Krzysztof Zanussi
Książka opowiada o dwóch latach z życia młodego człowieka, Maćka Kowalewskiego, spędzonych w seminarium duchownym. Autor napisał ją w pierwszej osobie, jak osobiste wspomnienie. Jej kanwę stanowi zderzenie naiwnych młodzieńczych wyobrażeń o seminarium oraz o jego słuchaczach i wykładowcach z rzeczywistością.