Sekrety francuskiej kuchareczki

Każdy z nas ma sekrety. Nie znam osoby, która nie ukrywałaby czegoś przed rodzicami, znajomymi. Sekrety są takim naszym skrawkiem prywatności, każdy powinien je mieć. Najsmaczniejsze są nasze kuchenne tajemnice, drobne sekrety, które sprawiają, że nasze dania są wyjątkowe.

Marie młoda dziennikarka, która postanawia napisać książkę kucharską. Takie informacje dostajemy na samym początku książki. Z biegiem czasu dowiadujemy się o bohaterce dużo więcej, poznajemy jej brata bliźniaka, przyjaciół, oraz kilku(nastu) chłopaków. Całość utworu, można cechować jako wspomnienia Marie.

,,Miłość jednak w wieku dorastania jest silniejsza od całej reszty, przynajmniej do czasu znalezienia miłości silniejszej od poprzedniej"

Narracja w książce jest pierwszoosobowa i ma formę opowieści. Narrator, którym jest Marie, momentami zwraca się bezpośrednio do odbiorcy. Nie przepadam za taką formą narracji, jednak tutaj dodawała swoistego smaczku.

Rozdziały mają osobne tytuły, dzięki temu dostajemy mała zapowiedź tego, co wydarzy się za moment. Natomiast na zakończenie, każdego z nich dostajemy przepis na potrawę kuchni włoskiej. Ale! Nie, nie są to zwykłe nudne przepisy, dostaniemy w nich również potężną dawkę humoru.

Akcja książki nie jest zadziwiająco wartka, ale tez nie nudzi. Sekrety francuskiej kuchareczki to doskonały przerywnik po ciężkim dniu pracy. Nie jest to powieść zaskakująca i nad wyraz ambitna, ale myślę, że na jej stronicach można odszukać wiele prawd. Pierwszym motywem, jaki mi się nasunął, jest motyw poszukiwania samego siebie, bohaterka wiele zmienia w swoim życiu, przechodzi przez różne etapy.

Na samym początku, przybliża nam odrobinę swoje dzieciństwo, potem dostajemy kilka epizodów z życia nastolatki, muszę przyznać, ze wymykanie się na imprezę, przypomniało mi pewne wybryki młodzieńcze, na mojej twarzy wykwitł uśmiech od ucha, do ucha. Miło było się zatrzymać przez chwilę i powspominać.

Dostajemy też kilka wątków miłosnych, możemy dostrzec, jak często błądzimy, zanim natrafimy na tę prawdziwą i jedyną miłość. Często po drodze zdarzają nam się zauroczenia, ale większość kończy się fiaskiem, a my nadal szukamy tej prawdziwej i jedynej miłości.

,,Zamierzałam nawet zostać komunistką - anarchistką, a te paradoks nie zaprzątał mojego dotkniętego miłością umysłu. "

Język, jakim napisano książkę, jest przyjemny w odbiorze, nie męczy, nie wymaga specjalnego skupienia. Momentami przeszkadzały mi zwroty w języku francuskim, ponieważ nie znam tego języka i nie miałam zielonego pojęcia jak je przeczytać. Na szczęście, zwroty te są wyjaśniane na bieżąco, co nie przeszkadza w czytaniu. Książeczka, ta jest bardzo krótka, taka ,,w sam raz na jeden raz". Można ją pochłonąć w jeden wieczór - jak ja - a potem testować francuskie przepisy - choć ja jeszcze tego nie robiłam, ale może kiedyś zaryzykuję.

Sekrety francuskiej kuchareczki to lekka powieść, pozwalająca nam zapomnieć o codzienności, otoczona jest specyficznym humorem, który dodaje oryginalności. Polecam wszystkim kobietą - jest to powieść typowo babska - dla rozluźnienia i odstresowana. Warto poznać przygody Marie

[Adres usunięty]

Autorka w swojej książce otwiera się na czytelnika. Nie tylko podaje mu na tacy rodzinne przepisy, ale także opowiada o swoim życiu, przyjaciołach, rodzinie i miłostkach. Gdzie ta podróż się zaczyna? Oczywiście od dzieciństwa, poprzez okres bycia nastolatką i dorosłość. Nie jest to opowieść zwyczajnej pani domu, która codziennie gotuje obiadki mężowi i stara się urozmaicić sobie codzienność pisząc książkę. Zakosztujemy dzieciństwa, życia pod jednym dachem z bliźniakiem i starszą siostrą, spotkań rodzinnych, pierwszych i tych późniejszych miłości, buntu oraz polityki. Nie zabraknie dziwnych snów o myszach, początkach pracy dziennikarki, wyjazdu do Kanady czy też Australii. Oczywiście nowe miejsca, równają się nowo poznanym ludziom i przygodom.

Dostajemy książkę kucharską z wątkiem obyczajowym, w którym autorka przybliża nam swoje życie. Perypetie bohaterki/ narratorki/ autorki, które połączone są z przepisami. Całość lekka, przyjemna z nutką poczucia humoru i dystansem, a pomiędzy rozdziałami przepisy. Znajdziemy ich tutaj aż 24, więc jest z czego wybierać. Co proponuje autorka? Zupę cebulową, mus czekoladowy, omułki w białym winie gotowane na parze, kurczaka w occie, brzoskwiniową melbe, pasztet z czerwonej i białej ryby. Oraz to, co od razu wpadło mi w oko (i zamierzam wypróbować całkiem niedługo) szarlotka do góry nogami, trufle czekoladowe oraz ciasto z jabłkami. Przepisy nie wydają się skomplikowane ani obszerne. Myślę, że spokojnie można je przygotować, a i przy okazji dowiedzieć się co nieco o pochodzeniu tych potraw, co z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom kuchni francuskiej.

„Sekrety francuskiej kuchareczki” to kulinarna ciekawostka o łatwym stopniu trudności i tym samym przyjemna lektura, która przeniesie nas do świata autorki. Książkę polecam zdecydowanie żeńskiemu gronu czytelników, które lubi pyszności i relaks.

Twórczość Marie-Morgane le Moel poznałam już do tego stopnia, że wiedziałam, iż w „Sekretach francuskiej kuchareczki” znajdę lekki język, mnóstwo ciekawych anegdot oraz poczucie humoru bijące niemal z każdej strony. Nie myliłam się, ani trochę. Autorka uchyla czytelnikowi rąbka tajemnicy i pozwala zagłębić się w opisywane przez nią wspomnienia z własnego życia. Każdy rozdział kończy się przepisem. W sumie jest ich, aż dwadzieścia cztery, więc biografia łączy się z książką kucharską. Z taką mieszanką nie miałam jeszcze nigdy do czynienia. Przyznam, że bardzo spodobało mi się to połączenie zwłaszcza, że uwielbiam gotować i już teraz wiem jak zrobić ratatouille, ciasto królów czy też omułki w białym winie. Najlepsze w książce jest to, że każda receptura związana jest z poprzedzającą ją historią.

Całość czyta się szybko i przyjemnie, choć muszę przyznać, że były zarówno ciekawe fragmenty, jak i te trochę mniej mnie absorbujące. Przygody Marie-Morgane le Moel czytałam z zapartym tchem, lecz niekiedy opisy zaczynały mnie nużyć. Minus ten rekompensuje sama bohaterka, która wydaje się bardzo sympatyczna. Jej entuzjazm i poczucie humoru sprawiają, że nie sposób jej nie lubić. Czytając tę intrygującą pozycję mamy okazję na moment przenieść się do Francji i poznać ją z nieco innej perspektywy, od tej którą widzimy na ekranach telewizorów.

Mi osobiście książka pachnie latem, do którego po lekturze odbiegają moje myśli. Zatęskniłam za podróżami i smakami obcych krajów, które niemal czułam swymi zmysłami. We Francji jeszcze nie miałam okazji być, ale po przeczytaniu dwóch dzieł autorki zapragnęłam kiedyś wybrać się i tam.

„Sekrety francuskiej kuchareczki”, to historia o młodości, relacjach między bliźniakami, pierwszych miłościach, wzlotach i upadkach, a także o życiu codziennym podobnym do życia każdego z nas. Myślę, że bardziej przypadnie do gustu żeńskiej części pasjonatów literatury, zwłaszcza dla tych, które interesują się Francją. Nie jest to typowa książka o gotowaniu, choć tytuł może nieco mylić. Przepisu służy raczej jako dekoracja poszczególnych rozdziałów i dodatek do biografii. Polecam pozycję w ramach obowiązkowego relaksu.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Podobało mi się to, że cała książka składa się z takich jakby migawek z życia. Autorka nie rozwleka się zbytnio nad całym życiem bohaterki. Pokazuje nam wydarzenia, które miały wpływ na to, kim się stała, czasem ciekawe, a czasem po prostu zabawne. est to książka, którą czyta się bardzo lekko, także dzięki tym przepisom. Bohaterka jest obdarzona dość dużym poczuciem humoru, więc jest wiele na prawdę zabawnych momentów, które komentuje z właściwą sobie swadą. Książka bardzo mi się podobała też z tego względu, że jest napisana bez pompatyczności i przejmowania się swoją osobą. Marie jest przebojowa i bierze życie takim jakie jest, ze wszystkimi zaletami i wadami. I to chyba jest najlepszy przepis na bycie szczęśliwym.

Czytając książkę "Sekrety francuskiej kuchareczki" autorki Marie Morgane Le Moel. przyszła

mi taka refleksja jaką jest dom rodzinny a w szczególności tęsknota za nim, gdyż wiele osób

nie docenia ciepła rodzinnego jakie spotyka w codziennym życiu, a nasza bohaterka, wręcz

przeciwnie musiała się zmagać z tym uczuciem, ponieważ wyjechala do Sydney, a jedyną

rzeczą przypominającą jej rodzinny dom był zbiór przepisów swojej mamy. Książka ta nie dość, że przekazuje nam wiele cennych wskazówek odnośnie gotowania,jak i również przekazuje cenne wskazówki dla dzisiejszej młodzieży. Szanujcie swój dom rodzinny, ponieważ kiedyś może i was spotkać taki los jaki spotkał naszą bohaterkę i tęsknota przezwycięży i wtedy już będzie może nawet za późno żeby wrócić do rodzinnego domu. Książka ta bardzo "wciąga" od początku do końca, między tekstami można znaleźć sporo ciekawych przepisów, które możemy wykorzystać w swojej kuchni. Nie dość że opowieść tą fajnie się czyta to i można nauczyć się gotować niektórych potraw.Polecam

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Podobało mi się to, że cała książka składa się z takich jakby migawek z życia. Autorka nie rozwleka się zbytnio nad całym życiem bohaterki. Pokazuje nam wydarzenia, które miały wpływ na to, kim się stała, czasem ciekawe, a czasem po prostu zabawne. est to książka, którą czyta się bardzo lekko, także dzięki tym przepisom. Bohaterka jest obdarzona dość dużym poczuciem humoru, więc jest wiele na prawdę zabawnych momentów, które komentuje z właściwą sobie swadą. Książka bardzo mi się podobała też z tego względu, że jest napisana bez pompatyczności i przejmowania się swoją osobą. Marie jest przebojowa i bierze życie takim jakie jest, ze wszystkimi zaletami i wadami. I to chyba jest najlepszy przepis na bycie szczęśliwym.