"Oddział chorych na raka" Aleksandra Sołżenicyna to powieść o podwójnym znaczeniu, będąca jednocześnie historią choroby i alegorią życia w systemie totalitarnym. Długo zakazana w Związku Radzieckim książka jest dziś powszechnie dostępna dla czytelników i zdumiewa aktualnością podejmowanych tematów.
Oleg Kostogłotow i Paweł Rusanow są pacjentami oddziału onkologicznego, który jednocześnie stanowi metaforę reżimowego państwa. Każdy z mężczyzn jest zupełnie inny i inaczej radzi sobie w obliczu choroby, podobnie jak każdy obywatel odmiennie znosi narzuconą przez system rzeczywistość. Bohaterowie walczą z nowotworem i odkrywają, jak bezduszna i nieludzka jest instytucja, która przecież istnieje po to, aby ocalić im życie. Widmo bliskiej śmierci zmusza ich do rozważań na tematy egzystencjalne, związane z dojmującą samotnością i kondycją świata, w którym przyszło im żyć i umierać. Inspiracją do napisania powieści były nie tylko doświadczenia autora wyniesione z radzieckich łagrów, ale również jego choroba nowotworowa.
O autorce
Aleksander Sołżenicyn był rosyjskim pisarzem i laureatem literackiej Nagrody Nobla. Jego utwory skupiają się na reżimie komunistycznym i zniewoleniu fizycznym oraz mentalnym, jakiego doświadczali ludzie w Rosji XX wieku. Pisał również powieści historyczne, których akcja rozgrywała się w Rosji dziewiętnastowiecznej. Do jego największych dzieł zalicza się trzytomowe dzieło "Archipelag GUŁag".
