pełnego profilu rozdziałów w pewnym stopniu powoduje zubożenie treści książki, jednak nadanie jej charakteru kompendium stanowi niejakie usprawiedliwienie tych ograniczeń. Nie zmienia to faktu, że w celu pełnego przedstawienia problematyki cukrzycy w XXI wieku niezbędne
są bogata podstawa teoretyczna oraz określony zakres problematyki społecznej, a także
dokładniejsze omówienie schorzeń towarzyszących. Myślę, że wersja skrócona, jaką stanowi
„Cukrzyca — kompendium”, zachęci Czytelników do rozszerzenia spojrzenia na diabetologię
także poprzez nieuwzględnione w tym wydaniu tematy, które — jak wspomniałem — znajdą się w pełnoprofilowej wersji książki.
Prof. zwycz. dr hab. Jacek Sieradzki
