina Świetlickiego! Tom ten zawiera 9 książek poetyckich Marcina Świetlickiego, wydanych w latach 1992-2009 oraz 77 wierszy niepublikowanych i 44 rozproszone w antologiach, prasie lub wydaniach poszerzonych. Jest to pierwszy pełny przegląd twórczości poety. Wiem, że to nie wszystko, co w życiu napisałem. O wielu tekstach staram się zapomnieć. Albo już zapomniałem. Ale mam nadzieję, że i tak otrzymujecie w tej chwili tak potężną dawkę Świetlickiego, że wystarczy to wam na długo. Ze wstępu Marcina Świetlickiego   »»» szczegółowo »»»