Listy starego diabła do młodego

Doskonała książka, zresztą jak większość tego autora. Książka, która w krzywym zwierciadle pokazuje ludzkie zachowania i przemyślenia wskazując równocześnie na ich źródło. Bardzo dobra pozycja zarówno dla chrześcijan jak i osób, które uważają, że szatan to tylko ludzik z różkami, który nie może nam nic zrobić. Bardzo interesująca formuła, która została powielona przez innych autorów. Gorąco polecam.

Książka którą się czyta z prawdziwą przyjemnością. Łatwo zobaczyć w niej siebie że swoimi słabościami i hipokryzją oraz brakiem odwagi do stanięcia przed sobą w prawdzie.

Osobiście nie czytałam, ale kupiłem na prezent i to był strzał w 10. Pięknie wydana❤

Listy starego diabła do młodego - Clive Staples Lewis - recenzja

C.S. Lewis (1898-1963) był wybitnym pisarzem, filozofem, wykładowcą literatury średniowiecznej i renesansowej w Cambridge. Należał do grupy Inklingów, czyli grupy oksfordzkich intelektualistów, którzy spotykali się w pubach w latach 30 i 40 XX wieku. Czytelnicy na całym świecie docenili go dzięki „Opowieściom z Narnii”, które po dzień dzisiejszy sprzedają się w milionach egzemplarzy na całym świecie.

„Listy starego diabła do młodego” opublikowane zostały w roku 1942. Należą one do gatunku fikcji chrześcijańskiej. Treść książki składa się z trzydziestu jeden listów Krętacza – starego diabła, adresowanych do jego siostrzeńca Piołuna. W każdym z listów Krętacz dzieli się swoim doświadczeniem i poucza Piłuna w jaki sposób powinien kierować „Pacjentem”, czyli człowiekiem, który został mu przydzielony, by jego niewinna dusza została potępiona. Zdaniem Krętacza jego siostrzeniec powinien mamić człowieka poprzez przyjemności, siać wątpliwości, wykorzystywać wahania nastrojów. Powinien karmić jego ego, obiecując różne rzeczy, na które zagubiony Pacjent szybko się zgodzi, bo świat się zmienia, a człowiek coraz częściej podąża za konsumpconizmem, tracąc przy tym swoją duchowość. Szybko przy tym dodaje, że żadna z obietnic nie zostanie spełniona. Podszepty Piołuna powinny sprawić, że umysł Pacjenta będzie dryfował pomiędzy dobrem i złem. Gdy młody szatan doda do tego słabości i głupotę, pogorszenie się sytuacji w domu lub spotkanie „odpowiednich” znajomych, Pacjent nawet wierzący, z łatwością wpadnie w sidła zła.

Książkę opublikowana została siedemdziesiąt dwa lata temu. Jej myśl przewodnia – spostrzeżenia Lewisa dotyczące wiary, interpretacji Pisma Świętego, czy nauk Kościoła są trafne i ponadczasowe. Autor w przewrotny sposób ostrzega jak niewiele trzeba by zboczyć na zła drogę. Każdy z czytelników tej niepozornie wyglądającej książki może dowiedzieć się wiele o sobie w niezwykle krótkim czasie. Zmagania dobra ze złem, które zostały opisane na stu pięćdziesięciu stronach, nie podlegają przedawnieniu, gdyż „droga do piekła jest miękka i łagodna”. Gorąco polecam.

Jola, lat 18

źródło:[Adres usunięty]

Wyobraźmy sobie piekło trochę inaczej. Wyrzućmy z głowy smołę i kotły, trzaskające bicze i wrzaski potępieńców. Co powiecie na piekło w formie korporacji, ogromnej firmy z wszystkimi jej zaletami, wadami i... biurokracją? Z systemem kar, szkoleń i wysokimi wymaganiami wobec pracowników. KorpoHell! Brzmi ciekawie? I jest ciekawe. Co ciekawe Listy... choć mają swoje lata to nadal pozostają aktualne, a ich ponadczasowe treści zastanawiają i zaskakują do dziś. Są niezwykłym, błyskotliwym studium wiary i religijności człowieka, ale nie tylko...

Sięgając po Listy... wiedziałam, że mam mało czasu. Termin biblioteczny zbliżał się wielkimi krokami, grypa szalała w najlepsze, a ja smarkata i zakopana w koce nie miałam ochoty na nic. Jednak zawzięłam się i postanowiłam podołać wyzwaniu i dobrze wykorzystać ten czas, gdy mogłam legalnie wylegiwać się w łóżku przez cały dzień ;) . Przyznam, łatwo nie było. Skupienie spadało do zera, ale na szczęście lekki język i narracja w formie listów sprawiły, że czytało się szybko i miło.

Samo czytanie Listów... było niezwykle ciekawym doświadczeniem. Mogłam przez ramię diabła zerkać na proces kuszenia. Poznawać sztuczki i przekręty, często tak bardzo niewinne, a niosące ze sobą spore konsekwencje. Czasem odkładałam książkę by się nad tym zastanowić i przemyśleć własne postępowanie. I nie mam na myśli tylko aspektu religijnego, ale takie zwykłe normalne życie. Proces zniechęcania się, odpuszczania sobie by w końcu zaniechać całkowicie. Listy... są swoistym studium życia człowieka, jego zmienności i skłonności do osiadania na laurach, ale też siły.

Ciekawa, błyskotliwa książka, która zmusi do ruszenia szarych komórek. Cieszę się, że po nią sięgnęłam, choć myślę, że w innym czasie wywołałaby na mnie większe wrażenie. Na chwilę obecną daję 6/10.